سقوط مارپیچ دبی و فرار خارجیان...مقاله ای جالب از نیویورک تایمز

[sara123]

سوفیای ٣۴ ساله، خانمی فرانسوی است که حدود یکسال پیش برای استخدام در یک شرکت تبلیغاتی به دوبی نقل مکان کرد. او آن چنان اعتمادی به اقتصاد دوبی که بطور سرسام آوری در حال رشد بود، داشت که آپارتمانی به قیمت ٣٠٠٠٠٠ دلار با وام مسکن ١۵ ساله خریداری کرد.

امروز او مانند بسیاری از خارجیان دیگر که در دوبی کار می کنند از کار اخراج شده و خود را در برابر خطر اخراج از این شهر خلیج فارس می بیند. وضعیت ٩٠ درصد خارجیهای شاغل در دوبی مشابه وضعیت سوفیاست.

او می گوید: "من واقعا از آنچه که در حال وقوع است به وحشت افتاده ام. اگر نتوانم بدهی خود را بپردازم، و اگر نتوانم کار جدیدی پیدا کنم، بمن گفته اند که کارم به زندان مخصوص بدهکاران خواهد کشید."

درحالیکه اقتصاد دوبی در حال سقوط آزاد است، روزنامه ها گزارش می دهند که حدود سه هزار ماشین که صاحبان آنها، آنها را در پارکینگ فرودگاه رها کرده و از کشور گریخته اند، پارک شده است.

گفته می شود که برخی از آنان که از کشور گریخته اند تمام موجودی خود از کارتهای اعتباریشان را نقد کرده اند و یک یادداشت عذرخواهی هم بر روی شیشه جلوی اتوموبیل چسبانده اند.

کسانی که شغل خود را در دوبی از دست می دهند باید ظرف یکماه کشور را ترک کنند. این امر باعث می گردد که میزان خرج کردن در کشور کاهش یابد، خانه ها یکی پس از دیگری خالی شود و قیمت ملک پائین بیاید. بعضی از بخشهای دوبی بر اثر این سقوط مارپیچ اقتصاد که در روزگاری نه چندان دور ابرقدرت خاورمیانه بشمار می رفت به شکل شهر ارواح درآمده است.

هیچکس از عمق فاجعه اقتصادی که در دوبی اتفاق افتاده آگاهی کامل ندارد اما آنچه که مشخص است اینست که دهها هزار نفر دوبی را ترک کرده اند، قیمت ملک در دوبی به نحو خورد کننده ای پائین آمده و پروژه های بزرگ ساختمانی متوقف یا بکلی منحل شده اند. با اینهمه حکومت حاضر نیست که هیچ نوع اطلاعاتی در اختیار جهان خارج بگذارد و باین صورت است که شایعات در دوبی جان می گیرند و بیش از پیش به اعتماد عمومی و اقتصاد دوبی ضربه می زند.

قانون جدیدی که به رسانه ها اعلام شده اینست که اگر رسانه ای شهرت و یا وضعیت اقتصادی کشور را با درج اخبار و یا گزارشهائی به خطر بیاندازد، به مجازاتی تا مرز یک میلیون درهم (در حدود ٢٧٢ هزار دلار)، روبرو خواهد شد. گفته می شود که همین امر باعث شده که گزارش در مورد بحران دوبی به حالت سکون درآید.

گزارش روزنامه های محلی در ماه گذشته حاکی از آن بود که هر روز ١۵٠٠ ویزا در دوبی باطل می شود.

آنچه که مسلم است قیمت ملک که بطور فاحشی ظرف شش سال اوج گیری اقتصاد دوبی افزایش یافته بود، تنها ظرف دو یا سه ماه گذشته، ٣٠ درصد و یا حتی بیشتر هم افت داشته است. شرکت مودیز (Moody’s) که شرکتها را درجه بندی می کند هفته گذشته اعلام کرد که احتمالا شش شرکت عظیم متعلق به حکومت را با توجه به وخامت اوضاع اقتصادی در دوبی تنزل درجه خواهد داد. تعداد ماشین های لوکس برای فروش روز به روز افزایش می یابد، این ماشینها گاه ۴٠ درصد زیر قیمت دو ماه پیش به فروش می روند. خیابانهای دوبی که همیشه مملو از ماشین و ترافیک بود، این روزها خلوت است.

این روزها خارجیهائی که برای یک زندگی بهتر بار خود را بسته و به دوبی آمده بودند، معتقدند که شکوفائی اقتصاد دوبی چیزی جز یک فریب نبوده است. شایعات به سرعت پراکنده می شوند: جزیره مصنوعی پالم جمیره (Palm Jumeira) که نشان افتخار پروژه های ساختمانی دوبی بود در حال نابود شدن است. وقتی شیرهای آب هتلها را باز می کنید به جای آب، سوسک از آنها بیرون می آید.

حمزه صیاب ٢٧ ساله، مهندسی است از عراق که از سال ٢٠٠۵ در دوبی مشغول بکار بوده و شش هفته پیش کار خود را از دست داد. دوبی جای بسیار خوبی برای مهندسین جوان بود، حداقل حقوق برای یک مهندس ساختمان با چهار سال سابقه کار، حدود ۴٠٠٠ دلار در ماه بود.

حمزه صیاب امروز بیکار است و اغلب وقت خود را در یک کافی شاپ در مرکز خرید ابن بطوطه می گذراند. اگر نتواند تا چند روز دیگر کار پیدا کند مجبور است که دوبی را ترک کند. او می گوید، عراق جای خطرناکیست و باید راهی اردن شوم. گرفتاری دیگر اینست که هنوز ١٢ هزار دلار به بانک برای هوندا سیویکی که خریده بدهکار است و باید اول این پول را از پدر خود قرض کرده و بپردازد. او می گوید دوستانش ماشین های تجملی خریده اند، امروز هیچ کدام کار ندارند و برای فروش ماشین ها در حال دست و پا زدن هستند. صیاب هم چنین می گوید، کار ما شده خوابیدن، سیگار کشیدن و قهوه خوردن و بعد احساس سردرد بخاطر شرایطی که در آن هستیم.

نیویورک تایمز

[عادل]

یادم میاد تو ایران که گاهی تلویزیونهای لس آنجلسی را میدیدم (واقعا گاهی!) چقدر تبلیغ خرید خونه در دبی را میکردند. چقدر برنامه از اونجا تهیه و به خورد مردم بیچاره داخل کشور میدادند و بسیاری را نگم فریب ولی حداقل تحریک به سرمایه گذاری در دبی کردند. من دیگه اینجا اصلا تلویزیونهای لس آنجلسی را نگاه نمیکنم. اما خیلی دلم میخاد بدونم حالا چی میگن؟! بخصوص این شبخیز لوس! اگه اطلاعی دارید که حالا اینها چه توجیهی دارند لطفا بفرمایید. ممنون.

[شهاب]

That in turn reduces spending, creates housing vacancies and lowers real estate prices, in a downward spiral that has left parts of Dubai — once hailed as the economic superpower of the Middle East — looking like a ghost town.

اگر لطف کنید لینک مقاله را بگذارید ممنون می شویم. از ترجمه خوب سارای عزیز تشکر فراوان داریم. شهاب

http://www.nytimes.com/2009/02/12/world/middleeast/12dubai.html?_r=2

[حاجی جفرسون]

نوش جان ایرانیان فخر فروشی که پول های سرزمین مقدس ایران را به کشور دشمن و ضد ایرانی امارات بردند و سالها در برابر .... خفت دیدند و از سویی خود را جلوی دوست و آشنا مفتخر نشان دادند! با پول نمی توان برای یک سرزمین بی هویت تاریخ خرید و اگر آن همه سرمایه توسط دولت های نادان ایران از کشور فراری یا خارج نشده بود ، امروز حداقل ارزش آن اگر رشد هم نمی کرد لااقل سقوط نمی کرد. بادکنک را که زیادی باد کنید ، می ترکد. با این حال 99 درصد شبکه های لوس آنجلسی کماکان در حال فروش املاک باد کرده امارات 37 ساله در قوطی های جن گیری خود هستند و اتفاقا اسی و قاسم گلی و شبخیز و هوجی جون!!! هنوز دارن میخونن: بیا با هم بریم دوبی دوبی... ای بمیرن اینا ا!!

[faramarz]

نوش جان ایرانیان فخر فروشی که پول های سرزمین مقدس ایران را به کشور دشمن و ضد ایرانی امارات بردند


حاجی آخه یعنی چی نوش جان.....بنده خدا ها رفته بودند یکشاهی صنار در بیارن حالا شما میگی نوش جانشون. من یک ایرانی می شناسم مقیم لندن خوب گوش کن به عدد "سه میلیارد دلار" (البته با کمک بانک ها) سرمایه گذاری در کار ساختمان کرده. من فکر کنم خود شب خیز الان دبی دبی میخونه منتها بجای بریم دبی میگه "در بریم از دبی"

[حاجی جفرسون]

فرامرز جان گرامی منظور من سرمایه گذاران خردی بود که به خاطر چشم و همچشمی این کار ها را کرده اند و از طرفی ان سرمایه دار بزرگ ایرانی گرامی هم البته جای اشتباهی انتخاب کرده بوده است. گاهی اوقات فرامرز خان رویا و توهم و حرص زیاد، کار دست آدم می دهد. همیشه بلند پروازی باید در ذهن از یک چهارچوب عقل و منطق برخورد دار باشد. اگر من نگویم نوش جان ، اشتباه است. نوش جان بخاطر صرف شکر و قند و نبات و شیرینی است، البته به مقدار زیادی که باعث دیابت مزمن میشود!

[MaryamNademi]

Its a poor report.
we are definitely seeing a slow down in the market in Dubai.many redundancies and Job losses,believe it or not,the grow in the market in 2007 and 2008 was much higher than the crash.Now,its getting balanced which is good to economy.we have seen 25-30 percent reduction in the rent prices which is good for tenants as many of us in construction industry have got reduction in our salaries.as far as i know,some of the loans are insured,If any of those mentioned European wanted to drive a brand new Mercedes without a down payment at their arrival to Dubai and took a big loan even though they are not qualified for their job which is mostly the case here, its their own problem,they cant blame global crisis!there are crisis in Dubai,but it will cool down the market.
I have been always happy living here,and there have been always respect to Iranians from emirate locals.as far as i am concerned.
I love my home country Iran and i am always a proud Iranian talent working in Dubai and using the opportunities which was not provided in Iran for me

Regards..

[MaryamNademi]

For more information you may find this interesting:
http://dubaithoughts.blogspot.com/20...rom-times.html

[faramarz]

believe it or not,the grow in the market in 2007 and 2008 was much higher than the crash

Let us wait until the end of summer. I also believe it was a con

[شمشیری]

نوشته اصلی توسط عادل

یادم میاد تو ایران که گاهی تلویزیونهای لس آنجلسی را میدیدم (واقعا گاهی!) چقدر تبلیغ خرید خونه در دبی را میکردند. چقدر برنامه از اونجا تهیه و به خورد مردم بیچاره داخل کشور میدادند و بسیاری را نگم فریب ولی حداقل تحریک به سرمایه گذاری در دبی کردند. من دیگه اینجا اصلا تلویزیونهای لس آنجلسی را نگاه نمیکنم. اما خیلی دلم میخاد بدونم حالا چی میگن؟! بخصوص این شبخیز لوس! اگه اطلاعی دارید که حالا اینها چه توجیهی دارند لطفا بفرمایید. ممنون.

جانا سخن از دل ما میگویی

[صالح]

خبرگزاری انتخاب:
بر اساس گزارش ها از امارات متحده عربي ،شيخ محمد بن راشد آل مکتوم ، حاكم شيخ نشين دبي در پي اختلافات خانوادگي توسط پسرش كه وليعهد اين شيخ نشين است، مجروح شده است.

به گزارش شبکه خبري "العالم"، به نقل از منابع آگاه در دبي، پسر بزرگ شيخ محمد که وليعهد اين شيخ نشين نيز است با گلوله پدر خود را مجروح کرده است. در حالي كه براساس گزارش هاي ديگري حاکم دبي با چاقو توسط پسرش مجروح شده است.

خيابان هاي دبي و تابلوهاي تبليغاتي بزرگ تا پيش از پخش اين شايعات مملو از عکس هاي شيخ محمد به همراه دو پسرش بود اما از زمان پخش اين شايعات کليه عکس هاي پسران حاکم دبي از سطح اين شهر جمع آوري شده و تنها عکس شيخ محمد بر تابلوها در تقاطع ها و ميادين دبي ديده مي شود.

قبل از اين، منابع آگاه از بروز اختلاف بين حاکم دبي و پسر بزرگش که وليعهد شيخ نشين دبي نيز هست، خبر داده بودند.

با بروز بحران اقتصادي و مالي، اختلاف ها بين حاکمان شيخ نشين هاي مختلف کشور امارات متحده عربي و نيز خانواده هاي حاکمان اين شيخ نشين ها پيش آمده است.

بر اساس سنت حاکم در کشورهاي عربي، بسياري از وليعهدها که جانشين پدر مي شوند بايد سال ها در انتظار رسيدن به قدرت باشند و گاهي در سنين پيري جانشيني را از پدر خود به هنگام مرگ او تحويل مي گيرند.

شيوخ عرب نيز با آگاهي از اينکه اگر در زمان حيات حاکميت را به وليعهد خود تحويل دهند، احتمال کشته شدنشان توسط او وجود دارد، از کناره گيري حتي در سنين بالا نيز خودداري مي کنند.

جانشينان شيوخ عرب نيز در دوران وليعهدي تقريبا در يک سمت تشريفاتي قرار دارند و هيچگونه دخالتي در حاکميت ندارند و حاکمان همواره از قدرت طلبي جانشينان خود نگران هستند.

[saeedasadi]

اينم از بهشت رويايي خاورميانه! بعدش من موندم تكليف دختران (غيرمجاز)ايراني تو دبي چي ميشه !؟

[صالح]

سرویس بین الملل «تابناک» - شهرام عبدالله زاده یکی از سرمایه گذاران موفق در دبی بود که از سال گذشته و طی تماس های مشکوکی از سوی سرویس امنیتی امارات، شصت روز را در بازداشت سپری کرد. وی متولد ایران و بزرگ شده دبی است.

وال استریت ژورنال روز شنبه در گزارش مبسوطی به این موضوع پرداخت، این نشریه آمریکایی می نویسد: وی ادعا می کند در مدتی که او در بازداشت بوده است طی پرونده سازی هایی، اموالش توسط شریک تجاری اش به نام شیخ حاشر بن جمعه آل مکتوم -داماد حاکم دبی- به صورت غیرقانونی ضبط شده است.

این نشریه می افزاید: پیش از این هم بسیاری از گروه های حقوق بشر و حتی دولت آمریکا نسبت به نظام قضایی امارات متجده عربی انتقادات زیادی کرده بودند و این موضوع یکی از نمونه های بارز تخلفات این نظام است.

وال استریت زورنال در ادامه از زبان این سرمایه گذار ایرانی می گوید: "بازداشت من پس از یک اختلاف تجاری با شریک اماراتی ام صورت گرفت." شرکای تجاری عبدالله زاده در شرکت تجاری الفجر، شیخ حاشر بن جمعه المکتوم و پسر این شیخ اماراتی بوده اند. آقای عبدالله زاده می گوید که این دو نفر در زمانی که وی در بازداشت بوده است، اداره شرکت را به طور کامل بدست گرفته اند.

این نشریه می افزاید: هیچ یک از اتهامات آقای عبدالله زاده اثبات نشده است ، اما در طول سال گذشته مقامات امارات پاسپورت وی را بیش از ده ماه ضبط کرده و وی را از مسافرت و فعالیتهای اقتصادی اش محروم کرده اند.

همچنین عبدالله زاده می گوید که پیش از این امارات را یک سرزمین رویایی می دانسته است اما اکنون می بیند که آنچه او تصور می کرده چیزی جز یک سراب نبوده است. از طرفی شیخ حاشر هرگونه تخلفی را در این باره انکار کرده است. او هیچ مسئولیتی را درباره بازداشت عبدالله زاده نپذیرفته و مدعی است به این دلیل از ادامه شراکت با وی منصرف شده که مقامات دبی ادعا کرده اند عبدالله زاده به آنها پیشنهاد رشوه داده است در صورتی که آقای بازرگان ایرانی این ادعا را دروغ دانسته و آن را تنها دست آویزی برای مصادره اموالش می داند.

این نشریه پر تیراژ آمریکایی ادامه می دهد:شیخ حاشر در گفتگویی تلفنی مدعی شده است که «کسی که نیاز به دفاع از حیثیت و اعتبار خود دارد من نیستم بلکه عبدالله زاده است. این مرد یک دیوانه کلاه بردار است.
در ادامه این نشریه آمریکایی می افزاید: صحت بعضی ادعاهای عبدالله زاده را نمی توان مستقلا بررسی کرد زیرا تنها نسخه قرار داد شراکت عبدالله زاده با شیخ حاشر مفقود شده است و مدارک رسمی شرکت حاکی از مالکیت کامل شیخ حاشر بر این شرکت است!!! البته ادعاهای دیگری هم از سوی شیخ حاشر و پسرش مبنی بر اختلاس و کلاهبرداری عبدالله زاده مطرح شده که البته هیچ مدرکی برای اثبات آنها ارائه نشده است.

پاییز گذشته انجمن حقوق بشر امارات که یک انجمن دولتی است از مقامات دولتی امارات خواستار توضیحاتی درباره توقیف پاسپورت عبدالله زداه شد که هیچ پاسخی به این درخواست نشده است.
آقای عبدالله زاده می گوید که سال گذشته از وزارت امنیت امارات تماسی غیر عادی با وی برقرار شده است و او را برای توضیحاتی دعوت کرده اند اما در جریان همین تماس تلفنی و در محل قرار، وی را چشم بسته بازداشت کرده و شصت روز در بازداشت نگه داشته اند.

در هشت هفته ای که وی بازداشت بوده است هیچ تفهیم اتهام یا قرار توقیفی برای او صادر نشده است. در عوض او در این مدت مرتبا در مورد زندگی شخصی و فعالیت های شرکت الفجر مورد بازجویی قرار گرفته است. او در این باره می گوید: آنها به من گفتند که اگر با آنها همکاری نکنم مرا نابود خواهند کرد.

وال استریت ژورنال در پایان پس از ناامیدی از پیگیری دادخواست عبدالله زاده، او به دیوان عالی امارات روی آورد تا شاید بتواند به نحوی دادخواست خود را پیگیری کند. اما هنوز هیچ پاسخی دریافت نکرده است.

هرچند قضاوت در خصوص این موضوع نیازمند بررسی بیشتر است اما به نظر می رسد توقیف طولانی مدت گذرنامه یک سرمایه گذار ایرانی و مصادره داراییهایش موضوعی است که وزارت خارجه ایران نمی تواند بی تفاوت از کنار آن بگذرد.

گفتنی است با رسیدن موج بحران اقتصادی به امارات، اکنون سرمایه گذاران و ایرانیان مقیم آن کشور که برای سرمایه گذاری مجبوربه اختیار کردن شریک اماراتی هستند بیش از گذشته مورد سوء استفاده از سوی طرفهای اماراتی قرار می گیرند.همچنین اطلاعات دریافتی حکایت از شدت گرفتن دست اندازی شیوخ اماراتی بر اموال ایرانیان در آن کشور و به خصوص شیخ نشین دوبی دارد.

[mortezA]

من سالها با اين شبه كشورها در جنوب خليج فارس ارتباط داشته ام و معتقدم كه تمامي ي آنها فاقدآنچه كه درادبيات سياسي ملت ودولت گفته مي شوند ، هستند. استعمار انگليس و امپرياليسم غرب بنا بر مقاصد و مصالحي اين باديه هاي قرون وسطايي را به صورت ويترينهاي سرمايه داري در جهان به اصطلاح سوم در آورده اند.بنا بر اين در اين وانفساي بحران ريشه اي و فراگير جهان سرمايه داري از اولين خاكريز ها خواهند بود كه فرو خواهند ريخت.تاسفي نيست جز بر سرنوشت خيل عظيمي از هم وطناني كه ساكن آن جاها و نيز درون كشورهستند و جبر اقتصادي آنها را با اين گنداب جهان سرمايه داري (اين اصطلاح را از دوست فيلم سازي گرفته ام كه پس از تلاش ناموفق براي ساختن فيلم مستندي از دنياي جهنمي ي كارگران مهاجر آسيايي و آفريقايي در اين شبه كشورها و قلب عاريتي آنها يعني دوبي،براي ناميدن آنها به كار مي برد.)مرتبط كر ده است، وصد البته نه ايراني هايي كه يا خود به خوكاني در اين گنداب تبديل شده اند و يا افتخار پادويي اربابان غربي و عربهاي نوكيسه ي بومي را يدك مي كشند ، كه بر اينان افسوسي نيست! از همه دوستان تقاضا مي كنم ،كه به دليل اهميتي كه اين... ها ي قرن بيست و يكمي براي آن دسته از هم وطناني كه ذكر كردم دارد،در باره ي تاريخ(اگر تاريخي دارند؟)،سياست ،اقتصادو... آنها مطالب جدي وجديد بنويسند.

[mortezA]

ادمين عزيز! حذف باديه از نوشته ي من ، شايد به دليل تصوري است كه شما از حس ناسيوناليستي از طرف من و مخاطب قرار دادن اعراب با اصطلاحات سخيفي است كه بعضي از ايراني ها، از بغض و ناآگاهي و ...به كار مي برند ، بوده است.جهت پاك كردن اين تصور باطل از ذهن شما و ديگر دوستان لازم مي دانم بنويسم كه چند نسل متاخرمن در اين باديه ها ي جنوب خليج فارس زندگي كرده اند، وتوصيف اين شبه كشور ها به باديه ،صرفا بيان اين واقعييت است كه،اين شبه كشورها همان باديه هايي هستند كه توسط استعمار و امپرياليسم به رنگ وروغن مدرنيسم آغشته ،يا بهتر است بنويسم،آلوده شده اند. استفاده از اين كلمه كه معني ي بدي هم ندارد،رساننده ي منظور بوده والا كمترين شك و شبهه اي در سخافت و بطالت ناسيوناليسم كور و خود پسندانه و تكبر به اصل و اصالت غير قابل اثبات نيست و در شرايط حاضر هم دشمن ايراني و عرب به صورت هماهنگ بر طبل تو خالي ي دشمني ي بين آنها ، مي كو بد.متشكرم!

[حاجی جفرسون]

حالا چرا دولت نهم اپراتور سوم تلفن همراه را به امارات داده است!! الو الو....؟ آنتن نمی ده..الو الو...نعم..نعم لا لا...لا اتصالات الموجود!! ..............

[شهاب]

حاجی جان حالت خوبه؟

[حاجی جفرسون]

با اجازه بزرگتر ها!!! بله!! الو الو آنتن نمی ده!!!

بابا مونده هنوز ظرافت طنز حاجی رو دریابید ! ای عزیز ..کلًی تاویل سورآلیستی دارد. منظورم اینه که اپراتور سوم اماراتی با سقوط اقتصادی آن کشور37 ساله !! دیگر به راحتی آنتن نخواهد داد... دو زاری افتاد؟

[شهاب]

برای همین میگم حالت خوبه عزیز. آدم فکر کنه طنز میگه و از اون بدتر فکر کنه دیگران نفهمیدن. مخلصیم.

[حاجی جفرسون]

ما هم مخلصیم!! آدم اگه فکر نکنه که دیگه!!! خوب گاهی اوقات زبان طنز نیش برنده ای دارد! و اینکه...اوه ببخشید مثل اینکه دوباره آنتن نمی ده!!!

به قول اسی! بیا با هم نرویم!! دوبی دوبی!! راستی سعید جان تکلیف مجاز هایش معلوم نیست وای به حال..... استغفرالله..بابا این ادمین دست حاجی را در لطایف الحیل بسته است.هیچی.بی خیال!

[شمشیری]

یکی از نکات بجایی که اشاره شده مساله سقوط "مارپیچ" هستش. این سقوط مسلما به طور کامل خطی نیست و بدبختانه به شدت غیر قابل پیش بینی بوده که عوارض دیگری هم چون "شوکهای لحظه ای" بدنبال خواهد داشت. آسیبهای وارده توسط این نوع عوامل بر اقتصاد شاید چندین برابر اثرات از نوع "پیش بینی شده" خواهد بود.

یک اقتصاد اماراتی که بشدت وابسته به امنیت و ثبات در سرمایه گذاریهای خارجیست با گرفتاری اقتصادی صاحبان اصلی این ثبات یعنی غرب، بشدت آسیب خواهد خورد و بنابراین سقوط خواهد کرد حال مارپیچی شدن این سقوط مهمان ناخوانده ایست که قدمش شیرینی گذشته را تبدیل به نوشابه ای از بادام تلخ خواهد کرد.