آخرین ارسالات تالار

 
 

بازگشت   فوروم ایران آمریکا > ورود به تالار نوشته های شهیر > مقالات سیاسی

پاسخ
    نمایش ها: 2292 - پاسخ ها: 22  
ابزارهای موضوع نحوه نمایش
قدیمی 08-30-2009, 09:58 PM   #1
شهاب
 
تاریخ عضویت: Aug 2008
محل سکونت: آمریکا و کانادا
پست ها: 4,885
تشکرها: 7,017
در 3,463 پست 18,726 بار تشکر شده
Points: 41,465, Level: 100
Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100
Activity: 2%
Activity: 2% Activity: 2% Activity: 2%
پیش فرض آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد



روابط ایران و آمریکا پس از وقوع انقلاب اسلامی در ایران، ظرف حدود ٢٩ سال گذشته هرگز رو به دوستی و آشتی نگذارده هر چند که تضاد میان دو حکومت گاه تقویت و گاه تضعیف شده است. دنیا در طول این مدت شاهد فراز و نشیب در روابط دو کشور، گفتگوهای پشت پرده و علنی، شعارهای خصمانه، تهدیدات و خط و خط کشیها بوده است تا جائی که پرزیدنت آمریکا ادامه بحران ایران را تهدیدی برای صلح جهان و عامل احتمالی وقوع جنگ جهانی سوم خواند.

جالب اینجاست در طول این سالها در دو سوی حصار همواره افراد و یا جریان هائی وجود داشته اند که برقراری آشتی و پیش گرفتن راه دوستی را امکان پذیر بلکه ضروری می دانستند. این طرز تلقی هم اکنون در جناحی که رابرت گیتس و بخش بالای ارتش آمریکا آنرا نمایندگی می کنند طرفداران جدی پیدا کرده و در ایران نیز پراگماتیست ها و اصلاح طلبان و نیز اصلاح طلبان خارج حکومت (از قبیل نهضت آزادی و ملی – مذهبی ها) از این ایده حمایت می کنند.

سئوالی که من می خواهم در اینجا مطرح کنم اینست که آیا واقعا امکان آشتی بین دو نظام ایران و آمریکا وجود دارد؟

برای پاسخ به این سئوال باید مشخصه های اصلی دو نظام را در برابر هم قرار دهیم و ببینیم آیا در عالم واقع می توان به شرایطی دست یافت که این دو مشخصه از رفتار آنتاگونیستی با یکدیگر دست برداشته و راه مفارقت و دوستی پیش گیرند؟

نظام آمریکائی به دلیل خصلت عمده بودن نقش انباشت و تمرکز سرمایه بر پایه مصرف گرائی افراطی، از ویژگی توسعه طلبی و زیاده خواهی بی حد و مرز برخوردار است. هر محدودیتی بر این نظام که مانع از رشد و بالندگی آن شود به مرگ آن خواهد انجامید. مبتکر نظام اقتصادی موجود در آمریکا آقای میلتون فریدمن است که چندی قبل پس از یک قرن زندگی، به درود حیات گفت. این نظام اقتصادی بر پایه سرمایه داری بدون قید و محدودیت تا حد خصوصی سازی همه چیز و از میان بردن هر نوع نقش نظارتی دولت استوار است. اقتصاد بازار آزاد که بر پایه افکار آدام اسمیت و اصل رقابت و سیستم "خود سازمان ده" (Self Organized) بوجود آمد در طول دو قرنی که از تولد آن می گذرد آنچنان دستخوش تغییر و تحول شده که پیش فرضهای اولیه این نظریه بخصوص اصل رقابت آزاد و اصل عدم کنترل متمرکز بازار به یک شبح و یک شعار تبدیل شده است.

اسمیت در کتاب معروف خود، "ثروت ملل" (Wealth of Nation) که در سال ١٧٧۶ در لندن منتشر گردید و پایه اقتصاد "بازار آزاد" قرار گرفت، استدلال می کند که نفع شخصی (Self-Interest) در یک سیستم بازار آزاد رقابت را پدید می آورد. از درون این مکانیزم دستی نامرئی بازار را بطور دائم به حالت تعادل در می آورد. بر این اساس هواداران "بازار آزاد" شدیدا به کوچکتر کردن دولت و عدم دخالت دولت در امور اقتصادی جامعه پای می فشرند. اسمیت از زارعین و صنعتگران کوچکی صحبت می کند که برای امرار معاش خود و خانواده شان سعی بر این دارند که به بهترین قیمت محصول خود را در بازار به فروش برسانند.

پایه و اساس بحث آدام اسمیت و بازار آزاد آنگونه که او پیشنهاد می کرد این بود که در یک بازار بزرگ خریداران و فروشندگان هر یک به تنهائی آنقدر کوچک هستند که نمی توانند بر سرنوشت بازار تاثیر بگذارند. به اعتقاد او اساسی ترین اصل این بازار گستردگی رقابت در بین عرضه کنندگان است و بدرستی اعتقاد داشت که در این صورت تصمیم یک خریدار و یا یک فروشنده (در گران کردن یا ارزان کردن یک کالا) آن قدر در مقابل حجم کلی معاملاتی که در جامعه صورت می گیرد ناچیز است که اگر هم بخواهند، نمی توانند بر روند بازار تاثیر بگذارند. بنابراین در مدل اسمیت (متفاوت از اقتصاد کنترل شده و مدل سوسیالیستی دولتی) بازار، کنترل نمی شود و همه چیز بطور طبیعی در متن جامعه پیش می رود.

دیوید کورتن (David Korten) اقتصاددان آمریکائی نکته بدیع و جالبی را در کتاب "دنیای پسا- کورپوریت" (The Post-Corporate World) در ارتباط با اقتصاد بازار آزاد و مدل آدام اسمیت عنوان می کند. او می گوید بین زارع و یا صنعتگری که برای امرار معاش خود و خانواده اش سعی بر این دارد که کالای خود را به بهترین قیمت در بازار به فروش رساند با طمع بی پایان کورپوریشن ها که امروز چرخ اقتصاد را به حرکت در می آورند از زمین تا آسمان فاصله است. به نظر کورتن این اقتصاد نه تنها آزاد نیست بلکه به شدیدترین وجهی توسط گروه کوچکی از کورپوریشن ها کنترل و هدایت می شود. به این ترتیب نخستین و پایه ای ترین اصل بازار آزاد که عدم کنترل بازار است در مدل اقتصادی نئولیبرال نقض گردیده است. بگذارید به ذکر چند نمونه بپردازم.

تنها دو شرکت مونسانتو (Monsanto) و دوپونت (Dupont) شصت و پنج درصد (۶۵٪) تخم ذرت را در جهان در انحصار خود دارند.

۷۵درصد غذای انسانهای روی زمین را محصولات دانه ای (گندم، ذرت، سویا و غیره) تشکیل می دهد و ٩۰ درصد تجارت آنها را تنها سه شرکت "کارگیل"(Cargill)، "آرچر دنیلز میدلند"(Archer Daniels Midland) و "بانجی"(Bunge) درکنترل خود دارند.

ظرف بیست سال گذشته چهار کمپانی توانسته اند ٨٢ درصد تجارت گوشت گوساله، ۵٧ درصد تجارت گوشت خوک و ٨۰ درصد تجارت سویا را به انحصار کامل خود درآورند.

با این اوصاف صحبت از اقتصاد بازار آزاد و رقابت آزاد و "بازار خود سازمان ده" نهایت ساده اندیشی است.

پس از فروپاشی بلوک کمونیسم و از آغاز دهه ١٩٩٠ نظام نئولیبرال آمریکائی که بلامنازع بنظر می رسید راه خود را برای تسلط بر منابع و بازارهای جهان و نیز بهره بردن از کار ارزان در کشورهای جهان سوم بسرعت باز کرد. از همین دوران است که مفهوم گلوبالیزیشن (از آنجا که گلوبالیزیشن گاه در شکل فعل معلوم "جهانی ساختن" و گاه در قالب فعل مجهول "جهانی شدن" بکار می رود، با عرض پوزش از اصل واژه استفاده کرده ام) همه جاگیر شده و به فرهنگ سیاسی و اجتماعی و اقتصادی همه کشورهای جهان راه یافت.

در جریان فرآیند گلوبالیزیشن آنچه که به عنوان طلایه دار این سیستم باید راه را بر روی سرمایه آمریکائی باز می کرد همانا فرهنگ آمریکائی بود. فرهنگ "تجارت گرائی افراطی"(Hypercommercialism) آمریکائی راه را بر روی پذیرش استیلای اقتصادی سرمایه آمریکائی باز می کرد. کامرشیالیزم هر جنبه ای از زندگی را به جنس، به سرویس و خدمات و بالاخره به متاعی قابل خرید و فروش تبدیل می کند. کامرشیالیزم سعادت، خوشحالی و سلامت را نیز با معیارهای قابل خرید و فروش می سنجد. در این سیستم اقتصاد، فرهنگی می شود و فرهنگ، اقتصادی. در این فرآیند فرهنگ آمریکائی در برخورد با فرهنگهای دیگر از آنچنان قدرت تبلیغی و سرمایه و تکنولوژی برخوردار است که صدای فرهنگهای دیگر را همچون ناله ای در گلو خفه می کند. فرهنگ "مادونا" و "تام کروز" و "جنیفرانیستون" به همراه لباسهای "گپ"(Gap) و "دیزل"(Diesel) و نیز گروههای موزیک پاپ با تبعات بعدی آن، مثل خشونت و اعتیاد و غیره بعنوان "تجدد جهانی"(Global Modernity) همچون سیل خروشانی همه تاروپود جوامع سنتی را در می نوردد. اینکه فرزند برد پیت و آنجلینا جولی امروز در نامیبیا متولد شده و بریتنی اسپرز موهای سرش را از ته کوتاه کرده نه تنها مورد توجه جوانهای جوامع با فرهنگ مغلوب قرار می گیرد بلکه نشانه ای از ادغام در فرهنگ "جدید جهانی" و "تجدد جهانی" می گردد.

هدف از این یکنواخت سازی فرهنگی نخست خنثی کردن مقاومتها در برابر سیستم آمریکائی است و دوم و مهمتر از آن تسلط فرهنگ مصرف گرای آمریکائی (American Consumerism) به منظور حداکثر کردن فروش سیستم کورپوریت. فراموش نکنیم که در پناه همین فرهنگ است که از تولید ناخالص ملی ١٣٠٠٠ میلیارد دلاری آمریکا ٧٠٪ آن را "هزینه کردن مصرف کننده آمریکائی" (Consumer Spending) تشکیل می دهد و نه صادرات جنس و یا صادرات تکنولوژی.

با ذکر این ارقام می خواستم توجه شما را به اهمیت و نقش فرهنگ آمریکائی در نظام اقتصادی دنیای کورپوریت آمریکائی جلب کنم.

این فرهنگ آمریکائی در برخورد با تفکر سنتی اسلامی که از خود مقاومت جانانه ای در برابر آن نشان می دهد از حرکت باز می ایستد. درست است که سیاستمداران غربی و بخصوص آمریکائی ها جدال خود را همواره با اسلام افراطی اعلام می کنند ولی این اظهار نظر منعکس کننده تئوری که در پشت مسائل امروز جهان و حضور پر هزینه و خونین و پر خطر آمریکا در منطقه است، نیست.

هر چند که این بحث نیاز به یک بررسی دقیق جداگانه دارد اما مهم است که در اینجا به یکی از اظهار نظرهای تاریخی هانتینگتون واضع و مبتکر تز "برخورد تمدن ها" توجه کنیم.

هانتینگتون در "برخورد تمدن ها" می نویسد: "برای غرب، مسئله، بنیادگرائی اسلامی نیست بلکه اسلام است. تمدنی متفاوت که مردمش باور دارند که فرهنگشان برتر است در حالیکه قدرتشان پست تر است و هم از این روست که به وسواس گرفتار آمده اند. برای اسلام مسئله سی آی ا و یا آمریکا یا وزارت دفاع ما نیست بلکه غرب است با مردمی که باور دارند که فرهنگ آنان باید جهانی شود. این مواد اصلی شعله ور کردن اختلاف میان اسلام و غرب است."

من در اینجا کاری به صحت و سقم این نظر ندارم (در این مورد تحقیق بسیار گسترده ای کرده ام و کتابی نوشته ام که متاسفانه هرگز منتشر نشد) اما می خواهم ببینید که برداشت متفکرینی که آمریکا را امروز به اینجا کشانده اند در مورد برخورد دو تمدن غرب و اسلام چگونه است.

آنچه که مهم است اینست، همانگونه که پیش تر گفتم و در اینجا نیز ساموئل هانتینگتون به آن اشاره می کند تفکر اسلامی در برابر فرهنگی که می خواهد جهانی شود از خود مقاومت نشان می دهد. حکومت ایران یک حکومت تئوکراتیک و بر پایه باورهای دینی اسلامی بنا شده است. طبیعی است که حکومتی با چنین بافتی در تضاد و تقابل با فرهنگ آمریکائی قرار گیرد. اینکه سالهاست عبارت "تهاجم فرهنگی" به گوشتان می خورد و یا شاهد حرکات سردار رادان در مقابله با مسائلی مانند قرار دادن شلوار در داخل چکمه هستید در حقیقت مطلبی پیش پا افتاده نیست بلکه صحنه اصلی نبردی است که بین دو تفکر و دو جهان بینی در جریان است.

فرهنگ سنتی اسلامی که اینک اهرم های قدرت را در ایران در دست دارد با روح مدرنیته غربی و فرهنگ آمریکائی از بیخ و بن در تضاد است و میدان اصلی نزاع دو جریان فکری را نیز همانگونه که هانتینگتون به درستی اشاره کرده "فرهنگ" تشکیل می دهد. هر چند که "فرهنگ"، میدان اصلی نبرد این دو جهان بینی است اما علت و دلیل آن نیست.

حکومت ایران با آنکه بخشی از رهبران رده بالای آن گرایش به باز کردن فضای سیاسی کشور را دارند و می خواهند نشان دهند که اسلام از روحیه آزاد اندیش و تساهل برخوردار است، اما با یک واقعیت تلخ و سخت روبرو هستند. آنان به دفعات دیده اند و امروز بیش از هر زمان این واقعیت را درک می کنند که در صورت باز کردن کامل فضای سیاسی نیروهائی که طرفدار اداره مملکت به سبک غرب هستند و نیز از معیارهای مدرنیته و تجدد غربی پیروی می کنند بسرعت اقتدار آنان را به چالش خواهند گرفت.

فرهنگ دموکراسی لیبرال بدون شک برای نسل جوان که رفته رفته دنیای اینترنت را درک می کند، تلویزیون ماهواره ای می بیند، فیلم های هالیوودی را از بازار سیاه تهیه می کند، آزادی مد و لباس را می ستاید و از روابط آزادتر دختر و پسر حمایت می کند جاذبه های خاص خود را دارد. حتی بخش هائی از روشنفکران مانند اصلاح طلبان داخل و خارج حکومتی که پیش زمینه های اندیشه دینی دارند استعداد این را دارند که بسرعت جذب فرهنگ تعدیل شده غربی شوند. از همین روست که اگر به سایت های اینترنت آنان و یا روزنامه هایشان و یا اعلامیه ها و بیانیه های آنان مراجعه کنید یکسره تخطئه حکومت مذهبی و بنیادگرائی به چشمتان می خورد و کمتر اشاره ای به نقش ویرانگر آمریکا در این منطقه می یابید.

قدرت حاکم در ایران به درستی دریافته است که با برقراری رابطه با آمریکا بافت اجتماعی ایران به گونه ایست که به سرعت فرهنگ آمریکائی در جامعه گسترش خواهد یافت. نرمالیزه کردن روابط، باز کردن درب ها را بر روی فرهنگ آمریکائی به دنبال دارد. ممکن است سئوال شود که اشکال این تحول در چیست؟

با برقراری رابطه با آمریکا (روابط عادی سیاسی و تجاری) گروهی که بسرعت در ایران از اعتبار و نفوذ برخوردار می شوند تکنوکراتها خواهند بود. با برقراری روابط تجاری شکل اقتصاد و بازار به نحوی خود را تغییر می دهد که به یک حالت هماهنگ با نظام برتر کورپوریت درآید. در آن شرایط دیگر نمی شود جلوی احداث کارخانه، ورود سرمایه آمریکائی و ورود خود آمریکائیان را به ایران گرفت. زمان زیادی لازم نیست که نظام اجتماعی نیز از نظام اقتصادی متاثر شود. در حالیکه تکنوکراتها بطور خزنده به نفوذ و اقتدار خود در بخش های صنعتی و اقتصادی می افزایند، قدرت از دست طرفداران مکتب فکری که به شدت محافظه کار و سنتی است خارج می شود.

قابل تصور نیست که آمریکائی ها بیایند و بروند اما آنانکه تفکرات سنتی اسلامی همه چیزشان را تشکیل می دهد به حاشیه رانده نشوند. این که چرا شعار مرگ بر آمریکا نمی تواند صحنه سیاسی ایران را ترک کند یک امر اتفاقی نیست. آشتی با آمریکا و ورود آمریکا به صحنه اقتصادی و مآلا اجتماعی ایران قطعا جابجائی قدرت را در پی خواهد داشت.

اما آیا آمریکا قادر است این وضعیت را تحمل کرده و ایران را چون جزیره ای ایزوله شده انگاشته و از تلاش برای حل تضاد خود با حکومت ایران چشم پوشی کند؟ به دو دلیل عمده آمریکا قادر نیست چنین وضعی را تحمل کند. منابع نفت عراق هم چنانکه در مقاله ای نوشتم چیزی بیش از ٣٠٠ میلیارد بشکه یعنی بیش از ذخائر عربستان سعودی تخمین زده می شود. جمع ذخائر عراق و ایران در صورت صحت تخمین های مزبور بین ٣٠ تا ۴٠ درصد کل ذخائر نفت جهان را تشکیل می دهند. تمدن غرب که متاسفانه یا خوشبختانه بنیادش بر اساس هیدرو کربورها بنا شده قادر نیست از یک چنین منبعی از انرژی تحت هیچ شرایطی چشم پوشی کند. نفوذ ایران در عراق و احتمال تسلط این کشور بر آینده عراق خطر بسیار بزرگ و جدی است که آمریکا را تهدید می کند. کنترل حدود ۴٠٪ از نفت جهان (باضافه نفت کشورهای عربی که مجموعا به حدود ٧۵٪ کل ذخائر نفتی خواهد رسید) به آمریکا قدرت بی مانندی را اعطاء خواهد کرد که نه تنها چالش چین به عنوان یک تهدید بزرگ را تحت کنترل درآورد بلکه برتری خود را بر جهان تا ۵٠ سال آینده تا حصول و دسترسی به منبع (و یا منابع) جدید انرژی تثبیت کند. ایران در این میان چالشی است بر سر راه تحقق هژمونی آمریکا بر ذخائر نفت که نه تنها اقتصاد بلکه امنیت آمریکا را تهدید می کند. ماشین جنگی آمریکا بدون کنترل منابع نفت، قادر به مانور در آبهای جهان نخواهد بود.

دلیل دوم اینکه ایران نقش تهدید کننده موجودیت اسرائیل را دارد. سرنگونی رژیم اسرائیل و محو رژیم مزبور شعاری است که مقامات کلیدی ایران آن را به عنوان استراتژی جمهوری اسلامی بر می شمرند. حمایت ایران از جنبش های حماس و حزب الله امنیت اسرائیل را به مخاطره می اندازد. حکومت آمریکا بر اساس تحقیق دو استاد دانشگاههای هاروارد و شیکاگو، بیشترین تاثیر را در زمینه سیاست خارجی از لابی اسرائیل می گیرد. تلقی غیر قابل آشتی نظام تئوکراتیک ایران با موجودیت اسرائیل به عنوان یک نهاد غیر مشروع و صهیونیستی راه هیچ گونه بحث و مذاکره ای را برای حل این تضاد باز نمی گذارد.

هم چنانکه پیش تر گفتیم حکومت ایران هر گامی که در راه توسعه فضای سیاسی بردارد خود را با خطر غلطیدن کشور در دست نیروهای لیبرال هوادار غرب مواجه می بیند. نیروهای محافظه کار که امروز بطور قاطع دست بالا را دارند در حفظ نظم موجود سخت کوشا و جدی به نظر می رسند و در این راه از هیچ نوع انتقادی در درون و بیرون از ایران باکی به خود راه نمی دهند. نیروهای لیبرال (اعم از مذهبی و غیر مذهبی) در درون و بیرون ایران نیز بدون محکوم نمودن سیاستهای توسعه طلبانه آمریکا در منطقه و بدون پرداختن به نقش لابی اسرائیل در بر هم زدن نظم و امنیت و بدون انتقاد از حرکتهای به شدت غیر دموکراتیک این کشور در برخورد با مسئله فلسطین و نیز لبنان با خوردن برچسب پیش برندگان سیاست های آمریکا روبرو شده و مورد غضب حکومت ایران قرار می گیرند. به این ترتیب این نیروها نه تنها بخش بزرگی از حقیقت را از مردم پنهان می کنند بلکه راه را نیز بر فعالیت های خود می بندند.

تصور اینکه حکومت ایران که بر مبانی "درک مشخصی از اسلام" بنیان گذارده شده، بتواند تضاد خود را با آمریکا در صحنه نبرد فرهنگی که برای هر دو طرف لازمه بقاء است حل کند، با گذشت حدود سی سال و تقویت بنیادها و نیز نفوذ در بخش قابل توجهی از جامعه که بدلائل اعتقادی از کیفیت بالائی در مبارزه برخوردار است، تقریبا امکان ناپذیر بنظر می رسد.

آنها که با تکیه بر اختلافات درون حکومت معتقدند که واقعیت ها بالاخره خود را تحمیل کرده و جناحی طالب صلح و پراگماتیک در ایران بر روی کار خواهد آمد باید نگاهی به دوران آقای خاتمی بیاندازند. شادی زائدالوصف هواداران اصلاحات در قبضه کردن همزمان دولت و مجلس به نظر آنان طلیعه یک دوران نوین در تاریخ ایران بود، اما دیدیم که عاقبت کار به کجا ختم شد. آیا امروز یا فردا ممکن است چرخشی دوباره صورت گیرد و همان نیروها و جریانات دوباره سکوهای قدرت را فتح کنند و راه آشتی و حل تضادها را با آمریکا باز نمایند؟ شما چه فکر می کنید؟
شهاب آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
6 کاربر از شهاب بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 08-30-2009, 10:00 PM   #2
شهاب
 
تاریخ عضویت: Aug 2008
محل سکونت: آمریکا و کانادا
پست ها: 4,885
تشکرها: 7,017
در 3,463 پست 18,726 بار تشکر شده
Points: 41,465, Level: 100
Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100
Activity: 2%
Activity: 2% Activity: 2% Activity: 2%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

با طرح سئوال ژوسپین عزیز از شهیر (در موضوع گپ و گفتگو با شهیر) این مقاله را گذاشتم و منتظر پاسخ می مانیم.
شهاب آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 08-30-2009, 10:22 PM   #3
ژوسپین
میهمان
 
پست ها: n/a
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

نقل قول:
نوشته اصلی توسط شهاب نمایش پست ها
با طرح سئوال ژوسپین عزیز از شهیر (در موضوع گپ و گفتگو با شهیر) این مقاله را گذاشتم و منتظر پاسخ می مانیم.
با سلام و خسته نباشید خدمت شهاب عزیزم. واقعا سپاس از این همه حضور ذهن و دقت نظر جنابعالی.

منتظر شهیر عزیز و گرامی و بقیه دوستان می مانیم تا به بحث تحلیلی بنشینیم.
  پاسخ با نقل قول
این کاربر از بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 08-30-2009, 10:52 PM   #4
شهاب
 
تاریخ عضویت: Aug 2008
محل سکونت: آمریکا و کانادا
پست ها: 4,885
تشکرها: 7,017
در 3,463 پست 18,726 بار تشکر شده
Points: 41,465, Level: 100
Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100
Activity: 2%
Activity: 2% Activity: 2% Activity: 2%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

عکس بالا را از همان مقاله برداشته ام. توی بحر عکس بروید به اندازه خود مقاله در آن حرف هست.
شهاب آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از شهاب بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 08-31-2009, 06:42 AM   #5
شهاب
 
تاریخ عضویت: Aug 2008
محل سکونت: آمریکا و کانادا
پست ها: 4,885
تشکرها: 7,017
در 3,463 پست 18,726 بار تشکر شده
Points: 41,465, Level: 100
Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100
Activity: 2%
Activity: 2% Activity: 2% Activity: 2%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

نقل قول:
قدرت حاکم در ایران به درستی دریافته است که با برقراری رابطه با آمریکا بافت اجتماعی ایران به گونه ایست که به سرعت فرهنگ آمریکائی در جامعه گسترش خواهد یافت. نرمالیزه کردن روابط، باز کردن درب ها را بر روی فرهنگ آمریکائی به دنبال دارد. ممکن است سئوال شود که اشکال این تحول در چیست؟

با برقراری رابطه با آمریکا (روابط عادی سیاسی و تجاری) گروهی که بسرعت در ایران از اعتبار و نفوذ برخوردار می شوند تکنوکراتها خواهند بود. با برقراری روابط تجاری شکل اقتصاد و بازار به نحوی خود را تغییر می دهد که به یک حالت هماهنگ با نظام برتر کورپوریت درآید. در آن شرایط دیگر نمی شود جلوی احداث کارخانه، ورود سرمایه آمریکائی و ورود خود آمریکائیان را به ایران گرفت. زمان زیادی لازم نیست که نظام اجتماعی نیز از نظام اقتصادی متاثر شود. در حالیکه تکنوکراتها بطور خزنده به نفوذ و اقتدار خود در بخش های صنعتی و اقتصادی می افزایند، قدرت از دست طرفداران مکتب فکری که به شدت محافظه کار و سنتی است خارج می شود.



این موضوع خوبی برای بحث است. نظر شما چیست؟
شهاب آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از شهاب بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 08-31-2009, 10:13 AM   #6
ژوسپین
میهمان
 
پست ها: n/a
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

نقل قول:
نوشته اصلی توسط شهاب نمایش پست ها



این موضوع خوبی برای بحث است. نظر شما چیست؟
با سلام

اين نوشته دقيقا با تفكر شخصي من مطابقت دارد . لذا نظام حاكم به دليل ريزش ساختار و سازمان شكل گرفته در ۳۰ سال گذشته اجازه بر قراري ارتباط و عادي شدن روابط را نخواهد داد.
البته شايد توجيه شود كه به دليل فرسودگي و غير توجيه بودن كارخانجات و صنايع ما در توليد و همچنين نيازهاي مالي و سرمايه گذاري در بخشهاي مهم و حياتي مانند نفت و گاز سبب ساز عادي شدن روابط گردد. اما من مي گويم ضرر اين ايده بيشتر از نفع آن براي هيات حاكم است. لذا دست دوستي دراز نمي شود.
  پاسخ با نقل قول
قدیمی 08-31-2009, 12:04 PM   #7
محمد صادق
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
محل سکونت: ایران
پست ها: 1,103
تشکرها: 1,059
در 816 پست 2,995 بار تشکر شده
Points: 9,817, Level: 66
Points: 9,817, Level: 66 Points: 9,817, Level: 66 Points: 9,817, Level: 66
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

يك موضوع ديگر هم, بحث هسته اي, از يك طرف و موضوع نقض حقوق بشر از طرف ديگر است. كوتاه امدن در هر يكي از اين دو جبهه سريعا دستاوردهاي تا كنوني را به باد خواهد داد.

لذا گشوده شدن باب هر نوع گفتگويي به نظر من به ضرر جريان حاكم است, و در صورت انجام شدن, اين جريان امتيازات زيادي را مجبور است كه واگذار كند.
__________________
بوی بهبود ز اوضاع جهان می آید.
محمد صادق آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از محمد صادق بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 08-31-2009, 10:40 PM   #8
Ali
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
پست ها: 107
تشکرها: 29
در 51 پست 108 بار تشکر شده
Points: 2,072, Level: 27
Points: 2,072, Level: 27 Points: 2,072, Level: 27 Points: 2,072, Level: 27
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

[QUOTE=محمد صادق;34656]يك موضوع ديگر هم, بحث هسته اي, از يك طرف و موضوع نقض حقوق بشر از طرف ديگر است. كوتاه امدن در هر يكي از اين دو جبهه سريعا دستاوردهاي تا كنوني را به باد خواهد داد.

لذا گشوده شدن باب هر نوع گفتگويي به نظر من به ضرر جريان حاكم است, و در صورت انجام شدن, اين جريان امتيازات زيادي را مجبور است كه واگذار كند.[/QUOTE

محمد صادق عزيز به نكته خوبي اشاره فرموديد. به نظر من هم به فرض كه موضوع هسته اي به نحوي حل و فصل شود، تازه به دوران قديم (قبل از جورج بوش پسر) بر مي گرديم كه بحث (نقض) حقوق بشر در ايران مرتباً مطرح و مشكل ساز ميشد. با توجه به شرايط فعلي كه خبري از بهبود در موضوع حقوق بشر در ايران نيست (بلكه بر عكس!) بنابراين بسيار بعيد است كه به ناگاه شاهد چرخش در امور (و برقراري روابط) باشيم. من به شخصه به موضوع حقوق بشر به عنوان يك شاخص (و علامت) تحول نگاه مي كنم و تا آنزمان به گفتگو يا برقراري روابط رسمي بين ايران و آمريكا خوشبين نيستم.
Ali آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از Ali بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 08-31-2009, 11:07 PM   #9
محمد صادق
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
محل سکونت: ایران
پست ها: 1,103
تشکرها: 1,059
در 816 پست 2,995 بار تشکر شده
Points: 9,817, Level: 66
Points: 9,817, Level: 66 Points: 9,817, Level: 66 Points: 9,817, Level: 66
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

من به شخصه به موضوع حقوق بشر به عنوان يك شاخص (و علامت) تحول نگاه مي كنم و تا آنزمان به گفتگو يا برقراري روابط رسمي بين ايران و آمريكا خوشبين نيستم.

با تشكر از نظر علي عزيز

بحث حقوق بشر, دومين اهرم فشار بر جمهوري اسلامي بعد از موضوع هسته اي است. و من فكر مي كنم, كه غرب نبرد خود را با جمهوري اسلامي در اين عرصه هنوز اغاز نكرده است.
__________________
بوی بهبود ز اوضاع جهان می آید.
محمد صادق آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از محمد صادق بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 09-01-2009, 12:03 AM   #10
شهاب
 
تاریخ عضویت: Aug 2008
محل سکونت: آمریکا و کانادا
پست ها: 4,885
تشکرها: 7,017
در 3,463 پست 18,726 بار تشکر شده
Points: 41,465, Level: 100
Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100
Activity: 2%
Activity: 2% Activity: 2% Activity: 2%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

نقل قول:
نوشته اصلی توسط محمد صادق نمایش پست ها
من به شخصه به موضوع حقوق بشر به عنوان يك شاخص (و علامت) تحول نگاه مي كنم و تا آنزمان به گفتگو يا برقراري روابط رسمي بين ايران و آمريكا خوشبين نيستم.

با تشكر از نظر علي عزيز

بحث حقوق بشر, دومين اهرم فشار بر جمهوري اسلامي بعد از موضوع هسته اي است. و من فكر مي كنم, كه غرب نبرد خود را با جمهوري اسلامي در اين عرصه هنوز اغاز نكرده است.
ممنون از دوستانی که در این بحث شرکت کرده اند. از سر اتفاق نیست که موضوع حقوق بشر را آمریکا با شدت و حدت دنبال نمی کند. به یمن اینترنت وضعیت سیاسی در آمریکا و نوع خبر رسانی از Mainstream Media به وبسایت ها و وبلاگ ها چرخش چشم گیری پیدا کرده. administration اوباما به محض طرح مسئله حقوق بشر در ایران، با بهمنی از سئوال روبرو خواهد شد. اگر نقض حقوق بشر در ایران مطرح می شود چگونه است که در مورد عربستان، کویت، مصر و اردن، دولت آمریکا سکوت کرده است. امروز دیگر دهه هفتاد نیست و حکومت آمریکا این را خوب درک کرده و زیاد دور و بر این موضوع نخواهد چرخید. ضمن اینکه کارنامه خود آمریکا هم در این زمینه مخدوش شده است. دو گزارش سازمان عفو بین الملل را که تنها دو ماه پیش منتشر شده را (یکی در باب نقض حقوق بشر توسط آمریکا و دیگری عربستان) در زیر ببینید. متاسفانه این راه در سال 2009 برروی آمریکا بسته است.



از طرفی با توجه به وضعیت فعلی در منطقه و گرفتاری های عظیم آمریکا در افغانستان (که می رود به ویتنام دیگری تبدیل شود) پاکستان و از همه مهمتر در عراق بدون کمک ایران راه خروجی برای آمریکا نیست ضمن اینکه دشمنی این حکومت (ایران) آمریکا را در این منطقه زمین گیر می کند. این تحلیل که امروز (31 آگوست 2009) منتشر شده توسط پرفسور کول یکی از برجسته ترین آنالیست های آمریکائی و متخصص امور خاورمیانه (استاد دانشگاه میشیگان) نوشته شده. کار به این سادگی نیست. شرایط پیچیده ایست.



With the war on terror now a war of logistics, the Obama administration must rely on the goodwill of those two


در همین رابطه این تحلیل شهیر را هم که سه روز پیش منتشر شد بخوانید.
شهاب آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
6 کاربر از شهاب بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 09-01-2009, 12:37 AM   #11
kaman
میهمان
 
پست ها: n/a
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

نقل قول:
نوشته اصلی توسط شهاب نمایش پست ها
...
نظام آمریکائی به دلیل خصلت عمده بودن نقش انباشت و تمرکز سرمایه بر پایه مصرف گرائی افراطی، از ویژگی توسعه طلبی و زیاده خواهی بی حد و مرز برخوردار است. هر محدودیتی بر این نظام که مانع از رشد و بالندگی آن شود به مرگ آن خواهد انجامید. مبتکر نظام اقتصادی موجود در آمریکا آقای میلتون فریدمن است که چندی قبل پس از یک قرن زندگی، به درود حیات گفت. این نظام اقتصادی بر پایه سرمایه داری بدون قید و محدودیت تا حد خصوصی سازی همه چیز و از میان بردن هر نوع نقش نظارتی دولت استوار است. اقتصاد بازار آزاد که بر پایه افکار آدام اسمیت و اصل رقابت و سیستم "خود سازمان ده" (Self Organized) بوجود آمد در طول دو قرنی که از تولد آن می گذرد آنچنان دستخوش تغییر و تحول شده که پیش فرضهای اولیه این نظریه بخصوص اصل رقابت آزاد و اصل عدم کنترل متمرکز بازار به یک شبح و یک شعار تبدیل شده است.
...
مقاله بسیار جالبی است.

با در نظر گرفتن اینکه سیاست خصوصی سازی (تقریبآ همه چیز) از آمریکا سرچشمه گرفته و شاید در آینده پلیس و حتی ازتش هم به سازمانهای خصوصی تبدیل گردند (بلک واتر!), سئوال اینجاست که چگونه است که ایران نیز به این مسئله خصوصی سازی نه اینکه تن داده بلکه با اشتیاق فراوان و با تذکر اکید رهبری و با فراهم نمودن وسایل این خصوصی سازی طبق اصل 44 قانون اساسی, دولت و دولتهای آینده موظف شده اند که در جهت کم کردن نفوذ دولتی بر روی اقتصاد و خصوصی نمودن ( که در ایران به "واگذاری به مردم" لقب گرفته است) کارخانجات و حتی بعضی سازمانهای تا کنون دولتی (مخابرات) را در معرض فروش قرار داده و درست در همان راهی قدم گذاشته اند که تئوری آن از کشور آمریکا, ظاهرآ بزرگترین دشمن ایران سر چشمه گرفته است؟

بنده به اقتصاد و سیاست اقتصادی وارد نیستم. ممنون خواهم شد که اگر کسی و یا کسانی در این مورد توضیحی بدهند.


  پاسخ با نقل قول
قدیمی 09-01-2009, 12:38 AM   #12
محمد صادق
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
محل سکونت: ایران
پست ها: 1,103
تشکرها: 1,059
در 816 پست 2,995 بار تشکر شده
Points: 9,817, Level: 66
Points: 9,817, Level: 66 Points: 9,817, Level: 66 Points: 9,817, Level: 66
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

متاسفانه این راه در سال 2009 برروی آمریکا بسته است.

متاسفانه يا خوشبختانه؟
__________________
بوی بهبود ز اوضاع جهان می آید.
محمد صادق آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 09-01-2009, 01:18 AM   #13
شهاب
 
تاریخ عضویت: Aug 2008
محل سکونت: آمریکا و کانادا
پست ها: 4,885
تشکرها: 7,017
در 3,463 پست 18,726 بار تشکر شده
Points: 41,465, Level: 100
Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100
Activity: 2%
Activity: 2% Activity: 2% Activity: 2%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

نقل قول:
نوشته اصلی توسط محمد صادق نمایش پست ها
متاسفانه این راه در سال 2009 برروی آمریکا بسته است.

متاسفانه يا خوشبختانه؟
تعبیر بهتر این است "هر دو".
شهاب آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از شهاب بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 09-01-2009, 01:47 AM   #14
kaman
میهمان
 
پست ها: n/a
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

نقل قول:
نوشته اصلی توسط شهاب نمایش پست ها
...
قدرت حاکم در ایران به درستی دریافته است که با برقراری رابطه با آمریکا بافت اجتماعی ایران به گونه ایست که به سرعت فرهنگ آمریکائی در جامعه گسترش خواهد یافت. نرمالیزه کردن روابط، باز کردن درب ها را بر روی فرهنگ آمریکائی به دنبال دارد. ممکن است سئوال شود که اشکال این تحول در چیست؟

با برقراری رابطه با آمریکا (روابط عادی سیاسی و تجاری) گروهی که بسرعت در ایران از اعتبار و نفوذ برخوردار می شوند تکنوکراتها خواهند بود. با برقراری روابط تجاری شکل اقتصاد و بازار به نحوی خود را تغییر می دهد که به یک حالت هماهنگ با نظام برتر کورپوریت درآید. در آن شرایط دیگر نمی شود جلوی احداث کارخانه، ورود سرمایه آمریکائی و ورود خود آمریکائیان را به ایران گرفت. زمان زیادی لازم نیست که نظام اجتماعی نیز از نظام اقتصادی متاثر شود. در حالیکه تکنوکراتها بطور خزنده به نفوذ و اقتدار خود در بخش های صنعتی و اقتصادی می افزایند، قدرت از دست طرفداران مکتب فکری که به شدت محافظه کار و سنتی است خارج می شود.
...

بدین ترتیب مشخص میشود که چرا ایران حتی با سر کار آمدن اوباما و پیشنهادهای وی برای نزدیکی و گفتگو توجه نکرد و حتی رهبران ایران پاسخها و علائم منفی نیز برای وی فرستادند. ملزوم چنین سیاستی این موضوع هم خواهد بود که ایران حتی به ایرانیان غیرخودی و تحصیلکرده (در غرب) هم برای وارد شدن در سیستم خود آنچنان راه ندهد و نقاط کلیدی خود را همواره با افراد ایدئولوژیک خودی پر کند و با این قشر از جامعه هم زیاد از در دوستی وارد نشود و نیز حاضر باشد که تاوان همکاری نکردن با این قشر را نیز با چشم پوشی از توانائیها و تخصصهای آنها را نیز پذیرا گردد که میشود (ب.م. اجبار حجاب).

سئوال بر درست و یا نادرست بودن این سیاست نیست. سئوال در این استکه سر انجام این سیاست در بر خورد با آمریکا به کجا خواهد کشید؟ این موضوع برای من هنوز پوشیده است.

با توجه به کل برداشت من از این مقاله, آمریکا شاید که در کوتاه مدت و با در نظر گرفتن مشگلاتیکه در منطقه ما برای خود دست و پا نموده است مجبور به "بردباری" باشد, ولی در دراز مدت خصومت این دو نظام با توچه به ماهیت جهانخواری آمریکا عود خواهد نمود و نتیجه آن برای من مشخص نیست و یا هنوز پارامترهای مربوط به آنزمان هنوز در دست نیست و نمیتوان یک پیشبینی درستی انجام داد. چرا که برخورد آمریکا با ایران به توانائیهای ایران نیز مربوط میگردد. آمریکائیها به عراق در زمانی حمله کردند که آن کشور در ضعیفترین حالت سیاسی و نظامی تاریخ معاصر خود قرار داشت!

  پاسخ با نقل قول
این کاربر از بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 09-01-2009, 02:45 AM   #15
Ali
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
پست ها: 107
تشکرها: 29
در 51 پست 108 بار تشکر شده
Points: 2,072, Level: 27
Points: 2,072, Level: 27 Points: 2,072, Level: 27 Points: 2,072, Level: 27
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

نقل قول:
نوشته اصلی توسط شهاب نمایش پست ها
ممنون از دوستانی که در این بحث شرکت کرده اند. از سر اتفاق نیست که موضوع حقوق بشر را آمریکا با شدت و حدت دنبال نمی کند. به یمن اینترنت وضعیت سیاسی در آمریکا و نوع خبر رسانی از Mainstream Media به وبسایت ها و وبلاگ ها چرخش چشم گیری پیدا کرده. administration اوباما به محض طرح مسئله حقوق بشر در ایران، با بهمنی از سئوال روبرو خواهد شد. اگر نقض حقوق بشر در ایران مطرح می شود چگونه است که در مورد عربستان، کویت، مصر و اردن، دولت آمریکا سکوت کرده است. امروز دیگر دهه هفتاد نیست و حکومت آمریکا این را خوب درک کرده و زیاد دور و بر این موضوع نخواهد چرخید. ضمن اینکه کارنامه خود آمریکا هم در این زمینه مخدوش شده است. دو گزارش سازمان عفو بین الملل را که تنها دو ماه پیش منتشر شده را (یکی در باب نقض حقوق بشر توسط آمریکا و دیگری عربستان) در زیر ببینید. متاسفانه این راه در سال 2009 برروی آمریکا بسته است.



از طرفی با توجه به وضعیت فعلی در منطقه و گرفتاری های عظیم آمریکا در افغانستان (که می رود به ویتنام دیگری تبدیل شود) پاکستان و از همه مهمتر در عراق بدون کمک ایران راه خروجی برای آمریکا نیست ضمن اینکه دشمنی این حکومت (ایران) آمریکا را در این منطقه زمین گیر می کند. این تحلیل که امروز (31 آگوست 2009) منتشر شده توسط پرفسور کول یکی از برجسته ترین آنالیست های آمریکائی و متخصص امور خاورمیانه (استاد دانشگاه میشیگان) نوشته شده. کار به این سادگی نیست. شرایط پیچیده ایست.



With the war on terror now a war of logistics, the Obama administration must rely on the goodwill of those two


در همین رابطه این تحلیل شهیر را هم که سه روز پیش منتشر شد بخوانید.
كارنامه حقوق بشر آمريكا پس از جنگ جهاني دوم (در موارد زيادي) مخدوش بوده. از جمله كودتاي 28 مرداد در ايران كه به آن اشاره نكرديد! ولي اين ها مانع از آن نبوده اند كه از بحث حقوق بشر به صورت يك ابزار (يا چماق) استفاده نكند. خوب يا بد موضوع و احساساتي كردن داستان يك مسأله است و واقعياتي كه مي توانيم ببينيم يك مسأله ديگر. عربستان (به نظر من) حتي يك روز هم حقوق بشر را رعايت نكرده. ولي هيچگاه هم سفت و سخت (و قطعنامه اي) محكوم نشده. اين بدان معناست كه حريف پايبند اخلاق نيست و به شيوه ماكياوليسم عقلش مي رسد كه اقتضائي Contingency عمل كند!

نكته دوم اينكه حتي اگر ايران به طور دربست امكانات خود را در اختيار آمريكا بگذارد، از كجا معلوم كه آمريكا (و كلاً غرب) بتوانند در افغانستان و پاكستان موفق شوند؟ افغانستان همان جايي است كه شوروي و ارتش سرخ پس از سالها جنگ بي حاصل، با عجله از آنجا گريختند! و قبايل پاكستان هم همان جايي است كه (احتمالاً) بن لادن مخفي شده !

نكته سوم اينكه علاوه بر قطعنامه هاي تحريم و افزايش تحريم هاي يكجانبه، اين روزها بحث تحريم بنزين و تحريم بانك مركزي و ... هم (حداقل) به صورت يك گزينه مطرح شده. بنابراين نميشه گفت كه دست حريف كاملاً خالي است (كاش خانم كلينتون مصاديق تحريم هاي دردناك را ميگفت تا من اينجا مينوشتم!!).

در هر صورت فقط گذشت زمان ميتونه درستي يا نادرستي نظرات را ثابت كنه.
Ali آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 09-01-2009, 05:18 AM   #16
شهاب
 
تاریخ عضویت: Aug 2008
محل سکونت: آمریکا و کانادا
پست ها: 4,885
تشکرها: 7,017
در 3,463 پست 18,726 بار تشکر شده
Points: 41,465, Level: 100
Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100
Activity: 2%
Activity: 2% Activity: 2% Activity: 2%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

در مورد جریان کودتا و غیره دقت به عرایض بنده نفرمودید...روزگار، روزگار دیگری است. لطفا به این موضع گیری سه هفته پیش کاخ سفید توجه بفرمائید.


I denoted that Mr Ahmadinejad was the elected leader of Iran. I would say that's not for me to pass judgment on. He's been inaugurated. That's a fact. Whether any election was fair, obviously the Iranian people still have questions about that, and we'll let them decide about that

ترجمه: "آنچه که من به آن اشاره داشتم (رابرت گیبس سخنگوی کاخ سفید) این بود که آقای احمدی نژاد رهبر برگزیده ایران است. من می گویم این بر عهده من نیست که در این خصوص قضاوت کنم. او مراسم تحلیف را بجای آورده است. این یک واقعیت است. اینکه انتخابات عادلانه بوده (یا نه) واضح است که مردم ایران هنوز در این باب سئوالاتی دارند اما ما می گذاریم که آنها خود در این مورد تصمیم بگیرند."

بنابراین موضع رسمی امروز آمریکا با آنچه که فرضا در 30 سال پیش و در دوران حکومت دموکرات کارتر محور سیاست خارجی آمریکا بود تفاوت اساسی دارد. و باز عرض کردم که دوران، دوران جدیدی ست و اگر روزگاری اخبار صرفا از طریق رسانه های اصلی (دیداری و نوشتاری) در آمریکا کنترل می شد امروز دست زدن به چنین حرکت های متناقضی (مبارزه با ایران بر سر حقوق بشر و رها کردن مصر و عربستان و اردن به حال خود) بسرعت برق و باد عکس العمل ایجاد می کند و امواج آن بین اروپا و آمریکا در رفت و آمد قرار می گیرد. گذشت آن زمانی که نیرو های پیشرو progressive تنها قادر بودند در محافل دوستانه و تریای دانشگاهها و یکی دو تا نشریه از دولت انتقاد کنند. امروز به یمن اینترنت نه تنها هزاران وبسایت و روزنامه الکترونیکی بلکه ایستگاههای رادیوئی و تلویزیونی هم در اختیار دارند آن هم با شماری خارج از تصور.

اینکه اگر ایران امکانات خود را دربست در اختیار آمریکا بگذارد از کجا معلوم که آنها بتوانند در افغانستان و پاکستان موفق شوند، درست است چنین تضمینی نیست. اما یک تضمین هست. اگر ایران را به خصومت و تقابل با خود وادارند آنوقت هیچ تضمینی برای موفق شدن در افغانستان و پاکستان نیست. بعبارت دیگر با وجود همکاری ایران شانسی هست بدون همکاری ایران و با کارشکنی و خصومت ایران شانسی نیست. (می توان به دلایل انگیزه همکاری ایران در این خصوص نیز پرداخت)

در باب نکته سوم و در مورد تحریم بنزین و بانک مرکزی درست است این گزینه ایست که مطرح شده اما شکست آن تضمین شده است. یک فرض بزرگی که از چشم طرفداران طرح تحریم از اسرائیل گرفته تا درون خود کاخ سفید پنهان می ماند اینست که دوستان تصور می کنند که حلقوم حکومت ایران را در دست می گیرند و تا جا دارد می فشارند و این حکومت هم آنها را نظاره می کند تا به زانو در آید و مطیع آنان گردد. در عالم تخیلات ممکن است اما در عالم واقع چنین چیزی نیست. حکومت ایران در صورت به خطر افتادن از همه امکانات و بخصوص در دو جبهه یکی در عراق و دیگری در خلیج فارس برای ناامن کردن حمل نفت استفاده خواهد کرد.

این مطالعه ای توسط مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی آمریکاست که در این گزارش با دقت خیره کننده ای به امکانات نظامی ایران برای بستن تنگه هرمز پرداخته شده و در عین حال که بسته شدن تنگه هرمز را توسط ایران غیر عملی می داند اما نتیجه می گیرد که زدن کشتی ها و ایجاد نا آرامی، قیمت نفت را در حالی که دنیا "به نحوی بحرانی وابسته به نفت است" بسرعت افزایش خواهد داد.

Even sporadic, low-level attacks on Gulf shipping and facilities, however, could allow
Iran to wage a war of intimidation in an effort to pressure its neighbors. As Figure Two,which is based on a recent International Energy Agency study shows, the current and future volume of oil export traffic through the Gulf is steadily increasing and presents a target with global strategic importance that will grow steadily in coming years even if one exempts growing the growth in tanker shipments of LPG. This will make any threat that sharply raises oil prices, deters smooth tanker flows and deliveries, and otherwise interfers with energy exports of great importance, particularly in a world where every developed economy is critically dependent on global trade and the continuing flow of Asian heavy manufactures that are steadily more dependent on Gulf oil

تنها همین دو مسئله کافیست که آمریکا از نظر سیاسی به یک نوع و از نظر اقتصادی به نوعی دیگر با یک بحران عمیق و لاینحل مواجه شود. اگر وارد یک جنگ تمام عیار شود که فصل جدیدی را در خاورمیانه گشوده خواهد شد و اگر هم عقب بنشیند که دموکراتها باید با بحران اعتبار تا برکناری از قدرت در 2012 بسازند. با توجه به وضعیت اقتصادی آمریکا که بیکاری واقعی در آن به حدود 16 درصد رسیده و بدترین رکود از 1930 است، چنین ماجراجوئی هائی بیش از آنکه کار دست ایران بدهد دست آمریکا و غرب خواهد داد. اگر علاقه مندید این تحلیل شهیر را با عنوان " تحریم های سخت تهران را رام نخواهد کرد" که دو هفته پیش (14 آگوست 2009) نوشته شده مطالعه بفرمائید. با تشکر
شهاب آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از شهاب بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 09-01-2009, 07:51 AM   #17
jadid
 
تاریخ عضویت: Jul 2009
پست ها: 588
تشکرها: 872
در 469 پست 2,034 بار تشکر شده
Points: 4,135, Level: 40
Points: 4,135, Level: 40 Points: 4,135, Level: 40 Points: 4,135, Level: 40
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

نقل قول:
نوشته اصلی توسط شهاب نمایش پست ها
چنین ماجراجوئی هائی بیش از آنکه کار دست ایران بدهد دست آمریکا و غرب خواهد داد.
اگر فاکتور اعتراضات داخلی را که در صورت وقوع این رویارویی قطعا روی خواهد داد در نظر بگیریم در ان صورت وضعیت طرفین فرق چندانی با هم نخواهد داشت منتهی واقعیت تلخ ان است که راهی غیر از رویارویی برای طرفین باقی نمانده است !
jadid آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 09-01-2009, 04:32 PM   #18
Farshad
 
Farshad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Apr 2009
پست ها: 77
تشکرها: 332
در 61 پست 207 بار تشکر شده
Points: 3,334, Level: 35
Points: 3,334, Level: 35 Points: 3,334, Level: 35 Points: 3,334, Level: 35
Activity: 6%
Activity: 6% Activity: 6% Activity: 6%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

نقل قول:
نوشته اصلی توسط شهاب نمایش پست ها
عکس بالا را از همان مقاله برداشته ام. توی بحر عکس بروید به اندازه خود مقاله در آن حرف هست.
عکس مورد اشاره دقیقا مجموعه ای از تناقضات حاکم بر اجتماع ما را نشان می دهد که در نهایت اینطور می توان نتیجه گرفت که شناخت از هر دو پدیده (سنت و مدرنیته) ذاتا دچار یک اخلال و هر یک در نابودی دیگری نقش اساسی را بازی می کند به همین دلیل نظام های بسته و ایدولوژیک که تار و پود خود را از سنت های چشم و گوش بسته پاک نکرده اند هر روز خود را مورد هجوم تکنولوژی و علوم جدیده می بینند به عبارتی تکنولوژی در قبال ایدئولوژی
Farshad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از Farshad بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 09-02-2009, 01:58 AM   #19
شهاب
 
تاریخ عضویت: Aug 2008
محل سکونت: آمریکا و کانادا
پست ها: 4,885
تشکرها: 7,017
در 3,463 پست 18,726 بار تشکر شده
Points: 41,465, Level: 100
Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100
Activity: 2%
Activity: 2% Activity: 2% Activity: 2%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

نقل قول:
نوشته اصلی توسط Farshad نمایش پست ها
عکس مورد اشاره دقیقا مجموعه ای از تناقضات حاکم بر اجتماع ما را نشان می دهد که در نهایت اینطور می توان نتیجه گرفت که شناخت از هر دو پدیده (سنت و مدرنیته) ذاتا دچار یک اخلال و هر یک در نابودی دیگری نقش اساسی را بازی می کند به همین دلیل نظام های بسته و ایدولوژیک که تار و پود خود را از سنت های چشم و گوش بسته پاک نکرده اند هر روز خود را مورد هجوم تکنولوژی و علوم جدیده می بینند به عبارتی تکنولوژی در قبال ایدئولوژی
به مسئله بسیار مهمی اشاره کردید. اینترنت به تنهائی قادر بوده تفکر سیاسی را در بخشی از جامعه آمریکا تغییر دهد. وقتی در اینجا چنین تحولاتی صورت گرفته می توان پیش بینی کرد که در جوامع بسته در مواجهه با مدرنیسم چه زلزله ای بوقوع خواهد پیوست. بزرگترین خطا این است که رهبری سیاسی در ایران بکلی این قضیه را ندیده می گیرند. یعنی اصلا قبول ندارند که تغییرات تحت نفوذ اینترنت جدی، عمیق و اجتناب ناپذیر است. نتیجه اینکه روز به روز که دامنه این تغییرات فرهنگی در بطن جامعه بیشتر می شود تضاد فرهنگی نیز افزایش می یابد. بلوک قدرت که از پس مقابله با این موج بر نمی آید راهی جز دست زدن به اعمال خشونت ندارد. اعمال خشونت باز به تضاد ها می افزاید و این سیکل معیوب ادامه می یابد. هم آمریکا درست درک کرده که ضربه را باید از نقطه فرهنگی بزند و هم جمهوری اسلامی که می داند نهایتا از این نقطه آسیب پذیر است.
شهاب آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از شهاب بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 09-02-2009, 08:26 AM   #20
eximir
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
محل سکونت: Pacific/Asia
پست ها: 626
تشکرها: 573
در 395 پست 1,095 بار تشکر شده
Points: 6,742, Level: 53
Points: 6,742, Level: 53 Points: 6,742, Level: 53 Points: 6,742, Level: 53
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
Thumbs up پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

وزن تمام مطلب تحلیلی شهیر گرامی روی دوش این جمله سنگینی میکند:
نقل قول:
به این ترتیب این نیروها نه تنها بخش بزرگی از حقیقت را از مردم پنهان می کنند بلکه راه را نیز بر فعالیت های خود می بندند.
واقعیت اینست که دو طرف دور یک میز رولت سیاسی نشسته اند و با تمام قوا و انگیزه برای جلو بردن مواضع خود به قمار مشغولند.قماری که منطقاً نمی تواند بازنده داشته باشد ولی چون بازی به قمار تبدیل شده الزاماً هر طرف انتظار باخت طرف مقابل را میکشد.واقعیت اینست که اینها همه طرف ایرانی از بازی است که آنرا قمار میبیند، چون تمام قد و دفاعی بازی میکند.طرف آمریکایی بخشی از بازی خود را اجرا میکند و همه پتانسیل های خود را بکار نمی گیرد.بازی طرف آمریکایی بخاطر بزرگی آن افت خیز های زیادی دارد و زمان وقوع آن طولانیست.بازی طرف ایرانی عکس العملهای سریع و تقریباً مواضع یکنواختی دارد.نتیجه گیری من از فاز روانی این گره اینست که ایران تقابل دفاعی را به اجرا گذاشته درصورتیکه آمریکا بدنبال اشتراکات خود در این رابطه خنثی میگردد.تضاد در نیات دوطرف است برای چگونگی رویارویی.حال چگونه این هماهنگی نیات پدید می آید؟ بنظر من جریانات یکسو کننده و شکل دهنده نیات دو طرف به شکلی که هر دو در یا به قصد درگیری وارد میدان شوند یا برای حل مساله.آنچه از نظر من مشخص است، ایران باید به سازمان دهی و همگرایی برسد، یارگیری و هژمونی های اقتصادی داخل ایران، نقطه ثقل این واقعیت است.تملک و انحصار فعالیتهای عمده اقتصادی فقط برای زمینه سازی بعد از برقراری روابط در حال شکل گیری است.این خود نشان از آن دارد که نظام به این نتیجه رسیده که بالاخره باید روزی پای میز مذاکره نشسته و تکلیف خود را با آمریکا و متحدانش روشن سازد.البته می شود که روابط کنترل شده را با آمریکا داشت همانطور که چین آنرا به اجرا گذاشت، فقط مساله نفوذ دین یک پدیده پارادوکسیالی را برای نیل به آن بوجود آورده است.میانه روهای جناحهای سیاسی ایران به باور من حتی در دل تفکر حاکم ، جابجایی مرزهای قدرت، نفوذ و سهم هر مولفه اعم از سیاسی و مذهبی را بصورتی خوشایند و خزنده حمایت میکنند.بدین منظور که زورآزمایی در صحنه اجتماع میرود خود تبدیل به سندی شود تا بخشی از سهام مورد نظر در آینده ایران را بنام خود کنند، بطوریکه ترکیب متعادلی از نخبگان اندیشه شامل: حوزه و دانشگاه، نخبگان ثروت: اولویت یک دارندگان انحصار و در مرحله بعدی شرکای خارجی و بعد بخش خصوصی اصیل و کاملا داخلی، نخبگان قدرت: اولویت یکم نیروهای نظامی که به عرصه سیاست کوچ کرده اند، و نیروهای سیاسی دیگر حاضر در صحنه اعم از اصولگرایان قدیمی و بدنه مجاز اصلاح طلبی و غیره.
حال به تمام این مرزبندی ها و تعاملات این پارامتر را هم اضافه کنید که بمرور زمان همه پدیده های رادیکال بسمت تعادل متمایل می شوند،آنچه مسلم است شانسی برای توسعه رادیکالیزم در دنیا وجود ندارد، گستره رسانه ای بطرز شگفت آوری فارق از شیطنت ها و سوء نیت ها ترمزی محکم در مقابل توسعه همین پدیده شده است.رسانه یک پدیده مسطح است و قله ندارد چون در همه ابعاد خود بصورت تخت و سیال رو به گسترش و پویاست، قابلیت به تصرف درآوردن را ندارد، همواره در حال تولید و مصرف شدن است.مساله اینست که چه در داخل و چه در خارج مشتهای چدنی خود را به باد حواله میدهیم که داریم خودمان را خسته میکنیم.ارادتمند.
eximir آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از eximir بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 09-02-2009, 10:07 AM   #21
شهاب
 
تاریخ عضویت: Aug 2008
محل سکونت: آمریکا و کانادا
پست ها: 4,885
تشکرها: 7,017
در 3,463 پست 18,726 بار تشکر شده
Points: 41,465, Level: 100
Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100
Activity: 2%
Activity: 2% Activity: 2% Activity: 2%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

نقل قول:
قدرت حاکم در ایران به درستی دریافته است که با برقراری رابطه با آمریکا بافت اجتماعی ایران به گونه ایست که به سرعت فرهنگ آمریکائی در جامعه گسترش خواهد یافت. نرمالیزه کردن روابط، باز کردن درب ها را بر روی فرهنگ آمریکائی به دنبال دارد. ممکن است سئوال شود که اشکال این تحول در چیست؟

با برقراری رابطه با آمریکا (روابط عادی سیاسی و تجاری) گروهی که بسرعت در ایران از اعتبار و نفوذ برخوردار می شوند تکنوکراتها خواهند بود. با برقراری روابط تجاری شکل اقتصاد و بازار به نحوی خود را تغییر می دهد که به یک حالت هماهنگ با نظام برتر کورپوریت درآید. در آن شرایط دیگر نمی شود جلوی احداث کارخانه، ورود سرمایه آمریکائی و ورود خود آمریکائیان را به ایران گرفت. زمان زیادی لازم نیست که نظام اجتماعی نیز از نظام اقتصادی متاثر شود. در حالیکه تکنوکراتها بطور خزنده به نفوذ و اقتدار خود در بخش های صنعتی و اقتصادی می افزایند، قدرت از دست طرفداران مکتب فکری که به شدت محافظه کار و سنتی است خارج می شود.


قابل تصور نیست که آمریکائی ها بیایند و بروند اما آنانکه تفکرات سنتی اسلامی همه چیزشان را تشکیل می دهد به حاشیه رانده نشوند. این که چرا شعار مرگ بر آمریکا نمی تواند صحنه سیاسی ایران را ترک کند یک امر اتفاقی نیست. آشتی با آمریکا و ورود آمریکا به صحنه اقتصادی و مآلا اجتماعی ایران قطعا جابجائی قدرت را در پی خواهد داشت.
به این ترتیب هیچ جای امیدی برای آشتی نیست؟ پس به کجا خواهد انجامید؟
شهاب آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از شهاب بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 09-02-2009, 11:10 AM   #22
jadid
 
تاریخ عضویت: Jul 2009
پست ها: 588
تشکرها: 872
در 469 پست 2,034 بار تشکر شده
Points: 4,135, Level: 40
Points: 4,135, Level: 40 Points: 4,135, Level: 40 Points: 4,135, Level: 40
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

نقل قول:
نوشته اصلی توسط شهاب نمایش پست ها

به این ترتیب هیچ جای امیدی برای آشتی نیست؟ پس به کجا خواهد انجامید؟
در این بازی اگر حرکت امریکا را با توجه به اظهارات خانم کلینتون و رابرت گیبس بنوعی فهماندن این مطلب به طرف مقابل تلقی کنیم که ما در عین اینکه در پروسه تشکیل دولت دخالت رسمی نمی کنیم ولی رفتار معترضان را هم به عنوان یکی از نقاط ضعف کاملا زیر نظر داریم . حرکت گروه حاکم نیز همانگونه که مشهود است برگزاری دادگاههای زنجیره ای و اعترافاتی که مرکز ثقل تمامی انها بنوعی ارتباط با غرب و باز کردن پای انها در ایران بوده است . منطقا با توجه به اجازه برای بازرسی از سایت اب سنگین اراک و کاهش فعالیتها در سایت نطنز اکنون توپ در زمین حریف است و در واقع باید منتظر حرکت بعدی از سوی امریکا بود !
jadid آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 11-23-2009, 08:48 PM   #23
aHad
 
aHad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
پست ها: 2,288
تشکرها: 9,162
در 1,846 پست 11,329 بار تشکر شده
Points: 29,707, Level: 99
Points: 29,707, Level: 99 Points: 29,707, Level: 99 Points: 29,707, Level: 99
Activity: 5%
Activity: 5% Activity: 5% Activity: 5%
پیش فرض پاسخ : آیا ایران و آمریکا بالاخره خواهند توانست با هم به صلح برسند؟ (شهیر)....مقاله ای که یکسال پیش نوشته شد

خواندن این تایپک در وضعیت موجود بسیار دلچسب خواهد بود!
__________________
www.amorzide.com
aHad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
پاسخ


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

قوانین ارسال
شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید.
شما نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید.
شما نمی توانید فایل پیوست کنید.
شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید.

BB code فعال
شکلک ها فعال
کد [IMG] فعال
کد HTML غیر فعال

مراجعه سریع

موضوعات مشابه
موضوع آغازگر موضوع انجمن پاسخ ها آخرین ارسال
سه نکته درباره انتخابات ریاست جمهوری آمریکا حاجی جفرسون تحلیل سیاسی 0 01-27-2009 04:35 PM
آینده ایران و دیپلماسی اروپایی حاجی جفرسون تحلیل سیاسی 0 01-06-2009 09:01 PM
مجلس ایران: چرا آمریکا به ایران حمله نکرد صالح تحلیل سیاسی 2 01-04-2009 12:07 PM
دو تحلیلگر برجسته عضو سابق شورای امنیتی آمریکا : زمان کوتاه آمدن در برابر ایران فرارسیده است alireza تحلیل سیاسی 0 11-30-2008 04:52 AM
اسراییل نمی تواند به مراکز هسته ای ایران حمله کند شهاب تحلیل سیاسی 0 11-13-2008 06:20 AM


ساعت جاری 01:04 PM با تنظیم GMT +4.5 می باشد.


Powered by vBulletin Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd

Persian Language Powered by Mihan IT