آخرین ارسالات تالار

 
 

بازگشت   فوروم ایران آمریکا > ورود به تالار ترجمه > تالار مطالب اقتصادی (ترجمه)

پاسخ
    نمایش ها: 908 - پاسخ ها: 1  
ابزارهای موضوع نحوه نمایش
قدیمی 07-12-2016, 05:12 PM   #1
حاجی جفرسون
 
حاجی جفرسون's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
محل سکونت: Yankeeland
پست ها: 10,652
تشکرها: 4,206
در 8,212 پست 26,845 بار تشکر شده
Points: 108,663, Level: 100
Points: 108,663, Level: 100 Points: 108,663, Level: 100 Points: 108,663, Level: 100
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض آیا امکان تکرار شورش های دهه 60 و 70 در آمریکا وجود دارد؟

آیا امکان تکرار شورش های دهه 60 و 70 در آمریکا وجود دارد؟

راس دوتات
نیویورک تایمز

آمریکا در شرایط انقلابی به سر نمی برد. آمریکا تحت محاصره دشمن بیگانه نیست. در تابستان گرم 2016 اوضاع بازارها در آمریکا مناسب است، نرخ بیکاری پایین است و درصد محبوبیت رئیس جمهور هم قابل قبول است. شرایط در مجموع به گونه ای است که می تواند امیدواری را در سطح ملی بالا ببرد. اما واقعیت ها از چیزی دیگر حکایت می کنند و همه بدان اشراف دارند.

اظهارات فوق بسیار به جملات مجموعه مقالات «حرکت به سوی بیت الحم» نزدیک است. این کتاب از سوی «جوان دیدیون» در بحبوحه حوادث دهه 60 و 70 قرن بیستم در آمریکا گردآوری شد.

تاریخ بیش از آن که خود را تکرار کند، واجد یک ریتم به خصوص است؛ ما آنچه دیدیون در کتاب خود تشریح کرده است را تکرار نمی کنیم، اما مواردی وجود دارد که شرایط حساس کنونی را به شورش های آمریکا طی دو نسل پیش ربط می دهد.

امروز هم مانند گذشته شاهد بازداشت های خیابانی، افزایش یک باره آمار قتل، تنش میان معترضین و پلیس هستیم و حتی بار دیگر ملی گرایی سفید پوستان پس از مدت ها تجدید حیات یافته است. اکنون نیز مانند گذشته شاهد فعالیت در سطح دانشگاه ها، ظهور چپ جدید و حجم عظیمی از حملات تروریستی در داخل هستیم. در برهه حاضر بی اعتمادی به نهادها حتی از گذشته نیز بیشتر شده است. این واقعیت این حس را القا می کند که کشور از بالا در حال افول است.

شخصیت های ما نیز یادآور گذشته هستند. دونالد ترامپ یادآور جورج والاس است. برنی سندرز، جین مک کاتری را به یاد می آورد. هیلاری هم نسخه دموکرات ریچارد نیکسون است. حتی پاپ فرانسیس شخصیت مذهبی معاصر هم چهره ای بر آمده از کاتولیسیسم جنگ های داخلی دهه 1970 به نظر می رسد.

پژواک های جمعیت شناسانه ای نیز در همین باب دیده می شود. جمعیت متولدین هزاره جدید به تازگی نرخ موالید در بازه 1946 تا 1964 را به عنوان بالاترین آمار زاد و ولد در آمریکا رد کرده اند. این نسل هم مانند متولدین بازه پیش گفته با انقلاب ارتباطات (نسل پیشین با تلویزیون و نسل فعلی با اینترنت) و با گرایشات جنسی متنوع عجین هستند. متولدین هزاره تقریبا در همان جایی در سیکل زندگی نسلی قرار گرفته اند که نسل متولدین 1946 تا 64 در دهه 1970 قرار داشتند.

اما نباید به تفاوت های موجود میان زمان حاضر و عصر نیکسون هم بی تفاوت بود. در دوران معاصر خبری از جنگ ویتنام، قتل های سیاسی، موج جرم و جنایات عظیم، فروپاشی شهری و افزایش یک باره آسیب شناسی اجتماعی نیست. خشم نسل جدید بیش از آن که به عرصه خیابان ها کشیده شود خود را در عرصه فضای مجازی نشان می دهد.

تیراندازی های دالاس در کشوری به وقوع پیوست که برای دو دوره رئیس جمهور آن سیاه پوست بود، در ایالتی اتفاق افتاد که سیاستمداران محافظه کار آن از اصلاحات حمایت می کنند و در شهری رخ داد که یک رئیس پلیس سیاه پوست از نرخ جرم و جنایت کاسته و از خشونت پلس شکایت دارد. اینها واقعیت هایی است که هیچ خشونتی نمی تواند منکر آنها شود. اما خوش بینی ما را از واقعیت دور می کند.

آشوب فعلی در بستر یک جمهوری ترک برداشته - به تعبیر یووال لوین - و جامعه ای صورت می گیرد که در آن نخبگان به شدت مورد انزجار هستند، احزاب سیاسی دارای چندگانگی شده و یکی از آنها به قدری از دورن تهی شده که یک پوپولیست توانسته بر آن احاطه پیدا کند، تنوع و بی اعتمادی توامان رشد یافته، رشد دستمزدها ناامید کننده است، خانواده ها در حال فروپاشی اند، کلیساها و سازمان های مدنی تحت شعاع قرار گرفته اند و بسترهای اجماع از میان رفته است.

شورش های دهه 1960 و 1970 بسیاری از ابزارهای اجماع را که به نظر می رسد متضمن ثبات در آمریکا هستند، از میان برد. ما تا کنون بدون این ابزارها و با سختی پیش آمده ایم و ممکن است پیشروی از این هم سخت تر شود.


http://www.nytimes.com/2016/07/10/op...ling.html?_r=3


__________________
تنها خدا بود که می دانست!
حاجی جفرسون آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از حاجی جفرسون بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 07-12-2016, 05:13 PM   #2
حاجی جفرسون
 
حاجی جفرسون's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
محل سکونت: Yankeeland
پست ها: 10,652
تشکرها: 4,206
در 8,212 پست 26,845 بار تشکر شده
Points: 108,663, Level: 100
Points: 108,663, Level: 100 Points: 108,663, Level: 100 Points: 108,663, Level: 100
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : آیا امکان تکرار شورش های دهه 60 و 70 در آمریکا وجود دارد؟

Advertisement


SundayReview | Op-Ed Columnist

Are We Unraveling?


Ross Douthat JULY 9, 2016


Continue reading the main story Share This Page
  • Share
  • Tweet
  • Email
  • More
  • Save






Photo
A protester was taken away by security officers at a Donald Trump rally in Buffalo in April. Credit Brendan Bannon for The New York Times THE center is not holding.
We are not a country in open revolution. We are not a country under enemy siege. We are the United States of America in the sticky summer of 2016, and the market is up and the unemployment rate is low and the president’s approval ratings are solid and it could have been a moment of brave hope and national resurgence, but it is not, and from the grandstands at Trump rallies to the streets of Dallas to the mad world of social media everyone knows that it is not.
The alert reader may have noted that I’m plagiarizing here: Those are the opening lines, condensed and somewhat altered, of Joan Didion’s “Slouching Toward Bethlehem,” written just as America entered the maelstrom of the later ‘60s and the ‘70s.
History rhymes rather than repeats; we are not reliving the widening gyre that Didion discerned. But there are echoes and recurrences linking this difficult moment to the American berserk of two generations back.
Now as then there is urban unrest, a sudden rise in homicides, tensions between protesters and cops; even white nationalism is re-emerging from its post-segregation sleep. Now as then there is campus activism, the New Left reborn as Social Justice Warriors. Now as then there is a spate of domestic terror attacks. Now as then — much more now than then, in fact — there is a pervasive mistrust of institutions, a sense that the country is rotting from the head down.
Our personalities echo the past as well. Donald Trump as George Wallace. Bernie Sanders as Gene McCarthy. Hillary as the Democrats’ own Richard Nixon. Even Pope Francis, our era’s defining religious figure, is very much a character out of Catholicism’s 1970s-era civil wars.
There are also demographic echoes. The millennial generation has just overtaken the baby boomers as America’s largest cohort. Like the boomers, they’ve been shaped by a communications revolution (TV then, the internet now), various sexual revolutions (gay and transgender rights, online dating, ubiquitous pornography), a retreat from churchgoing and family formation (the U.S. birthrate is scraping its 1970s-era lows). And millennials are in roughly the same place in the generational life cycle as the boomers were in mid-1970s — the 1990s were their prosperous childhood Fifties, 9/11 their Kennedy assassination, Obama-era liberalism their Great Society — and we could be entering their dark wood, their crisis years.
Sign Up for the Opinion Today Newsletter

Every weekday, get thought-provoking commentary from Op-Ed columnists, The Times editorial board and contributing writers from around the world.



But now for a reality check, a reminder of the stark differences between Nixon-era America and our own. There is no Vietnam War, no draft, no Weather Underground, no spate of political assassinations. There is no massive crime wave, no urban collapse, no surge in social pathology. Our campus protests are more “days of wounded self-righteous hypersensitivity” than days of rage. The millennial generation seems atomized but relatively well-behaved, their passions channeled into virtual realms (Twitter fights, video games, porn) rather than the streets. The post-Ferguson spike in homicides is real, but the generation-long decline in violent crime is still the more important social fact.
As grim as race relations can seem, the Dallas shootings took place in a country with a two-term black president, in a state where conservative politicians backed sentencing reform, in a city where a black police chief has cut crime rates and complaints of police brutality. These are realities that even an ugly spasm of violence is unlikely to undo.
Such is the case for relative optimism in the face of the present feeling of unraveling.
But optimism only carries you so far. I would rather not repeat even part of the national nervous breakdown that “Slouching Toward Bethlehem” saw coming, not least because many of our institutions never fully recovered from that era’s crises.
The chaos of the Nixon era enfiladed a culture with stable-seeming families, healthy civic life, well-attended churches, trusted public institutions — a culture in which leading Republicans and Democrats still seemed to like one another, in which civil rights activists and white Southerners shared a common theological tradition, in which wages had been rising for a decades while divisions of class and ethnicity diminished.
Whereas our present nervous breakdown is happening in (to borrow the title of Yuval Levin’s excellent new book) “a fractured republic” — a society where elites are widely loathed, where the political parties are polarized and one of them is so hollow that a rank demagogue could seize it, where diversity and distrust have risen together, where wage growth has been disappointing, where families are fragmented and churches and civic organizations are in eclipse, where the metaphysical common ground provided by the old Mainline-Protestant consensus has all but disappeared.


The late 1960s and 1970s weakened many instruments of American consensus, many institutions that seemed to guarantee stability. We’ve been muddling through without them ever since, often confounding pessimists along the way. We’ll probably muddle through again.
But still — may the cup of crisis pass from us, and soon.
__________________
تنها خدا بود که می دانست!
حاجی جفرسون آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از حاجی جفرسون بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
پاسخ


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

قوانین ارسال
شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید.
شما نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید.
شما نمی توانید فایل پیوست کنید.
شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید.

BB code فعال
شکلک ها فعال
کد [IMG] فعال
کد HTML غیر فعال

مراجعه سریع


ساعت جاری 03:51 AM با تنظیم GMT +4.5 می باشد.


Powered by vBulletin Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd

Persian Language Powered by Mihan IT