آخرین ارسالات تالار

 
 

بازگشت   فوروم ایران آمریکا > ورود به تالار سیاسی > ایران > تحلیل سیاسی

پاسخ
    نمایش ها: 406 - پاسخ ها: 8  
ابزارهای موضوع نحوه نمایش
قدیمی 02-17-2020, 12:07 PM   #1
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,561
تشکرها: 18,611
در 10,446 پست 33,240 بار تشکر شده
Points: 149,617, Level: 100
Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض اصولگرایان از تکثر در فهرست های انتخاباتی تا توانایی در اداره کشور!

اختلاف اصولگرایان در آستانه انتخابات مجلس یازدهم قریب به ۱۰ فهرست انتخاباتی روی دست آن‌ها گذاشته و اگر فهرست هر جریان را نماینده طرز فکر آن جریان بدانیم، باید گفت اختلاف اصولگرایان نه بر سر فهرست که بر سر اصول است.

پایداری، شانا، جهادگران، مردم، مداحان، پایان ماجرا، متخصصین، خانه ایران و عدالتخواهان نام فهرست‌هایی است که به فاصله سه روز تا انتخابات مجلس یازدهم از سوی جریان اصولگرا منتشر شده و بازهم امکان انتشار دارد. تبعات انتشار هر یک از این فهرست‌ها هم بگومگوهای توییتری و رسانه‌ای یکی علیه دیگری بوده است. هریک از این فهرست‌ها و افراد حاضر در آن یکی از طیف‌های اصولگرا را نمایندگی می‌کنند و شواهد نشان می‌دهد در یک اقلیم نگنجیده و نخواهند گنجید. اصولگرایان نزدیک به ۱۲ سال یعنی از انتخابات مجلس هشتم در تلاش برای ارائه فهرست واحدی از کاندیداهای خود به سر می‌برند و این بار هم علیرغم تمام تلاش‌ها و برنامه‌ریزی‌های چند ماهه خود نتوانستند به فهرست مشترک دست یابند و وحدت در انتخابات همچنان رویا باقی مانده است.

دوقطبی‌های یک تشکل

نواصولگرایی نخستین واکنش بخشی از بازندگان انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم از جناح اصولگرا بود. روشی که قرار بود اصولی جدید در دیدگاه‌های اصولگرایان ایجاد کرده و طرحی نو دراندازد. این روزها اما حضور این طیف به رهبری شهردار اسبق تهران از سوی دیگر اصولگرایان برتافته نمی‌شود. شانا و نو اصولگرایان، بهاریون و نواصولگرایان، پایداری و نواصولگرایان یکی از انواع دوقطبی‌های اصولگرایی است که امکان حضور همزمان در فهرست ۳۰ نفره را ندارند و هریک به نوعی دیگری را زیر سوال می‌برد. حدادعادل درباره اختلاف شانا و قالیباف گفته است: «آقای قالیباف نظرشان درباره فهرست اولیه این بود که باید افراد اقتصادی حاضر در فهرست بیشتر شود و در حال حاضر هم اختلافی از این جهت وجود ندارد و او هم در فهرست هستند. پس از توئیت وی، بررسی بیشتری به‌عمل آمد و با تعییراتی در لیست، نظر ایشان و سایرین تامین شد و اکنون اختلافی وجود ندارد.» نواصولگرایان با شعار نجات اقتصادی تعداد بیشتری از همراهان اقتصادی خود را در فهرست می‌خواستند، تا به این لحظه شانا تن به این خواسته داده و بار دیگر سرلیست خود را «محمدباقر قالیباف» معرفی کرده اما این معرفی به قیمت اعتراض جوانان انقلابی کنار گذاشته شده از فهرست تمام شده است.

موضوع اختلاف بهاریون با نواصولگرایان هم تازه نیست اما حضور پررنگ یاران قالیباف یاران محمود احمدی نژاد را وادار به ارائه لیستی جداگانه با نام ائتلاف مردم ساخت. موضوع اختلاف پایداری‌ها و نواصولگرایان به نظر عمیق‌تر از فهرست‌ها می‌رسد پایداری‌ها مبانی فکری نواصولگرایان را معتدل‌تر از آن می‌دانند که به شاخص‌های اصلح و صالح آن ها نزدیک باشد. به همین دلیل است که در فهرست آن‌ها اثری از شهردار اسبق تهران وجود ندارد.

از همان روزهای نخست شکل‌گیری سازوکار شانا، شواهد بسیاری از این واقعیت حکایت داشت که این شانا و سنتی‌های اصولگرا نمی‌توانند با پایداری‌ها زیر یک سقف به وحدت برسند. جدال‌ این روزهای «غلامعلی حدادعادل» رئیس شانا و «مرتضی آقاتهرانی» دبیرکل جبهه پایداری و کنایه‌های توییتری اعضای این دو تشکل به یکدیگر تاکیدی بر همین حکایت‌هاست.

عدالت‌خواهان و مداحین هم در میانه فهرست‌های مختلف اصولگرایی سربرآورده‌اند تا کلاف انتخاباتی برای اصولگرایان پیچیده‌تر از همیشه شود. عدالت‌خواهان گرچه در ابتدا خود را مطیع تصمیم جمع اعلام کردند اما این روزها به منتقد جدی اصولگرایان تبدیل شده‌اند، در فهرست منتشر شده خود نه پایداری راه داده‌اند و نه نواصولگرای نزدیک به قالیباف. جهادگران و متخصصان و پایان ماجرا هم گرچه چندان شناخته شده نیستند اما برای برهم زدن بازی فهرست یگانه اصولگرایان کافی هستند.

فهرست‌ها، نوک کوه یخ اختلافات اصولگرایان است

جبهه اصولگرایان دچار تشتت است اما آیا این تفرقه تنها بر سر فهرست است؟ شواهد نشان می‌دهد که بنیادهای فکری و اصول اساسی اصولگرایان دستکم در یک دهه گذشته دچار تغییرات بسیاری شده است. خطوط قرمز فکری از طیفی به طیف دیگر تغییر کرده و حتی در تضاد و تقابل با دیگری قرار گرفته است. گروهی با شعار عبور از دولت وارد کارزار شده‌اند در حالی که گروه دیگر حامی برخی سیاست‌های دولت هستند. گروهی راه نجات را در قطع ارتباط با دنیا تصویر می‌کنند و گروهی دیگر از مذاکره با جهان اما به سبک خود سخن می‌گویند. گروهی برای جامعه حق اعتراض و آزادی بیان قائل‌اند، گروهی دیگر اما این قبیل موضوعات را میراث غرب و یا تزیین و حاشیه می‌دانند نه اصل. هفتادودو ملت اصولگرایی تنها در فهرست و سرلیست اختلاف نظر ندارند بلکه اختلاف‌ها ریشه‌ای تر از این بهانه‌هاست و ایام انتخابات تنها محرک اختلافات و بستر سهم‌خواهی‌هاست. واقعیت آن است که پس از شخصیت‌های ثقیلی چون مرحوم آیت الله «محمدرضا مهدوی‌کنی» یا حتی حجت‌الاسلام «علی اکبر ناطق‌نوری» اصولگرایان برای نشستن زیر چتر وحدت بهانه‌ای ندارند. سازوکارهایی مانند شانا و جمنا و ... هم برای کاستن از سهم‌خواهی و تطبیق خطوط قرمز طیف‌ها به جایی نمی‌رسد.

لیست‌های متنوع و یک پرسش ثابت

همزمان با انتشار فهرست‌های متنوع اصولگرایان یکی از پرسش‌های مطرح شده در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی این بود که وقتی طیفی نتواند در درون جبهه خود به توافقی برای ارائه یک فهرست برسد آیا می‌تواند برای اداره جامعه متکثر ایران توانایی لازم را داشته باشد؟ این پرسش درباره اصلاح‌طلبان هم مطرح می‌شود. وقتی جریانی نتواند یک تصمیم درست گرفته و یکپارچه آن را عملی کند، آیا می‌تواند برای آینده کشور تصمیم درست و همه‌جانبه گرفته و عملی کند؟ شاید از منظر علم سیاست چه از نوع نظری و چه عملی میان این دو موضوع رابطه علمی وجود نداشته باشد اما ناخودآگاه جامعه ایران در پی این پرسش است بی‌آنکه پاسخی قانع کننده بیابد.

ایرنا
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 02-17-2020, 03:27 PM   #2
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,561
تشکرها: 18,611
در 10,446 پست 33,240 بار تشکر شده
Points: 149,617, Level: 100
Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : اصولگرایان از تکثر در فهرست های انتخاباتی تا توانایی در اداره کشور!

بلومبرگ در گزارشی تحت عنوان «تندروهای ایرانی چگونه کمپین فشار حداکثری ترامپ را تقویت می‌کنند؟» نوشت: حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور ایران که از سال 2013 بر سر کار است، همواره به دنبال این بوده که به عنوان سردمدار جریان اعتدالی مانع افتادن کشور به دست پوپولیست‌های مخالف مذاکره با غرب شود. دوره ریاست جمهوری وی تا اواسط سال 2021 ادامه دارد، اما انتظار می‌رود که انتخابات پارلمانی 21 فوریه آغاز پایان برند سیاسی روحانی در ایران باشد.

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: پیش بینی شده محافظه کاران و تندروها اکثریت را در پارلمان به دست آورند.

اکنون مجلس در اختیار چه کسانی است؟
در حالی که احزاب سیاسی بسیاری در ایران وجود دارند، اما آنها به طور رسمی در مجلس نماینده‌ای ندارند. تنها دو جناح سیاسی بزرگ اصلاح طلب و اصولگرا نمایندگانی دارند. در آخرین رأی‌گیری در سال 2016، اکثریت 290 کرسی مجلس به ائتلافی از اصلاح طلبان، میانه‌رو‌ها و محافظه کاران عملگرا رسید. اصولگرایان در مجلس فعلی در اقلیت هستند، این گروه شامل سیاستمداران راست گرا، و تندرو می‌شوند. آنها اکثراً با تعامل با غرب مخالفند و تمایل به ادامه قطعی روابط با آمریکا دارند.

چرا اصولگرایان به دنبال پیروزی هستند؟
روحانی همه اعتبار خود را خرج توافق هسته‌ای سال 2015 ایران با غرب کرد. در سال 2018، رئیس جمهور دونالد ترامپ آمریکا را از این توافق بیرون کشید و شروع به اعمال تحریم‌های شدید علیه ایران و محروم کردن این کشور از مزایای اقتصادی برجام کرد. سیاستمداران میانه رو که از روحانی حمایت می‌کردند، پس از عدم تحقق وعده‌های آزادی‌های اجتماعی بزرگ، از او روی برگرداندند، به طور کلی بیرون آمدن آمریکا از توافق هسته‌ای موضع میانه‌روها را تضعیف و تندروها را تقویت کرد.

پیروزی جناح اصولگرا چگونه می‌تواند بر اقتصاد ایران تأثیر بگذارد؟

با به قدرت رسیدن اصولگراها در مجلس احتمالا تصویب لوایحی که دولت روحانی به دنبال آن است را دشوار می‌کند. این می‌تواند شامل لوایح مربوط به تلاش‌های وی در جهت همگام سازی بخش بانکی ایران با معیارهای بین المللی به منظور جلوگیری از مجازات ایران توسط کارگروه اقدام مالی اف‌ای‌تی‌اف، باشد. بخش دیگری از این قانون می‌تواند لغو طرح حذف چهار صفر از ریال باشد که بدون شک ارزش پول ملی ایران را که پیش‌تر هم ارزش خود را از دست داد، تحت تاثیر قرار می‌دهد. علاوه بر این، روی کارآمدن یک مجلس تندرو و کاملا ضد آمریکایی می‌تواند واشنگتن را به اعمال تحریم‌های بیشتر ترغیب کند. همچنین بسیاری از تندروها به شدت به کشورهای اروپایی بدبین هستند و از قطع روابط کامل با اتحادیه اروپا و تمرکز بر روابط تجاری با کشورهایی مانند چین و روسیه حمایت می‌کنند.

انتخاب
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 02-22-2020, 12:35 AM   #3
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,561
تشکرها: 18,611
در 10,446 پست 33,240 بار تشکر شده
Points: 149,617, Level: 100
Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : اصولگرایان از تکثر در فهرست های انتخاباتی تا توانایی در اداره کشور!

رضا رئیسی: روزگاری در سال های ابتدایی دهه هشتاد و اواخر دهه هفتاد که اصلاح طلبان در مجلس و دولت دست بالا را داشته و با رای قاطعانه مردم اکثریت قریب به اتفاق نهادهای انتخابی را در ید قدرت داشتند، اصولگرایان برای خالی نبودن عریضه و چنته خالی در پاسخ به مطالبات سیاسی و مدنی اصلاح طلبان و اهتمام آنان در این میسر، بر طبل شعارهای معیشتی و عدم توجه اصلاح طلبان به اقتصاد کوبیده و روی آن مانور گسترده می دادند، حالا هم بعد از نزدیک به دو دهه همان سناریو در حال تکرار است و تنها شعارها کمی تا قسمتی تغییر کرده است!


به گزارش خرداد، اصلاح طلبان اهتمام جدی به تغییر رویکردها و اصلاح ساختارهای سیاسی در راستای دموکراتیزه کردن سپهر سیاسی کشور در آن سال ها داشتند اما آیا این بدان معنی بود که اقتصاد را وانهاده و طبق مستضعف را به فراموشی سپرده اند؟


واقعیت آن بود که دولت محمد خاتمی بالاترین رشد اقتصادی یعنی 5.8 درصد را در آن برهه زمانی برای ایران در منطقه رقم زده و نرخ بیکاری را با اشتغال سالیانه 800 هزار نفر به شکل ملموسی کاهش داده و دستاوردهای فراوانی در عرصه ارائه خدمات بهداشتی و برقراری توازن میان حقوق و دخل و خرج به ارمغان آورده و نرخ تورم را پس از چند دهه نزدیک به تک رقمی با شیبی معقول و منطقی کرده بود، مجلس اصلاح طلب نیز همراه با دولت مصوبات بی سابقه ای در رعایت حقوق کارگران داشت که هنوز که هنوز است پس از 4 دوره مجلس همانند آن از تصویب نگذرانده است با این کارنامه روشن و موجه و قابل دفاع اما اصولگرایان مدام شعار معیشت را در بوق و کرنا کرده و کاندیدای محبوب آنان هم از آوردن نفت بر سر سفره مردم در تبلیغات انتخاباتی ریاست جمهوری گفت.

در نهایت دولت خاتمی با آن کارنامه موفق که همه را با ارزان ترین قیمت نفت در همه ادوار تاریخی رقم زده بود و باز صندوق ذخیره ارزی را با 60 میلیارد دلار تحویل داده بود، دولت ناکارآمد از سوی اصولگرایان در تبلیغات عنوان شد و دولت احمدی نژاد اما با 800 میلیارد دلار درآمد نفتی با اشتغال سالیانه 14 هزار نفر، تورم 44 درصدی و نرخ رشد منفی 6.8 دولت را تحویل روحانی داد.


احمدی نژاد مدام از مبارزه با فساد و لایه های قدرت و ثروت می گفت و در نهایت خاوری و زنجانی و رحیمی دو نماد بارز دولت وی بودند، حالا و در سال های پایانی دهه 90 و در آستانه انتخابات مجلس، اصولگرایان و به خصوص لایه های تندروی آنان مدام بر طبل عدالت خواهی و مبارزه با فساد می کوبند، خوب البته که آنان در عرصه های مختلف همانند سیاست خارجی، فرهنگ و مقولات اجتماعی دیدگاه های جذاب و مردم پسند ندارند و تنها راه باقیمانده همین اقتصاد و معیشت مردم و مبارزه با فساد است که می ماند


اما سئوال بزرگ و مهم آنست که با کدام کارنامه و چه برنامه دقیق و مدونی آنان می خواهند معیشت و اقتصاد را به سامان آورده و اوضاع کشور را بهبود ببخشند؟



با ارائه لیست اموال و دارایی های شخصی خود آیا گره ای از مشکلات معیشتی مردم گشوده می شود؟ آیا مبارزه با فساد سامان می گیرد و لایه های مخفی و مافیاهای مخوف و احاطه قاچاقچیان بر گلوگاه های اقتصادی مرتفع می شود؟



به قول حسین نقاشی در مناظره با مجید حسینی طیفی از اصولگرایان که اتفاقا خوب شعار می دهند و هیاهوی بسیار هم دارند، عدالت را به مثابه صنعت عدالت پی می گیرند و از آن برای خود دکان و دستک براه انداخته اند در حالیکه در هیچ یک از گفتارهایشان پا از این فراتر نگذاشته و چیزی برای عرضه و ارائه به مردم برای اصلاح روندها و بهبود رویکردها نمی دهند.
ارسال شده توسط تلفن همراه
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 02-29-2020, 12:13 AM   #4
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,561
تشکرها: 18,611
در 10,446 پست 33,240 بار تشکر شده
Points: 149,617, Level: 100
Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : اصولگرایان از تکثر در فهرست های انتخاباتی تا توانایی در اداره کشور!

عضو شورای عالی سیاست گذاری جبهه اصلاح طلبان گفت: فهرست اصولگرایان در تهران، بیش از آنکه حاصل تمرکز بر روی مشترکات فکری و گروهی باشد، به نوعی حاصل دادوستدهای سیاسی میان احزاب و گروه‌های سیاسی اصولگرا است.

به گزارش خرداد ،«حسن رسولی» روز جمعه در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی ایرنا درباره ترکیب مجلس یازدهم، گفت: اظهار نظر دقیق در مورد ترکیب و آرایش سیاسی مجلس یازدهم باید به زمان پس از رسیدگی به اعتبارنامه‌ها، تشکیل کمیسیون‌ها و روشن تر شدن صف بندی‌های پیدا و پنهان آن مجلس موکول کنیم، زیرا ترکیبی که در انتخابات اخیر موفق به کسب رای اکثریت شدند، ترکیب کمتر همگون، همفکر و هم نظری است.

رییس ستاد انتخابات شورای عالی سیاست گذاری جبهه اصلاح طلبان افزود: لیست ۳۰ نفره اصولگرایان در حوزه انتخابیه تهران با توجه به مواضع منتخبان به نظر می‌رسد بیش از آنکه حاصل تمرکز بر روی مشترکات فکری و گروهی باشد، به نوعی حاصل دادوستدهای سیاسی میان احزاب و گروه‌های سیاسی اصولگرا است. این ترکیب در بطن و متن خود تعارضات بسیار جدی دارد، که می توان آنرا در تضادهای فکری نفر اول این لیست، محمدباقر قالیباف و نفر سوم یعنی مرتضی آقاتهرانی مشاهده کرد.

رسولی یادآور شد: بر این اساس به نظر می‌رسد قبل از پایان موعد تبلیغات، این جریان اقدام تاکتیکی مهمی انجام داده‌ است. به ویژه که دو عامل شانس ورود آنها به مجلس را بیشتر کرد. عامل نخست، مصوبه مجلس نهم بود که حد نصاب ورود به مجلس را که پیش از آن حداقل کسب ۲۵ درصد از آرا حوزه انتخابیه بود را به ۲۰ درصد کاهش داد.

وی ادامه داد: اتفاق دومی که اتفاقا اصولگرایان پیشتر هم از آن بهره بردند، کاهش بی‌سابقه مشارکت مشخصا در تهران و غیبت قریب به ۷۸ درصد واجدین بود، که طبیعتاً در چنین شرایطی آراء اخذ شده به سبد آنها رفت.

عضو شورای شهر تهران گفت: نمی توان به درستی مواضع راهبردی مجلس یازدهم را پیش بینی کرد، زیرا باید صبر کنیم تا روابط گروه ها و افرادی که وارد مجلس شدند روشن‌تر شود و ببینیم که نهایتا این مجلس چه سمت و سویی انتخاب خواهد کرد. فقط امیدوارم که این یکدستی نسبی به دست آمده در مجلس یازدهم آغازگر دوره هشت ساله ۸۴ تا ۹۲ برای کشور نباشد.

رسولی در مورد علل و عوامل کاهش مشارکت در انتخابات مجلس یازدهم، خاطرنشان کرد: آنچه مسلم است میان میزان رضایت عمومی از مدیریت کشور و میل و رغبت مردم به شرکت در انتخابات رابطه مستقیم وجود دارد. به یاد داریم در انتخابات سال ۹۶ ریاست جمهوری و شوراهای شهر و روستا، مردم تا هفت ساعت هم در صف‌های رای‌گیری معطل شدند و منتظر بودند که رای خود را به صندوق بیندازند که به لیست ۲۱ نفره تمام اصلاح‌طلب شورای شهر تهران رای بدهند. نهایتا میانگین رای همه منتخبان یک میلیون و ۲۰۰ هزار رای و نفر اول با یک میلیون و ۸۵۰ هزار نفر وارد شورا شد.

وی افزود: آن زمان تحت تاثیر امید به بهبود شرایط، تغییرات وعده‌داده شده و امید به گشایش گره‌های بین المللی، احساس رضایت مردم بالا بود. ولی در این دوره مشارکت مردم تحت تاثیر وقایع دی ماه ۹۶، آبان ماه ۹۸، نحوه اطلاع رسانی سقوط هواپیمای اوکراینی و رخدادهایی چون شیوع ویروس کرونا قرار گرفت و تاثیر خود را در افت نرخ مشارکت نشان داد.

این فعال اصلاح طلب با بیان اینکه هر یک از موارد ذکر شده در پایین آمدن نرخ مشارکت نقش داشتند، اظهار کرد: رویگردانی بیش از دو سوم مردم پایتخت از صندوق‌های رای باید در فرصت مناسب توسط کارشناسان سیاسی مورد بررسی قرار گیرد.

رسولی در ادامه به راهبرد اصلاح طلبان پس از ناکامی در انتخابات مجلس پرداخت و خاطرنشان کرد: اصلاح‌طلبان مانند دوره‌های موفق قبلی با دقت نقاط قوت، ضعف و عملکرد خود را با استفاده از ظرفیت‌ها، مورد تجزیه، تحلیل و آسیب‌شناسی قرار خواهند داد و برای تعیین استراتژی سیاست ورزی آینده‌ خود، برای انتخابات ۱۴۰۰ راهبرد جدیدی را اتخاذ خواهند کرد.
ارسال شده توسط تلفن همراه
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 03-01-2020, 01:25 PM   #5
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,561
تشکرها: 18,611
در 10,446 پست 33,240 بار تشکر شده
Points: 149,617, Level: 100
Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : اصولگرایان از تکثر در فهرست های انتخاباتی تا توانایی در اداره کشور!

عباس عبدی تحلیل گر سیاسی و فعال رسانه ای در گفت و گو با خبرآنلاین به تحلیل انتخابات اخیر و چشم انداز پیش روی سیاست مداران در کشور پرداخته که در ادامه متن کامل آن را می خوانید.



آقای عبدی! تحلیل شما از انتخابات مجلس یازدهم و نتیجه ای که رقم خورد چیست؟

برای تحلیل دقیق‌تر این انتخابات اطلاعات و زمان بیشتری نیاز هست و نباید عجله کرد ولی اجمالا به نظرم این اتفاقی که در دوم اسفند رخ داد به هرچیزی می‌توانست شبیه باشد به جز انتخابات. برای آنکه اساسا انتخاباتی وجود نداشت بلکه یک گروه اصولگرایی به میدان آمدند و کمی هم با خودشان رقابت نخبگانی، لیستی و نه برنامه‌ای کردند و هیچ برنامه‌ معنادار و منسجمی هم درکار نبود بلکه یک رقابت برای رای‌گیری و لیست انتخاب کردن بود.

در حوزه‌های اصلی هم به شکل مناسکی هم آمدند و اثبات این موضوع پیچیده‌ نیست؛ شما می‌توانید از مردم بپرسید چرا به این لیست رای دادید یا چرا به لیست دیگری رای ندادید؟ آیا منطق و دلیلی در پس آن وجود دارد؟ من فکر نمی‌کنم بیشتر آنها انگیزه‌ای ناشی از فهم یک ایده و برنامه ارائه بدهند. لذا معتقدم این انتخابات یک شکست تمام عیار برای همه بود و ارزش آن را دارد که مجددا تجدید شود و با یک زاویه موسع و آزادتری برگزار شود و یک انتخابات به معنای واقعی شکل بگیرد به طوری که ایده‌ها و برنامه‌ها بیان شود و اعضا و گروه‌ها مسوولیت پذیری داشته باشند و این وضعیت برگزاری انتخابات‌های قومی و قبیله‌ای از میان برداشته شود چرا که با این انتخابات امکان ندارد تغییری در وضعیت مملکت ایجاد شود و به آن سرو سامانی داد.



جریان اصلاحات در انتخابات مجلس حضور نداشت

در سال ۹۴ هرچند لیست اصلاح‌طلبان تمام و کمال رای آورد اما سرلیست اصولگرایان نفر ۳۱ ام شد اما در انتخابات مجلس یازدهم سرلیست اصلاح طلب ها رای خیلی کمتری می‌آورد و در ردیف پایین تر از ۳۶ قرار می‌گیرد و حتی در همان لیست محجوب و جلودارزاده رای بیشتری از مجید انصاری کسب می‌کنند علت چیست؟

اصولگرایان با وضعیت و رفتار کنونی مطلقا قادر نیستند به نیروهای خود و بدنه اجتماعی خود بیافزایند و تاکید می‌کنم همین نیروهایی هم که دارند بخشی از آن به دلیل تعلقاتی است که در بدنه قدرت و همچنین منافع مالی و شغلی که برای آنها به دنبال دارد رقم خورده و انها را بهم نزدیک کرده است؛ بنابراین انها قادر نیستند آرای دیگران را به نفع خود به دست بیاورند و قادر نیستند تغییر جدی و مثبتی در وضعیت جامعه ایجاد کنند مگر آنکه استحاله شوند که آن هم موجب دعواهای درونی خودشان می‌شود به همین دلیل است که شما می‌بینید آرای آنها در ۴ سال تغییری نکرده است.

اگر جریان اصلاحات انقدر ضعیف است اجازه دهید مردم آنها را کنار بگذارند

از سوی دیگر جریان اصلاح‌طلبی نیز در این انتخابات وجود نداشت و این عدد و رقم‌ها هیچ ربطی به جریان اصلاح‌طلبی ندارد. در واقع وجود چندین لیست نه تنها معرف حضور جریان نیست بلکه مهم این است که یک جریان زنده و پویا وجود داشته باشد و همه بدانند که به دنبال چه هدف و برنامه‌ای هستند فارغ از آنکه رای بیاورد یا نیاورد. اگر برخی اصولگرایان معتقدند که جریان اصلاحات انقدر ضعیف است و بدنه رایی ندارد اجازه می‌دادند در انتخابات شرکت کند تا مردم آنها را کنار بگذارند.

اینکه می گویند اصلاح طلبان در انتخابات حضور داشتند شبیه شوخی است

همیشه گفته می‌شد بدنه رای اصلاح طلبان امکان ندارد به سبد اصولگرایان ریخته شود اتفاقی که این دور از انتخابات به عینه مشاهده شد و مردمی که به اصلاح‌طلبان رای ندادند برای رای دادن به اصولگرایان هم پای صندوق نیامدند اما نکته ای که وجود دارد این است که در میان گرایش سیاسی نمایندگان افرادی که مستقل خوانده می‌شوند تعداد بیشتری داشتند آیا می‌توان گفت بدنه رای اصلاح‌طلبانی که روز جمعه پای صندوق آمدند به سبد معتدلین ریخته شد؟

جریان اصلاحات در انتخابات حاضر نشد که بخواهد رایش را به سبد دیگری بریزد. اصلا پیگیر انتخابات نبودند نه اینکه فقط حضور نداشته باشند. این شبیه به شوخی است که می‌گویند اصلاح طلبان حضور داشته‌اند. گاهی اوقات آدم تاسف می‌خورد به حال پرنسیبی که برخی از افراد باید داشته باشند و ندارند.

حضور صوری اصلاح طلبان در انتخابات برای خود اصولگرایان زشت است

شما می‌خواهید اصلاح‌طلبان باشند بگذارید وارد میدان شود و بعد در یک رقابت عادلانه بروید و شکستشان بدهید خیلی هم خوب است اما وقتی با تمام توان آنها را محدود یا حذف می‌کنید و اجازه نمی‌دهید جریانی وجود داشته باشد حال در این شرایط برای یک عده محدود آن هم بر اساس ملاحظاتی که همه می‌دانیم چه نوع ملاحظاتی است اجازه می‌دهید به شکل صوری در انتخابات حاضر شوند بعد اسم آن را می‌گذارید رقابت؟! این برای خود اصولگرایان زشت است.

سکه اصولگرایان تا انتخابات ۱۴۰۰ ده ها بار چرخ می خورد

نتیجه انتخابات مجلس یازدهم می‌تواند به معنای فتح سنگر به سنگر اصولگرایان باشد چقدر احتمال دارد این اتفاق در سال ۱۴۰۰ تکرار شود و باز یک دولت اصولگرا روی کار بیاید؟

اگر اصولگرایان با همین شرایط به ۱۴۰۰ برسند آن زمان می‌نشینیم و درمورد آن صحبت می‌کنیم این‌ سکه‌ای که بالا انداخته شده است تا ۱۴۰۰ ده‌ها بار چرخ می‌خورد و جابجا می‌شود تا به زمین برسد لذا باید منتظر ماند و دید آیا اساسا تا آن زمان می‌توانند از این موضع عبور کنند یا خیر؟

مجلس یکدست شوخی محض است

اگر اصلاح‌طلبان بخواهند مقابل این روند فاصله گرفتن از قدرت و روی کارآمدن اصولگرایان را بگیرند چه کاری باید انجام دهند؟

به نظرم اصلاح‌طلبان کار عادی خود را در حوزه عمومی انجام می‌دهند و نیاز به اقدام خاصی نیست . این ساختار کارآمدی و آن منافع را برای خدمت به جامعه ندارد؛ به عبارت دیگر این ساختار قدرت واجد آن شرایطی نیست که حضور در سطح موثر آن، منشا خدمت برای جامعه باشد.

اصولگرایان به روی خود پنجه خواهند کشید نه اصلاح طلبان

با توجه به مجلس یکدست یازدهم چه براوردی می‌توان از آن داشت؟مخصوصا در نوع تعاملات با دولت.
مجلس یکدست شوخی محض است چرا که با تشکیل چنین مجلسی خواهید دید بلافاصله آنچنان شکافی میان آنها رخ دهد و به روی هم آنچنان پنجه بکشند که هیچگاه با اصلاح‌طلبان این کار را نکنند. دلیل آن هم این است که اصلاح‌طلبان در مواجهه سیاسی یک گروه با پرنسیب‌تری هستند اما آنها در مواجهه با خودشان به شدت تقابل خواهند کرد و شما این را دیر یا زود خواهید دید؛ مضاف برآنکه به مرور زمان دامنه مشکلات گسترده‌تر می‌شود و آنها مجبورند که این تقابل‌ها را ایجاد کنند.
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 03-03-2020, 02:35 PM   #6
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,561
تشکرها: 18,611
در 10,446 پست 33,240 بار تشکر شده
Points: 149,617, Level: 100
Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : اصولگرایان از تکثر در فهرست های انتخاباتی تا توانایی در اداره کشور!

اصولگرایان پس از پیروزی در انتخابات دوره یازدهم مجلس موفقیت خود را در بوق و کرنا کرده و مدعی شده اند که این یک موفقیت بزرگ و پیروزی قاطع است و قالیباف چهره ای محبوب نزد مردم تهران.

به گزارش خرداد، روزنامه اعتماد در گزارشی کوتاه و مقایسه آماری البته چیز دیگری را اثبات می کند که در ادامه متن کامل آن را می خوانید.

«اصولگرایان در تهران توانستند آرای خاکستری را جذب کنند»؛ حجت‌الاسلام غلامرضا مصباحی‌مقدم سخنگوی جامعه روحانیت با بیان این جمله به ارزیابی آرای اصولگرایان در انتخابات اخیر مجلس شورای اسلامی می‌پردازد.

این عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام که بر این باور است جریان اصولگرا به صورت سنتی ۲۰ تا ۱۵درصد رای دارند، معتقد است: «از انتخابات ریاست‌جمهوری تاکنون اصولگرایان توانسته‌اند بر بدنه رای ۱۶ میلیونی خود افزوده و نزدیک به ۸ میلیون رای بر آن اضافه کنند.»

حال برای پرداختن به صحت و سقم صحبت‌های مصباحی‌مقدم نگاهی می‌کنیم به آمار انتخابات ۹۲ تا ۹۸ استان تهران؛ سال ۹۴ غلامعلی حدادعادل سرلیست اصولگرایان در انتخابات مجلس دهم در تهران بود. او توانست ۹۰۰ هزار رای را به خود اختصاص دهد. در آن مقطع نزدیک به ۳ میلیون نفر در انتخابات شرکت کردند که با این حساب اصولگرایان توانستند نزدیک به ۲۷درصد آرا را کسب کنند که البته این رقم در مقایسه با کل واجدان شرایط برای شرکت در انتخابات که حدودا ۶ میلیون نفر بود حدودا ۱۵درصد می‌شد.

حال سراغ انتخابات ۹۸ می‌رویم یعنی حضور محمدباقر قالیباف که اصولگرایان مدعی هستند اقبال زیادی با او بوده و هست. قالیباف در این انتخابات که در تهران نزدیک به ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر از مجموع ۹ میلیون واجد شرایط رای دادن در آن شرکت کردند، توانست حدودا یک میلیون و ۲۰۰ هزار رای کسب کند که البته از آنجا که در این انتخابات بیشتر حامیان جریان راست پای صندوق رای رفتند، آمار ۴۸درصد را به خود اختصاص داد اما وقتی این رقم را در کل مجموع واجدان شرایط برای رای دادن درنظر گرفتیم، آمار آرایی که به سبد قالیباف ریخته شد چیزی حدود ۱۳درصد بود.

البته این نخستین‌بار نبود که قالیباف خود را به معرض انتخاب می‌گذاشت و یک‌بار دیگر هم سال ۹۲ در جریان رقابت‌های ریاست‌جمهوری وارد میدان شد و اتفاقا همان ۶ سال پیش هم تقریبا همین رای یعنی حدود یک میلیون و ۲۰۰ رای را به خود اختصاص داد. آن‌هم درحالی که آن زمان نزدیک به ۴ میلیون نفر از تهرانی‌ها در انتخابات شرکت کردند و با این حساب او توانسته بود نزدیک به ۲۴درصد از آرا را به خود اختصاص دهد و این رقم در مقایسه با کل واجدان شرایط که حدودا ۵ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر بوده است، نزدیک به ۲۱درصد بوده است. اوضاع اصولگرایان در انتخابات ۹۶ و حضور ابراهیم رییسی نیز چندان فرقی نمی‌کند و در آن مقطع که ۶ میلیون ساکنان استان تهران در انتخابات شرکت کردند، حدودا ۳۰درصد آرا را به خود اختصاص می‌دهد و نسبت به کل واجدین شرایط که حدود ۸ میلیون نفر بود حدود ۲۳درصد بود.

خرداد
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 03-05-2020, 11:26 AM   #7
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,561
تشکرها: 18,611
در 10,446 پست 33,240 بار تشکر شده
Points: 149,617, Level: 100
Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : اصولگرایان از تکثر در فهرست های انتخاباتی تا توانایی در اداره کشور!

انتخابات تمام شد اما حرف و حدیث‌هایش همچنان پابرجاست؛ مجلسی یکدست و یکرنگ که «خانه ملت» تا امروز مشابه‌ش را سراغ نداشته یا دست‌کم با این شدت و حدت نبوده است اما پرسشی که این روزها مطرح می‌شود، این است که قرار است زیر سایه این مجلس یکرنگ چه اتفاقی رخ بدهد؟! نظر و دیدگاه صادق زیباکلام، استاد علوم سیاسی و تحلیلگر اصلاح‌طلب اما نسبت به این مجلس و دولتی که احتمالا ۱۴۰۰ از دل همین جناح راست برخواهد آمد، متفاوت است. او می‌گوید، مجلس یازدهم به‌ سمت تغییر نظام ریاستی به پارلمانی نخواهد رفت؛ چراکه از این اقدام سودی به کف نخواهد آورد، مضاف بر آنکه آنها همین امروز هم قدرت را در دست دارند، نیازی به چنین جراحی بزرگی ندارند. هر چند از احتمال این تغییر نگران است و می‌گوید، تغییر نظام ریاستی به پارلمانی آخرین بقایای مردم‌سالاری را هم از بین خواهد برد. زیباکلام همچنین درباره شکاف میان مجموعه حاکمیت و شهروندان، معتقد است که اگر اصولگرایان فکری به حال اقتصاد فلک‌زده این روزهای کشور نکنند باید منتظر تکرار دی ‌ماه ۹۶ و آبان‌ ماه ۹۸ آن هم با شدت و حدتی دوچندان باشند.

دوم اسفندماه گذشت و نتیجه انتخاباتی با مشارکت ۴۲ درصدی مشخص شد؛ نگاه شما به سرنوشت و ترکیب مجلس یازدهم و رویکرد آن چیست؟
درباه مشارکت اول یک چیز را باید بگویم که حتی اگر ما آمار رسمی وزارت کشور مبنی بر ۴۲ درصد مشارکت را هم بپذیریم، هیچ مشکل خاصی به وجود نمی‌آید زیرا بعد از آنکه مجالس کار خود را رسما آغاز می‌کند، هیچ‌کسی نمی‌گوید صبر کنید ببینیم میزان مشارکت این مجلس ۶۰ درصد بوده یا ۸۰ درصد یا ۴۰ درصد! مهم نقشی است که آن مجلس پیدا می‌کند؛ بنابراین ظرف چند هفته و شاید کمتر فراموش می‌شود که این مجلس تنها ۴۲ درصد مشارکت داشته است و نصف به علاوه یک پای صندوق نیامده‌اند.
آنچه در عرصه داخلی و بین‌المللی مهم خواهد بود، این است که سیاست‌های مجلس یازدهم چگونه خواهد بود. درباره رویکرد مجلس نیز ماه‌ها پیش از آنکه انتخابات برگزار شود، گفته بودم پیروز این انتخابات تندروها هستند و حتی اصولگرایان میانه‌رو هم چندان نقشی در مجلس یازدهم نخواهند داشت؛ بلکه طیفی از اصولگرایان تندرو به علاوه جبهه پایداری و همین‌طور حامیان محمود احمدی‌نژاد نقش مهمی را در این مجلس بازی خواهند کرد و عملا هم این‌گونه شده است. در نتیجه در کلیت مجلس چه در بحث هیات‌رییسه مجلس و چه در مورد کمیسیون‌های مهم مجلس مانند کمیسیون امنیت ملی و سیاست‌خارجی و کمیسیون‌های اقتصادی، عملا این تندروها هستند که سکان را به دست می‌گیرند. از سوی دیگر برخی از شوراهای عالی هم هستند که تعدادی از نمایندگان باید آنجا حضور داشته باشند و با رای صحن به عضویت این شوراهای عالی دربیایند که باز هم این نمایندگان تندرو خواهند بود که عضو این شوراها می‌شوند و همین‌طور ریاست مرکز پژهش‌ها نیز به همین منوال خواهد بود. از همین امروز هم کسانی که انتخاب شده‌اند به‌ویژه چهره‌های شاخص، حملات خود را به روحانی و دولت آغاز خواهند کرد. البته این روزها به دلیل شیوع ویروس کرونا در کار آنها وقفه ایجاد شده است اما سر و صدای کرونا که فروکش کند، کار آنها نیز آغاز خواهد شد و حتی موضوع استیضاح و برکناری حسن روحانی را مطرح خواهند کرد؛ البته فکر نمی‌کنم نظام این اجازه را به آنها بدهد که تا آنجا پیش بروند اما حملات خیلی جدی علیه روحانی در پیش خواهند گرفت. این سیاستی که تندروها ظرف دو، سه سال اخیر هم پیش گرفته بودند که همه مشکلات از دولت روحانی نشات می‌گیرد و قاعدتا همین سیاست در سال‌های آینده با شدت و حدت بیشتر ادامه خواهند داد؛ بنابراین این نگاه و پیش‌بینی است که در کوتاه‌مدت می‌توان نسبت به سرنوشت مجلس یازدهم مطرح کرد.
فکر نمی‌کنید اصولگرایان این پیروزی را مقدمه‌ای برای ۱۴۰۰ به ‌کار گیرند؟
در بلندمدت مجلس یازدهم حرکت خود را تا انتخابات ۱۴۰۰ ادامه می‌دهد؛ به این معنا که چهره‌ای تندرو که حال شاید احمدی‌نژاد باشد یا کسی که مورد تایید اوست، نامزد اصلی اصولگرایان تندروها یعنی همین گروهی که در مجلس یازدهم اکثریت را دارند، خواهد بود.
یعنی شما فکر می‌کنید نظر شورای نگهبان تا ۱۴۰۰ درباره احمدی‌نژادی‌ها تغییر می‌کند؟
این هم پرسشی است که آیا شورای نگهبان با حضور آقای احمدی‌نژاد موافقت خواهد کرد یا خیر؛ به نظر من برخلاف دوره گذشته این‌بار آقای احمدی‌نژاد به این سادگی تسلیم ردصلاحیت نخواهد شد. یعنی چه شخص احمدی‌نژاد و چه پایگاهی که در مجلس یازدهم به حمایت از او حضور دارد، عقب‌نشینی نخواهند کرد و این موضوع تبدیل به کشمکش واقعی میان احمدی‌نژادی‌ها و حامیان‌شان با شورای نگهبان خواهد شد. نمی‌توانم حدس بزنم شورای نگهبان در این صورت عقب‌نشینی خواهد کرد یا خیر؛ این موضوع بستگی به شرایطی دارد که از نیمه دوم سال آینده به وجود می‌آید. به هر صورت اگر احمدی‌نژاد هم موفق نشود خود را به عنوان نامزد اصلی معرفی کند، فردی مانند سعید جلیلی، آقاتهرانی و ... که در همین طیف تعریف می‌شود، وارد میدان رقابت ریاست‌جمهوری‌خواهد شد اما پرسش اساسی که در اینجا مطرح می‌شود، این است که از خردادماه ۹۹ مجلس دهمی در کار نخواهد بود و آقای روحانی هم به گوشه رینگ خواهد افتاد و احتمالا از همان نیمه دوم ۹۹ که دولت دیگر رمقی برایش نمانده، همان جان کم‌رمق را هم از دولت خواهند گرفت. پرسش اساسی اینجاست که تندروها با بحران همه‌جانبه و فراگیری که در عرصه اجتماعی و اقتصادی و سیاست‌خارجی که کشور را در خود فرو برده، می‌خواهند چه کار کنند؛ چون دیگر روحانی هم نیست که بخواهند کاسه و کوزه همه‌چیز را بر سر او و فراکسیون امید خالی کنند؛ یا مدعی شوند که سیاست‌های لیبرالی و نئولیبرالی اصلاح‌طلبان باعث چنین وضعی شده است. در چنین شرایطی است که به نظرم داستان ۸۴ تا ۹۲ دوباره تکرار خواهد شد؛ به این معنا که هم قوه مقننه دست تندروها است و هم قوه مجریه به دست آنها خواهد افتاد و بقیه قوا هم که همواره دست‌ آنها بوده است؛ بنابراین بحث این است با مشکلات بنیادی که کشور با آن روبرو است، چه خواهند کرد که لازم است به سرخط چند نمونه این مسائل اشاره کنم؛ ما در حال حاضر روزهای آخر ۹۸ را پشت سر می‌گذاریم و این درحالی است که حسب آمار بانک مرکزی، تورم به مرز ۴۰ درصد رسیده است (حال بماند که برخی می‌گویند آمار از ۵۰ درصد هم گذشته) مشخصه دیگر که در روزهای پایانی سال ۹۸ با آن مواجه هستیم، رشد اقتصادی منفی ۹ است؛ برای آنکه متوجه شویم رشد اقتصادی منفی ۹ یعنی چه، کافی است یک مثال بزنیم و آن اینکه در دوران جنگ تحمیلی رشد اقتصادی کشور یک الی یک و نیم بود؛ یعنی وضعیت امروز ما به مراتب هولناک‌تر و اسفناک‌تر از دوران جنگ تحمیلی است.
مساله سوم بحث بودجه است که حال با شرایطی استثنایی به تصویب رسیده و از همین امروز یک‌سوم آن با کسری بودجه مواجه است. یعنی از همین امروز دولت دست‌کم ۱۵۰ هزار میلیارد تومان درآمدی که باید داشته باشد را ندارد؛ یعنی دولت قادر به تامین یک سوم از هر درآمدی که باید داشته باشد، نخواهد بود و این موضوع ربطی ندارد که روحانی رییس‌جمهوری است یا احمدی‌نژاد یا خاتمی. همین‌طور که مهم نیست چه کسی در مجلس حضور دارد. بلکه مهم آن است که کشور با یک‌سوم کسری بودجه مواجه است.
مولفه چهارم این است که جمهوری اسلامی ایران یکی از بالاترین آمار بیکاری در جهان را دارد؛ حال پرسش اینجاست که تندروها می‌خواهند با این مشکلات چه کار کنند؛ آنها با تحریمی که در آن قادر خواهند بود یک بشکه نفت را بفروشند، می‌خواهند چه‌ کار کنند؟ حال فرض کنیم چند بشکه‌ای هم به چین یا قاچاقچیان بین‌المللی هم فروختیم، وقتی نمی‌توانیم پول آن را جابه‌جا کنیم و امریکایی‌ها همواره در حال رصد کردن معاملات و مراودات ما هستند، با این وضعیت چه کاری می‌خواهند کنند؟! به اعتقاد من تندروها بیش از هر زمان دیگری می‌دانند با شعار می‌شود حوزه سیاست را کمی نگه داشت یا پیش‌ برد اما اقتصاد را قطعا نمی‌توانید با شعار بچرخانید؛ مسلما این اقتصادی که درمانده شده است، نمی‌توان با شعار «نگاه‌مان به داخل باشد» یا «مدیریت جهادی» و «سپردن مدیریت به جوانان» و ... اداره کرد و هیچ‌کدام از این موارد باعث نمی‌شود بتوانید نفت بفروشید یا صادرات و واردات داشته باشید و قطعا نمی‌تواند مشکلات را مرتفع کند؛ مضاف بر آنکه دیگر روحانی هم در کار نیست که همه تقصیرها را به گردن او بیندازند؛ بنابراین به نظرم هیچ بعید نیست تندروها به ‌نحوی نرمش قهرمانانه‌ای نشان بدهند و به شکلی آبرومندانه با ترامپ کنار بیایند چراکه ترامپ هم به دنبال درگیری نظامی با ایران نیست. نکته دیگری که قابل توجه است، این است که امریکایی‌ها به خوبی می‌دانند تندروها قدرت دارند؛ یعنی برخلاف روحانی و ظریف که هر چیزی را امضا می‌کردند و هیچ فایده‌ای نداشت و هنوز به تهران نرسیده، آنچه امضا کرده بودند، به هوا می‌رفت، (اتفاقی که درباره برجام رخ داد و هنوز جوهر برجام خشک نشده، تندروهای داخل کشور هر تیغ و تیشه‌ای که می‌توانستند بر آن زدند) اگر توافقی با تندروها صورت بگیرد، اینها قدرت را دارند که پای تعهدات بمانند. بنابراین من برخلاف بسیاری، در بررسی بازگشت تندروها به قوای مقننه و مجریه، نوری کم‌سو را انتهای این تونل، حداقل در عرصه عبور از بحران می‌بینیم؛ منتها پرسش اساسی این است که آنها می‌خواهند با مسائل سیاسی و اجتماعی و همین‌طور با آزادی بیان و آزادی مطبوعات، حقوق شهروندی و زندانیان سیاسی و... چه کار کنند. در حقیقت آنها با کنار آمدن با امریکا می‌توانند به طریقی مسائل اقتصادی را رتق و فتق کنند اما مساله اینجاست که مشکلات دیگر چه خواهد شد؟!
یعنی با این تفسیر شما می‌گویید شورای نگهبان هزینه داد تا یک مجلس یکدست ایجاد کند برای آنکه حاکمیت نرمشی قهرمانانه نشان دهد اما گشایش‌های اقتصادی به ‌نام جریانی ‌جز اصولگرایان ثبت نشود؟
واقع مطلب این است که هر کسی نرمش قهرمانانه‌ای مقابل امریکا نشان دهد، قطعا مواهبی متوجه کشور خواهد شد؛ حال پرسش اینجاست که چرا شورای نگهبان، چرا اصولگرایان و چرا تندروها باید اجازه دهند این مواهب به حساب روحانی یا به حساب اصلاح‌طلبان ریخته شود؟! چرا این مواهب به حساب خودشان ریخته نشود؟! بنابراین تلاش می‌شود با حضور تندروها در «بهارستان» و «پاستور» نشان دهند وضعیت اقتصادی در زمان آنها خیلی بهتر شده و این چیزی است که برای مردم دست‌کم برای آن قشری که در نتیجه مشکلات اقتصادی جان‌شان به لب‌شان رسیده، مهم است؛ آنها وقتی می‌بینند تندروها توانسته‌اند وضع اقتصادی را بهتر کنند، چرا باید با آنها مخالفت کنند؟! بنابراین وقتی می‌دانند در این مساله چه منافعی هست، چرا باید آن را نصیب غیراصولگرایان کنند و اجازه دهند که غیراصولگرایان نفع نرمش قهرمانانه‌ را به نفع خود منظور کنند.
کنار همه این‌ تحلیل‌ها برخی هم این نظر را مطرح می‌کنند که شورای نگهبان حاضر شد هزینه‌ ردصلاحیت‌ها را بپردازد تا در فقدان اصلاح‌طلبان و جریان منتقد، تغییراتی را در ساختار قدرت به وجود بیاورد که مصداق بارز آن می‌تواند تغییر نظام ریاستی به پارلمانی باشد؛ چقدر این تحلیل می‌تواند درست باشد؟
این احتمال وجود دارد که بخواهند آخرین روزنه رای مردم را که انتخاب رییس‌جمهوری است، با کمک مجلسی که صدر تا ذیل آن حکومتی است و حاکمی و گوش ‌به ‌فرمان حکومت، تحت تاثیر قرار دهند و چنین طرحی را پیش برند؛ چراکه اگر قرار باشد رییس قوه مجریه را مجلس انتخاب کند، مشخص است این انتخاب چگونه خواهد بود. یعنی فرض کنید ما در اردیبهشت‌ماه ۹۶ هستیم و قرار است همین مجلس دهم که یک‌سوم آن فراکسیون امید است، می‌خواهد رییس قوه مجریه را مشخص کند آیا هیچ تردیدی خواهیم داشت که این مجلس با تمام وجود رییسی را انتخاب می‌کرد، نه آقای روحانی را؟! بنابراین اگر امر واقع شود و رییس قوه مجریه، به دست مجلس تعیین شود، شخصا هیچ تردیدی ندارم که این آخرین بقایای مردم‌سالاری هم از بین خواهد رفت. همان‌طور که گفتم، مجلس یعنی همان مجلس دهم هم گوش به اذن نظام است و هر چیزی را که نظام بخواهد، انتخاب می‌کند؛ بنابراین با تغییر ساختار سیاسی از ریاستی به پارلمانی، وضع بدتر خواهد شد. در نتیجه به نظر نمی‌رسد آنها برنامه‌ای تدوین کنند که به بد شدن نظام رضایت دهند، صرفا برای آنکه قدرت بیشتری به دست بیاورند. ضمن آنکه نیازی هم به این کار نیست؛ چراکه وقتی نگاه می‌کنیم، می‌بینیم چندان تفاوتی نمی‌کند. برای آنکه مگر مثلا حسن روحانی که توانست ۲۴ میلیون رای مردم را جذب کند، چه کاری توانست انجام بدهد؟ پاسخ واضح است؛ هیچ. یا آقای احمدی‌نژاد که به قول خودشان این همه جسارت و شهامت داشت، چه کار کرد؟!‌ او هم نتوانست کاری انجام دهد و همین‌طور آقای خاتمی و مرحوم هاشمی‌رفسنجانی هم نتوانستند کاری از پیش ببرند. واقعیت این است که رییس‌جمهوری باوجود اینکه از مردم رای می‌گیرد، خیلی نمی‌تواند چالشی برای نظام ایجاد کند؛ مثلا آقای روحانی چه مشکلی برای نظام ایجاد کرده است؟! حداکثر کاری که کرده، این بوده که مثلا در سخنرانی حرفی یا جمله‌ای گفته است. این حداکثر کاری بوده که انجام شده، وگرنه همه ارکان واقعی قدرت بیرون از دولت هستند. من از شما می‌پرسم کدام تصمیم مهم را آقای روحانی پیش یا پس از انتخابات ۹۶ اتخاذ کرده است؟! بنابراین من فکر نمی‌کنم رییس‌جمهوری به صرف اینکه انتخابی است، بتواند مشکلی برای نظام ایجاد کند. بنابراین این‌طور نیست که نظام به این نقطه برسد که هیچ چاره‌ای نیست ‌جز آنکه این انتخابات ۴ سال یک بار را هم حذف کند و همه مدیریت کشور یکدست شود. من چندان با این تحلیل موافق نیستم؛ ضمن آنکه درباره اتفاق مجلس یازدهم یک نکته‌ای را هم باید اضافه کنم و آن اینکه بسیاری معتقدند ردصلاحیت‌ها باعث شد میزان مشارکت تا این حد کاهش پیدا کند؛ من به هیچ عنوان این نظر را قبول ندارم و اتفاقا معتقدم آقای عارف حفظ آبرو کرد و وارد انتخابات نشد. من معتقدم اتفاقا آقای مطهری، محمود صادقی باید از شورای نگهبان تشکر کنند که آنها را ردصلاحیت کردند؛ وگرنه آبروی‌شان می‌رفت. ببینید می‌خواهم به شما بگویم حتی اگر شخص سیدمحمد خاتمی‌ هم وارد انتخابات شده بود و به عنوان سرلیست اصلاح‌طلبان وارد انتخابات می‌شد، باور کنید ۱۰۰ هزار رای هم نمی‌آورد؛ یعنی میزان رای آقای خاتمی، محمود صادقی، پروانه سلحشوری و علی مطهری و... خیلی بالاتر از کارگزاران سازندگی و آقای مجید انصاری و... نبود. دلیل آن هم این است که مردم اساسا مدت‌هاست به صندوق رای پشت کرده‌اند و دست‌کم بخش قابل‌ توجهی از بدنه اجتماعی اصلاح‌طلبان با صندوق رای قهر کرده‌اند و من هیچ تردیدی ندارم آقای عارف که دوره قبل یک میلیون و نیم رای آورده بود، اگر این دوره از تهران نامزد می‌شد، ۱۰۰ هزار رای هم نمی‌توانست کسب کند. بنابراین یک مساله اساسی‌تری که ایجاد شده، این است که تندروها پس از رای ۲۴میلیونی آقای روحانی بلایی بر سر صندوق رای آوردند که اعتماد عمومی را از صندوق رای سلب کردند. در حقیقت مساله اساسی این نیست که چه کسی صلاحیتش تایید شد و چه کسی رد شده است؛ بلکه مساله این است که امروز خیلی‌ها می‌گویند برای چه باید برویم و رای بدهیم؟! مگر قرار است چه اتفاقی رخ بدهد؟! مگر این مجلس توانست چه اقدام مهمی انجام دهد؟! در حوزه سیاست‌خارجی، سیاست داخلی، بنزین، نفت و ... شما هیچ حوزه‌ای را نمی‌بینید که مجلس توانسته باشد گامی مستحکم بردارد و ایضا آقای روحانی هم نتوانسته کار مهمی انجام دهد؛ بلکه تمام سیاست‌های کلانی که نظام می‌خواسته است، مجلس تصویب کرده و آقای روحانی هم اجرا کرده است؛ بنابراین، این مشکل اساسی است که به وجود آمده؛ در حقیقت اصولگرایان شاخه‌ای را بریدند که خودشان روی آن نشسته بودند و آن شاخه عبارت بود از «اعتماد عمومی به صندوق رای».
آقای زیباکلام بگذارید برگردیم به همان صحبت ابتدایی شما که گفتید بسیار زود فراموش خواهد شد که این مجلس با چه مشارکتی روی کار آمده است. این حرف منطقی است اما این واقعیت هم قابل ‌انکار نیست که ما امروز شاهد نوعی بی‌اعتمادی عمومی هستیم و تفاوت مجلسی که با ۴۰ درصد رای روی کار آمده نسبت به مجلسی که ۶۰ یا ۷۰ درصد آرا را پشت خود دارد، از حیث ترمیم یا تشدید این شکاف میان شهروندان و حاکمیت بسیار زیاد است و همین شکاف عمیق است که می‌تواند زمینه‌ساز اعتراضاتی بیشتر شود. به هر حال مجلس دهم دست‌کم صدایی انتقادی را از تریبون خود متصاعد می‌کرد اما این مساله در مجلس یازدهم رخ نخواهد داد؟
نه به‌ خاطر اینکه کسی در مجلس اعتراض نمی‌کند، بلکه اگر مجلس یازدهم و همین‌طور اصولگرایانی که احتمالا دولت را در آینده به دست خواهد گرفت، اگر فکری به حال اقتصاد نکنند، آبان‌ماه ۹۸ و دی‌ماه ۹۶ تکرار خواهد شد. بنابراین مساله این نیست که در مجلس یازدهم چون پروانه سلحشوری نیست که دو کلام حرف بزنند یا محمود صادقی و علی مطهری نیستند که دو کلام حرف بزنند تا دل مردم خنک شود، این شکاف بیشتر شده و اعتراضات افزایش می‌یابد، بلکه مساله بسیار بنیادی‌تر از این حرف‌هاست. بنابراین اگر نظام نتواند برای این اقتصاد فلک‌زده و درمانده فکری کند، یقینا اعتراضات به ‌مراتب گسترده‌تر از آنچه در آبان‌ماه ۹۸ شاهد بودیم، رخ خواهد داد.
منبع: اعتماد


ارسال شده توسط تلفن همراه
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 03-06-2020, 11:37 AM   #8
رضا
 
تاریخ عضویت: Nov 2008
پست ها: 1,181
تشکرها: 3,374
در 942 پست 2,865 بار تشکر شده
Points: 13,667, Level: 76
Points: 13,667, Level: 76 Points: 13,667, Level: 76 Points: 13,667, Level: 76
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : اصولگرایان از تکثر در فهرست های انتخاباتی تا توانایی در اداره کشور!

نقل از زیبا کلام:
نقل قول:
بنابراین به نظرم هیچ بعید نیست تندروها به ‌نحوی نرمش قهرمانانه‌ای نشان بدهند و به شکلی آبرومندانه با ترامپ کنار بیایند چراکه ترامپ هم به دنبال درگیری نظامی با ایران نیست. نکته دیگری که قابل توجه است، این است که امریکایی‌ها به خوبی می‌دانند تندروها قدرت دارند؛ یعنی برخلاف روحانی و ظریف که هر چیزی را امضا می‌کردند و هیچ فایده‌ای نداشت و هنوز به تهران نرسیده، آنچه امضا کرده بودند، به هوا می‌رفت، (اتفاقی که درباره برجام رخ داد و هنوز جوهر برجام خشک نشده، تندروهای داخل کشور هر تیغ و تیشه‌ای که می‌توانستند بر آن زدند) اگر توافقی با تندروها صورت بگیرد، اینها قدرت را دارند که پای تعهدات بمانند. بنابراین من برخلاف بسیاری، در بررسی بازگشت تندروها به قوای مقننه و مجریه، نوری کم‌سو را انتهای این تونل، حداقل در عرصه عبور از بحران می‌بینیم؛ منتها پرسش اساسی این است که آنها می‌خواهند با مسائل سیاسی و اجتماعی و همین‌طور با آزادی بیان و آزادی مطبوعات، حقوق شهروندی و زندانیان سیاسی و... چه کار کنند. در حقیقت آنها با کنار آمدن با امریکا می‌توانند به طریقی مسائل اقتصادی را رتق و فتق کنند اما مساله اینجاست که مشکلات دیگر چه خواهد شد؟!
با وجود فساد موجود ، مدیریتهای غلط و سیاسی و بدون پایه و اساس، وجود روابط مافیایی، بنظر من نه تنها امکان حضور چنین نور کم سویی در انتهای تونل اصلا وجود ندارد،آنهم بعد از ساختن مجدد اینها با امریکا، بلکه امکان تخریب تونل روسر ج ا و مردم قطعی است.
رضا آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از رضا بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 04-02-2020, 10:17 AM   #9
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,561
تشکرها: 18,611
در 10,446 پست 33,240 بار تشکر شده
Points: 149,617, Level: 100
Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100 Points: 149,617, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض

مصطفی میرسلیم، با اشاره به مهمترین برنامه‌های خود برای مجلس یازدهم، اظهار کرد: برنامۀ پنج‌سالۀ ششم تصویب و ابلاغ شده و ما مشکل برنامه نداریم! مشکل ما در عدم اجرای برنامه و بی‌اعتنائی به قانون است. مشکل ما در اعمال مدیریت کارآمد است. مردم با انتظاراتی در انتخابات دوم اسفند شرکت کردند. آنها البته پیروز مطلق این انتخابات‌اند که نمایندگان خود را برای برنامۀ «نجات اقتصاد ایران» به مجلس فرستادند.
وی افزود: نجات اقتصاد ایران شعار جریانی بود که مدعی است می‌تواند مشکلات اقتصادی را حل کند و پاسخ درخور به مطالبات معیشتی مردم بدهد. هرچند معتقدم وضعیت اقتصادی ما بر اساس داده‌های مراکز علمی و بین‌المللی هفدهمین یا هجدهمین اقتصاد دنیاست و این طور نیست که در حال غرق شدن باشیم تا عده‌ای در مقام نجات آن برآیند. ما کشوری غنی هستیم بویژه با استعدادهای فراوان انسانی در موقعیت جغرافیایی عالی در جهان.
نماینده منتخب مردم تهران در مجلس یازدهم با تاکید بر اینکه ما ۴۰ سال است با کمال اقتدار و امنیت روزگار می‌گذرانیم، اظهار کرد: آنچه به وسیلۀ آن نمایندگان می‌توانند بویژه اثرگذار بر بهبود وضع اقتصادی مردم باشند، بر حسب قانون اساسی تصویب «بودجه» و «برنامه» و نیز «نظارت» هوشمندانه بر نحوۀ اجرای قوانین اقتصادی کشور و نیز مراقبت بر اجرای سیاست‌های کلی ابلاغی رهبری خصوصاً در حوزه اقتصاد است. نماینده مجلس مطمئنا در این محدوده می‌تواند برای نجات اقتصاد ایران خودی نشان دهد. البته کسانی می‌توانند در این نجات مؤثرتر باشند که بر مبنای دانش و تجربه شناخت و فهم دقیق‌تری از مسائل اقتصادی مبتلابه کشور دارند.
میرسلیم با بیان اینکه نمایندگان منتخب باید در اولین فرصت با فراخوان، زیر یک سقف برای گفت‌وگوی صمیمانه جمع شوند، اظهار کرد: ما باید فهم خود را در مورد مهم‌ترین مسائل اقتصادی یعنی رفع «بیکاری» و«گرانی» و «مهار نقدینگی» و «حفظ ارزش پول ملی» به اشتراک بگذارند. پس از رسیدن به فهم مشترک در مورد حل مهم‌ترین مسائل اقتصادی کشور پیوند آن را با بودجه ۹۹ و مقررات اقتصادی موجود پیدا کنند. برگزیدگان مردم در دوم اسفند کم‌تر از دو ماه کاری فرصت دارند با تشکیل یک باشگاه گفت‌وگو بر اساس فراخوان یاد شده خود را آماده اصلاحات قانونی ضروری در زمینۀ اقتصادی کنند.
وی تاکید کرد: جمعی از اقتصاددانان کشور که به مناسبت‌های گوناگون در دهۀ اخیر با نامه‌های سرگشاده به رئیس‌جمهوری راه‌حل‌های مشفقانه برای حل مشکلات اقتصادی کشور ارائه کرده‌اند می‌توانند نمایندگان منتخب را در این باشگاه یاری دهند .تفریغ بودجه سال ۹۷ به ما نشان می‌دهد بر سر قوانین اساسی و عادی در مورد بودجه در مقام اجرا چه آمده است! تفریغ بودجه کلید فهم است برای آن چه بر سر اقتصاد کشور آمده. با این کلید می‌توان قفل سؤالات بی‌پاسخ اقتصاد کشور را باز کرد.
نماینده منتخب مردم تهران در مجلس یازدهم با اشاره به مهمترین اولویت‌های مجلس آینده، گفت: مجلس آینده باید وحدت و انسجام خود را حفظ کند تا بتواند کار مؤثری انجام دهد: پرهیز از جنجالهای سیاسی ضروری است و دادن ساختار مناسب به مجلس ابزار موفقیت در خدمت به مردم است. مجلس باید در نظارت بر رفتار نمایندگان دقیق و در تصمیم‌گیری‌های قانونی شفاف باشد. در برخورد با مسائل اجتماعی و عملکرد دولت ، مجلس باید بسرعت تباهی ها را مهار کند والا با ادامۀ روند فساد هیچ راه حلی به نتیجۀ مطلوب نمی رسد.
میرسلیم در پایان اظهار امیدواری کرد: ان‌شاءالله با همکاری دستگاه قضائی بتوان سریعا ریشه‌های فساد را خشکاند و مانع دوام کلیۀ فرآیندهای توأم با تخلف شد. به موازات این اقدام اساسی راه‌حل‌های مسائل اقتصادی را که در اولویت هستند نظیر رکود و سقوط ارزش پول و رونق دادن به تولید و اشتغال جوانان، برای اجرا به دولت ابلاغ کرد. کار ساده‌ای نیست ولی اگر خودباوری در دولتمردان و همدلی با نمایندگان برقرار باشد ثمربخش خواهد بود.


ایسنا


پ ن: 😂😂🤣🤣

ارسال شده توسط تلفن همراه
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
پاسخ


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

قوانین ارسال
شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید.
شما نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید.
شما نمی توانید فایل پیوست کنید.
شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید.

BB code فعال
شکلک ها فعال
کد [IMG] فعال
کد HTML غیر فعال

مراجعه سریع


ساعت جاری 10:35 PM با تنظیم GMT +4.5 می باشد.


Powered by vBulletin Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd

Persian Language Powered by Mihan IT