آخرین ارسالات تالار

 
 

بازگشت   فوروم ایران آمریکا > ورود به تالار سیاسی > بین الملل > تحلیل سیاسی

پاسخ
    نمایش ها: 2134 - پاسخ ها: 1  
ابزارهای موضوع نحوه نمایش
قدیمی 08-17-2010, 03:22 PM   #1
رامین
 
رامین's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 3,968
تشکرها: 13,218
در 2,825 پست 15,116 بار تشکر شده
Points: 32,680, Level: 100
Points: 32,680, Level: 100 Points: 32,680, Level: 100 Points: 32,680, Level: 100
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض «نگرانیم اعتماد به نفس ایران کار دست تهران بدهد»

تحریم ها به چه منظوری طراحی و توسط دولت آمریکا، سازمان ملل و برخی کشورهای اروپایی طی ماه های گذشته به اجرا گذاشته شده اند؟ و با وجود تحریم ها آیا دولت آمریکا و ایران می توانند به مذاکره و موفقیت در آن امید داشته باشند؟ این سوال محوری است که درمصاحبه ای تفصیلی «پاتریک کلاسون» یکی از تحلیلگران و نویسندگان حوزه ایران در واشینگتن به مجله «ایران درجهان» پاسخ داده است. پاتریک کلاسون، معاون بخش تحقیق «موسسه واشینگتن برای سیاست خاورنزدیک» است که تاکنون بیش از ۷۰ مقاله و ۱۲ کتاب در حوزه مسائل ایران منتشر کرده است.
وی به خوبی به زبان فارسی آشناست. او یکی از چهره های آشنای رسانه های تصویری و نوشتاری آمریکاست و مقالات متعددی از وی در نیویورک تایمز، وال استریت ژورنال و واشینگتن پست منتشر شده است. او پیش از این موسسه عنوان محقق ارشد در صندول بین المللی پول و بانک جهانی را در کارنامه خود دارد. کلاسون دارای دکترا در زمینه اقتصاد است. مجله «ایران درجهان» تلاش می کند با طرح دیدگاه های گوناگون در خصوص مسائل سیاست خارجه دیدگاه های مطرح درعرصه حوزه سیاست گذاری را برای خوانندگان فارسی زبان مهیا کند. در این مسیر طی این هفته و هفته های آینده مصاحبه هایی با افرادی با دی� �گاه های مختلف نسبت به موضوع رابطه با ایران به شما عرضه خواهیم کرد.
در این بین «ایران درجهان» تنها راوی دیدگاه های مختلف خواهد بود و قضاوت با خوانندگان است. از همین رو مباحث مطرح شده در مصاحبه ها لزوما بیانگر دیدگاه و نظرات گردانندگان این نشریه نیست.
*** «ایران درجهان»: طی ماه های گذشته تحریم های سنگین اقتصادی علیه ایران هم در سازمان ملل و هم توسط دولت آمریکا علیه ایران تصویب شده است. واقعا چه اهدافی پشت این فشارهای اقتصادی است و به نظر شما چقدر چنین فشارهایی می تواند صادرکنندگان چنین تحریم هایی را به اهدافی که در نظر دارند برساند؟
درتحقیقی که اخیرا انجام داده ام از مقامات آمریکایی همین سوال را پرسیده ام. تقریبا ۱۱ پاسخ متفاوت گرفته ام. افراد عقیده های بسیار متفاوتی در خصوص اهمیت هر یک از این اهداف دارند. اینکه اهداف تحریم ها چیست. دستیابی به برخی از این اهداف بسیار دشوار است و برخی نیز احتمال بسیاری دارد که بتوان به آنها دست یافت. یکی از اهدافی که در این میان دستیابی به آن بسیار دشوار به نظر می رسد، متقاعد کردن ایران برای تغییر سیاست های هسته ای اش است. بسیار غیرمحتمل به نظر می رسد که چنین هدفی تنها از طریق تحریم اتفاق بیافتد. البته می توان بحث کرد که از طریق افزایش هزینه ا دامه برنامه هسته ای ایران، تحریم ها می توانند برای رسیدن به چنین هدفی کمک رسان باشند. اما از اهدافی که به نظر محتمل می رسد این است که چنین تحریم هایی موجب کندشدن سرعت برنامه هسته ای ایران شود و فکر می کنم این موضوعی است که غرب تا حدودی در آن موفق بوده که افزایش تحریم ها در عمل درجهت همان موفقیتی است که پیش از این در این زمینه حاصل شده است. دیگر هدف تحریم ها تشویق منفی کشورهای دیگر از پیوستن به راهی است که ایران در حال دنبال کردن آن است. حتی اگر ایران برنامه هسته ای اش را به پیش می برد اگر دیگران بینند که چنین دنبال کردنی هزینه های گزافی برای ایران به همراه آورده است و منافع اندکی برای آنها داشته است در آن صورت در اینکه به همان راه بروند تامل می کنند و ایالات متحده به این وسیله از این که کشورهای دیگری هم به آن راه بروند به صورت غیرمستقیم جلوگیری کرده است. این موضوع درجهت اهداف منع تکثیر سلاح های هسته ای ایالات متحده است.
«ایران درجهان»:اگر ایالات متحده گمان می کند که تغییر رفتار ایران در رابطه با برنامه هسته ای اش از طریق تحمیل تحریم ها امکان پذیر نیست چرا ماه ها انرژی و زمان را برای چنین حرکتی صرف کرده است؟
اگر ایالات متحده بتواند برنامه هسته ای ایران را آهسته تر کند از نظر منافع آمریکا مفید است. ایران تاکنون بیست سال روی برنامه هسته ای اش کارکرده است و اگر بیست سال دیگر ما هنوز درباره برنامه ای ایران صحبت کنیم، این دستاورد بزرگی است. در حقیقت آهسته کردن برنامه هسته ای ایران بر طبق منافع آمریکاست.
«ایران درجهان»:درگذشته شما گفته اید که اقتصاد جایگاه اندکی در دستگاه حسابگری امنیت ملی ایران دارد. با چنین رویکردی به نگاه مسوولین ایرانی به اقتصاد و با توجه به اینکه تحریم ها عمدتا اقتصادی است چگونه فشارهای یاد شده می تواند به تغییر محاسبه ایران منجر شود؟
نظر من این بوده است که اقتصاد جایگاه اندکی در دستگاه حسابگری امنیت ملی ایران دارد. سوال این است که چه ابزارهایی ما در اختیار داریم؟ خیلی جای تاسف خواهد بود اگر ایران و ایالات متحده نتوانند در مورد برنامه هسته ای گفت وگو کنند و هنوز بخواهند که به راه موجود ادامه بدهند به نظرم شانس اندکی وجود دارد.
«ایران درجهان»: آیا هیچ محدودیت زمانی برای تحریم ها وجود دارد و یا اینکه تحریم ها زمانی برای پایان نخواهد داشت؟ مانند آنچه که بر سر عراق در دهه نود میلادی آمد؟
نقطه زمانی برای پایان آن وجود ندارد. من فکر می کنم که دستاورد خیلی بزرگی خواهد بود که ایران به راه جاری خود ادامه بدهد و فکر می کنم که عاقلانه باشد که این تحریم ها را به همین وضع برای دهه ها نگهداشت.
«ایران درجهان»: چرا؟
ما می خواهیم کشورهای دیگر را از دنبال کردن راهی که ایران دنبال کرده منع کنیم. ما می خواهیم مطمئن شویم که جامعه بین المللی چنین برنامه هسته ای که سازمان بین المللی انرژی اتمی آن را متناسب با توافق نامه های موجود نمی بیند هیچ گاه مشروعیت بین المللی پیدا نکند.
«ایران درجهان»: تصور کنید که تحریم ها ادامه پیدا کند و ایران به برنامه هسته ای خود ادامه بدهد. در این صورت آیا شما گزینه حمله نظامی به ایران را از منظر سیاستمداران آمریکایی و دیگران گزینه ای محتمل می دانید؟
من خیلی نگران این هستم که ایران خیلی احساس اعتمادبه نفس نسبت به دنبال کردن برنامه هسته ای خود پیدا کند که توانسته علیرغم تحریم های بین المللی برنامه خود را ادامه بدهد. دیگر اینکه ایران درگیر اعمالی در تنگه هرمز شود و یا اینکه حزب الله لبنان را برای انجام دادن کارهایی تشویق کند و در نهایت ایران خود را درگیر کارهایی کند که منجر به یک منازعه نظامی شود. به نظرم این سناریوی محتمل برای یک منازعه نظامی است تا اینکه گزینه یک حمله پیشگیرانه. به کلام دیگر در ماه های گذشته آنچه ما دیده ایم این بوده که ایران احساس اعتماد به نفس بالایی داشته که بتواند از پس تحریم ها برآید و در نهایت حزب الله را تشویق کند به برخی کارهای تحریک آمیز که می تواند به ایجاد یک نوع منازعه سرعت بخشد.
«ایران درجهان»: اگر ایران اقدام تحریک آمیزی صورت ندهد آیا باز هم چنین امکانی وجود دارد؟ که مثلا اسراییل و یا آمریکا بخواهند به دنبال اقدام نظامی به قول شما «پیشگیرانه» باشند؟
ممکن است. متعجب و شوکه نخواهم شد که اگر چنین اتفاقی بیافتد. فکر نمی کنم که احتمال زیادی وجود داشته باشد که دولت اوباما چنین حمله ای را آغاز کند اما متحمل است.
«ایران درجهان»: به نظر شما در طول یک سال گذشته چه رویدادهای مهمی در ایران رخ داده است و آیا تحولات سیاسی سال گذشته نگاه سیاستمداران در آمریکا درخصوص اینکه چگونه باید با ایران برخورد کنند را تغییر داده است یانه؟
تحولات یک ساله گذشته، به خصوص در اروپا باعث شده خیلی از سیاستمداران اروپایی اینطور فکر کنند که نمی توان رهبران ایران را باور کرد و آنها حقیقت را نمی گویند. بنابراین آنها بدبین هستند که توافق با ایران موفق باشد. این بدبینی در خصوص رهبران ایران در اروپا بسیار حیرت آور است، خیلی بیشتر از آمریکا. در اروپا مود بدبینی نسبت به صداقت ایران در خصوص مذاکرات بسیار بالاست.
«ایران درجهان»: مقاله ای در روزنامه نیویورک تایمز منتشر شد که اخیرا دولت اوباما تمایل به گفت وگوهای مجدد با دولت ایران دارد. با توجه به وجود تحریم ها چقدر چنین گفت وگوهایی می تواند مثمرثمر و موفقیت آمیز باشد؟
مطمئنا دولت اوباما موضوع تحریم را به عنوان وسیله ای برای فشار به ایران درنظر گرفت که ایران بار دیگر به پای میز مذاکره بیاید. تحریم ها وسیله هستند و هدف آوردن ایران به پای میز مذاکره و رسیدن به یک توافق در خصوص برنامه هسته ای است. تحریم ها بخشی از استراتژی دولت آمریکا هستند برای حل مساله هسته ای. شما ممکن است فکر کنید غیرمحتمل است ولی این روشی است که به موضوع نگاه می شود.
«ایران درجهان»: به نظر شما آیا مسیری که جامعه بین المللی برای تحریم ایران در نظر گرفته است ممکن است همان راهی بشود که عراق در دهه نود رفت که مردم در نهایت بیشترین صدمه را دیدند و به وضعیت رقت باری در پایان آن افتادند؟
تحریم های عراق تحریم های جامع بودند که شامل همه تجارت در عراق می شد ولی هیچ علاقه ای وجود ندارد برای اینکه چنین تحریم های جامعی در مورد ایران به کار گرفته شود. تحریم های ایران برای این طراحی شده اند که تمرکز روی برنامه هسته ای داشته باشد. برای اینکه روی برنامه هسته ای و موشکی ایران تاثیر لازم گذاشته شود باید تحریم ها طوری باشد که اثرات کلی مخربی روی اقتصاد داشته باشد. اما هدف برنامه هسته ای و موشکی ایران است ولی در عین حال صدمه کلی قابل توجهی وجود خواهد داشت که غیر قابل اجتناب است.
«ایران درجهان»: باز بر می گردم به موضوع حمله نظامی. مقامات اسراییلی طی چند ماه گذشته تلاش کرده اند که خطر ایران را به جامعه بین المللی گوشزد کنند و حدس و گمان هایی وجود داشته که تل آویو بتواند در نهایت حمایت امریکا را برای چنین اقدامی جلب کند. چنین سناریویی که طرح آن را در مطبوعات شاهد هستیم تا چه حد احتمال وقوع دارد؟
فارغ از اینکه ما در آمریکا فکر می کنیم حمله اسراییل به ایران ایده خوبی است یا نه و آیا اساسا امکان دارد یا نه، موضوع این است که خود اسراییلی ها چه فکر می کنند که آیا این حمله امکان پذیر است و یا ایده خوبی است یا نه؟ این چنین به نظر می رسد که در دستگاه امنیتی اسراییل بسیاری هستند که فکر می کنند آنها گزینه نظامی دارد و فکر می کنند که اسراییل باید از این گزینه استفاده کند در صورتی که جامعه بین المللی موفقیتی در مذاکره با ایران نداشته باشد. اگر از من پرسیده شود که اگر جامعه بین المللی در خصوص ایران موفق نباشد آیا اسراییل از گزینه نظامی استفاده خواهد ک رد من خواهم گفت که این احتمال وجود دارد. نمی دانم ایده خوبی است یا نه. اما به عنوان یک تحلیلگر می توانم بگویم که اسراییلی ها فکر می کنند چنین گزینه ای دارند.
«ایران درجهان»: دولت اوباما چگونه باید به تحولات بعد از انتخابات ایران نگاه کند؟ ارزیابی شما از پاسخ و واکنش دولت رییس جمهوری اوباما به وقایع ایران چیست؟
دولت آمریکا می خواهد همزمان حمایت خود را از حقوق بشر و دموکراسی از ایران اعلام کند و همچنین به دولت ایران بگوید که با وجود اختلافاتی که داریم آماده هستیم با یکدیگر صحبت کنیم. این پیام دشواری است برای اینکه در برابر دولت ایران در قبال آن مانور داد. چرا که به خصوص برخی از رهبران آن مانند خامنه ای خیلی بدبین هستند که غرب و به خصوص آمریکا پشت تظاهرات خیابانی در تهران هستند. این پیام دوگانه کار را برای دولت اوباما بسیار سخت می کند. من صریحا به مقامات دولت آمریکا می گویم که انتظار زیادی نداشته باشید که بتوانید این پیام دوگانه را بدهید. فرقی نمی کند که چقدر سعی کنید اعمال شما توسط خامنه ای به عنوان تشویق آنهایی که می خواهند دولت را سرنگون کنند دیده می شود و در نتیجه گفت وگوهای ایران و آمریکا نمی تواند چندان موفقیت آمیز باشد.
«ایران درجهان»: صرف نظر از حمایت از هیچ یک از گروه های سیاسی، چطور می توان همزمان از ارزش های جهانی مانند حقوق بشر، آزادی بیان و آزادی دسترسی به اطلاعات دفاع کرد؟ آیا دولت اوباما می تواند در ترویج چنین ارزش هایی و همزمان دنبال کردن مسیر گفت وگوها شانس بیشتری داشته باشد؟
دشواری این است که خامنه ای چنین چیزهایی را یک توطئه از طرف غرب برای انجام انقلاب مخملی و براندازی می داند. از نظر خامنه ای صحبت کردن از چنین ارزش هایی تنها پوششی برای براندازی است. با توجه به چنین رویکردی از طرف وی مشکل است. ایالات متحده قطعا از این ارزش های جهانی و دموکراسی حمایت کرده و خواهد کرد اما به نحوی که این موضوع توسط خامنه ای دیده می شود ماجرا را ستیزه جویانه و بدبینانه می کند.
«ایران درجهان»: دولت آقای اوباما در یک وضعیت متناقض قرار گرفته است. از یک طرف تحریم وضع می کند و وضعیت حقوق بشر در ایران را مورد انتقاد قرار می دهد و یا برای دسترسی آزاد ایرانی ها به اطلاعات و یا اینترنت تلاش می کند و از سوی دیگر از گفت وگو درخصوص موضوعات مورد علاقه صحبت می کند. آیا این به بدان معنی است که وقتی گفت وگو ها برقرار شد درجایی که دو طرف بخواهند مذاکرات به جلو برود و به نتیجه مشخصی برسد دولت اوباما مجبور است که طرح مسائل یاد شده در خصوص ارزش های جهانی مطرح شده را کنار بگذارد؟
ایالات متحده سابقه طولانی در مذاکرات با دولت هایی دارد که سابقه بدی در زمینه حقوق بشر دارند. از خاورمیانه و دولت لیبی گرفته تا دولت هایی مانند روسیه و چین (در جریان جنگ سرد). بنابراین دولت آمریکا ده ها سال سابقه و تجربه مذاکرات بسیار جزیی با کشورهایی دارد که همزمان از وضعیت حقوق بشر در آنها انتقاد کرده است. اگر شما بخواهید مقامات آمریکایی را متقاعد کنید که چنین چیزی با دولت ایران امکان ندارد می گویم: موفق باشید. چرا که خواهند گفت ما این کار را با ده ها کشور در سراسر جهان طی دهه‌های گذشته انجام دادیم.
«ایران درجهان»: شما یکی از تحلیلگرانی هستید در واشینگتن که تحولات را می توانید از زاویه رهبران ایرانی هم دنبال کنید. از نظر ایرانی‌ها چطور ممکن است؟ با توجه به بدبینی که شما گفتید و اینکه هرچیزی را پوششی برای کار دیگری می بینند.
بسیاری از نگرانی هایی که خامنه ای دارد در خصوص شرکت هایی آمریکایی است که دولت آمریکا کمترین کنترل را روی آنها دارد. چه دولت بخواهد یا نه، دانشگاه های آمریکا دانشجویان ایرانی را خواهد پذیرفت، چه بخواهند یا نه، شرکت ها و موسسات آمریکایی با ناراضیان ایرانی کار خواهند کرد، چه بخواهند یا نه، خیریه ها و سازمان های جامعه مدنی آمریکا برای دسترسی بیشتر مردم ایران به اینترنت و اطلاعات تلاش خواهند کرد. در همه این حوزه ها دولت آمریکا کنترل خیلی کمی دارد. با توجه به طبیعت جامعه ما در خصوص اشتیاق و انگیزه برای دموکراسی چنین تبادلاتی طبیعی اتفاق می افتد. خی لی احتمال دارد که افراد یا سازمان ها در ایالات متحده به صورت جدی بسیاری از فعالیت هایی را دنبال کنند که خامنه ای برای انقلاب مخملی و براندازی می داند. او دستان دولت آمریکا را پشت همه این موسسات و فعالیت ها می داند در حالی که حتی اگر دولت آمریکا می خواست که جلوی این فعالیت ها را بگیرد خیلی امکانات کمی در این زمینه داشت.
«ایران درجهان»: اگر شما قرار بود به دولت آمریکا درخصوص اینکه چگونه با دولت ایران مواجه شوند و آنها را به پای میز مذاکره بیاورند پیشنهاد می دادید، آن پیشنهاد چه بود؟
باید بگویم که چشم انداز برای مذاکرات موفقیت آمیز خوب نیست. اما تلاش زیادی در این زمینه می کردیم. یکی از عناصر مهم در این زمینه اتحاد قدرت های بزرگ است. در حقیقت افزایش حمایت از سوی کشورهای در حال توسعه. بنابراین تا جایی که ممکن است نشان داده شود که کشورهای بیشتری از یک موضع متحد درباره برنامه هسته ای ایران حمایت می کنند. تحریم ها نقش حمایتی دارند در این زمینه و ادامه دادن به ارائه پیشنهاد صادقانه برای مذاکره نیز مهم خواهد بود. من همچنین فکر می کنم مهم است که نشان داده شود که ایالات متحده حضور نظامی بسیار گسترده ای در منطقه دارد که باید در محاسبات ایرانی ها اگر بخواهند در برخی اقدامات قمارگونه ریسکی وارد بشوند در نظر گرفته شود. همه این عناصر درکنار همدیگر چشم انداز موفقیت را ترسیم می کنند. اگر چه بگویم که چنین چشم اندازی خوشایند به نظر می رسد.
«ایران درجهان»: آیا هیچ تفاوت ساختاری بین سیاست دولت آقای اوباما با دولت آقای بوش وجود دارد؟
تفاوت هایی وجود دارد. تیم اوباما به طور مداوم به گفت وگو با ایران می اندیشد و آن را به عنوان یکی از مهمترین اهداف خود می داند در حالی که تیم بوش چندان در این زمینه مشتاق نبودند آنها فکر می کردند که چنین مذاکراتی می تواند به افزایش مشروعیت دولت ایران بیانجامد و به همین خاطر اشتیاق چندانی نشان نمی دادند.
«ایران درجهان»: اگر شما در تهران نشسته بودید و به آقای احمدی نژاد مشاوره می دادید چه موضوعی را به وی پیشنهاد می کردید؟ و اینکه چگونه به پیشنهاد گفت وگوی دولت آقای اوباما نگاه کند؟
من به او می گفتم که آقای رییس جمهور، توجه شما را به این نکته مهم جلب می کنم که ممکن است هزینه بسیار بالایی وجود داشته باشد اگر خیلی بخواهید آمریکایی ها را به سمت جلو هل بدهید. اگر شما به تاریخ آمریکا نگاه کنید در بسیاری از موارد در یک صدسال گذشته برخی کشورها فکر می کردند که می توانند با آمریکا خیلی جلو بروند. اگر چه برخی مواقع موفقیت هایی وجود داشته اما در بسیاری موارد هم با واکنش شدید آمریکا مواجه شده اند. بنابراین به او می گفتم آقای رییس جمهور، باید راه های محتاطانه ای را در رابطه با آمریکا در نظر بگیریم و تا آنجا که می توانیم اهدافمان را محقق ک� �یم بدون اینکه عمیقا به عصبانی کردن آمریکا بپردازیم.
«ایران درجهان»: آیا ایالات متحده می تواند با یک ایران هسته ای زندگی کند؟ ایرانی که بتواند اورانیوم را تا یک حدی غنی کند که برای مقاصد نظامی کاربردی نداشته باشد؟
رییس جمهور اوباما عمیقا متعهد است به ایده جهانی بدون سلاح اتمی تا حدی که حاضر است در نقطه ای از این مسیر آمریکا هم خلع سلاح شود از نظر سلاح های اتمی در آینده. این رییس جمهور خیلی نگران تکثیر سلاح های هسته ای است. اگر قبول کند که ایران با آژانس بین المللی انرژی اتمی همکاری نمی کند به این معنی است که کشورهای دیگر هم به این مسیر بروند و او نمی تواند چنین چیزی را قبول کند. مساله این نیست که آیا آمریکا می تواند با یک ایران هسته ای زندگی کند مساله این است که آیا آمریکا می تواند با ۲۰ کشور هسته ای – بیشتر از تعداد امروز – دیگر زندگی کند یا نه؟ این چشم انداز ی است که او و تیم اش مطرح می کنند که ما نمی توانیم با کشورهای زیادی که با آژانس بین المللی انرژی اتمی همکاری نمی کنند زندگی کنیم. نگرانی عمده آنها این است که اگر ایران موفق شود برنامه خود را بدون اجازه آژانس بین المللی انرژی اتمی به جلو ببرد کشورهای دیگر هم می توانند همان کار را انجام بدهند.
«ایران درجهان»: صنعت هسته ای ایران چطور؟ آنها باید چه بکنند؟ آیا ایران نمی تواند برنامه صلح آمیز هسته ای را دنبال کند؟
این موضع دولت کلینتون بود. دولت بوش موضع امریکا را تغییر داد و قبول کرد که ایران بتواند یک برنامه هسته ای صلح آمیز داشته باشد به علاوه یک برنامه صلح آمیز تحقیقاتی برای مصارف پزشکی و غیره. آقای اوباما حتما این رویکرد را ادامه خواهد داد.
«ایران درجهان»: اگر تحریم ها برای مدت زیادی ادامه پیدا کند، ممکن است محاسبات سیاست داخلی در ایران را تغییر دهد. چنین تغییری را چگونه می بینید با توجه به اطلاعات و تحلیلی که از سیاست داخلی ایران دارید؟ آیا چنین تحریمی باعث افزایش حمایت از دولت ایران خواهد شد یا برعکس؟
برای بیش از ۲۰ سال، مردم ایران با وضعیت اقتصادی سروکله زده اند. بعضی وقتها مساله دولت بوده و برخی مواقع نه. زمان زیادی است که ایرانی ها با مسائلی مانند تورم، بیکاری، فساد اداری و مسائلی از این دست دست و پنجه نرم می کنند و لیست نگرانی های اقتصادی مردم ایران لیست بلندبالایی است که تحریم هم حالا به یکی از شکایت هایی که مردم دارند اضافه خواهد کرد.
پاتریک کلاسون مصاحبه کننده: امید معماریان
رامین آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از رامین بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 08-17-2010, 04:49 PM   #2
شهاب
 
تاریخ عضویت: Aug 2008
محل سکونت: آمریکا و کانادا
پست ها: 4,885
تشکرها: 7,017
در 3,471 پست 18,838 بار تشکر شده
Points: 41,465, Level: 100
Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100 Points: 41,465, Level: 100
Activity: 2%
Activity: 2% Activity: 2% Activity: 2%
پیش فرض پاسخ : «نگرانیم اعتمادبه نفس ایران کاردست تهران بدهد»

پتریک کلاوسون یکی از فعالترین متفکرین سیاسی از حلقه لابی اسرائیل است. او اقتصاددان و معاون فکرانباره آمریکائی-اسرائیلی انستیتوی واشنگتن است که از دل ایپک بیرون آمده است. کلاوسون معتقد است* که از جنبش اعتراضی ایران موسوم به جنبش سبز باید حداکثر استفاده را برای به بن بست کشاندن حکومت ایران و چالش برنامه هسته ای کرد.

* Much Traction from Measured Steps: The Iranian Opposition, the Nuclear Issue, and the West
شهاب آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
5 کاربر از شهاب بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
پاسخ


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

قوانین ارسال
شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید.
شما نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید.
شما نمی توانید فایل پیوست کنید.
شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید.

BB code فعال
شکلک ها فعال
کد [IMG] فعال
کد HTML غیر فعال

مراجعه سریع

موضوعات مشابه
موضوع آغازگر موضوع انجمن پاسخ ها آخرین ارسال
ماجرای «معامله بزرگ» ایران و آمریکا و گزارش اطلاعاتی آمریکا Aram. ایران 3 04-10-2011 11:04 PM
داریوش سجادی : آيا روي پيشاني بنده و امثال بنده نوشته ابله!؟ سلام تحلیل سیاسی 15 12-18-2009 02:01 PM
رسالت تاریخی مهندس میرحسین موسوی و مبانی هویت ملی ایران Azad موضوعات مورد بحث 2 06-12-2009 01:56 PM
پیام نوروزی باراک اوباما: ما خواستار برقراری ارتباطی صادقانه و مبتنی بر احترام متقابل هستیم youme خبر سیاسی 32 03-26-2009 02:27 PM
اوباما و آزمونی به نام ایران شهاب تحلیل سیاسی 2 01-03-2009 02:48 PM


ساعت جاری 03:53 AM با تنظیم GMT +4.5 می باشد.


Powered by vBulletin Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd

Persian Language Powered by Mihan IT