آخرین ارسالات تالار

 
 

بازگشت   فوروم ایران آمریکا > ورود به تالار ترجمه > تالار مطالب اجتماعی (ترجمه)

پاسخ
    نمایش ها: 975 - پاسخ ها: 1  
ابزارهای موضوع نحوه نمایش
قدیمی 05-05-2016, 04:43 PM   #1
حاجی جفرسون
 
حاجی جفرسون's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
محل سکونت: Yankeeland
پست ها: 10,652
تشکرها: 4,206
در 8,212 پست 26,845 بار تشکر شده
Points: 108,663, Level: 100
Points: 108,663, Level: 100 Points: 108,663, Level: 100 Points: 108,663, Level: 100
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض ترامپ نژادپرست در برابر کلینتون جنگ طلب , مائورین دوود ,نیویورک تایمز

ترامپ نژادپرست در برابر کلینتون جنگ طلب
مائورین دوود
نیویورک تایمز
به نظر عجیب می رسد که در دورانی که برابری جنسیتی تا این اندازه مهم شده، با بزرگترین مبارزه جنسیتی از زمان نبرد جنسیت ها و مبارزه «بیلی جیم کینگ» و «بابی ریگز»، دو تنیسور بزرگ آمریکایی رو به رو هستیم.
دونالد ترامپ و رفتار آن به وضوح مملو از انگاره های مردسالارانه است؛ در حساب توئیتر خود شوخی های جنسیتی منتشر می کند، به راحتی زبان به ناسزا باز می کند و در مورد حامیان خود، حساب بانکی شخصی خود و برج های خود مبالغه می کند.
ترامپ در ایندیانا ادعا کرد که « مایک تایسون» و همه مردان قوی دیگر وی را تحسین کرده اند. «بابی نایت» قهرمان آمریکایی بسکتبال از ترامپ حمایت کرده و آن را در جسارت به هری ترومن تشبیه کرده است که جرات صدور دستور حمله به هیروشیما را داشت. ترامپ حتی زد و خورد و درگیری در گردهمایی های انتخاباتی را نوعی افزایش هیجانات می بیند.
در مقابل گردهمایی حامیان هیلاری کلینتون بیشتر شبیه مهمانی های زنانه است که میزبان آن شخصی مثل «لنا دونهام» بازیگر هالیود باید باشد یا بیشتر شبیه قسمتی از شوی تلویزیونی «د ویو» با موسیقی متن فیلم «گرل پاور» است. کسی که همیشه در متن سیاست آمریکا بوده، وانمود می کند که چون زن بوده خارج از گود قرار گرفته است.
وب سایت کمپین هیلاری پر از تبلیغ وسایلی است که از توانمندسازی زنان صحبت می کند و شعارهای فمینیستی روی آنها نوشته شده است. تیشرت هایی که از ساختن تاریخ با نگاهی فمینیستی خبر می دهد تا کیسه های خریدی که روی آنها نوشته شده «دختران فقط به دنبال حقوق اساسی خود هستند».
مردان سفیدپوست یعنی طرفداران سرسخت دونالد ترامپ، مقابل حامیان پر وپاقرص هیلاری کلینتون یعنی زنان سیاه پوست قرار دارند.
با پشت سر گذاشتن رقبای درون حزبی، کلینتون و ترامپ وارد جنگ جنسیتی شده اند.
با این که این ترامپ است که هیچ تجربه ای در زمینه سیاست و حکومتداری ندارد، مدعی است که هیلاری کلینتون که در صدر رقابت انتخاباتی حزب دموکرات قرار گرفته است از استقامت و توانایی لازم برخوردار نیست و اگر مرد بود حتی 5 درصد آرا را هم نمی توانست به دست آورد.
جان بینر، سخنگوی پیشین جمهوری خواهان در مجلس نمایندگان نیز در سخنرانی خود در دانشگاه استنفورد در حمایت از تد کروز، کلینتون را تمسخر کرده و مدعی شده بود که وی دارد از جنسیت خود برای کسب آرا استفاده می کند.
اما این توهین و تمسخرها نمی تواند هیلاری کلینتون را به بازی بگیرد. همان طور که مشاور ارشد جب بوش گفته بود، مهمترین تاکتیک کلینتون نقش قربانی را بازی کردن است. «تیم میلر»، دستیار جب بوش نیز در مصاحبه خود با سی.ان.ان به خوبی به این نکته اشاره کرد که وضعیت آرای ترامپ در میان زنان خیلی بد است و تنها راهی که برای پیروزی وی وجود دارد، مدیریت اوضاع و جبران دلخوری آنها از مواضع خود پیش از ماه نوامبر است.
اگر از سطح مبارزه جنسیتی 2016 فراتر رویم، خواهیم دید که رویکردهای جنسیتی جالب توجه دیگری نیز وجود دارند.
در برخی از موضوعات سیاست خارجی شاهدیم که نقش کاندیداها و احزاب آنها برعکس می شود؛ هیلاری کلینتون جنگ طلب در مقابل دونالد ترامپ شبه صلح طلب قرار می گیرد.
مهمترین مثالی که می توان به آن استناد کرد این است که ترامپ نیز مانند اوباما ایده حمله به عراق را احمقانه توصیف کرده است. این در حالی است که هیلاری به آن رای مثبت داده بود. ترامپ مدعی است که در اکثر موارد ترجیح می دهد به جای جنگ از هنر دیپلماسی و معامله استفاده کند. ترامپ به صراحت در سخنرانی خود در مورد سیاست خارجی در واشنگتن گفت: «بر خلاف سایر نامزدها، جنگ و تجاوز جزء اولویت های من نیست. یک ابرقدرت درک می کند که احتیاط و محدودیت نشانه های قدرت هستند.»
جک سولیوان، مشاور هیلاری کلینتون نیز معتقد است که نگاه مردانه کلینتون به سیاست خارجی نسبت به دوره پیشین کاندیداتوری وی (2008) با ملزومات زمانه سازگارتر است. اما انتظار نمی رفت که هیلاری مقابل شخصی مثل ترامپ قرار بگیرد که ترکیبی از جنگ طلبی، صلح طلبی و انزواگرایی را در سیاست خارجی پیشنهاد می دهد.
می شود تصور کرد که مناظره سیاست خارجی هیلاری کلینتون و ترامپ بسیار به مناظره کلینتون و اوباما در 2008 شبیه باشد. در این مناظره نیز ترامپ کلینتون را به خاطر رای مثبت به جنگ عراق به چالش خواهش کشید و سخن از دست برداشتن از دولت - ملت سازی در سراسر جهان و احیای روابط با روسیه به میان خواهد آورد.
http://www.nytimes.com/2016/05/01/op...hawk.html?_r=5



__________________
تنها خدا بود که می دانست!
حاجی جفرسون آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از حاجی جفرسون بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 05-05-2016, 04:44 PM   #2
حاجی جفرسون
 
حاجی جفرسون's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
محل سکونت: Yankeeland
پست ها: 10,652
تشکرها: 4,206
در 8,212 پست 26,845 بار تشکر شده
Points: 108,663, Level: 100
Points: 108,663, Level: 100 Points: 108,663, Level: 100 Points: 108,663, Level: 100
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : ترامپ نژادپرست در برابر کلینتون جنگ طلب , مائورین دوود ,نیویورک تایمز

SundayReview | Op-Ed Columnist

Donald the Dove, Hillary the Hawk


Maureen Dowd APRIL 30, 2016


Continue reading the main story Share This Page
  • Share
  • Tweet
  • Email
  • More
  • Save






Photo
Donald Trump at an Iowa school in January and Hillary Clinton at an American Israel Public Affairs Committee conference in Washington in March. Credit Left, Damon Winter/The New York Times; Right, Zach Gibson/The New York Times WASHINGTON — IT seems odd, in this era of gender fluidity, that we are headed toward the most stark X versus Y battle since Billie Jean King and Bobby Riggs.
Donald Trump exudes macho, wearing his trucker hat, retweeting bimbo cracks, swearing with abandon and bragging about the size of his manhood, his crowds, his hands, his poll margins, his bank account, his skyscrapers, his steaks and his “beautiful” wall.
He and his pallies Paul Manafort and Roger Stone seem like a latter-day Rat Pack, having a gas with tomatoes, twirls and ring-a-ding-ding. The beauty pageant impresario’s coarse comments to Howard Stern, rating women on their breasts, fading beauty and ability to take the kids off his hands, reverberate through the campaign.
In Indiana, Trump boasted that “Iron” Mike Tyson and “all the tough guys” had endorsed him. The chair-throwing Bobby Knight backed Trump with the brass-knuckles encomium that Trump, like Harry Truman, would have the guts to drop the bomb. When his rallies become Fight Club, Trump boasts that it adds a little excitement.
Hillary Clinton’s rallies, by contrast, can seem like a sorority rush reception hosted by Lena Dunham, or an endless episode of “The View,” with a girl-power soundtrack by Katy Perry, Taylor Swift and Demi Lovato. The ultimate insider is portraying herself as an outsider because she’s a woman, and the candidate who is considered steely is casting herself as cozy because she’s a doting granny.
Advertisement

Continue reading the main story
Her website is chockablock with empowerment gear, from a hot pink “woman’s card” to a “Make Herstory” T-shirt to a “Girls Just Wanna Have Fun-damental Rights” tote bag to “A Woman’s Place Is in the White House” throw pillow. She says her favorite shows are “The Good Wife,” “Madam Secretary” and “Downton Abbey,” and she did a guest shot on “Broad City.”
Trump’s most ardent supporters, white men, are facing off against Hillary’s most loyal supporters, black women.
Continue reading the main story

Advertisement

Continue reading the main story

Clinton and Trump have moved on to their mano a womano fight, leaving behind “the leftovers,” as Trump labels deflated rivals.
Already, it’s unlovely.
“It’s going to be nasty, isn’t it?” says Obama Pygmalion David Axelrod. “Put the small children away until November.”
A peeved Jane Sanders called on the F.B.I. to hurry up with the Hillary classified email investigation. A desperate Ted Cruz cut a deal with John Kasich, who then put a bag over his head and acted as if he didn’t know Cruz. Then Cruz latched onto Cruella Fiorina, accomplishing the impossible: finding a Potemkin running mate who’s even more odious. We can only hope that Cruz, who croons Broadway show tunes, and Carly, who breaks into song at the lectern, will start doing duets from “Hamilton.”
In one of the most gratifying moments of an unhinged campaign, former Speaker John Boehner told Stanford students that Cruz was “Lucifer in the flesh.” Satanists immediately objected, saying it was unfair to their deity.
Even though Trump is the one who has no governing experience, he will suggest that the first woman at the top of a major party ticket is unqualified by charging that she lacks “strength” and “stamina” and claiming that if she were a man, she would not get even 5 percent of the vote.
During his unburdening at Stanford, Boehner imitated Clinton, saying, “Oh, I’m a woman, vote for me.”
Advertisement

Continue reading the main story
But such mockery merely plays into Clinton’s hands. As former Jeb Bush “super PAC” strategist Mike Murphy told MSNBC, “Her big judo move is playing the victim.” And as former Jeb aide Tim Miller noted to CNN, Trump’s numbers with women are so bad that the only way he can win is if he manages to repeal women’s suffrage before November.
Once you get beyond the surface of the 2016 battle of the sexes, with its chest-thumping versus maternal hugging, there’s a more intriguing gender dynamic.
On some foreign policy issues, the roles are reversed for the candidates and their parties. It’s Hillary the Hawk against Donald the Quasi-Dove.
Just as Barack Obama seemed the more feminized candidate in 2008 because of his talk-it-out management style, his antiwar platform and his delicate eating habits, always watching his figure, so now, in some ways, Trump seems less macho than Hillary.
He has a tender ego, pouty tweets, needy temperament and obsession with hand sanitizer, whereas she is so tough and combat-hardened, she’s known by her staff as “the Warrior.”
The prime example of commander-in-chief judgment Trump offers is the fact that, like Obama, he thought the invasion of Iraq was a stupid idea.
He can sound belligerent, of course, saying that he would bomb the expletive-deleted out of ISIS and that he would think up new and imaginative ways to torture terrorists and kill their families.
But he says that in most cases he would rather do the art of the deal than shock and awe.
“Unlike other candidates for the presidency, war and aggression will not be my first instinct,” he said in his maiden foreign policy speech in Washington last week, adding, “A superpower understands that caution and restraint are really truly signs of strength.”
Advertisement

Continue reading the main story
These Kumbaya lines had the neocons leaping into Hillary’s muscular embrace.
If the neocons get neophyte Republicans on the presidential ticket, they prefer ones like Dan Quayle, W. and Sarah Palin, who are “educable,” as Bill Kristol, the editor of The Weekly Standard, once said of Quayle.
Trump may have a lot to learn about the issues, but he’s not malleable.
In his new book, “Alter Egos,” Times White House correspondent Mark Landler makes the case that the former Goldwater Girl, the daughter of a Navy petty officer and a staunch Republican, has long had hawkish tendencies, reflected in her support for military action in Iraq and Libya and a no-fly zone in Syria.
“It’s bred in the bone,” Landler told me.
“There’s no doubt that Hillary Clinton’s more muscular brand of American foreign policy is better matched to 2016 than it was to 2008,” Jake Sullivan, Hillary’s policy adviser both at the State Department and in her campaign, told Landler.
But Hillary never expected to meet this mix of dove, hawk and isolationist. She thought she would face Marco Rubio, a more traditional conservative who would out-hawk her. Instead, she’s meeting Trump, who is “a sheep in wolf’s clothing,” as Axelrod put it. Like a free-swinging asymmetric boxer, Trump can keep Hillary off balance by punching from both the left and the right.
You can actually envision a foreign policy debate between Trump and Clinton that sounds oddly like the one Obama and Clinton had in 2008, with Trump playing Obama, preening about his good judgment on Iraq, wanting an end to nation-building and thinking he could have a reset with Russia.
Despite gossip when she was first lady that she did not like people in uniform, the truth is the reverse: She gravitates toward “nail-eaters,” her aides told Landler, and loves the gruff, Irish, bearlike demeanor of Jack Keane, a retired four-star general and the resident hawk on Fox News who helped define her views on military issues and is still in touch.
Sign Up for the Opinion Today Newsletter

Every weekday, get thought-provoking commentary from Op-Ed columnists, The Times editorial board and contributing writers from around the world.



As secretary of state, she hit it off with Gen. Stanley McChrystal and David Petraeus. And she loved to have a stiff drink with Bob Gates and John McCain.
She has a weakness for big, swaggering, rascally he-men.
Like Donald Trump.
__________________
تنها خدا بود که می دانست!
حاجی جفرسون آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از حاجی جفرسون بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
پاسخ


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

قوانین ارسال
شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید.
شما نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید.
شما نمی توانید فایل پیوست کنید.
شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید.

BB code فعال
شکلک ها فعال
کد [IMG] فعال
کد HTML غیر فعال

مراجعه سریع


ساعت جاری 07:01 PM با تنظیم GMT +4.5 می باشد.


Powered by vBulletin Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd

Persian Language Powered by Mihan IT