آخرین ارسالات تالار

 
 

بازگشت   فوروم ایران آمریکا > ورود به تالار اجتماعی > بخش اجتماعی

پاسخ
    نمایش ها: 6064 - پاسخ ها: 36  
ابزارهای موضوع نحوه نمایش
قدیمی 10-26-2014, 09:50 AM   #1
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله خود با عنوان «عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید»، نوشت:

امروز، اول محرم سال 1436 هجري قمري است و چهره شهرها و روستاهاي ايران و هر جا كه شيعيان زندگي مي‌كنند سياهپوش است و مردم به احترام شهداي كربلا و سالار شهيدان حضرت امام حسين عليه السلام از ديشب به عزاداري مشغول شده‌اند و در روزهاي آينده اين عزاداري‌ها شدت بيشتري مي‌يابد و در روز عاشورا به اوج مي‌رسد.

اين سنت حسنه را كه حضرت امام صادق عليه السلام بنيانگذار آن هستند، پيروان اهل بيت عليهم السلام به عنوان ميراثي ماندگار، نسل به نسل نگهداري كرده‌اند و از آن بهره‌برداري‌هاي فراواني در جهت زنده نگهداشتن مكتب اهل البيت به عمل آورده‌اند. دهه عاشورا و نهضت كربلا يك فرصت گرانبهاست كه در طول تاريخ مي‌توان از آن براي پيشبرد اهداف اسلامي بهره برد و آن را همچون پتكي بر فرق ظلم و فساد و انحراف و ظالمان و فاسدان و منحرفان فرود آورد. اين، همان كاري است كه امام خميني در عصر ما با استفاده از فرصت عاشورا انجام داد و با به صحنه آوردن مردم ايران و ريشه كن ساختن رژيم ستم شاهي، اسلام محمدي و علوي را تفسير كرد و به "كل يوم عاشورا و كل ارض كربلا" عينيت بخشيد.

امام خميني، كه بيش از هر كس ديگري در عصر خود با عمق نهضت عاشورا آشنا بود و با تكيه بر همين آشنائي بود كه توانست مردم را به نام خدا و با شعار‌الله اكبر و اينكه "خون بر شمشير پيروز است" به صحنه بياورد و نظام جمهوري اسلامي را تأسيس نمايد، همواره درباره عزاداري‌هاي محرم و صفر سفارش مي‌كرد عزاداري سنتي بايد حفظ شود.

آن روز كه امام خميني با تأكيد فراوان همراه با تكرار توصيه به حفاظت از عزاداري سنتي مي‌كردند، هنوز انحرافاتي كه امروز در عزاداري‌ها مشاهده مي‌شود پديد نيامده بود. با اينحال، ايشان با نگاه عميقي كه به موضوعات داشتند و آينده را همواره مي‌ديدند، با توصيه‌هاي اكيد به حفاظت از عزاداري سنتي،‌ انحرافات را پيش‌بيني مي‌كردند و راه مقابله با آنها را نيز نشان مي‌دادند. خود امام خميني نيز بعد از انقلاب در دهه عاشورا به اقامه عزاداري در بيت خود مي‌پرداختند و با شور و حال وصف‌ناپذيري كه از ايشان به هنگام استماع روضه سنتي مشاهده مي‌شد كاملاً مشخص بود كه تا چه ميزان براي عزاداري سنتي اهميت قائل هستند و براي بقاء آن تلاش مي‌كنند.

در فضاي انقلابي و اسلامي جامعه ايران بعد از پيروزي انقلاب اسلامي اين انتظار وجود داشت كه عزاداري سنتي همانگونه كه مورد نظر امام خميني بود، پا برجا بماند و حتي قوي‌تر و پررنگ‌تر شود و بتواند تأثير بيشتري در گرايش مردم به محتواي مكتب اهل البيت و اهداف امام حسين عليه السلام از نهضت عاشورا برجاي بگذارد. اين واقعيت را نمي‌توان ناديده گرفت كه عزاداري سنتي سهم مهمي در پيروزي انقلاب اسلامي ايران داشت و آنچه از زبان وعاظ، خطبا، مداحان و مرثيه سرايان عاشورائي در جريان عزاداري‌ها به گوش مردم مي‌رسيد، در تهييج مردم و تشويق آنان به ادامه مبارزه عليه رژيم ستم شاهي و قدرت‌هاي استكباري حامي آن رژيم بسيار مؤثر بود.

متأسفانه در سال‌هاي اخير با به صحنه آمدن مداحاني از جنس غيرسنتي و مخلوط كردن مطالب سست، انحرافي و بي‌محتوا با عزاداري‌هاي محرم و صفر، نقش مداحان سنتي هر روز كمتر شد و ميراث گران بهائي كه از نسل‌هاي گذشته در اختيار ما بود به تدريج دچار غربت و عزلت گرديد. اين واقعيت تلخ را امروز نمي‌توان پنهان كرد كه نسل جديد با ذائقه‌اي رشد كرده كه با عزاداري‌هاي سنتي بيگانه است و تحت تأثير چيزي به نام عزاداري قرار دارد كه هيچيك از ويژگي‌هاي عزاداري سنتي را در خود ندارد.

آهنگ‌هاي غربي، اشعار بي‌محتوا و حتي انحرافي، تعبيرات زشت، ادا و اطوارهاي سبك و دون شأن عزاداري امام معصوم و چه بسا اهانت‌آميز، اكنون محتواي بسياري از مداحي‌ها و سينه‌زني‌ها را تشكيل مي‌دهند. اختلاط‌هاي خارج از چارچوب‌هاي شرعي كه زمينه را براي ارتكاب محرمات در بعضي دسته‌هاي عزاداري فراهم مي‌سازد يكي ديگر از ابتلائاتي است كه به سراغ عزاداري‌ها آمده است. مزاحمت براي مردم به بهانه عزاداري و ايجاد مشكل براي مردمي كه خود از عاشقان امام حسين عليه السلام و شهداي كربلا هستند و با ديدن اين صحنه‌ها دچار تناقض و سؤال مي‌شوند از ديگر عوارض منفي عزاداري‌هاي جديد است.

از اينها تأسف بارتر، نفوذ عناصر منحرف و بي‌اعتنا به احكام شرعي و توصيه‌هاي مراجع تقليد و بزرگان ديني است كه با مطالب،‌ حركات و روش‌هاي زننده خود، اساس عزاداري را با خطر مواجه كرده‌اند. اين افراد با ايجاد محافلي در كنار مساجد تلاش مي‌كنند مساجد، كه بهترين مكان‌ها براي عزاداري و فراگيري تعاليم مكتب اهل بيت عليهم السلام هستند، را به تعطيلي بكشانند و نسل جوان را به طرف پوچي سوق دهند. با اين روش، به تدريج محافل عزاداري حسيني از خطباي باسواد و علماي آشنا با مكتب اسلام و اهل بيت منزوي مي‌شوند و افراد بيسواد يا كم سواد جاي آنها را مي‌گيرند و اين مجموعه دست به دست هم مي‌دهند تا به جاي ساختن نسل جوان، افراد را تهي مغز بار بياورند.

در سال‌هاي اخير، زنگ اين خطر توسط مراجع تقليد نيز به صدا در آمده و از نجف تا قم همه نسبت به آنچه درحال رخ دادن است هشدار داده‌اند و مي‌دهند. با اينحال، جريان انحرافي آنقدر قوي است كه تأثير چنداني از اين هشدارها ديده نمي‌شود و به نظر مي‌رسد بايد طرح جديدي براي مقابله با آن و نجات عزاداري‌ها در انداخت.

در اين طرح، خطباي صاحب نظر و آگاه، اساتيد دانشگاه، علماي روشن بين حوزه‌ها، سازمان تبليغات اسلامي و رسانه‌ها به ويژه رسانه ملي مي‌توانند با هماهنگي كامل، به ايجاد جرياني در جامعه اقدام كنند كه ضمن حفاظت از عزاداري سنتي و ترويج آن در چارچوب نقطه نظرهاي مراجع عظام تقليد، مانع نفوذ انحرافات، خرافات و مطالب سبك و بي‌محتوا به مجالس و محافل عزاداري شوند. ترديد نبايد كرد كه رسانه ملي به همان اندازه كه در ترويج عزاداري‌هاي سنتي نقش دارد، در دامن زدن به عزاداري‌ها،‌ مداحي‌ها و محافل مذهبي غيرسنتي نيز نقش دارد و اكنون نيز اگر مسئولين آن بخواهند مي‌تواند به اصلاح وضعيت اسفبار موجود كمك كند. به همين دليل، حضور فعال و جهت‌دار رسانه ملي در اين طرح لازم است.

اجرائي شدن اين طرح به اراده‌اي جمعي در سطوح مختلف نظام و حوزه‌ها و جامعه نياز دارد، اراده‌اي كه با قاطعيت همراه باشد و هيچ چيز را مانع راه نداند. اجراي چنين طرحي در شرايط كنوني جامعه يك ضرورت است كه بايد علاوه بر قاطعيت با سرعت نيز همراه باشد بطوري كه فردا براي تصميم گيري درباره آن دير است.
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
4 کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 10-26-2014, 11:29 AM   #2
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

از امروز ماه محرم و ایام عزاداری امام حسین(ع) شروع شده است. از دیرباز تاکنون ایرانیان در مقام بزرگداشت شهادت سومین امام خود عزاداری می‌کنند. در سرزمین‌های اسلامی و به ویژه ایران اولین باری که عزاداری برای امام سوم شیعیان مرسوم شد در سالگرد حادثه عاشورا در زمان حکومت خاندان آل بویه بود. آل بویه از خاندان اصیل ایرانی و شیعی مذهب ساکن منطقه دیلمان ایران بودند. تا پیش از آن عصر شیعه قدرت سیاسی را در دست نداشت و با به قدرت رسیدن آل بویه، شیعیان توانستند عزاداری علنی داشته باشد.


به گزارش آرمان، اولین دسته‌های عزاداری در خیابان‌ها با مرثیه‌خوانی و مقتل‌خوانی عزاداری می کردند. در دولت صفویه شکل دیگری از عزاداری همراه با اسب و شمشیر و کتل و سنج و طبل مرسوم و پس از آن زنجیرزنی نیز به این مراسم اضافه شد. تاریخ شناسان معتقدند، سینه‌زنی با نظم خاص و راه افتادن دسته به خیابان‌ها در دوره صفویه رواج پیدا کرده است.


سرآغاز شیوه‌های نوین در عزاداری


دوران قاجار سرآغاز برآمدن سبک و شیوه‌های نوینی در مراسم عزاداری محرم و عاشورا بود. در این دوران نوع جدیدی از عزاداری به نام «شبیه‌خوانی» به مراسم اضافه شد و امروزه هم شاهد انواع و اقسام عزاداری‌ها در شهرهای مختلف کشور، با فرهنگ‌های مختلف هستیم.


در عصر حاضر، همزمان با شروع ماه محرم عزاداران اقدام به برپایی تکایا و برگزاری عزاداری در حسینیه‌ها و هیأت‌ها می‌کنند. آن چیزی که در این میان مهم است توجه به حقوق شهروندی است. چرا که، در طول تاریخ اسلام عزاداری به عنوان آئینی بزرگ و ارزشمند، خواسته یا ناخواسته، مغرضانه یا از روی گمراهی به تحریف کشیده شده و سنت‌های نادرستی را در برخی از مراسم‌ عزاداری به وجود آورده و عزاداری را با آسیب‌های جدی‌ روبه‌رو کرده است.از این رو، هیات‌های مذهبی و دسته‌جات عزاداری باید به این نکته توجه داشته باشند که ابهت و عظمت برگزاری مراسم‌ عزاداری مربوط به ایجاد راهبندان‌های سنگین و یا فراهم ساختن مزاحمت برای تردد مردم نیست بلکه باید به گونه‌ای به حرکت خود ادامه بدهند که در رفت و آمد مردم خللی ایجاد نشود.


توصیه‌های پلیس به عزاداران


در این راستا، چندی پیش، رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ گفت: طبق سال‌های گذشته باتوجه به فرارسیدن ماه محرم پوشش کامل پلیس در تمام نقاطی که مراسم عزاداری به ویژه نقاطی که هیأت‌ها و حسینیه‌ها بزرگی مراسم دارند را داریم و از تمام توان برای تسهیل در تردد خودروها در ایام محرم استفاده می‌کنیم و ماموران ما تا پایان مراسم حضور دارند و با هماهنگی‌های صورت گرفته با مسئولان هیأت‌ها یک نفر به عنوان انتظامات تعیین شده است. نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران نیز در آستانه فرارسیدن ماه محرم الحرام اطلاعیه‌ای صادر کرد.در این اطلاعیه بر جلوگیری از انجام اعمال خرافی و دور از شأن اسلام، خودداری از نصب هرگونه داربست در معابر عمومی که موجب مسدود شدن خیابان یا کندی عبور و مرور می‌شود، رعایت حال بیماران و افراد مسن و... تاکید شده است. در این رابطه چندی پیش هم وزارت بهداشت اطلاعیه‌ای را در رابطه با بهداشت نذری و ظروف مرتبط با آن برای هیأت‌ها و تکایا صادر کرده بود.


عزاداری‌های مذهبی باید علمی باشد


رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس می گوید: عزاداری‌های مذهبی باید به صورت علمی صورت گیرد و ضمن ابراز ارادت به ائمه اطهار در کمال سادگی باشد. برای رسیدن به این مهم می‌توان از عزاداری های صحیح که مورد تایید آیات عظام و مراجع تقلید است، الگوبرداری کرد.محسن علیمردانی می‌افزاید: متاسفانه گاهی شاهد این موضوع هستیم که در عزاداری‌ها ارکان اصلی فدای ظواهر و حاشیه‌ها می‌شود. در سال های اخیر شاهد آن بوده‌ایم که حواشی به متن ترجیح داده شده است. از این رو، در عزاداری‌های ماه محرم باید حواسمان باشد که چنین اتفاقاتی نیفتد چرا که، اصل این عزاداری‌ها به دلیل حس نزدیکی به ائمه است.او تصریح می کند: عزاداری‌هایمان گاهی با سد معبر و ایجاد مزاحمت برای دیگران و انجام اعمال غیرطبیعی همراه می‌شود که با اصل و ماهیت عاشورا و واقعه کربلا مغایرت دارد.علیمردانی ادامه می دهد: برای یافتن راه صحیح باید به نظر مراجع و علما احترام بگذاریم. مسئولان مربوطه هم باید با مطالعه بر روی فرهنگ عاشورا، در این زمینه سیاست‌های مناسب اتخاذ کنند تا در درازمدت به یک الگوی مناسب برسیم.


عزاداران به بیراهه نروند


یک پژوهشگر دینی نیز در این باره می‌گوید: آنچه مسلم است وقتی به ماه محرم و واقعه کربلا می‌اندیشیم باید بیشتر متوجه زیرساخت‌ها باشیم تا ظواهر امر. فاطمه راکعی ادامه می‌دهد: تفکر در رابطه با چرایی وقوع این واقعه آموزه‌های مفیدی را برای ما به همراه دارد. با تعمق در رابطه با این اقدام امام حسین(ع) درمی یابیم که هدف این امام معصوم مبارزه با خرافات و خدشه‌هایی بود که به دین اسلام و آموزه‌های جد بزرگوارش وارد شده بود.او می افزاید: اما، در حال حاضر شاهد این موضوع هستیم که عده‌ای از عزاداری‌هایمان هم با همین خرافه‌ها انجام می‌گیرد. حال آنکه تمام آموزه‌های دین اسلام حول محورهای اخلاقی است. چیزی که باید به آن توجه شود این است که در عزاداری‌های ماه محرم اصول اخلاقی چه میزان رعایت می‌شود. راکعی می‌پرسد: انجام اعمالی از قبیل قمه زنی، ایجاد سر وصدا و مزاحمت برای شهروندان و کارهایی از این قبیل تا چه حد با اخلاقیات همخوانی دارد؟ از این رو، عزاداران عزیز برای نشان دادن علاقه خود به امام حسین(ع) و یاران با وفایش باید مواظب باشند به بیراهه نروند.
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 10-26-2014, 12:14 PM   #3
Kaman
 
Kaman's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2011
پست ها: 4,141
تشکرها: 14,482
در 3,985 پست 18,675 بار تشکر شده
Points: 38,014, Level: 100
Points: 38,014, Level: 100 Points: 38,014, Level: 100 Points: 38,014, Level: 100
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

ای کسان و ای مداحانی که بعضی وقتها خودتان هم شاید در مورد شعرهائی که برای حسین میخوانید حساس نیستید: حسین (ع) این قهرمان صحنه تاریخی کربلا را با گفتن جملاتی شبیه "ان مظلوم حسین" (منم آن حسینی که مورد ظلم واقع شده ام) و امثال آنها به حسینی که توی سرش زدند و حقش را خوردند و مظلومش کردند بدل نکنید. در لباس دفاع از حسین به حسین نباید توهین گردد.
قهرمانی که فرزند علی ابن ابی طالب (ع) و حضرت زهر (ع) است و با 72 نفر در مقابل پست ترین ارازل و اوباشان خون آشام و یزیدیان زمان خود ایستادند و همه 72 تنی که تکه تکه شدنهای خود را برای مبارزه با جهل و قشری گری بنام اسلام و دفاع از حق و حقانیت و آزادگی و برای اینکه دین رسول خدا به بیراهه ها کشیده نشود قهرمانه ایسادند و همگی شهادت خود را آگاهانه پذیرفتند و در این راه هم قهرمانه جنگیدند و شهید شدند.
این حسین و یاران قهرمان و باوفایش را به حسین مظلومی که از ارازل و اوباشان و رجا له های زمان خود در آن صحنه کربلا آب تمنی و درخواست میکرد و لی کسی هم به او آب نمیداد بدل نکنید. به حسینی که از تشنگی شکایتها دارد بدل نکنید!
شما را به خدا رحم و مروت در مورد حسین و خانواده اش داشته باشید. در لباس دوست حسین به حسین توهین نکنید.
سلام بر حسین و سلام بر همه شهدای صحنه های تاریخی صحرای کربلا باد.

روح من فدای تو و همه یارانت و مخصوصآ فدای حبیب ابن مظاهر 93 ساله ات باد یا حسین



.
Kaman آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
5 کاربر از Kaman بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 10-27-2014, 11:28 AM   #4
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

لبیک سعید حدادیان به رهبر انقلاب درباره برهنه‌نشدن در عزاداری
سعید حدادیان با بیان اینکه نظرات رهبر انقلاب درباره عزاداری را نصب‌العین خود قرار می‌دهد، گفت: شرعا برهنه‌شدن برای سینه‌زنی ایرادی ندارد، ولی نظر رهبر انقلاب برای امثال بنده خیلی مهم است، لذا بنای این را نداریم عریان شویم و سینه بزنیم.



به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، سعید حدادیان ذاکر اهل بیت عصمت و طهارت درباره عدم برهنه شدن در عزاداری‌ها مطابق نظر رهبر انقلاب گفت: نام جلسه شئونی دارد، بنای ما این است که مرّ بیانات مقام معظم رهبری (حفظه‌ الله تعالی) إن‌شاء‌الله تا جایی که خدا به ما توان بدهد، اجرا می‌کنیم.
وی که در مراسم عزای حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در حسینیه شهدای بسیج سخن می‌گفت، ادامه داد: شرعا برهنه‌شدن برای سینه زدن ایرادی ندارد، ولی نظر شخصی ایشان برای من و امثال بنده خیلی خیلی مهم است و موضوعیت دارد. لذا من بنای این را ندارم عریان شویم و سینه بزنیم.
این ذاکر اهل بیت‌ افزود: حتی پارسال قبل از این قضایا تی‌شرت‌هایی را هم سفارش داده بودیم که تقدیم کنیم، اگر کسانی می‌خواهند سینه بزنند، از این تی‌شرت‌ها تنشان باشد، من حدادیان، یاران من و همراهان من بنامان این است که آن گونه که حضرت آقا گفتند عزاداری کنیم، ما در عشق به امام حسین(ع) خاک پای مقام معظم رهبری و امثال ایشان هم نمی‌شویم، اینکه ایشان می‌گویند، برای ما مهم است، باید این گونه عزاداری کنیم.
به گزارش فارس، حجت‌الاسلام والمسلمین فلاح‌زاده کارشناس مسائل فقهی درباره نظر مقام معظم رهبری درباره برهنه شدن در عزاداری‌ها بیان داشت: حضرت آقا توصیه فرمودند به برخی از مداحان که در عزاداری‌ها برهنه نشوند، اما این به عنوان یک فتوای فقهی نیست که ما بگوییم حرام است، خب! اگر نامحرمانی نیستند، اگر مسأله سویی بر آن مترتب نیست، دشمنان سوءاستفاده نمی‌کنند، خب! ممکن است بگوییم حرام هم نباشد؛ مثلاً یک جمع محدودی هستند، فیلمبرداری هم نمی‌کنند، فقط مردان هستند، حالا پیراهن را از تن درآوردند و سینه می‌زنند؛ اما به طور کلی توصیه ایشان این هست - به عنوان یک توصیه - که در عزاداری‌های مردها برهنه نشوند. چرا؟ چون ممکن است هم در معرض دید نامحرمان باشند و هم دشمنان باز از این مسأله برای تبلیغ علیه مکتب اهل‌ بیت(ع) سوءاستفاده کنند.
علاقه‌مندان برای مطالعه احکام عزاداری‌ها مطابق نظر رهبر انقلاب می‌توانند از اینجا اقدام کنند.


فارس
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 10-28-2014, 01:02 AM   #5
Kaman
 
Kaman's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2011
پست ها: 4,141
تشکرها: 14,482
در 3,985 پست 18,675 بار تشکر شده
Points: 38,014, Level: 100
Points: 38,014, Level: 100 Points: 38,014, Level: 100 Points: 38,014, Level: 100
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید



آیا کسی میداند که چرا در ایران مداحان هم همانند نمایندگان رسمی حکومتی در کنار پرچم ایران عکس خود را منتشر میکند؟ آیا برای این پرچم اجر و قربی باقی نمانده است که این چنین مورد سوء استفاده هر فردی قرار میگیرد؟
Kaman آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از Kaman بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 10-28-2014, 09:31 AM   #6
namira
 
namira's Avatar
 
تاریخ عضویت: Jan 2009
محل سکونت: Tehran
پست ها: 4,753
تشکرها: 23,221
در 4,454 پست 26,419 بار تشکر شده
Points: 62,155, Level: 100
Points: 62,155, Level: 100 Points: 62,155, Level: 100 Points: 62,155, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

نقل قول:
نوشته اصلی توسط Kaman نمایش پست ها


آیا کسی میداند که چرا در ایران مداحان هم همانند نمایندگان رسمی حکومتی در کنار پرچم ایران عکس خود را منتشر میکند؟ آیا برای این پرچم اجر و قربی باقی نمانده است که این چنین مورد سوء استفاده هر فردی قرار میگیرد؟
كمان جان خيلي سخت ميگيريد
ايشان احتمالا در حال اجراي مراسم در يه نهاد يا سازماني هستند و در حين اجرا از ايشان عكس گرفته شده است
در ضمن چه ايرادي دارد ايشان يا هر كسي ديگري چه مداح يا خواننده يا دكتر يا مهندس يا كارمند يا يك طرفدار فوتبال يا هر "ايراني" در كنار پرچم كشورش عكس بگيرد؟
namira آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از namira بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 10-28-2014, 09:36 AM   #7
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

آیا امام صادق(ع) زنجیر تیغ‌دار یا قمه بر سر می‌زدند؟


حجت الاسلام رشاد می گوید: «این درد را باید به کجا برد که وقتی شما وارد اینترنت بشوید و کلمه‌ شیعه را جستجو کنید صحنه‌های فجیع قمه‌زنی نشان داده می‌شود؟ گناه این آبروریزی بر گردن کیست؟ عجیب است که برخی نیز این اعمال را با ارائه‌ مطالب بی‌اساس توجیه شرعی و فقهی می‌کنند!»
به گزارش خبرآنلاین، حجت الاسلام علی اکبر رشاد، رئيس شورای حوزه‌های علميه‌ تهران، در جلسه درس اخلاق خود که در مدرسه امام رضا برگزار می شود به نکاتی درباره مجالس عزاداری امام حسین(ع) و حفظ شان آن اشاره کرده است. بخشی از گفته های وی را در ادامه می خوانید.
آيا حضرت صادق(ع) كه مؤسس سنت عزاداري‌اند، زنجير تيغ‌دار يا قمه بر سر مي‌زدند؟
ما بايد از مشي و منش حضرات معصومين عليهم‌السلام در مراسم و محافل پيروي كنيم. اگر حضرت صادق(ع)، امروز بود اين اعمال را مرتكب مي‌شد؟ سنت عزاداري از مواريث حضرت صادق(ع) است. امام باقر و امام صادق عليهما السلام بيش از ساير معصومين بر مسئله‌ ذكر مصيبت و تشكيل محافل ذكر تأكيد فرموده‌اند و خود اين بزرگواران هم ملتزم بودند. در واقع سنت‌ها حسنه‌ي قدسيِ الهي كه بقاي تشيع و حيات مكتب اهل بيت(س) و در حقيقت اسلام ناب در گرو تحفظ آنها بوده و هست، ارث صادقين عليهما السلام است و آن بزرگواران اين سنت را بنا گذاشته‌اند. من از بعضي حضرات كه ظاهراً نظر فقهي ارائه مي‌كنند سؤال مي‌كنم كه آيا در رفتار و سنت حضرات معصوم عليهم‌السلام كه باني اين سنن‌اند چنين رفتارهاي غيرمعقولي سراغ داريم؟ حتا يك مورد داريم كه حضرت صادق(ع) كه مؤسس سنت عزاداري‌اند، زنجير تيغ‌دار بر سينه و پشت زده يا قمه بر سر زده باشند؟ اگر چنين چيزي جايز بود امام صادق (سلام الله عليه) انجام مي‌دادند. ما در هر امري اگر از حضرات معصوم (سلام الله عليهم) مدرك مستندِ برخوردار از دلالت تام در اختيار داشته باشيم روي چشم مي‌گذاريم و به آن عمل مي‌كنيم؛ اما هرگز قول و فعل منسوبِ مستند به آن بزرگواران در اين زمينه‌ها در دست نيست.
بعضي توجيهات كه برخي به عنوان مباني رأي فقهي خود ـ و در واقع براي توجيه عمل خلاف شرع جمعي عامي ـ ارائه مي‌كنند هرگز صلاحيت معارضت با مباني بيّن و ادله‌ي نقلي مسلم و دلايل عقلي قطعي را ندارد. اين توجيهات، عوامانه است و مبناي فقهي ندارد. ما طلبه هستيم و طلبه بايد بر اساس مباني استنباط كند و فتوا بدهد. ما اصول فقه خوانده‌ايم، رجال خوانده‌ايم، قواعد فقيه خوانده‌ايم، بايد در چهارچوب اين مباني نظر بدهيم. براي دلخوشي عوام فتوا ندهيم! ما وظيفه داريم حق را بگوييم؛ عوام را راهنمايي و هدايت كنيم. اگر افعال غلط و خلاف شرعي از آنها سر مي‌زند به آنها تذكر بدهيم و اصلاح كنيم.
حضرت سيدالشهداء عليه‌السلام براي احياي سنت رسول خدا(ص) و شرع جد بزرگوارشان قيام فرمودند. آيا مي‌توان فعل مقدسي مثل عزاداري را كه قطعاً‌ از مصاديق اتمّ احيا و تعظيم شعائر الهي است به گناه آلوده كرد؟‌ مسير و ابزار بايد با مقصد سازگار باشد، فعل شرعي را با روش غيرشرعي نمي‌توان انجام داد. چرا مذهبِ عقلاني، تعاليم حكيمانه، عميق و قدسي اهل بيت عليهم‌السلام را به اعمال و حرف‌هاي موهون آلوده مي‌كنيم و در دنيا تا از شيعه صحبت مي‌شود، به اين اعمال اشاره مي‌كنند. اين درد را بايد به كجا برد كه وقتي شما وارد اينترنت بشويد و كلمه‌ شيعه را جستجو كنيد صحنه‌هاي فجيع قمه‌زني نشان داده مي‌شود!؟ گناه اين آبروريزي بر گردن كيست؟ عجيب است كه برخي نيز اين اعمال را با ارائه‌ي مطالب لاطائل و بي‌اساس توجيه شرعي و فقهي مي‌كنند! به جاي اينكه امروز در دنيا تشيع با نام مبارك امام صادق(ع) و تعاليم بلند او و با حكمت عظيم، فقه قويم، اصول اصيل، كلام عميق و اخلاق متعالي‌اش شناخته شود، با قمه‌زني شناخته مي‌شود و مي‌گويند شيعه اينها هستند!
ما به جاي اينكه تشيع را به دنيا با عقل و عدل علوي معرفي كنيم و جان‌هاي تشنه و دل‌هاي مشتاق جهاني را به سمت مكتب امام صادق(ع) فرا بخوانيم و جذب كنيم و جمعيت شيعه را افزايش دهيم و مكتب اهل بيت را تقويت كنيم تا زمينه‌ ظهور حضرت حجت را فراهم كنيم، مطالب سست و رفتارهاي سخيف را ترويج و به نام شيعه ثبت مي‌كنيم و ديگران را از مكتب آل الله منزجر و گريزان مي‌كنيم.
اين چه كاري است كه يك معمم مي‌ايستد و يك مشت جوان پاكدل را تشويق مي‌كند كه به نام عزاداري روي آتش راه بروند؟ زغال گداخته را روي زمين ريخته‌اند و مي‌گويند ياحسين ياحسين گويان روي آن بدويد!! آيا امام صادق چنين كارهايي را در عزاي جد بزرگوارش انجام مي‌داد؟ امام حسين از اين كار راضي است؟ مذاهب بشرساخته‌ بي‌بته و بي‌بنيه در مناطقي مانند هند، مناسكي را براي مشغول‌كردن مريدان فريب‌خورده‌شان جعل كرده‌اند، برخي هم آن رفتارهاي سخيف و زشت را مي‌آورند و به نام عزاداري وارد فرهنگ و شعائر ديني ما مي‌كنند! آخر اين چه كاري است؟ مگر تعاليم اهل بيت و دستورهاي دين اسلام چيزي كم دارد كه حاجت به اقتباس از مذاهب ساختگي بيافتد؟ اين آتش را به جان دشمنان امام حسين(ع) بياندازيد، اين قمه را بر فرق دشمنان امام حسين بزنيد. اين اعمال و رفتار را به نام امام حسين، به نام تشيع و به نام ايران حكيم تمام نكنيد. اين بافته‌هاي سست را به فقه قويم اهل بيت سلام الله عليهم نسبت ندهيد. فقهي را كه در مقابل همه‌ مكاتب حقوقي دنيا ايستاده و با قامت آراسته و استوار، مراتب مترقي‌بودن، نجات‌بخش‌بودن، كارآمد و روزآمدبودن خود را به بركت اجتهاد عقلاني بر بام جهان فرياد مي‌كند، سخيف و ضعيف نشان ندهيد. اينها قطعاً خلاف شرع است و مرتكبين آنها را خداوند عقاب مي‌كند.
عزاداري صحيح، همان است كه ائمه عليهم السلام انجام مي‌دادند
راه صحيح عزاداري آن است كه حضرات ائمه طاهرين و به خصوص باقرين عليهم‌السلام فرموده‌اند و ما بايد به همان‌ها عمل كنيم. طبق رفتار و بيان حضرت كاظم(ع) عمل كنيم كه حضرت رضا(ع) نقل مي‌فرمايند: «كان أبي إذا دَخل شهرُ المحرّمِ لايري ضاحكاً، وكانتِ الكـآبةُ تَغلِبُ عليه، حتّي تمضي عشرةُ أيامٍ، فإذا كان يومُ العاشرِ كان ذالك اليومُ يومَ مصيبتهِ وَحزنهِ وبُكائِه، وَيقُول: هو اليومُ الّذي قُتِل فيه الحُسين [ع] (وسائل الشّيعة: ج10، ص394)؛ روز اول محرم پدرم اندوهگين مي‌شد و ده روز را سوگوار بود، گويي تازه عزيز خود را از دست داده بود و در روز عاشورا گريه‌ او قطع نمي‌شد. صبح تا شب گريه مي‌كرد، مي‌گفت امروز آن روزي است كه جدمان حضرت سيدالشهداء را مظلوم كشتند.
حضرت رضا(ع) روز اول محرم روضه‌اي خواندند: «يا ابن شيب إذا كنت باكيا علي شيئ فابك علي الحسين عليه السلام» يعني براي هر كه و هر چه مي‌خواهيد گريه كنيد جا ندارد، فقط براي حضرت سيدالشهداء جا دارد گريه كنيد. اين‌قدر داغ آن بزرگوار سنگين است كه وقتي داغ او هست براي ديگري نبايد گريه كرد. مي‌فرمودند مثل قوچي او را كشتند.
خيلي‌ها تصور مي‌كنند منظور حضرت اين بوده كه همان‌طور كه يك قوچ را سر مي‌برند حضرت را همان‌گونه سر بريدند، اما معني اين عبارت بيش از اين و بلكه غير از اين است. يك سنت جاهلي در عهد جاهليت بوده كه اعراب جاهلي از يك قوچ، يك سال نگه‌داري و رسيدگي مي‌كردند تا يك روز معين كه يوم الكبش (روز قوچ‌كشي) ناميده مي‌شد، اين قوچ پرورده را وسط ميدان مي‌آوردند و يك عده بي‌رحم با انواع سلاح به جان او مي‌افتادند، هركسي با هر چيزي كه در دست داشت به آن حمله‌ور مي‌شد و به آن مي‌زد، با شمشير، با نيزه، با تير، با سنگ آن‌قدر مي‌زدند تا اين حيوان بي‌گناه تشنه و غرقه به خون‌ به زمين بيافتد. امام رضا(ع) فرمود كه جد من را اين‌گونه كشتند.
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 10-28-2014, 02:46 PM   #8
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

تهاجم هیأت‌ها و تهاجم به هیأت‌ها


هادی شریفی، 4 آبان 93

الف
"همانا در قتل حسین(ع) حرارتی در دل مومنان است که هیچگاه به سردی نمی گراید"؛ این گفتار پیامبرعظیم الشان اسلام(ص) است که سالهای سال تاریخ تشیع را راهبری کرده است. تاریخی که سراسر مملو از رشادتها، مبارزات و ستیزه گری بر علیه ظلم و بیداد خودکامگان و مستبدان است و حرارتی که شعله ور شده و تا ظهور قائم آل محمد(ص) و حتی قیامت و مجازات قاتلینش خاموش نخواهد شد.

حرارتی که گرمای آن اسلام ناب محمدی که میوه آن تشیع است را گداخته است و اگر نبود، نه تشیعی بود و نه اسلامی. همانگونه که سرزمین اصلی اسلام را اکنون وهابیت و انحراف از اسلام فراگرفته و اهل بیت پیامبر(ص) را در زادگاهشان در مهجوریت کامل فرو برده است؛ و همین است که امام راحل(ره) می فرمایند :"این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است" و نشان اصلی این حرارت، عزاداری ها و در رأس آن، مجالس و هیات های عزاداری اند که سالهای سال محل نگهداری و انتقال این پیام عظیم بوده اند.

امام خمینی (ره) می فرمایند: "هر مکتبی هیاهو می خواهد، باید پایش سینه بزنند، هر مکتبی تا پایش سینه زن نباشد تا پایش گریه کن نباشد تا پایش توی سرو سینه زدن نباشد حفظ نمی شود" (بیانات در جمع روحانیون ۱۷/۴ /۵۸)

در عصر حاضر نیز با توجه به آثار و برکات عظیم عزاداری برای اهل بیت(ع) و نقش عمیق و موثر هیات ها در پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و همچنین ۸ سال دفاع مقدس و پس از آن تهاجم فرهنگی و یا به تعبیر امام خامنه ای "ناتوی فرهنگی"، همانگونه که ایشان فرمودند هیأت ها نقش اصلی و اساسی را در مقابله با این تهاجمات دشمن ایفا می کنند و به خوبی توانسته اند در برابر تهاجمات سخت و نرم، و نظامی و فرهنگی، مرکز اصلی مقاومت و تربیت نیروی ولایی و مبارز باشند و در صف اول مبارزه با فساد و تهاجم قرار گیرند. لذا دشمنان دین اسلام، مذهب تشیع و جمهوری اسلامی ایران که مولود فرهنگ ناب تشیع است به خوبی از این قدرت نرم هیأت ها آگاهند و به خوبی می دانند تا وقتی که پرچم های سیاه عزاداری اهل بیت(ع) و حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در خیابان ها و کوچه ها به اهتزار در بیایند و یکسره پیام شهادت طلبی و ولایت مداری را زنده کنند، کاری از پیش نمی توانند ببرند لذا بر آن شده اند که هجمه و تهاجم خود را بر اصلی ترین سنگر تشیع که متشکل از علما، مادحین اهل بیت(ع) و عزاداران ولایی و شهادت طلب است وارد کنند.

بیهوده خواندن، افراطی جلوه دادن، غیرتوحیدی خواندن، آسیب شناسی های مغرضانه و تخریبی، طرح مباحث اختلافی و تفرقه افکن، ورود بدعت های نامناسب و تایید نشده در عزاداری و... مباحثی است که مغرضانه یا جاهلانه برای تخریب هیاتها مطرح می شود وهمه باید مراقب باشند تا از بهانه دادن به دست دشمن پرهیز کنند و چه بسا گفتار و سبکی در عزاداری مطلوب باشد اما جلوه بیرونی و جهانی آن مخل وحدت و یا عقلانیت ناب شیعه باشد و همانگونه که قرآن به واسطه شأن نزول آیه مبارکه "یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَقُولُواْ رَاعِنَا وَقُولُواْ انظُرْنَا وَاسْمَعُوا وَلِلکَافِرِینَ عَذَابٌ أَلِیمٌ" (سوره مبارکه بقره آیه ۱۰۴) دستور می دهد، باید از اینگونه موارد پرهیز کرد.

در تفاسیر از قول ابن عباس آمده است مسلمانان صدر اسلام هنگامى که پیامبر (صلی الله علیه و آله) مشغول سخن گفتن بود و بیان آیات و احکام الهى مى‏ کرد، گاهى از او مى‏ خواستند کمى با تأنّى سخن بگوید تا بتوانند مطالب را خوب درک کنند، و سؤالات و خواسته‏ هاى خود را نیز مطرح نمایند. براى این درخواست، جمله‏ "راعنا" که به معنى مهلت دادن است به کار مى‏ بردند. ولى یهود همین کلمه "راعنا" را از ماده "رعونه" که به معنى کودنى و حماقت است استعمال مى‏ کردند. (در صورت اول مفهومش این است: "به ما مهلت بده" ولى در صورت دوم یعنی اینکه "ما را تحمیق کن"!). در اینجا براى یهود دستاویزى پیدا شده بود که با استفاده از همان جمله ‏اى که مسلمانان مى‏ گفتند، پیامبر یا مسلمانان را مسخره کنند. این آیه نازل شد و براى جلوگیرى از این سوء استفاده به مؤمنان دستور داد به جاى "راعنا"، "اُنظرنا" را به کار برند که همان مفهوم را مى ‏رساند و دستاویزى براى دشمن مغرض نیست.

اما با وجود تهاجمات گسترده به شیعه علی الخصوص در دوره کنونی و پیدایش نوادگان صهیونیستی آل ابی سفیان و حجاج بن یوسف با پرچم داعش که به جرم شیعه گی سر می برند و جان و مال و ناموس شیعیان را بر خود مباح می دارند و لزوم وحدت مسلمانان و وحدت شیعه و سنی بر علیه تهاجمات، بهترین راه برای این مهم، تأسی از فرمایشات امام خامنه ای است که همیشه راهگشای راه بوده است. باشد که رستگار شویم.

اَللّهُمَّ اِنّا نَرْغَبُ اِلَیْکَ فى دَوْلَةٍ کَریمَةٍ تُعِزُّ بِهَا الاِسْلامَ وَاَهْلَهُ وَتُذِلُّ بِهَا النِّفاقَ وَاَهْلَهُ.


در قسمت نظرات اين مطلب در سايت الف بحث هاي خوبي شده است كه خواندنش خالي از لطف نيست:
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 10-28-2014, 05:52 PM   #9
Kaman
 
Kaman's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2011
پست ها: 4,141
تشکرها: 14,482
در 3,985 پست 18,675 بار تشکر شده
Points: 38,014, Level: 100
Points: 38,014, Level: 100 Points: 38,014, Level: 100 Points: 38,014, Level: 100
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

نقل قول:
نوشته اصلی توسط namira نمایش پست ها
...
در ضمن چه ايرادي دارد ايشان يا هر كسي ديگري چه مداح يا خواننده يا دكتر يا مهندس يا كارمند يا يك طرفدار فوتبال يا هر "ايراني" در كنار پرچم كشورش عكس بگيرد؟
نمیرا جان
تقریبآ در سراسر جهان رسم بر این است که نمایندگان رسمی و فعال حکومتها با این قبیل پوز ها و عکسهای همراه با پرچم رسمی کشور وارد رسانه ها میشوند و نه هر فرد (ننه قمری)!

.

.
Kaman آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از Kaman بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 10-28-2014, 09:33 PM   #10
samaneh
 
تاریخ عضویت: Jun 2011
پست ها: 402
تشکرها: 4,817
در 397 پست 3,018 بار تشکر شده
Points: 10,856, Level: 69
Points: 10,856, Level: 69 Points: 10,856, Level: 69 Points: 10,856, Level: 69
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

نقل قول:
نوشته اصلی توسط Kaman نمایش پست ها
نمیرا جان
تقریبآ در سراسر جهان رسم بر این است که نمایندگان رسمی و فعال حکومتها با این قبیل پوز ها و عکسهای همراه با پرچم رسمی کشور وارد رسانه ها میشوند و نه هر فرد (ننه قمری)!

.

.

جناب کمان، سوالی که براتون پیش اومده بود و پاسخ جناب نامیرا رو دیدم، منتها چون حس کردم سوالتون بیشتر جنبه ی انتقادی داره تا سوالی، و دیدم که جناب نامیرا پاسخ دادن، دیگه برا جلوگیری از تکرار، من حرفی نزدم.
منتها پست آخرتون، تعجب برانگیز بود برام. شاید به این دلیل که از شما لحن منصفانه تری انتظار میره...

در مورد عکس ایشون که من در یه نگاه گذری، حس کردم یه مصاحبه توی یه خبرگزاری هست، که من خودم شخصا خیلی دیدم توی مصاحبه ها در گوشه ی اتاق مصاحبه، پرچم ایران قرار داده میشه. حالا طی مصاحبه هم عکسی گرفته شده... ولی بعدش، با دیدن میکروفون و نحوه ی صحبتشون به نظرم رسید که کاملا اینطور برمیاد که ایشون در حال صحبت در یک همایش یا مراسم، توی یه جایی مثل آمفی تئاتر هست، که خب هممون دیدیم توی مراسمات پرچم ایران روی سن در گوشه ی تریبون هست اصولا.
حالا در بین این مراسم یه عکسی هم از ایشون گرفته شده...!
نمیدونم کجای این موضوع عجیبه یا ناخوبه! و چرا انقدر براتون عجیب اومده و حساسیت شما رو برانگیخته... که توی پست آخرتون هم اینطور حرف زدید که ایشون برای یه عکس اینچنینی، ننه قمر(!) محسوب میشه...
کم ندیدیم از عکس های آدم هایی از مقامات رسمی نیستن، و توی مراسمات متفاوت به دلایل مختلف و اغلب مرتبط با فیلد کاریشون، صحبت میکنن... نه حرف زدن ایشون پشت یه تریبون و نه بودن پرچم ایران روی اون سن، لطمه ای به اجر و قرب اون پرچم میزنه.

(کاری به اینکه ایشون مداح و شاعر آیینی هست ندارم... شاید خودم هم نقدهایی به برخی کارهاشون داشته باشم، و ایشون اگه از هر قشر دیگه ای هم میبود، من نظرم همین بود)
samaneh آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از samaneh بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 10-28-2014, 11:25 PM   #11
Kaman
 
Kaman's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2011
پست ها: 4,141
تشکرها: 14,482
در 3,985 پست 18,675 بار تشکر شده
Points: 38,014, Level: 100
Points: 38,014, Level: 100 Points: 38,014, Level: 100 Points: 38,014, Level: 100
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

نقل قول:
نوشته اصلی توسط samaneh نمایش پست ها
...
نمیدونم کجای این موضوع عجیبه یا ناخوبه! و چرا انقدر براتون عجیب اومده و حساسیت شما رو برانگیخته... که توی پست آخرتون هم اینطور حرف زدید که ایشون برای یه عکس اینچنینی، ننه قمر(!) محسوب میشه...
کم ندیدیم از عکس های آدم هایی از مقامات رسمی نیستن، و توی مراسمات متفاوت به دلایل مختلف و اغلب مرتبط با فیلد کاریشون، صحبت میکنن... نه حرف زدن ایشون پشت یه تریبون و نه بودن پرچم ایران روی اون سن، لطمه ای به اجر و قرب اون پرچم میزنه.
...
samaneh گرامی
با تشکر از اظهار نظرتان در این مورد. دوست نداشتم و ندارم که این موضوع به درازا بکشد. ولی فقط مختصر و مفید اگر بپذیرید, دیدگاهها در مورد مقوله ها و پدیده ها هستند که با هم فرق دارند والا "عکس" فقط بخاطر "عکس بودن" هرگز اشکالی نخواهد داست. برداشت من از دولت و حکومت و سمبلهای رسمی یک حکومت شاید با برداشت شما فرق داشته باشد. برای من سمبلهائی هستند که نشاندهنده مقام ومسند حکومتی دارند و نباید با آنها بازی نمود. پرچمی که این مداح عزیز در کنار آن عکس گرفته و آنرا پخش نموده است, آن پرچمی نیست که میتوان آنرا در میادین ورزشی بدست گرفت! در تصور من مداح ربطی به مقامات حکومتی ندارد و نباید عکس وی را شبیه به عکسهای رسمی مقامات حکومتی مثل وزرا و نمایندگان رسمی حکومتی زد. بنده هرگز به خودم هم اجازه نمیدهم که عکس خود را در کنار پرچم رسمی کشور و این چنین در یک اطاق شبیه به مقامات حکومتی برداشته و از آن استفاده بکنم.
سرانجام اینکه موضوع شبیه همان مثال شتر است که شتر را گفتند : چرا گردنت كجه ؟ گفت : كجام راسته !؟ این موضوع هم جزو همانهاست, لطفآ فراموش کنید.

.
Kaman آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از Kaman بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 10-29-2014, 01:24 PM   #12
namira
 
namira's Avatar
 
تاریخ عضویت: Jan 2009
محل سکونت: Tehran
پست ها: 4,753
تشکرها: 23,221
در 4,454 پست 26,419 بار تشکر شده
Points: 62,155, Level: 100
Points: 62,155, Level: 100 Points: 62,155, Level: 100 Points: 62,155, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

عبدالرضا هلالی ذاکر اهل بیت(ع) در یادداشتی این چنین می‌گوید:
دیشب عزاداران در هیأت الرضا اثبات کردند که درگیر ظواهر و شکل عزاداری نیستند و خواست قلبی رهبری برایشان اهمیت دارد، ما قدر انقلاب و رهبر عزیز را بیش از پیش می‌دانیم.

ما در هیأت الرضا تلاش کرده‌ایم و به این مهم پایبند بوده‌ایم که هیچ‌گاه برای نحوه و حالت عزاداران تکلیفی را نیافرینیم و حال شخصی، که زمینه‌ساز ارتباط معنوی است، را تحت تأثیر قرار نداده و برهم نزنیم، تلاش مضاعف خواهیم کرد زمینه هر گونه مفسده احتمالی را برای عزادارانی که برهنه می‌شوند برطرف کنیم.

برداشتم از فرمایشات رهبری در مورد مباحث مطرح‌ شده این است که برهنه‌ نشدن در عزاداری افضل است و در جهت ارتقاء معنوی جلسات و ما موظف به فراهم‌کردن شرایط برای تحقق این فرمایش هستیم، متأسفانه عده‌ای در پی این هستند که از این موضوع سوءاستفاده کرده و میان عاشقان اهل بیت اختلاف بیندازند و از این فضا نهایت سوءاستفاده را بنمایند.

در شرایطی که رهبرمان امر به وحدت مسلمانان کرده‌اند و شیعه و سنی را به برادری فرا می‌خوانند قطعاً انسجام میان شیعیان از اولویت‌های ماست و نباید اجازه ایجاد هرگونه اختلاف با هر عنوانی را میان محبین اهل بیت(ع) به هر بهانه‌ای و خدای‌ ناکرده جدایی احدی از این دستگاه را بدهیم و باید با هوشیاری، دقت و فهم صحیح از شرایط، به فضل الله زمینه و مقدمات تحققِ خواستِ قلبی رهبری را فراهم آوریم و البته این مهم نیازمند زمان مناسب و برنامه‌ریزی دقیق است.

از سوی دیگر جلسات اربابمان باید ما را با واقعیت‌های قیام و فلسفه حرکت‌شان آشنا کند، قطعاً یکی از این درس‌ها ازخودگذشتگی و زیرپا گذاشتن نفسانیات است، ما آموخته‌ایم اسلام دین تعبد و بندگی است و هر جا بنده بندگی کند، رشد و کمال برایش قطعی است. در شرایطی که انسان روزه مستحبی گرفته است، اگر به او تعارف شود تا افطار کند او موظف به افطار است تا هم ثواب روزه را ببرد و هم ثواب عبور از نفس را.

دیشب عزاداران در هیأت الرضا اثبات کردند که درگیر ظواهر و شکل عزاداری نیستند و اینکه با هر سلیقه سیاسی و فقهی و تقلید از هر یک از مراجع عظام تقلید خواست قلبی رهبری برایشان اهمیت دارد، ما غمگینِ ظلم بزرگی هستیم که در حق سید و سرور آزادگان جهان و خاندان مطهرش در سال ۶۱ هجری صورت گرفت؛ آقای مهربانی که به قصد خدمت به امت و در پی درخواست امت جدش ترک بلاد کرد و مرور می‌کنیم بی‌وفایی، کج‌فهمی و بی‌بصیرتی امت را و دعایمان این است که خداوند ما را از این آقا و تعظیم این مصیبت بزرگ جدا نکند که خیر دنیا و آخرت در این مسیر است و درس امام زمان‌شناسی و تبعیت از ولیّ زمان را در این دستگاه می‌آموزیم.

ما نوکری برای این خاندان را با اشکهایمان، ناله‌هایمان، سینه‌زدن‌هایمان، مالمان و جانمان ادامه خواهیم داد که فخر ما در دو عالم این سرمایه است، ما قدر انقلاب، رهبر عزیز و کشورمان را بیش از پیش می‌دانیم و اجازه هیچ‌گونه سوءاستفاده را به احدی نخواهیم داد.

إن‌شاءالله

بابی انت و امی و نفسی و اهلی و مالی و اُسرتی یا اباعبدالله

در ادامه برای مشاهده بخشی از مراسم دیشب هیأت‌الرضا از لینک زیر اقدام کنید:

namira آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از namira بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 10-29-2014, 02:16 PM   #13
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

ارزيابي عزاداري‌ها از اول محرم امسال تا اربعين، نشان مي‌دهد جريان مهمل‌گو و ايجاد كننده انحراف در اعمال و رفتار مداحان و منبري‌هاي كم سواد، تا حدودي كنترل شده است. اين روند اگر ادامه يابد، در آينده‌اي نزديك به نقطه‌اي خواهيم رسيد كه نگراني‌ها در اين زمينه رفع خواهد شد.

ايجاد تعادل در عزاداري‌ها را تا حدود زيادي مرهون تذكرات مفيد رهبر معظم انقلاب،‌ مراجع عظام تقليد و رسانه‌ها هستيم. يك نمونه از بيانات مؤثر رهبري كه در آبان ماه امسال گفته‌اند اينست:

"واقعاً يكي از گرفتاري‌هاي ما اينست كه از مداح‌ها و غيرمداح‌ها و منبري‌ها و مانند اينها مواردي ديده شده كه حرف‌هاي نامناسبي از اينها صادر شده... در جمع مستمع‌هاي ميليوني بايد محاسبه شود يك حرف غلط و نامناسب بر روي مخاطب چيست. يك عده‌اي همان حرف را قبول مي‌كنند و يك معرفت غلطي پيدا مي‌كنند، يك عده‌اي آنرا استنكار مي‌كنند و اين استنكار موجب مي‌شود كه از اصل دين زده بشوند، بين كساني و كساني سر اين حرف اختلاف مي‌افتد. ببينيد از چند جهت مجاري فساد به وجود مي‌آيد براي يك حرف غلطي كه يك نفر مي‌زند... منبري يا مداح سر منبر خطاب به اميرالمؤمنين مي‌كند و مي‌گويد "آقا هرچه‌داري از امام حسين داري".شما فكرش را بكنيد اين چه حرفي است و اين چه مهمل‌گوئي است كه كسي درباره اميرالمؤمنين اينجور حرف بزند. امام حسين هرچه دارد از اميرالمؤمنين دارد، امام حسين هرچه دارد از پيغمبر دارد. چرا نمي‌فهمند اين معاني و اين مسائل را؟ آنوقت ادعا هم دارند هرچه هم به دهنشان بيايد مي‌گويند."

در اين فراز از بيانات رهبر انقلاب، به يكي ازخطرناك‌ترين انحرافات معارفي اشاره شده كه متأسفانه در قالب روضه‌خواني‌ها و مداحي‌ها يعني مؤثرترين عوامل بر روح مذهبي پيروان اهل البيت عليهم السلام به مستمعين القاء مي‌شود و علاوه بر اينكه به تعبير رهبر انقلاب "معرفت غلطي" به مردم منتقل مي‌گردد، موجب مي‌شود عده‌اي از اصل دين زده شوند و اختلافاتي ميان مردم پديد بيايد.

اين قبيل اختلافات از اين جهت كه ميان پيروان اهل‌البيت و عاشقان نهضت عاشوراو امام حسين است، پديده خطرناكي است. به عبارت روشن‌تر، مجالس و محافل مرتبط با كربلا و نهضت عاشورا به جاي آنكه موجب همبستگي بيشتر رهروان امام حسين عليه السلام شوند، آنها را از همديگر جدا مي‌كنند. بطوري كه گاهي در مقابل يكديگر قرار مي‌گيرند.

متأسفانه عوارض منفي انحرافات در عزاداري‌ها به اينجا ختم نمي‌شود و اين قصه سر دراز دارد.يكي ديگر از انحرافات، دروغ بستن به فقه و اعتقادات اسلامي با هدف گرم كردن بازار روضه‌خواني و عزاداري است. مداح يا منبري كم سواد، تصور مي‌كند با بيگانه دانستن اهل سنت از اعتقادات اسلامي و خارج ساختن آنها از اسلام، به فتح نماياني در عرصه تبليغ اسلام دست پيدا مي‌كند و از اين طريق مي‌تواند مكتب اهل البيت عليهم السلام و امام حسين و شهداي كربلا را ترويج كند.

اين افراد بايد اين واقعيت را بفهمند كه مهم‌ترين دستاورد عزاداري شهداي كربلا تقويت دين اسلام مي‌تواند باشد و اين دستاورد فقط ازطريق ايجاد الفت ميان شيعه و سني و تحكيم مباني وحدت امت اسلامي قابل تحقق است. اينكه نظام جمهوري اسلامي و مشخصاً رهبر انقلاب براي وحدت امت اسلامي آنهمه سرمايه‌گذاري مي‌كنند، به اين دليل است كه هدف والائي را در نظر دارند كه تمام اقدامات، تبليغات، برنامه‌هاي مذهبي و اجتماعي ما بايد با اين هدف هم جهت و هماهنگ باشند. آنچه در بعضي محافل عزاداري از بعضي مداحان و منبري‌هاي كم مايه و بي‌اطلاع از مباني اسلام شنيده مي‌شود، درست در جهت مقابل وحدت امت اسلامي و عامل مؤثري براي تخريب اين بناي عظيم و رفيع است.

چرا بايد آنهمه سرمايه‌گذاري مادي و معنوي كه براي شكل گرفتن وحدت امت اسلامي به عمل آمده و مي‌آيد، با ناداني‌ها و ندانم كاري‌هاي عده‌اي مداح و منبري بيگانه از معارف ديني بر باد برود و حتي به كينه‌توزي‌ها و گسترش اختلافات و عداوت‌ها منجر شود؟

در بررسي عوامل گسترش دامنه عمليات انتحاري وهابي‌ها، و سلفي‌ها و تكفيري‌ها عليه شيعيان كه اين روزها در عراق به ويژه در مسير زائران امام حسين عليه السلام مشاهده مي‌شود و بيش از دو سال است كه در سوريه و چندين سال است كه در پاكستان نيز جريان دارد، درست است كه جهل مفتي‌ها، دلارهاي نفتي سران ارتجاع عرب و طرح‌هاي قدرت‌هاي استعماري از عوامل مهم هستند، ولي نبايد ناداني‌هاي مداحان و منبري‌هاي كم سواد و سخنان سخيف و نادرست آنها در زمينه تشديد اختلاف ميان شيعه و سني را در اين مجموعه عوامل لااقل به عنوان بهانه و دستاويز ناديده گرفت.

بسيار ديده‌ايم كه سي دي‌ها و نوارهاي همين محافل عزاداري را در رقم‌هاي ميليوني تكثير كرده و در ميان اهل سنت توزيع نموده‌اند و كينه‌هاي زيادي در دل‌هائي كه بايد مالامال از دوستي و صميميت نسبت به شيعيان باشد پديد آورده‌اند.

در بسياري از نقاط دنياي اسلام،‌ فراوان ديده مي‌شوند پيروان اهل سنت كه در عزاداري‌هاي امام حسين عليه السلام شركت مي‌كنند و به سر و سينه مي‌زنند و حتي در نذري‌ها مشاركت مي‌نمايند. مداحان و منبري‌هاي مدعي ترويج مكتب امام حسين نبايد به جاي تلاش براي جذب اين دل‌هاي آماده، كاري كنند كه آنها را از اين مكتب و پيروان آن دور نمايند. درست است كه بخشي از مخالفت‌ها، ترورها،‌ انفجارها و عمليات انتحاري تكفيري‌ها، وهابي‌ها و سلفي‌ها از توطئه‌هاي برنامه‌ريزي شده دست‌هاي پشت پرده منطقه‌اي يا فرامنطقه‌اي ناشي مي‌شود، اما همان دست‌هاي پنهان هم از بهانه‌هائي كه به آنها داده مي‌شود براي توجيه توطئه‌هاي خود بهره‌برداري مي‌كنند.

طبيعي است كه اگر اين بهانه‌ها در اختيار توطئه‌گران پشت پرده نباشد، كار آنها مشكل‌تر مي‌شود. بنابر اين، مداحان و منبري‌ها نبايد به آنها بهانه بدهند و به جاي آن بايد از طريق بالا بردن سطح معلومات ديني و اطلاعات سياسي و اجتماعي خود، براي پالايش عزاداري‌ها از انحرافات و تبديل كردن آن به وسيله‌اي براي تحكيم وحدت امت اسلامي تلاش كنند.

براي پالايش عزاداري‌ها از انحرافات و خرافات، اقداماتي بايد صورت بگيرد كه مهم‌ترين آنها را مي‌توان اينگونه فهرست كرد:

1 - تلاش براي بالا بردن سطح معلومات ديني و آگاهي‌هاي سياسي و اجتماعي مداحان و منبري‌ها.

2 - پاكسازي جامعه مداحان و اهل منبر از عناصر بي‌مايه و ناخالص كه حاضر نيستند در چارچوب تقواي الهي و بر محورهاي مشخص شده توسط رهبري و مراجع تقليد عمل كنند.

3 - تلاش مسئولان صدا و سيما براي ارتقاء محتواي مباحث ديني و خودداري از ترويج مداحان و منبري‌هاي كم سواد و ناخالص.

4 - پخش آن بخش از جملات امام، رهبر معظم انقلاب و مراجع عظام تقليد كه در نكوهش انحرافات موجود در عزاداري‌ها بيان شده و رهنمودهائي كه براي پالايش عزاداري‌ها مفيد و مؤثر هستند از شبكه‌هاي مختلف راديو و تلويزيون.

5 - پخش سخنراني‌هاي شهيد آيت‌الله مطهري در مورد انحرافات و تحريفات مربوط به عزاداري‌ها از شبكه‌هاي مختلف راديو و تلويزيون.

6 - همكاري مستمر رسانه‌ها اعم از رسانه ملي، مطبوعات و رسانه‌هاي مجازي با دستگاه‌هاي فرهنگي براي شناسائي انحرافات و تحريفات عزاداري‌ها و برنامه‌ريزي براي مقابله با آنها.

اكنون كه راه براي پالايش عزاداري‌ها از انحراف باز شده است، همه بايد براي پيموده شدن همراه با موفقيت اين راه با همديگر همكاري كنند و عزاداري‌ها و محافل مذهبي را به جايگاهي برسانند كه شايسته نظام جمهوري اسلامي است. اين، كاري قابل انجام است البته اگر اراده و همت لازم وجود داشته باشد.

روزنامه جمهوري اسلامي
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 10-29-2014, 03:20 PM   #14
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

"حضرت آیة الله مکارم شیرازی"

مقدمهمداحان اهل بیت سرمایه عظیمی در دست دارند که باید در حفظ آن کوشا باشند. مداحی می تواند احساسات عاشورایی را بسیج کند و اهداف امام حسین(ع) را در قالب شعر در دل‌های عزاداران به خصوص جوانان جای دهد. به همین خاطر ائمه(ع) فرمودند: "لک بیت بیت فی الجنه." اما این سرمایه ممکن است دچار آفاتی شود که به مواردی از آن‌ها اشاره می کنیم:

1- خارج بودن اشعار از زبان "قال" یا زبان "حال"
توجه داشته باشید که اشعاری که می‌خوانید از زبان قال یا زبان حال خارج نباشد. زبان قال یعنی مطلب مدرک معتبری داشته باشد و زبان حال یعنی واقعاً حال امام حسین(ع) و اصحابش اقتضای اشعاری که می خوانید داشته باشد. باید شأن و منزلت امام حسین(ع) در محتوای اشعار حفظ شود. مثلاً وقتی می شنویم مداحی خطاب به امام حسین(ع) می‌گوید:" یقین دارم که در دل آرزویی به جز دامادی اکبر نداری"! عاشورا از آن علو مقامش چقدر پایین می آید؟! این مداح نه تنها بر خلاف تاریخ حرف زده، چرا که آن حضرت ازدواج کرده بود، بلکه خودش را جای امام حسین(ع) حساب کرده و در واقع فکر و آرزوی خودش را بر زبان می آورد. و یا مداحی درباره امام زمان(ع) می گوید: نمی دانم تو آواره ی کدام بیابان هستی که من هم در آن آواره شوم.امام زمان(عج) که آواره نیست، آن حضرت در میان ما است، در میان محبان و شیعیان است. البته جا دارد از اشعار بعضی از شاعران متعهد معاصر قدردانی کنم که اشعار بلندی سروده اند و مداحان عزیز از اشعار بلند آنها استفاده کنند. به هر حال الحمدلله مداحانی با فکر بلند داریم که اشعار بسیار زیبایی می خوانند و اهداف مقدس امام حسین(ع) و مکتب اهل بیت و عشق به امام زمان(عج) را کاملاً پرورش می دهند.

2- بیان مسایل غلوآمیز

نباید مسایلی بر زبان مداحان جاری شود که بوی غلو می دهد. امیرالمؤمنین(ع) فرمودند: "هلک فی رجلان، محب غال و مبغض حال"؛ "دو گروه درباره من هلاک شدند، آنها که غلو می کنند و ما را برتر از مقاممان معرفی می کنند و همچون خداوند می ستایند و دشمنانی که العیاذبالله به ما لعن می کنند." از این که این دو گروه همسنگ هم قرار داده شدند، معنایش این است که هر دو گروه در اشتباه می‌باشند. گاهی از گوشه و کنار زمزمه‌هایی می شنویم که خیلی زننده است، "لا اله الا فاطمه الزهرا، یا لا اله الا زینب" کسی که این سخن را می گوید اگر بفهمد که چه می گوید استکانی که از آن چای می خورد را باید آب کشید. این حرف‌ها علاوه بر این که خلاف تعلیمات اسلام است، اگر به گوش دشمنان برسد، که این روزها راحت منتقل می شود – می‌گویند این که ما می گفتیم شیعیان کافرند، دلیلش این سخنان است. البته ممکن است این ذاکرین بی اطلاع باشند که باید پیش کسوت‌های مداحان و وعاظ محترم آنها را راهنمایی کنند.در نام گذاری هیئت‌ها هم دقت شود. بعضی نام "دیوانگان امام حسین" را بر هیئت خود می گذارند که وقتی مختصرش می‌کنند می‌شود هیئت دیوانگان! به جای این اسامی که آثار بدی دارد، نام "عاشقان"، "فدائیان"، "دلدادگان" و "خادمان امام حسین" را انتخاب کنید.
نباید در مجالس عزاداری گفته شود که در طول سال هر گناهی که می خواهید انجام دهید اما در ایام محرم که عزاداری می کنید گناهان شسته می شود!

3- عدم بهره‌مندی از آموزش‌های لازم

وعاظ محترم در حوزه‌ها درس می خوانند و پس از مرحله آموزش به وعظ می پردازند. همان طوری که منبر، ترکیبی از علم و هنر است، مداحی هم همین طور است، لذا برای مداحی هم آموزش دیدن لازم است. مداحان هم باید آگاهی و اطلاعات لازم را داشته باشند و هم این هنر را داشته باشند که چگونه بخوانند. اگر فقط بخش‌های مربوط به هنرمندی را یاد بگیرند ولی از جنبه علمی آموزش نبییند، کم می‌آورند و نمی‌توانند انجام وظیفه کنند. لذا خوب است مراکزی برای آموزش مداحان ایجاد شود و افراد عالم و شایسته آموزش دهند و افرادی که آگاهی لازم از مسایل اسلامی ندارند، وارد این کار نشوند.

4- چراغ سبز گناه به مردم نشان دادن
نباید در مجالس عزاداری گفته شود که در طول سال هر گناهی که می خواهید انجام دهید اما در ایام محرم که عزاداری می کنید گناهان شسته می شود!امام حسین(ع) برای مکتب و مذهب شهید شد لذا در مجالس حسینی باید مذهب را تقویت کرد. جریان حاجب کاشانی و شعر او که
"حاجب اگر معامله حشر با علی است من ضامنم که هر چه خواهی گناه کن"
را می دانید که حضرت را در خواب دید که به او فرمود تو مداح خوبی هستی ولی این شعرت بد بود. وقتی او پرسید چه بگویم، امام(ع) فرمود بگو:
"حاجب اگر معامله حشر با علی است شرم از رخ علی کن و کمتر گناه کن"
ببینید فرق این دو مکتب چقدر است؟

5- برهنگی عزاداران
من خواهش می‌کنم که در مجالس خود عزاداران را به درآوردن پیراهن تشویق نکنید، چون اگر ناظر نامحرم در مجلس باشد، این کار قطعاً گناه است و اگر هم این طور نباشد، می دانید که ما در زمانی زندگی می کنیم که این صحنه‌ها به راحتی فیلم برداری می‌شود و به سراسر دنیا فرستاده می‌شود و دشمنان می‌گویند این هم شیعیان امام حسین(ع)! لذا پیراهن در آوردن عزاداران در عصر و روزگار ما به مصلحت نیست و ضرر دارد.

6- تشویق عزاداران به آسیب رساندن به بدنشان

این که مسلمان پذیرای آسیب رساندن بر بدن خود باشد، برای میدان جهاد و شهادت است و دیدیم که جوانان ما زیر بمب‌های دشمن قطعه قطعه شدند.اما با دست خود به بدن آسیب رساندن درست نیست. ما نباید مردم را به این کارها تشویق کنیم.

7- اجرای برنامه عزاداری در وقت نماز
مداحان عزیز دقت کنند که در وقت نماز برنامه نداشته باشند زیرا نماز ستون دین و سرمایه تربیت جامعه اسلامی و همه چیز ما مسلمانان است و نباید فدای چیزی شود. امام حسین(ع) در روز عاشورا زیر رگبار تیر دشمن نماز خواندند تا اعلان کنند که حتی در میدان جنگ هم نباید نماز را تعطیل کرد. در قرآن مجید حتی دستور نماز "خوف" هم که مخصوص میدان نبرد است آمده است. با این حال ما چطور به خود اجازه بدهیم که مجالس امام حسین(ع) باعث تعطیلی نماز شود؟!

8- به کارگیری آهنگ‌های نامناسب

در مجالس مذهبی آهنگ‌هایی که انتخاب می‌شود، باید مناسب باشد. آهنگ‌های سنتی خیلی مؤثر، جانسوز و مفید هستند. اما اخیراً از گوشه و کنار شنیده می‌شود که آهنگ‌های زمان طاغوت و آهنگ‌هایی که رسانه‌های آمریکایی می نوازند و کلاً آهنگ‌های لهو و فساد در مداحی‌ها استفاده می‌شود که از چنین اتفاقی به خدا پناه می بریم!

9- بازیچه سیاست‌های مرموز شدن

سیاست‌بازان مرموز می‌خواهند در همه امور و مراکز، اعم از مساجد، دانشگاه‌ها، مدارس، هیئت‌های مذهبی و مجالس مداحی نفوذ کنند. باید حواس شما جمع باشد تا بازیچه دست این افراد مرموز نشوید.

10- خواندن روضه‌های سخت و سنگین

بعضی از روضه‌ها واقعاً دردناک است و امام زمان(ع) راضی نیست که به آن شدت خوانده شوند. البته روز تاسوعا و عاشورا استثناء است که نباید در آن ایام روضه‌های عادی خواند. ولی واعظ هنرمند و مداح هنرمند کسی است که بتواند از کنار مصیبت رد شود در همان حال مردم را تحت تأثیر قرار دهد. خواندن روضه‌های سخت و سنگین برای گریه گرفتن از مردم هنر نیست، هنر آن است که بتوان در حواشی مصیبت مردم را بگریانید.

11- خسته کردن مردم
نباید مجالس مذهبی به گونه‌ای باشد که حضار به خصوص جوانان خسته شوند. چون گرگ‌هایی هستند که می‌خواهند جوانان ما را با ابزاری مانند ماهواره، اینترنت، مواد مخدر، مجالس بدآموز و ... از دین و مذهب و امام حسین(ع) جدا کنند. مجالس ما نباید برای آنها خسته کننده و کسالت آور باشد.

12- عدم رعایت احترام پیش کسوت

هر گروه و دسته‌ای دارای پیش کسوت می‌باشند. وعاظ و مداحان هم پیش کسوت‌هایی دارند که باید احترام آنها را حفظ کنند و از تجربه آنها استفاده کنند. این افراد چهل – پنجاه سال برای امام حسین(ع) مداحی کردند و منبر رفتند و امام حسین(ع) به آنها علاقه دارند، باید به آنها احترام کرد.

13- عدم تخلق به اخلاق حسینی

واعظان و مداحان باید به اخلاق حسینی متخلق باشند. مردم باید ببینند که مداحان دروغ نمی گویند، خیانت نمی‌کنند و زن و بچه آنها مودب به آداب اسلامی هستند و بدحجابی در میان آنها نیست. باید هر کسی به اندازه خود به این ویژگی آراسته باشد تا ان شاءالله مجالس مذهبی ارزش خود را در میان مردم حفظ کند و شما مداحان عزیز در سایه امام حسین(ع) بتوانید خودتان، خانواده تان، جامعه و کشورتان و اسلام و قرآن را حفظ کنید.
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 11-01-2014, 07:34 PM   #15
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

به گزارش برنا بررسي پيشينه تاريخي عزاداري براي امام حسين(ع) در طول تاريخ و تحول آن در دوره‌هاي مختلف، جالب و قابل تامل است؛ ضمن اينکه بررسي اين تحولات کمک شاياني به کشف تحريفات بوجود آمده در عزاداري‌ها و همچنين علل و دلايل اين تحريفات مي کند.


از زماني که پيامبر گلوي حسين(ع) را بوسيد
«محمد رسول دريايي فرد جهرمي» نويسنده، محقق ديني و اسلام شناس درباره تاريخچه عزاداري در اسلام، به يک سير و خط تاريخي از زمان پيامبر اسلام(ص) اشاره مي کند؛ اينکه عزاداري براي امام حسين(ع) از زمان رسول اکرم(ص) شروع شد و نهضت امام حسين(ع) از همان ابتدا مورد توجه پيامبر اسلام بود.

اين نهضت از جانب پيامبر(ص) پيش بيني شده و در مقاطع مختلف پيامبر(ص) از اين مسئله به گريه مي افتاد و ديگران را مي گرياند؛ پيغمبر گلوي امام حسين(ع) را مي بوسيدند و چون از طرز شهادت ايشان آگاه بودند، براي ايشان به شدت ناراحت مي شدند، اين مسئله را هم اهل سنت و هم شيعه نقل کرده اند.

بنابراين اين يک نهضت الهي و وحياني است، در همين راستا بعد از وفات پيامبر(ص)، امير المومنين(ع) هم تذکراتي درباره اين عزاداري براي امام حسين(ع) از زمان رسول اکرم(ص) شروع شد و نهضت امام حسين(ع) از همان ابتدا مورد توجه پيامبر اسلام بود.


واقعه دادند؛ پس نهضت امام حسين(ع) و گريه بر طرز شهادت حضرت، ريشه تاريخي دارد.


دستور امام صادق(ع) براي عزاداري
دريايي فرد معتقد است: «در زمان معاويه، امام حسين(ع) مخالفت هايي مي کند اما به احترام امام حسن(ع) سکوت مي کند؛ البته معاويه هم رعايت خيلي چيزها را مي کرد اما در زمان يزيد نفاق علني شد و اوضاع به کفر مطلق گراييد، امام حسين(ع) قيام کرد و واقعه عاشورا رخ داد.

از آن زمان به بعد نهضت هاي ديگري هم انجام شد، از جمله نهضت توابين. در زمان امام صادق(ع) هم به شيعيان دستور بر گريه و عزاداري مي دادند و عزاداري براي امام حسين(ع) در زمان ايشان بسيار سنگين و توام با اشعار انقلابي بود.

شعراي زيادي در زمان بني اميه و بني العباس شعرهاي انقلابي گفتند مانند دعبل خزاعي؛ در زمان امام رضا(ع) نيز به عناوين مختلف درباره نهضت عاشورا و گريه بر امام تاکيد شد و همچنين اشعار بسيار انقلابي و داغي که فضايل امام و يارانش را مطرح مي کردند، سروده شد. اين روند تا زمان غيبت کبري ادامه پيدا کرد.»


آل بويه و ظهور شيعه ناب
بعد از غيبت کبري حکومت هاي مختلفي روي کار آمد؛ دريايي در اين باره مي گويد: «در زمان علويان و با ورود نوادگان امام حسن مجتبي(ع) به طبرستان، عزداري براي امام حسين(ع) با قوت بيشتري دنبال شد.

بدنبال آنها آل بويه روي کار آمد که اصيل ترين حکومت شيعي در تاريخ اسلام است؛ ناب ترين حرکات سياسي شيعي در اين دوره به وقوع پيوست و عزاداري براي امام حسين(ع) در آن دوران بسيار عميق، پر شور و ناب بود.

آنها با سني ها بسيار خوش رفتاري مي کردند و با ملاطفت آنان را جذب خود کردند، از جمله کارهايي که در اين دوره انجام شد احترام زياد به فضايل اهل بيت(ع) بود. به گونه اي که دانشمندان بزرگي مثل شيخ مفيد را تحت محبت خود قرار دادند و توانستند معارف شيعه را بصورت منطقي بگسترانند.»

اين محقق ديني مي افزايد: «نحوه عزاداري آنها به اين صورت بود که در روزهاي تاسوعا و عاشورا در خيابانها راه مي افتادند و سينه زني مي کردند؛ شيوه عزاداري آنها بسيار مقبول و پسنديده بود.

نوحه هايي که مي خوانند بسيار انقلابي و شبيه به شعرهايي بود که مردم شمال در زمان نزول باران مي خوانند؛ شيوه عزاداري آل بويه مثل زمان امام صادق(ع) بود.

البته در زمان امام صادق(ع) دسته هاي سينه زني در خيابان راه نمي افتاد چون در زمان بني العباس تحت فشار بودند و اجازه انجام اين کار را نداشتند، اما در زمان آل بويه به صورت گسترده اي مراسم سوگواري عاشورا را انجام دادند.

حتي مغازه ها بسته شد و خريد و فروش را حرام اعلام کردند. سني و شيعه را اطعام مي کردند، فضايل اهل بيت(ع) را مي گفتند؛ مي شود گفت حکومت آل بويه در ايران مبدا پيدايش فرهنگ اصيل شيعه است.»


عزاداري مخفيانه
بعد از 126 سال، حکومت آل بويه بوسيله سلجوقي ها از بين رفت؛ در زمان غزنويان و سلجوقيان حاکمان شيعيان را در تنگنا گذاشتند و عزاداري ها براي امام حسين(ع)در اين دوران مخفيانه و محدود بود و اين وضع در زمان خوارزمشاهيان نيز ادامه يافت.

دريايي مي گويد: «يکي از ويژگي هاي دوره سلجوقي اين بود که در مقابل مسجد، خانقاه را گستردند. خانقاه ترکيبي از وسايل اسلامي، هندي و مسيحي است؛ عصر سلجوقي را از نظر تاريخ اسلامي عصر خانقاه مي گويند.

بعد از سلجوقيان حمله مغول شروع شد؛ مغول ها در دوران 200 ساله حکومت شان به شيعه عنايت ويژه اي داشتند.

وقتي چنگيز از بين رفت و سلسله هاي مختلفي از خود مغول بوجود آمد، بيشتر پادشاهان مغول در آن زمان شيعه مي شدند؛ بنابراين در زمان مغول آزادي مذهب وجود داشت و براي امام حسين(ع) هم عزاداري انجام مي شد اما دسته هاي عزاداري وجود نداشت.»


افراط در عزاداري ها از کجا شروع شد؟
وي ادامه مي دهد: «بعد از مغول ها و تيموريان به زمان صفويه مي رسيم. در زمان صفوي تا روي کار آمدن شاه اسماعيل، افراطي در عزاداري ها نبود. اما وقتي شاه عباس روي کار آمد اين قضيه روبه افراط گراييد.

در آن زمان کارهايي از قبيل توهين کردن به ترک هاي عثماني که سني بودند انجام مي شد؛ از آن طرف علماي عثماني را تحريک مي کردند که بالاي منبر بروند و به شيعه توهين کنند.»

دريايي درباره چگونگي باب شدن برخي انگاره هاي وارداتي غربي در مراسم عزاداري امام حسين(ع) و پيدايش خطي از حضور تبشيري هاي مسيحي، افرادي که از جاسوسان انگليس، پرتغال، فرانسه و زخم خورده هاي دوران صليبي بودند، مي گويد: «آنها با در زمان شاه عباس فردي از طرف دربار به اروپا فرستاده شد تا در مراسمي که حواريون براي شهادت(!) مسيح در شهر لوور انجام مي دادند حضور يابد؛ در آن مراسم از آلاتي چون عّلم و.. براي گراميداشت مسيح استفاده شده بود


ديدن کشمکش هاي بين عثماني ها و ايراني ها، از يک طرف خليفه هاي عثماني را عليه پادشاهان ايران تحريک مي کردند و از طرف ديگر حاکمان ايران را عليه آنان تا جايي که اين دو قدرت را به جان هم انداختند.

صفويه به دنبال اوج دادن مفاهيم قومي و به کار بردن مذهب شيعه به عنوان نيرويي قوي عليه سني بود. استفاده مذهب عليه ترکان عثماني راه را براي سوء استفاده خارجيان باز کرد.»


نفوذ مسيحيت در شکل عزاداري
در زمان شاه عباس مسيحيان نفوذ و زد و بندهاي زيادي با دربار داشتند، به همين علت مسائلي وارد تشکيلات و دربار صفوي شد که علما نمي توانستند براي مقابله با آن کاري کنند؛ البته تذکر مي دادند که اين رسوم مسيحيت است و جايي در اسلام ندارد اما در نهايت مجبور به تمکين بودند.

از طرف ديگر چون صفويان دنبال توجيه حکومت خود به عنوان شيعه بودند، بعضي از ارشادات و رهنمودهاي علماي شيعه را مي پذيرفتند ولي در بعضي از امور علما توان اعتراض نداشتند چون اين مسايل توسط علماي منحط که جيره خوار دربار بودند، اوج مي گرفت.

به گفته اين محقق ديني در زمان شاه عباس فردي از طرف دربار به اروپا فرستاده شد تا در مراسمي که حواريون براي شهادت(!) مسيح در شهر لوور انجام مي دادند حضور يابد.

در آن مراسم از آلاتي چون عّلم و.. براي گراميداشت مسيح استفاده شده بود که نماينده اعزامي در بازگشت به دربار صفوي کاربرد آنچه را ديده بود براي عزاداري امام حسين(ع) پيشنهاد داد که شاه عباس با روي باز پذيرفت...

استدلال شاه عباس اين بود که اولا ما با برادران مسيحي مشکلي نداريم، ما با آنها راحت تر از سني هاي مسلمان زندگي مي کنيم انگاره هاي مسيحيت وقتي در دوران صفويه اوج گرفت کم کم اين توهم بوجود آمد که امام حسين(ع) مثل مسيح کشته شده تا گناهان شيعيان بخشيده شود!! همان تفکري که در مسيحيت وجود دارد.


لذا احساس غرور مي کرد که اين مراسم را بگيرد و در تشکيلات عزاداري وارد کند چون اينها را عامل هيجان و برانگيختن شيعه مي دانست.

مردم با شنيدن صداي طبل و سنج راه مي افتادند و زنجير و سينه مي زند حتي اين علامتي که الان وجود دارد و متاسفانه ساليان سال است از آن استفاده مي کنند، از همين زمان باب شد.



توهمات و خرافات؟
دريايي درباره استفاده از ابزار غربي در مراسم عزاداري در دوره پس از صفوي مي گويد: «در زمان قاجار عَلم کشي و اين سبک عزاداري اوج گرفت؛ در زمان پهلوي رضاخان مخالف عَلم کشي بود اما انگليس به او دستور داد که به علم و کتل بي اعتنا نباشد.»

وي همچنين درباره ساير توهمات و تفکرات درباره قيام عاشورا ادامه مي دهد: «انگاره هاي مسيحيت وقتي در دوران صفويه اوج گرفت کم کم اين توهم بوجود آمد که امام حسين(ع) مثل مسيح کشته شده تا گناهان شيعيان بخشيده شود!! همان تفکري که در مسيحيت وجود دارد...»

عوامل بيگانه در هر دوره به صورت مستقيم و غير مستقيم افراد و افکار خودشان را در راس برنامه ريزي ها و سياست گذاري ها قرار مي دهند و با حمايت هاي مالي برنامه هاي وسيع خودشان را براي ترويج خرافات در عزاداري ها همچنين ساير زواياي فرهنگي به مرحله اجرا مي گذارند.

اما بايد دانست آنچه امروز در دل و جان مردمان ايران زمين وجود دارد؛ ارادتي است عميق و قلبي به يک خاندان مطهر و راهگشا و حسين(ع) و عاشورا شاه بيت اين غزل عاشقي مردم ايران است.

اگرچه نبايد از موج سواري بيگانه بر اين احساس مردمي و خودجوش و پتانسيل بي بديل اجتماعي و مبناي اتحاد ملي غافل ماند.
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 11-01-2014, 07:39 PM   #16
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید



تراژدی کودکانه: بازخوانی داستان علی اصغر، رقیه و دو طفل مسلم

امروز با خیل تحصیل کرده‌هایی روبرو هستیم که در مسایل مذهبی، از مردم کوچه و بازار قدیم، بسیار عوام‌تر، متعصب‌تر و خرافی‌تر هستند. در گذشته مردم با اینکه بی‌سواد بودند ولی به دلیل نشستن بر پای منبر های مختلف و شنیدن سخنان متنوع در حد خود، قدرت تجزیه و تحلیل می‌یافتند و هر حرف و سخنی را باور نمی‌کردند. اما متاسفانه برخی از تحصیل کرده‌های ما، این حد از فهم مذهبی را هم ندارند و بدون مطالعه و اطلاعات علمی و منطقی یا منکر همه چیز می‌شوند و یا فکر می‌کنند هر چه بی‌حساب و خرافی‌تر بیندیشند و کودکانه‌تر عمل کنند، دیندارتر هستند. گویا این دو گروه معتقد هستند غیر از موضوع تحصیل تخصصی آنها، برای تایید یا رد مسائل دینی نیازی به هیچ مطالعه، تخصص و یا دید کارشناسانه نیست. این موضوع وقتی تاسف‌بار‌تر می‌شود که مبلغین مذهبی ما نیز عوام زده شده و مسئولیت‌های اجتماعی و امکانات دولتی را نیز به ظاهر‌گرایی و تظاهر بفروشند و برای خرافات که مشتری فراوان دارد خوراک تهیه کنند. نگارنده در این ایام در صدد برآمد تا به بازخوانی پرونده سه داستان غم انگیز جریان کربلا که غالباً در عزادرای‌ها و رسانه‌ها به آن اشاره می‌شود بپردازد، تا حقیقت از تحریف، اسطوره و خرافه باز شناخته شود.
به نظر کارشناسان تاریخ برای قبول یک حقیقت تاریخی، زمان تنظیم سند حادثه باید به آن حادثه بسیار نزدیک باشد و هر چه زمان آن سند از حادثه فاصله بیشتری داشته باشد صحت آن سند مشکوک‌تر خواهد بود و با وجود سند‌های دست اول تکیه بر اسناد دورتر قابل توجیه نیست.
۱- همه شنیده‌ایم که «ابی عبدالله الحسین (ع) کودک شش ماهه‌ای به نام علی اصغر داشته است. زمانیکه امام تشنگی کودک خود را احساس کرد، او را جلوی لشکر دشمن آورد و گفت: اگر به من رحم نمی‌کنید، لااقل بر لب تشنه و جگر سوخته این کودک رحم کنید و جرعه‌ای آب به او بنوشانید. در این زمان حرمله با تیر سه شعبه گلوی علی اصغر را نشانه گرفت.»
این داستان به این شکل هیچ مستند تاریخی درستی ندارد و به نظر می‌رسد که از جعلیات ملاحسین کاشفی سنی مذهب، در کتاب «روضة الشهداء» باشد. او اسطوره پرداز متوفای ۹۱۰ هجری است. کاشفی این کتاب را به سفارش حاکم وقت و برای خوشایند او پردازش شده است. این کتاب اولین مقتل فارسی است که با قلم زیبا و نثر روان فارسی تنظیم شد و مبلغین مذهبی با خواندن این کتاب به «روضه خوان» معروف شدند و به این مجالس، مجالس «روضه خوانی» گفته شد. دلیل اینکه می‌گوییم این داستان ساخته اوست این است که وی تراژدی علی اصغر را برخلاف برخی از اخبار یا داستان‌های دیگر کتاب خود، که آن را از منبعی نقل می‌کند، بدون استناد به هیچ منبع، با آب و تاب بیشتر از آنچه نقل شد به همین صورت آن را پردازش کرده است. (روضة الشهداء،‌ ص۷۵۳)
شیخ مفید متوفای ۴۱۳ هجری یعنی حدود پانصد سال قبل از کاشفی، در بخش مقتل کتاب «ارشاد» خود، که معتبر‌ترین کتاب شیعه در زمینه تاریخ ائمه اطهار (ع) است می‌نویسد: پسران امام حسین (ع) عبارت بودند از جعفر،‌ علی اصغر،‌ علی اکبر و عبدالله. جعفر در زمان حیات امام فوت کرد. (الارشاد، ص۱۲۶) سه فرزند دیگر او که در کربلا حضور داشتند، یکی علی اصغر بود که مادرش لیلی دختر مسعود ثقفی بود و در کربلا جنگید و اولین شهید بنی‌هاشم شد. (تاریخ طبری، ج۷، ص۳۰۵۲ ) (همان که در بین ما امروز به علی اکبر معروف است) نام فرزند دیگر او علی اکبر بود. (الارشاد، ص۱۲۷) علی اکبر به نظر شیخ مفید همان امام زین العابدین (ع) است. عبدالله که کوچکترین فرزند امام بود مثل برادرش در کربلا شهید شد.(همان، ص ۱۲۹) نحوۀ شهادت عبدالله بن حسین (ع) اینگونه بود که، امام حسین در حالی که جلو خیمه‌ها نشسته بود. فرزندش عبدالله که کودکی بود پیش پدر آمد. امام او را بر روی زانوهای خود نشاند. مردی از بنی اسد تیری به سوی او پرتاب کرد. آن تیر به گلوی کودک اصابت کرد و او شهید شد. سید الشهدا(ع) دست خود را از خون او پر کرد و به زمین ریخت. سپس گفت: پروردگارا اگر یاری خود از آسمان را بر ما دریغ می‌داری، پس پاداش ما را، در آنچه بهتر است قرار ده و انتقام ما را از این مردم ستمکار بگیر. ( تاریخ طبری هم، ج۷، ص۳۰۵۵ ) سپس امام آن کودک را برداشت و در کنار کشتگان خاندان خود نهاد. (الارشاد، ص۱۱۲)
ابو الفرج اصفهانی متوفای ۳۵۶ هجری در کتاب «مقاتل الطالبیین» که در آن، از کشته شدگان خاندان ابوطالب سخن می‌گوید، نحوه شهادت عبدالله بن الحسین را شبیه شیخ مفید نقل کرده است با این تفاوت که از قول یک راوی می‌نویسد که حضرت، خون گلوی او را به آسمان پرتاب ‌کرد و قطره‌ای از آن به زمین باز نگشت. امام در این حال فرمود: بار خدایا این کودک در نزد تو از بچه ناقه صالح کمتر نیست. (مقاتل الطالبیین، ص۱۱۱) او مادر عبدالله بن الحسین را رباب دختر امریء القیس دانسته است. ابو الفرج از قول امام باقر (ع) نقل می‌کند که حرمله قاتل عبدالله بن حسن (ع) در کربلا بوده است (همان، ص۱۰۹) احتمالا بین عبدالله بن حسن و عبد الله بن حسین (ع) مورخین خلط کرده‌اند.
این در حالیست که یعقوبی‌ متوفای ۲۸۴ هجری در تاریخ‌ خود آورده است‌: امام‌ سوار اسب‌ خویش‌ بود. نوزادی‌ را که‌ در همان‌ ساعت‌ برای‌ او متولد شده بود را به دستش‌ دادند، ابی عبدالله در حالی‌ که‌ در گوش‌ او اذان‌ می‌گفت‌ و کام‌ او را بر می‌داشت‌، تیری‌ در گلوی‌کودک‌ نشست‌ و او را سر برید. امام،‌ تیر را از گلوی‌ کودک‌ بیرون‌ کشید و او را به‌ خونش‌ آغشته‌ ساخت‌ و گفت‌: به‌ خدا سوگند که‌ تو از ناقه‌ صالح‌ بر خدا گرامی‌تری‌، و محمد (ص‌) هم‌ از صالح‌ بر خدا گرامی‌تر است‌. (تاریخ یعقوبی، ج‌۲، ص‌۱۸۲-۱۸۱)
چنانچه ملاحظه شد قضیه التماس از دشمن و طلب آب از جانب امام حسین (ع) برای خود یا کودک شش ماهه‌ای به نام علی اصغر در هیچ یک از منابع معتبر تاریخی ذکر نشده است.
۲- تراژدی کودکانه دیگری را که «ملا حسین کاشفی» در کتاب خود به نقل از کتاب «کنز الغرایب» آورده است که این کتاب موجود نیست، داستان دختری است چهار ساله از امام حسین (ع) که در شام بهانه پدرش امام حسین (ع) را میگیرد و یزید دستور می‌دهد که سر پدر را نزد او ببرند. او با دیدن سر، غش کرده و جان به جان آفرین تسلیم می‌کند. (روضه الشهداء، ص۸۴۵)
این دختر در بین روضه خوانان «رقیه» نام دارد و سن او سه سال است ولی در هیچ یک از کتب معتبر شیعی از گذشتگان، دختری با این نام برای امام حسین (ع) ثبت نشده است و این داستان را نیز کسی نقل نکرده است. بنا بر نقل شیخ مفید، امام حسین (ع) دو دختر بیشتر نداشت، یکی «سکینه» که مادر او «لیلی» بود و دیگری «فاطمه» نام داشت که مادرش «امِ اسحاق» دختر «طلحه بن عبید الله» بود.(روضه الشهداء،‌ ص ۱۳۷)
مقبره معروف «رقیه» در شام به احتمال قوی قبر «رقیه» دختر امیر المومنین (ع) است چون حضرت علی (ع) دو دختر به نام «رقیه» داشته است. یکی رقیه که مادرش «ام حبیب» دختر «ربیعه» بوده است و دیگر «رقیه صغری» که مادرش «جمانة» نام داشته و کنیه‌اش «ام جعفر» بوده است. (ارشاد مفید، ج۱، ص۳۵۵) این نقل با نقل کسانیکه در کنار قبر شام سنگی را دیده اند که بر روی ان نوشته بوده است که «هذا قبر رقیه بنت امیرالمومنین علیه السلام» هماهنگ است. البته امام حسن مجتبی (ع) نیز دختری به نام رقیه داشته‌اند. (همان، ج۲، ص۱۶) در صورتیکه داستان رقیه مرتبط با دختر امام حسن باشد اگر امام حسن این دختر را در آخرین لحظات عمر خویش نیز به دنیا آورده باشد در جریان حادثه کربلا حداقل باید ۱۱ ساله باشد بنابراین داستان خرابه شام و دختر سه یا چهار ساله امام حسین (ع) هم پایه و مبنای تاریخی ندارد.
۳- تراژدی کودکانه، دیگر مربوط به «دو طفل مسلم» است. این داستان را نیز «ملا حسین کاشفی» در کتاب «روضة الشهداء» بدون اینکه از کتابی نقل کند آورده است. به احتمال قوی این داستان غم انگیز طولانی که به این صورت در هیچ کتاب تاریخی از آن خبری نیست، از داستانهای ساختگی خود کاشفی باشد. داستان بنا بر نقل او اینگونه است که: مسلم در کوفه دو کودک خود، «محمد» و «ابراهیم» را به «شریح قاضی» سپرد و بعد از شهادت مسلم، قاضی آنها را راهی مدینه ‌کرد ولی آنان در بین راه دستگیر شدند و به زندان ‌افتادند. آنان بار دیگر به دست «مشکور» زندانبان فرار ‌کردند ولی باز راه را گم ‌کرده، زنی آنان را پناه ‌داد که شوهرش «حارث» برای کسب جایزه خود به دنبال دو طفل مسلم بود. او پس از آگاه شدن از ماجرا، آنها را به کنار رودی ‌برد تا به قتل برساند و سر آنان را نزد ابن زیاد ببرد. چون زن و فرزند و غلام او، وی را از این کار باز می‌داشتند، او فرزند و غلام خود را کشت و سپس دو طفل مسلم را نیز کشته، تن آنها را در آب انداخت و سر آن دو کودک را نزد ابن زیاد آورد. «ابن زیاد» گریست و دستور قتل حارث را صادر کرد. ابن زیاد حارث را به «مقاتل» نامی که دوستدار اهل بیت بود سپرد تا او وی را بکشد. او حارث را به همان مکانی آورد که کودکان کشته شده بودند و سر آن دو کودک را نیز به آب انداخت. بالاخره «مقاتل»، «حارث» را تکه تکه کرد و به دریا ریخت، دریا آنان را بیرون انداخت، به چاه انداخت، چاه آنان را بیرون انداخت، ناچار وی را سوزاندند و خاکسترش را بر باد دادند. (روضه الشهداء، ص۵۰۳-۵۲۲)
باید توجه داشت که در کتب معتبر پیشینیان نامی از «ابراهیم» به عنوان فرزند مسلم بن عقیل نیست. نام فرزندان مسلم در کتب تاریخ از جمله «مقاتل الطالبیین» «ابو الفرج اصفهانی»، «محمد» و «عبدالله» است. (مقاتل الطالبیین، ص۱۱۳) خوارزمی در مقتل خود، شیخ صدوق در امالی، و طبری در تاریخ خود آورده‌اند که هر دو فرزند مسلم روز عاشورا در کربلا شهید شدند. «عبدالله بن مسلم بن عقیل» اولین کسی بود که از اهل بیت به میدان آمد و بعد از خواندن رجزی و کشتن تعدادی از دشمنان به شهادت رسید. برخی نحوه شهادت او را اینگونه توصیف کرده‌اند که او در حالی که دستش به پیشانیش بود تیر خورد، به طوری که دیگر نتوانست دست خود را از پیشانی جدا کند و سپس با تیری دیگر به شهادت رسید. پس چنانچه ملاحظه شد داستان «دو طفل مسلم» نیز جعلی است و دو فرزندی که مسلم داشت در کربلا شهید شدند.
بلی، در مجلس نوزده کتاب «امالی» شیخ صدوق شبیه این داستان را برای دو کودک فراری از لشکر ابن زیاد پس از شهادت امام حسین (ع) نقل کرده است که آنها نه فرزندان مسلم بلکه فرزندان جعفر طیار بودند که تحویل ابن زیاد داده شدند و آنها فرار کردند. (ج۱، ص۸۲-۸۸) این در حالی است که جعفر ابن ابی طالب در حدود پنجاه سال قبل در نبرد تبوک به شهادت رسیده است و داشتن کودکانی در آن زمان محال است. خوارزمی در «مقتل الحسین» فراریان از لشکر ابن زیاد را پناهنده به زنی می‌داند که بعدا شوهرش تصمیم می‌گیرد سر آنان را به ابن زیاد تحویل دهد. (امالی، ج۲،ص ۵۴-۵۸)
این سه داستان را به صورت نمونه از منابع اولیه و معتبر نقل کردیم تا معلوم شود چگونه ناآگاهانه اموری را مسلّم و قطعی دانسته‌ایم در حالی که اصل و پایه‌ای برای آنها نمی‌توان ترتیب داد. به همین جهت از دانش آموختگان حوزه و دانشگاه انتظار می‌رود که بدون مطالعه و تحقیق کارشناسانه به عنوان دین، اذهان خود و مردم را آلوده به خرافات نکنند و ذهن توده‌ها را چنان شکل ندهند که آکنده از امور نادرستی شود که دیگر نتوان آن را از اذهان پاک ساخت.
در این شب‌ها، تلویزیون فیلمی در مورد «طفلان مسلم» پخش می‌کند و برای آن داستانهایی پرداخته است که چنانچه ملاحظه شد ساختگی است. وقتی این داستان آن هم از رسانه ملی پخش شود چگونه می‌توان آن را از ذهن‌ها پاک کرد. در اقصی نقاط مناطق شیعه نشین دنیا، با جمعیت‌ها و هیئت‌هایی به نام «علی اصغر» و «رقیه خاتون» روبرو هستیم که حتی توسط تحصیل کرده‌ها شکل گرفته است و چنانچه ملاحظه شد وجود چنین فرزندانی برای امام حسین (ع) به شدت مشکوک است. نگارنده در این سال‌ها در شهر اصفهان مشاهده ‌کرده است که سرتاسر شهر، به پیروی از آنچه در سال‌های گذشته در تهران انجام گرفته پرده‌هایی از طرف سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان، مجتمع فرهنگی امام خمینی، انجمن جوانان باب الحوائج علی اصغر، تحت عنوان «باب الحوائج علی اصغر (ع)» تدارک دیده شده است. جای تعجب است که در جایی، خود امام حسین (ع) باب الحوائج معرفی نمی‌شود ولی علی اصغر (ع) کودک شیرخوار و افسانه‌ای او، باب الحوائج برخی مسئولین امور فرهنگی شهر است.

دوستان در صورت تمايل باقي مسائل را ميتوانند در لينك هاي زير مطالعه كنند:
تحریفات عاشورا (1)
تحریفات عاشورا (2)
تحریفات عاشورا (3)
تحریفات عاشورا (4)
تحریفات عاشورا (5)
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 11-01-2014, 10:04 PM   #17
Kaman
 
Kaman's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2011
پست ها: 4,141
تشکرها: 14,482
در 3,985 پست 18,675 بار تشکر شده
Points: 38,014, Level: 100
Points: 38,014, Level: 100 Points: 38,014, Level: 100 Points: 38,014, Level: 100
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

مطلب بسیار جالبی بود و با تشکر از alisosho گرامی.

یک موضوع بسیار مشکوک دیگری هم که ر این جریان وجود دارد این استکه از کودکی دهها بار خودم از منابر و از مداحان شنیده ام که قبل از فرارسیدن آخرین مهلت, حضرت حسین (ع) یاران خود را آزاد گذاشت که بروند و در امان بمانند و حتی بیعت خود را نیز از یاران خود برداشت تا آنها آزادانه تصمیم به رفتن بگیرند. ولی آنهائی که نرفتند و با ایمان در کنار امام ماندند برای روز عاشورا همگی غسل شهادت کردند. بارها از خود پرسیده ام که "بی آبی و غسل شهادت؟! و در روز بعد تشنگی بینهایت؟
واقعیت هم غیر از این نیست که با عشقی که به امام حسین و خاندان او داریم, هم ما بدمان نمیآید که موضوع ستمی را بر امام و خانواده او رفته است را بیشتر و شدید تر کرده و با بدل کردن به افسانه هر از چندی هم برای در تاریخ برای آن بال و پر جدیدی هم بسازیم که در صده های گذشته نیز حتمآ این چنین بوده است.

اینکه حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) چون پدر خود امام علی ابن ابی طالب (ع) در مقابل زر و زور و تزویز و ظلم دستگاه حکومتی بنی امیه مردانه و با خلوض نیت و ایمان مطلق ایستاد و برای اثبات حقانیت و تمایز اسلام علوی از اسلام اموی معاویه وفرزندش یزید شهادت خود و یاران خود را پذیرفت, در آن هیچگونه شکی نیست و میباید که تا ابد سر بر آستان چنین امام و پیشوائی سائید. این هم که با نبود امکانات ثبت دقیق جریات و وقایع در 1400 سال پیش, واقعیت صحرای کربلا دقیقآ چه بوده است, برای ما کاملآ مشخص نیست و نمیتواند هم باشد. لذا بعوض روی آوردن و پرداختن به سطح موضوع, بنظر میآید که مفید تر آن خواهد بود که بیائیم و راه و روش و مرام آزادانه این امام را در جامعه شیعی خود ترویج کنیم. شاید جامعه شیعی از این طریق از اتفاق تاریخی ای که برای امام حسین افتاده است بتواند برای ساختن جامعه ای آزادتر, آبادتر و اسلامیتر و عدالت آمیز تر بیشتر بهره ببرد.

موضوع واقعه صحرای کربلا بی شباهت به موضوع به صلیب کشیده شدن حضرت عیسی نیست. قرآن در بیش از 1400 سال پیش بر این عقیده است که این پیامبر را خدا قبل از اینکه ماموران حکومت بتوانند به صلیب بکشند به پیش خود فراخواند و عیسی به صلیب کشیده نشد. در عوض, تمامی مسیحیت بر این عقیده است که عیسی به صلیب کشیده شد و بر روی صلیب هم با شکنجه فراوانی که تحمل کرد جان باخت! بسیاری از مسیحیان در گذشته و حال در این مورد عزاداری کرده و اشک میریزند و دسته جات خیابانی هم ترتیب میدهند که امروز بیشتر در آمریکای لاتین و اسپانیا دیده میشود.

.
Kaman آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از Kaman بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 11-01-2014, 11:55 PM   #18
FarShir
 
تاریخ عضویت: Sep 2010
پست ها: 3,726
تشکرها: 6,719
در 3,046 پست 9,719 بار تشکر شده
Points: 12,987, Level: 74
Points: 12,987, Level: 74 Points: 12,987, Level: 74 Points: 12,987, Level: 74
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

در مواقع بي ابي تيمم مي تواند جايگزين غسل كردن با اب شود. ولي بايد ديد از چه وقت تيمم در وقت بي ابي استفاده شده است.
نيت مهم است.
ارسال شده توسط تلفن همراه
__________________
اگر از ديده كوته نظران افتاديم
نيست غم، صحبت صاحب نظري ما را بس!
FarShir آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از FarShir بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 11-02-2014, 08:14 AM   #19
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

نقل قول:
روز عاشورا همگی غسل شهادت کردند. بارها از خود پرسیده ام که "بی آبی و غسل شهادت؟! و در روز بعد تشنگی بینهایت؟
از اينكه ياران امام حسين ـ عليه السّلام ـ در شب عاشورا غسل نموده‌اند در ميان تاريخ نويسان اختلاف است. در كتاب لهوف سيد بن طاووس، به مسئله غسل كردن امام حسين ـ عليه السّلام ـ و يارانش اشاره نشده است. هم چنين در كتاب ارشاد شيخ مفيد نيز به اين مطلب اشاره نشده است و لي در كتاب خصائص الحسين شيخ جعفر شوشتري به غسل كردن امام حسين ـ عليه السّلام ـ در شب عاشورا اشاره شده است. و كتاب‌هاي معتبر تاريخي به مسئله غسل اشاره‌اي نكرده‌اند.
قابل ذكر است كه نام اصلي كتاب خصائص الحسين
، دمع الحسین علی خصائص الحسین يا اشک روان بر امیر کاروان كه اين استنتاج را ميدهد كه كتابي تاريخي و احساسي باشد و در مورد مبحث قابل شك است گرچه اين كتاب در زمان خود به اصطلاح فخر زمان بود...
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 11-02-2014, 08:17 AM   #20
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

اگر کسی بخواهد امروز ذکر مصیبت کند، باید بر مصائب جدید اباعبدالله بگرید، بر این دروغ هایی که به ابا عبدالله علیه السلام نسبت داده می شود گریه کند

برگرفته از نوار سخنراني استاد مطهري "حسينه ارشاد":

ما برای سیدالشهدا، اصحاب و یارانی ذکر کرده ایم که اصلا ایشان چنین اصحاب و یارانی نداشته است. مثلا در کتاب محرق القلوب که اتفاقا نویسنده اش هم یک عالم و فقیه بزرگی است، ولی از این موضوعات اطلاع نداشته، نوشته شده است که یکی از اصحابی که در روز عاشورا از زیر زمین جوشید هاشم مرقال بود. در حالی که یک نیزه هجده ذرعی هم دستش بود، آخر یک کسی هم گفته بود سنان بن انس که بنا به قول بعضی ها سر امام حسین را برید، یک نیزه ای داشت که شصت ذرع بود. گفتند نیزه شصت ذرعی که نمی شود! گفت خدا برایش از بهشت فرستاده بود. اینجا هم در کتاب محرق القلوب نوشته که هاشم بن عتبه مرقابل با نیزه هجده ذرعی پیدا شد. در حالی که این هاشم بن عتبه از اصحاب حضرت امیر بوده و در بیست سال پیش هم کشته شده بود. ما برای امام حسین یارانی ذکر می کنیم که نداشته است. (و یا زعفر جنی جزو یاران امام حسین است). یا دشمنانی را ذکر می کنند که نبوده است.

*
در کتاب اسرار الشهاده نوشته شده است که لشکر عمر سعد در کربلا یک میلیون و ششصد هزار نفر بود. باید سوال کرد اینها از کجا پیدا شدند، اینها همه در کوفه بودند، مگر یک چنین چیزی می شود؟! و نیز در آن کتاب نوشته که امام حسین در روز عاشورا سیصد هزار نفر را با دست خودش کشت! با بمبی که در هیروشیما انداختند تازه شصت هزار نفر کشته شدند و من حساب کردم که اگر فرض کنیم که شمشیر مرتب بیاید و در هر ثانیه یک نفر کشته شود، کشتن سیصد هزار نفر، هشتاد و سه ساعت و بیست دقیقه وقت می خواهد. بعد دیدند این تعداد کشته با طول روز جور در نمی آید، گفتند روز عاشورا هم هفتاد ساعت بوده است! همینطور درباره حضرت ابوالفضل گفته اند که بیست و پنج هزار نفر را کشت که حساب کردم اگر در هر ثانیه یک نفر کشته شود، شش ساعت و پنجاه و چند دقیقه و چند ثانیه وقت می خواهد. پس حرف این مرد بزرگ حاجی نوری را باور کنیم که می گوید اگر کسی بخواهد امروز بگرید، اگر کسی بخواهد امروز ذکر مصیبت کند، باید بر مصائب جدید اباعبدالله بگرید، بر این دروغ هایی که به ابا عبدالله علیه السلام نسبت داده می شود گریه کند.
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 11-02-2014, 01:04 PM   #21
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

ولی افسوس که اینها به جای آنکه افکار حسین را به ما بیاموزند فقط زخم های تنش را نشان می دهند.......و بزرگترین رنج او را کم آبی معرفی می کنند.... و تنها حرفی که از او نقل می کنند و تکرار این که کودکش را دستش گرفته و پیش شمر و حرمله ایستاده و تلاش می کند تا آنها را به رحم آورد و ناله می کند که ای قوم اگر به من رحم نمی کنید به این کودک رحم کنید اگر من گناهکارم این طفل که گناهی نکرده است................؟ اختلاف سطح معروف و منکر آن روضه خوان حسین(راستی کدام حسین؟)را بنگر و امر به معروف و نهی از منکر این حسین را.......

شريعتي
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 11-02-2014, 01:23 PM   #22
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

به گزارش شیعه آنلاین به نقل از فارس، عضو گروه تحقیقاتی دانشنامه 14 جلدی امام حسین (ع) می‌گوید: بیشترین تحریفاتی که درباره نقل قیام عاشورا انجام شده است، در مقاتلی مانند «ابی‌مخنف»، «اسرارالشهادة»، «نورالعین»، «منتخب طریحی» و مقاتلی که در قرون اخیر نوشته‌ شده‌اند، وجود دارد.

برخورد احساسی با واقعه عاشورا سبب ورود برخی از مطالب غیرواقعی در کتاب‌هایی است که بیشتر آنها در قرون اخیر نگاشته شده‌اند. برای بررسی و شناخت انحرافات و خرافه‌هایی که وارد مقاتل شده‌اند، میزگردی با حضور حجج اسلام سیدمحمود طباطبایی‌نژاد و امیرحسین ملک‌پور، اعضای گروه تحقیقاتی دانشنامه 14 جلدی امام حسین (ع) انجام شد که گزیده‌ای از آن در پی می‌آید.

حضرت قاسم (ع) در روز عاشورا ازدواج نکرد
حجت‌الاسلام ملک‌پور برای بیان و معرفی مطالب خرافی که در مقاتل آمده و امروز از آنها در مجالس عزاداری امام حسین (ع) یاد می‌شود، سخنان خود را اینگونه آغاز می‌کند: خوشبختانه با افزایش آگاهی مردم، مطرح کردن مطالب خرافی به حداقل خود رسیده است و در جامعه خیلی‌ها به دنبال این هستند که حرف‌هایی که می‌زنند و روضه‌هایی که می‌خوانند، همه صحیح و معتبر باشد. حتی در جلساتی که با برخی مداحان شهر قم داشتیم، اشعار و روضه‌های خود را تصحیح می‌کردند؛ اما باز هر از ‌گاهی این مشکل دیده می‌شود که از جمله مطالب خرافی در باره واقعه عاشورا، گرفتن مجلس عروسی حضرت قاسم (ع)، حجله‌بندی کردن و حنابندان است که هنوز هم در برخی از مجالس به خصوص زنانه وجود دارد. این مطالب خرافی و از جمله مواردی است که شهید مطهری آن را به شدت رد می‌کند.

کتاب «اسرار الشهادة» مملو از انحرافات و مطالب خرافه است
وی ادامه می‌دهد: اباعبدالله (ع) تنها دو دختر دم بخت به نام‌های «فاطمه» و «سکینه» داشت. برخی از دختری به نام «زینب» یاد کرده‌اند و برخی هم به «رقیه» اشاره کرده‌اند که سن آنها کم بود. دختران امام حسین (ع) را برخی 4 تن، برخی 3 تن و برخی 2 تن بیان کرده‌اند که تنها 2 دختر بزرگ داشت که آنها را به عقد پسران امام حسن (ع) درآورده بود.

ملک‌پور می‌افزاید: «فاطمه» همسر «حسن مثنی» بود که شوهرش در واقعه کربلا زخمی می‌شود و تا مرز شهادت پیش می‌رود؛ ولی زنده می‌ماند. داماد دیگر امام حسین (ع)، «عبدالله بن حسن» بود که «سکینه» را به عقد او درآورده بودند. البته در واقعه عاشورا دو «عبدالله بن حسن‌» حضور داشتند. یکی «عبدالله» یازده ساله که در کربلا و در لحظات آخر در آغوش عمویش امام حسین (ع) به شهادت رسید و دیگری یک «عبدالله» دیگر که از نظر سنی بزرگ‌تر بوده که عقد «سکینه» را قبل از واقعه کربلا برای وی می‌خوانند و در جریان کربلا به شهادت می‌رسد. پس دختر دیگری برای ازدواج با قاسم باقی نمی‌ماند.

این محقق در ادامه با اظهار تأسف از مطالب منتشر شده در مقاتل ضعیف می‌گوید: متأسفانه در کتاب «اسرارالشهادة» به طرز فجیعی داستان حضرت قاسم (ع) بیان می‌شود.

این کتاب می‌نویسد که عروسی حضرت قاسم (ع) و یکی از دختران امام حسین (ع) در روز عاشورا اتفاق می‌افتد که اصلاً زمان مناسب برای این کار نیست. در این کتاب این جریان تحریفی اینگونه بیان شده است که در حین انجام مراسم عروسی، قاسم (ع) صدای رجز می‌شنود و به میدان می‌رود و جنگ می‌کند و بعد باز می‌گردد و شخص دیگری رجز می‌خواند و بار دیگر که قاسم عزم میدان می‌کند، دختر به حالت گلایه می‌گوید پس دیدار ما چه می‌شود؟ و قاسم (ع) می‌گوید که دیدار ما به قیامت! بعد دختر می‌گوید که از کجا تو را بشناسم؟ قاسم (ع) آستین لباسش را پاره می‌کند و می‌گوید از این آستین پاره. بعد در جنگ شهید می‌شود. سرها را که برای ابن‌زیاد می‌بردند، یک وزیر ایرانی درخواست می‌کند که یک سر هم به ما بدهید تا ما هم شادی کنیم. سر قاسم (ع) را به او می‌دهند. وزیر آن را به ایران می‌آورد و مدت‌ها با این سر چوگان‌ بازی می‌کردند.

ملک‌پور با اظهار تأسف دوباره ادامه می‌دهد: کتاب «اسرارالشهادة» در ادامه در ده‌ها صفحه بحث می‌کند که استخوان این بزرگان به این دلیل و آن دلیل محکم است و سر مشکلی پیدا نمی‌کرد. پس از مدتی یکی از زنان که از نواده‌های «عمار یاسر» بود، شبی در خواب حضرت زهرا (س) را می‌بیند که به او می‌فرماید:‌ «این سر فرزند من است و چرا با آن این رفتار را می‌کنید.» پیرزن صبح به پسرش می‌گوید که حاضری سرت را به جای این سر بدهی؟ پسر موافقت می‌کند. پیرزن سر پسرش را می‌برد و آن را به جای سر قاسم (ع) برای بازی چوگان وزیر ایرانی و اطرافیانش می‌دهد. آنها سر را می‌برند تا چوگان بازی کنند؛ اما سر می‌ترکد. دوباره باز می‌گردند و سر اصلی را می‌برند.

وی می‌افزاید: در ادامه این نقل کذب تاریخی آمده که بالاخره تعدادی از کردها می‌آیند و این سر را می‌گیرند و بعد آن را در شمیران تهران دفن می‌کنند که به امامزاده شاهزاده قاسم (ع) معروف می‌شود و متأسفانه هنوز هم هست.

امامزاده قاسم دربند و بی‌بی‌زبیده شهرری جعلی است
ملک‌پور تأکید می‌کند: نویسنده این مقتل ضعیف؛ چون امام حسین (ع) تنها دو دختر شوهردار به نام‌های «فاطمه» و «سکینه» داشت، یک دختر خیالی برای امام حسین (ع) به نام «زبیده» درست می‌کنند که در هیچ‌ یک از منابع تاریخی این نام وجود ندارد. نه در منابع معتبر و نه حتی در منابع ضعیف. «اسرارالشهادة»می‌گوید که «زبیده» با «شهربانو» بعد از واقعه کربلا به ایران می‌آید که «شهربانو» اصلاً در کربلا نبوده و هنگام تولد امام زین‌العابدین (ع) به شهادت رسید ـ چون زن اگر هنگام زایمان از دنیا برود، شهید است ـ به هر حال این «زبیده» خیالی با این «شهربانو» که در کربلا نبوده به ایران می‌آید. الآن هم در شهرری قبری به نام «زبیده خاتون» وجود دارد که مدعی‌اند همسر قاسم (ع) است.

وی می‌گوید: حالا اگر دقت کنید، می‌بینید که «دربندی» نویسنده «اسرارالشهادة» از اهالی «دربند شمیران» بوده و می‌خواسته امامزاده قاسم (ع) و زبیده خاتون را درست کند و بعد وقتی سؤال می‌شود که این روایت را از کجا نقل کرده‌ای؟ می‌گوید که از یک کتاب فارسی قدیمی که چون ورق‌های اول آن پاره شده است، نویسنده آن مشخص نیست! آیا می‌شود به این گفته استناد کرد؟ وقتی شهید مطهری (ع) این مطلب را می‌بیند برآشفته می‌شود و خیلی محکم جریان عروسی قاسم (ع) را رد می‌کند. این نه با عقل و نه با نقل‌های معتبر همخوانی ندارد.

شب عاشورا کسی از امام حسین (ع) جدا نشد
ملک‌پور در ادامه اظهار می‌کند: از جمله مطالب مخدوش دیگر جریان شب عاشورا این است که می‌گویند؛ اباعبدالله (ع) چراغ را خاموش کرد و بیعتش را برداشت و گفت که هر کس که می‌خواهد، برود و مردم پس از آن دسته‌دسته امام را تنها گذاشتند. اول اینکه این چراغ خاموش کردن در هیچ منبع معتبری وجود ندارد و این نقل منحرف از کتاب «دمعة‌الساکبه» که در قرن سیزدهم و سال 1285 قمری نوشته شده است، آغاز می‌شود، در حالی که این غلط است. در شب عاشورا که حضرت بیعت را برداشت، نه تنها کسی نرفت؛ بلکه طبق برخی نقل‌های معتبر بیش از 30 نفر از لشگریان عمر سعد به امام حسین (ع) ملحق شدند. حتی حرف‌های دلگرم‌کننده‌ای از سوی اصحاب امام مطرح شد و اول شخصی که صحبت کرد و دل امام حسین (ع) را گرم کرد، قمر بنی‌هاشم (ع) بود که گفت: «بریم که بعد از شما زنده باشیم؟ زندگی بعد از تو را نمی‌خواهیم.»

وی ادامه می‌دهد: «دمعة‌الساکبه» کتاب واسطه است. نویسنده آن ادعا می‌کند که این مطلب را از کتاب «نورالعین» نقل می‌کند، که خود کتاب «نورالعین»، یک کتاب مجهول با نویسنده‌ای مجهول است. برخی گفته‌اند که مرحوم «اسفراینی سنی» که در قرن‌های اولیه اسلام می‌زیست آن را نوشته که البته کارشناسان آن را رد کرده‌اند. آنها که تخصصی راجع به کتاب‌های قدیمی دارند، معقدند که این نوع نگارش با نوشته‌های مرحوم «اسفراینی» همسو نیست. بعد جالب است که حتی در «نورالعین» هم این حرف زده نشده است.

عضو گروه تحقیقاتی دانشنامه 14 جلدی امام حسین (ع) در ادامه سخنان خود می‌گوید: البته این را هم بدانید که «نورالعین» به قدری ضعیف است که آغاز جنگ امام حسین (ع) را از روز دوم یا سوم محرم عنوان می‌کند و می‌گوید که در دوم محرم عده‌ای به شهادت رسیدند. نویسنده مجهول این کتاب دو شخصیت به نام عباس معرفی می‌کند که یکی از آنها در روز سوم محرم و یکی از آنها در تاسوعا به شهادت می‌رسد. هر آدم منصفی که حتی اگر محقق هم نباشد، با خواندن این مطالب متوجه کذب بودن آن می‌شود.

بوسیدن گلوی امام حسین (ع) توسط حضرت زینب (س) قبل از جنگ امام صحت ندارد
ملک‌پور ادامه می‌دهد: مطلب انحرافی دیگری که از مقاتل و کتاب‌های ضعیف به اذهان عمومی القا شده، بوسیدن گلوی امام حسین (ع) توسط حضرت زینب (س) قبل از جنگ امام است. این کتاب‌ها می‌نویسند که وقتی امام حسین (ع) به میدان جنگ می‌رفت، حضرت زینب (س) به دنبال او می‌رود و می‌گوید: «مهلاً مهلاً یابن الزهرا (س) مادرم زهرا (س) وصیت کرده که زیر گلوی تو را ببوسم.»

وی تأکید می‌کند: من خودم وصایای حضرت زهرا (س) را گردآوری و همه کتاب‌های نوشته شده درباره وصایای حضرت زهرا (س) را مطالعه کرده‌ام و در هیچ یک از این وصایا، این یک وصیتی که بیان شده است را ندیدم.

ملک‌پور ادامه می‌دهد: وقتی جست‌وجو می‌کنیم که اولین‌بار این موضوع کجا مطرح شده است، می‌بینیم که برای نخستین بار در کتاب «انوارالمجالس» و در قرن سیزدهم یعنی در سال 1280 قمری و حدود 1200 سال بعد از واقعه عاشورا، این مطلب بیان شده است. بعد از آن هم در کتاب «تذکر‌ةالشهدا» که در سال 1340 قمری و در قرن چهاردهم این مطلب منتشر شده است و نویسنده خودش تأکید می‌کند که «این مطلب ضعیف است.»

وی می‌گوید: بیان این مطالب در شأن امام (ع) نیست. آیا او حاضر بود که خواهرش در مقابل خیل دشمنان زیر گلویش را ببوسد؟ آیا امام حاضر بود که ناموسش در جلوی دشمنان قرار بگیرد؟ باز تأکید می‌کنم که جمله «مهلاً مهلا، یابن الزهرا (س)» را در هیچ یک از منابع معتبر حتی در کتاب‌های ضعیف را نیافتیم.

حضرت زینب (س) در کوفه یا هیچ جای دیگر سرش را به محمل نکوبید
ملک‌پور،کوبیدن سر به محمل از سوی حضرت زینب (س) و جاری شدن خون را رد می‌کند و این نقل را از مطالب ضعیفی بر‌می‌شمرد که متأسفانه منشأ حرکاتی شده است و دشمن روی آن مانور می‌دهد و شیعه را متهم به وحشی‌گری می‌کند.

وی می‌گوید: نوشته‌اند که وقتی در کوفه حضرت زینب (س) خطبه می‌خواند، برای ساکت کردن او سر بریده امام حسین (ع) را به او نشان می‌دهند که ایشان طاقت نمی‌آورد و سر را به چوب محمل می‌زند و می‌ببینند که خون تازه از زیر محمل جاری شده است. این نقل معروف به نقل «مسلم جسّاس (گچ‌کار)» است. این موضوع در کتاب ضعیف «نورالعین» است که نه نویسنده‌اش و نه سال تألیفش مشخص نیست و نه اینکه توانسته جریان عاشورا را درست ترسیم کند و پر از مطالب کذب است که با منابع تاریخی منطبق نیست.

وی ادامه می‌دهد: این مطلب البته در کتاب «منتخب طریحی» که در سال 1085 قمری یعنی قرن یازدهم آن را نوشته‌اند بیان شده است. شیخ عباس قمی هم در «منتهی‌الآمال» این نقل را در صفحه 483 می‌نویسد و تأکید می‌کند که این را نخوانید و آن را رد می‌کند و می‌نویسد که اصلاً بعید است که حضرت زینب (س) که از سوی امام حسین (ع) مأمور به صبر بوده، این بی‌صبری را انجام دهد.

ملک‌پور می‌گوید: یک‌هزار سال پس از واقعه عاشورا این حرف نبوده و از قرن یازدهم به بعد مطرح شده است. به خصوص اینکه حضرت زینب (س) بالای محمل بوده و همه این صحنه را دیده‌اند و باید در برخی نقل‌ها آمده باشد اما به مدت یک‌هزار سال این قضیه مسکوت است و بعد یک کتاب ضعیف این را مطرح کند که قابل اعتماد نیست و این در حالی است که نقل مشهوری داریم که در آن امام حسین (ع) حضرت زینب (س) را سفارش کرده که «بی‌صبری نکن و صورت مخراش!» که خوب؛ سر به محمل زدن، بدتر از صورت خراشیدن است. اگر بود، قاعدتاً باید در چند منبع متقدم این موضوع می‌آمد و مسلماً این باطل است.
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 11-02-2014, 02:36 PM   #23
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

باورهای عاشورایی غیر عاشورایی!

عاشورا و کربلا که بخشی از فرهنگ و آیین ملی ما هم شده است، یکی از پتانسیل هایی است که نمی توان آن را نادیده گرفت. اما آیا توانسته ایم آن را چنان که بوده و رخ داده، بشناسیم؟ یقیناً پاسخ به این پرسش اساسی منفی است و کمتر کسی در پاسخ منفی به این پرسش تردید دارد. ما نه این رویداد بزرگ بشری را شناخته ایم و نه پیام های آن را در درون خود نهادینه کرده ایم. به جرأت می توان گفت که اقلیت معدودی از عوام و خواص ما درباره این حادثه از اطلاعات لازم بهره دارند و از میان این اقلیت کم شمار نیز شمار بسیار کمتری به تحلیل این قیام پرداخته و می پردازند. البته به دلیل سرانه بسیار مفتضح مطالعه در ایران، درباره بسیاری از مسایل تاریخی و سیاسی نیز چنین وضعی را شاهدیم. اما درباره مسأله ای مثل عاشورا که تأثیرات بنیادینی در لایه های درونی فرهنگ و خلقیات مردم ما داشته و دارد، چنین معضلی با حساسیت بیشتری روبه روست.
در قرن اخیر روشنفکران و عالمان متعددی از ضرورت پالایش کژی ها و کژفهمی ها از فرهنگ عاشورایی مردم سخن گفته اند و تلاش های متعددی انجام داده اند. در صدر این افراد می توان به مرحوم نوری (نویسنده کتاب لؤلؤ و مرجان)، مرحوم صالحی نجف آبادی (نویسنده کتاب شهید جاوید)، مرحوم دکتر سید جعفر شهیدی (نویسنده کتاب قیام حسین)، مرحوم استاد مطهری (نویسنده کتاب حماسه حسینی) و مرحوم دکتر علی شریعتی (نویسنده کتاب حین وارث آدم) اشاره کرد که پیشگام چنین تلاش طاقت فرسایی بوده اند.
ولی سوگمندانه باید اذعان کنیم که تلاش های این دسته از نواندیشان دینی نتوانسته به اعماق لایه های درونی جامعه و توده های مردم رسوخ کند. هنوز هم میلیون ها ایرانی در دهه محرم بر حسینی می گریند که در معرکه کربلا برای دخترش فاطمه و برادرزاده سیزده ساله اش قاسم حجله عروسی برپا می کند! هنوز هم برای حسینی بر سر وسینه می زنند که خواهرش زینب پس از دیدن سر بریده برادرش سرش را به چوبه محمل می کوبد و خون از ناقه بر زمین می ریزد ( و همین داستان ساختگی مبنای قمه زنی قرار می گیرد). هنوز هم از شاهزاده ای ایرانی به نام شهربانو یاد می کنند که همسر ایرانی حسین و مادر امام چهارم بوده و در قضیه کربلا حوادثی را پشت سر می گذارد که سرانجام سر از شهرری در می آورد! هنوز هم از سه روز تشنگی صحابه حسین می گویند و زیبایی عاشورا را تنها در تراژدیک بودن آن می دانند. به یاد دارم که در دومین اجلاسیه سراسری مداحان که سال ۷۹ در قم برگزار شد، یک مداح مشهور و پرنفوذ تهرانی به نام حاج علی انسانی که بسیاری از مداحان مشهور جوان همچون حاج محمود کریمی شاگرد وی بوده اند، خطاب به جمع حاضر در جلسه که غالباً مداح بودند با جسارت تمام گفت که حسین در کربلا به خاطر سیراب کردن نوزاد شیرخواره اش به التماس افتاد! البته حاج علی انسانی به شنوندگان خود گوشزد کرد که این حرف کاملاً محرمانه و ویژه جمع خصوصی مداحان است!
در هر صورت هنوز هم حسین مورد قبول توده های مردم کاملاً متفاوت با آن چیزی است که پژوهشگران و مورخین معتبر بیان کرده اند. به قول استاد مطهری اگر حسین، امروز به میان ما بیاید یقیناً خواهد گفت که شما برای حسین دیگری می گریید. مطهری به دلیل همین سخنانش مورد غضب هیأت های مذهبی قرار گرفته بود. همانگونه که شریعتی و صالحی نجف آبادی هم مورد طرد و لعن این قشر بودند. هنوز هم برخی از فقیهان فیلسوف زمانه ما صالحی نجف آبادی را به وهابی گری متهم می کنند. هیأت های مذهبی که یکی از استخواندارترین، با سابقه ترین و پرنفوذترین نهادهای مدنی جامعه ما هستند هیچ نسبتی بین خود و امر پژوهش و تحقیق قائل نبوده و نیستند. سال هاست که شاهد رشد قارچ گونه منبری ها و مداحانی هستیم که بدون هیچ بهره ای از دانش و آگاهی، به جریان سازان و فرهنگ سازان ما بدل می شوند. اقبال عمومی روزافزون به این صنف تا حدی است که تاب هرگونه انتقاد را از آنها گرفته و دیگر به هیچ منبری و مداح مشهوری نمی شود گفت که بالای چشمش ابروست!
از سوی دیگر فریاد برخی علمای بزرگ هم چند سال است که بلند شده و از وضع کنونی ابراز گلایه می کنند. بحث قمه زنی به یکی از معضلات امنیتی و فرهنگی ما بدل شده و روز به روز پیچیده تر می شود. قمه زنان در شهرهایی مثل قم و خمینی شهر حتی به درگیری با نیروهای انتظامی می پردازند تا وظیفه شرعی خود را انجام دهند! فرهنگ سازان کنونی ما معتقدند که عاشورا و مقوله عزاداری مربوط به عشق است نه عقل. پس نمی توان فتوایی دال بر ممنوعیت فلان گونه از عزاداری داد. هر روزه شاهد افشای گوشه های نانوشته ای از فاجعه عاشورا از سوی مداحان و منبری ها هستیم که در هیچ کتاب معتبری نیامده است! از یکی از استادانم شنیدم که فلان منبری مشهور در کرمان گفته که حرمله آنقدر سر علی اصغر را پیچاند که از تنش جدا شد! مردم هم شیون می زده اند و یک نفر هم برایش سؤال پیش نیامده که چنین روایتی در کدام منبع متقدم و متأخر نوشته شده است؟ کار به جایی رسیده که امام جمعه کرمان از دست این منبری محترم و پرنفوذ به استادم گلایه می کرده و می نالیده که قادر به مقابله با وی نیست!؟ فلان مداح در مجلس چند ده هزار نفری اش مضحک ترین داستان ها را به عاشورا می بندد و انواع و اقسام ادا و اطوارها را در می آورد که مجلس اباعبدالله را رونق ببخشد!
فلان استاد حوزه می گوید که چون فاجعه عاشورا بسیار بر اهل بیت گران تمام شده، پس می توان هر دروغی را گفت تا مظلومیت حسین را مضاعف نشان دهد! کسی نیست که به ایشان بگوید مگر قول و فعل معصوم حجت نیست؟مگر نسبت دروغ به معصوم، موجب بطلان روزه نمی شود؟پس وجاهت شرعی و عقلی چنین گزافه ای که قرن هاست با قاطعیت تمام به آن عمل می شود چیست؟
کافی است که یک بار به طور گذرا تاریخ قیام عاشورا را از نگاه مورخان معتبر مرور کنید و سپس پای سخن منبری ها و مداحان مختلف بنشینید تا از عمق تاریخ سازی این حضرات مطلع شوید. تلاش های سازمان تبلیغات اسلامی برای سامان دادن به این آشفته بازار به جایی نرسیده و جلب مشتری بیشتر و کسب درآمد افزون تر حرف اول را می زند و قرار است که به هر قیمتی ملت را دیندار و عاشورایی و خود را مشهور و پولدار کنیم! منبری و مداحی که کم هزینه تر باشد لابد کم سوادتر و ناشی تر است! یکی از مسؤولین هیآت مذهبی در ستایش مداح مورد علاقه اش می گفت که حاجی اول شماره حساب می دهد و فیش مطالبه می کند و پس از اطمینان از واریز شدن پول به حسابش حاضر به مداحی می شود! فلان منبری مشهور که پاکت کمتری دریافت کرده به مسؤول هیأت می گوید که من به جهنم! زن و بچه ام چه گناهی کرده اند؟! بسیاری از افراد بی سواد جامعه پس از آنکه مداح مشهوری می شوند، کلاس کارشان از یک استاد باسابقه دانشگاه هم بالاتر می رود و به راحتی جواب سلام کسی را نمی دهند! خیلی از مردم ما مداحان مشهور را در حد یک عارف و سالک واصل می پذیرند و دستبوس او می شوند.
به راستی مشکل از کجاست؟آیا پیدا کردن ریشه چنین افتضاحی آنقدر سخت است که باید برایش همایش و سمینارهای آنچنانی و بی نتیجه بگیریم؟ وقتی می شود از چنین پتانسیل بی نظیری برای رشد همه جانبه و سعادت دنیوی و اخروی بهره گرفت، چرا باید هنوز هم گرفتار بدیهیات و اولیات باشیم؟
این همه را نوشتم که بگویم خیال همه راحت! قرار نیست این آشفته بازار، سر و سامانی یابد! نباید به وعده های این نهاد و آن ارگان دلخوش کرد. اگر قرار است که حقیقت عاشورا را بشناسیم و بشناسانیم، تنها راهش تلاش های طاقت فرسا و حساب شده فردی و گروهی خود ماست. البته به شرطی که حساسیت های لازم را در نظر بگیریم و به فکر انقلاب و قلع و قمع مداحان و هیأت ها نیافتیم. همه اینها خود قربانی این فرهنگ غلطند و نه مسبب آن. مسأله عاشورا را نمی توان با کمک نیروی انتظامی و تهدید فلان ارگان امنیتی پالایش کرد. کار فرهنگی مختصات خود را دارد و خارج از توان و شرح وظایف نیروهای نظامی و انتظامی و امنیتی است. خیلی جاها را سراغ دارم که تا قبل از سال ۷۳ که ممنوعیت قمه زنی به نهادها ابلاغ شد، اصلاً قمه زنی در آنها رواج نداشت ولی در یک دهه گذشته رشد روزافزونی یافته است. همین مسأله به خوبی نشان می دهد که بهره گیری از ابزار قدرت در کار فرهنگی نادرست است. بهتر است تا دیرتر نشده، قلم فرسایی و آه و ناله در باب خرافاتی شدن باورهای دینی مردم را کنار گذاشته و تلاش های فردی و گروهی خود را آغاز کنیم. بشناسیم و سپس بشناسانیم.


علی اشرف فتحی
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
4 کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 11-02-2014, 04:54 PM   #24
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,958 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

سؤال: اين قول منسوب به كدام امام است: كل يوم عاشوراء و كل ارض كربلاء؟

پاسخ ایت الله سید صادق شیرازی :

حديثى به اين معنى نيامده بلكه بر عكس آن بيان شده است يعنى در حديث آمده: هيچ روزى مانند روز عاشورا نبوده و نيست و هيچ زمينى مانند زمين كربلا نيز نبوده و نخواهد بود.

سایت شیعه نیوز
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 11-04-2014, 12:23 AM   #25
شمشیری
 
شمشیری's Avatar
 
تاریخ عضویت: Dec 2008
پست ها: 2,700
تشکرها: 14,149
در 2,494 پست 13,681 بار تشکر شده
Points: 29,132, Level: 99
Points: 29,132, Level: 99 Points: 29,132, Level: 99 Points: 29,132, Level: 99
Activity: 80%
Activity: 80% Activity: 80% Activity: 80%
پیش فرض پاسخ : عزاداری‌ها را از انحراف نجات دهید

بنام آزادگی و غیرت و شکوه بشریت
حسین به من آموخت که چگونه برای هدف از خون خودم مایه بگذرام. چگونه نه گفتن را و چگونه ایستادن را، با تکیه بر شمشیر. رودخانه بودن را و نترسیدن از تغییر بزرگ و رهایی از انجماد. پیروزی عشق بر عقل و آهن.
حسین به من شیوه ی عشق ورزیدن را آموخت و اینکه چگونه نمانم تا بمانم. پرچمهایی که تا آسمانها برافراشته شده اند در برابر پرچمهایی که بر روح ها برافراشته می شوند حقیرند و اینکه آزادی محصور شدنی است اما آزادگی هرگز.
فرشتگان با تیرها شکار نمی شوند و برعکس، به معراج می روند. او به من راز نترسیدن از چیزی که همه می ترسند و راز ایستادن در برابر چیزی که همه از آن گریزانند را آموخت. حسین برای من الگویی بود از حقیقتی پویا. که بیاموزم، که هرگز به مقصد نمی رسیم و مقصدی جز مسیر نیست. که حقیقت چیزی نیست مگر خود سفر و مقصد بتی است دست ساز سرشت ساده لوحان. حقیقت ما در موج بودن ما است و ساحل مرگ ما. ما به تلاتم زنده ایم و به پرواز مانا.
حسین ای قهرمان تاریخ و ای رهبر همه ی انقلابیون و مبارزان راه آزادگی، تو هرگز نرفتی و همیشه بودی و هستی. تو زنده ترین زنده ی تاریخی. ما عاشورا را می فهمیم و حماسه اش را افتخار خود می دانیم. تو رفتی که به من بیاموزی عزتمند بودن چه ارزشی دارد. و من امروز را تسلیت نمی گویم. امروز آغاز افتخار به حماسه ی ابدی بشر است نه روز گریه و زاری و توی سر زدن. امروز روز ستایش حرکت توست و آموختن راز حرکت...همه ی اینها را از تو آموختم که قهرمان من، تو تنها یک انسان مظلوم نبودی، تو سرفرازترین واقعه ی تاریخ بودی.


__________________
خدا
میهن

The selective elimiNATION
of prominent rival figures
شمشیری آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از شمشیری بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
پاسخ


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

قوانین ارسال
شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید.
شما نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید.
شما نمی توانید فایل پیوست کنید.
شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید.

BB code فعال
شکلک ها فعال
کد [IMG] فعال
کد HTML غیر فعال

مراجعه سریع


ساعت جاری 11:34 PM با تنظیم GMT +4.5 می باشد.


Powered by vBulletin Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd

Persian Language Powered by Mihan IT