آخرین ارسالات تالار

 
 

بازگشت   فوروم ایران آمریکا > ورود به تالار دانش و فناوری > تالار دانش و فناوری

پاسخ
    نمایش ها: 273 - پاسخ ها: 2  
ابزارهای موضوع نحوه نمایش
قدیمی 01-17-2018, 06:40 PM   #1
محمد صادق
 
محمد صادق's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
محل سکونت: کشور واحد جهانی
پست ها: 1,414
تشکرها: 1,207
در 1,002 پست 3,366 بار تشکر شده
Points: 19,031, Level: 87
Points: 19,031, Level: 87 Points: 19,031, Level: 87 Points: 19,031, Level: 87
Activity: 10%
Activity: 10% Activity: 10% Activity: 10%
پیش فرض تمدن های فرازمینی می‌توانند از طریق اینترنت کهکشانی با همدیگر ارتباط برقرار کنند

ستاره‌شناسان، با نظارت دقیق بر روی وضعیت نوری یک ستاره در نقطه‌ای از کهکشان، روشنایی آن را زیر نظر می‌گیرند. کاسته شدن این روشنایی، می‌تواند به معنای عبور یک سیاره یا جسم فرازمینی از جلوی آن باشد. این روش، همچنین می‌تواند برای تشخیص وجود یا عدم وجود اتمسفر در یک سیاره فراخورشیدی مورد استفاده قرار گیرد.

با این حال، دکتر دانکن فورگن استدلال می‌کند که این روش می‌تواند به عنوان راهکاری جهت ارسال سیگنال به سایر سیستم‌های ستاره‌ای نیز مورد استفاده قرار گیرد و شبکه‌ای را موسوم به اینترنت کهکشانی راه‌اندازی کند.

پروفسور فورگن فرآیند برقراری ارتباط بین سیستم ستاره‌ای A و B با هم را اینگونه تشریح می‌کند:

در این حالت، ساکنین منظومه B می‌بایست در حال نظاره سیستم‌ ستاره‌ای A باشند. بدین منظور، گونه‌های هوشمند منظومه A می‌بایست با ساخت سازه‌های مصنوعی، گذرهایی قابل مشاهده توسط موجودات ساکن منظومه B را ایجاد کنند. این عمل، همچنین با ارسال سیگنال در حین گذر ایجاد شده نیز امکان‌پذیر است. این نوع ارتباط، هزینه بسیار کمتری نسبت به طرح‌های الکترومغناطیسی موجود دارد و شبکه‌ای که تشکیل می‌شود قادر است چندین تمدن فوق پیشرفته را به همدیگر متصل کند.

پروفسور فورگن در همین رابطه معتقد است که در مناطقی از کهکشان راه شیری، تمدن‌هایی هوشمند ساکن بوده و توانسته‌اند با ایجاد گذرهای مصنوعی، با سایر تمدن‌ها در تعامل باشند.

دیگر تمدن‌های هوشمند جهان که در حال جستجوی ستاره‌ها و سیاره‌های موجود در کهکشان هستند نیز می‌توانند گاها چنین گذرهایی را مشاهده کنند. در واقع این گذرها، می‌تواند به عنوان یک شیوه ارتباطی بین موجودات فضایی مورد توجه قرار گیرد.

به کمک این روش، یک سیگنال می‌تواند مسافت 620 تریلیون کیلومتری را با سرعت نور و در کمتر از 0.06 میلیون سال پیمایش کند. حال اگر ما یک دوره زمانی نسبتا کوتاه با فرض اینکه هر دو سیستم ستاره‌ای تا 100 هزار سال در منطقه گذر قرار داشته‌ باشند را در نظر بگیریم، در مجموع 30 گذر در بین آنان رخ می‌دهد.

ستاره تابی (Tabby) یا KIC 8462852، ستاره‌ای در پیکر آسمانی ماکیان با فاصله 1480 سال نوری زمین است که دگرگونی‌هایی این‌چنینی در آن به چشم می‌خورند.

در سال 2015 میلادی، دانشمندان موفق به کشف ستاره‌ای شدند که که در طول چند سال گذشته، دگرگونی‌های ناهمسان بسیاری در روشنایی آن مشاهده شده است. از آنجا که چنین رویدادی را به هیچ روشی نمی‌توان به عنوان یک پدیده طبیعی تشریح کرد، برخی از اخترشناسان استدلال می‌کنند که نزول‌های غیرمعمول در روشنایی ستاره تابی را می‌توان به گذرهای یک ابر سازه غول‌پیکر توسط تمدنی از موجودات پیشرفته فضایی نسبت داد. این ساختار عظیم، در قالب عضوی از شبکه اینترنت کهکشانی نقش‌آفرینی می‌کند.

اینترنت کهکشانی
پروفسور فورگن معتقد است که استفاده از این روش برای برقراری ارتباط با سایر تمدن‌ها، راهکاری عملی و مقرون به صرفه خواهد بود. با استناد بر نظریه گراف (Graph Theory)، فورگن استدلال می‌کند که نژادهای بیگانه از موجودات فرازمینی ، با ساخت شبکه‌ای عظیم همچون اینترنت کهکشانی ، توانسته‌اند امکان تعامل با یکدیگر را فراهم سازند. چه بسا که در کهکشان راه شیری، چندین تمدن مختلف با ساخت چنین شبکه‌ای، امکان برقراری ارتباط از مسافت‌های بسیاری دور را نیز فراهم ساخته باشند. اگر بیگانگان نیز توانسته‌اند چنین شبکه‌ای را موسوم به اینترنت کهکشانی ایجاد کنند، سوالی که مطرح می‌شود این است که آیا این شبکه همانند آن چیزی‌ست که ما تصور آن را می‌کنیم؟

اینترنت کهکشانی

متد مذکور، دارای چندین نکته قابل توجه و مثبت است. پروفسور فورگن می‌گوید که این روش علاوه بر صرف اقتصادی، دامنه سیگنال‌های ارسالی و دریافتی موجودات بیگانه را به وسعت تمدن‌های خودشان محدود می‌سازد.

این روش همچنین دارای مزایای دیگری است؛ برای مثال اصلی‌ترین پیش‌نیاز این روش ارتباطی، دست‌یابی به تکنولوژی ارتباطی کافی به منظور تشخیص گذرهای مصنوعی از طبیعی است. درست همان کاری که امروزه توسط انسان در دست پیشرفت و توسعه قرار دارد.

به عبارت دیگر، یک تمدن هوشمند تنها زمانی می‌تواند به شبکه اینترنت کهکشانی بپیوندد که به سطح مشخصی از دستاوردهای تکنولوژیکی دست یافته باشد. همین امر از حضور تمدن‌هایی با سطح دانش و فرهنگ پایین در شبکه مذکور جلوگیری به عمل می‌آورد. اگر چنین باشد، می‌توانیم به علت عدم کشف موجودات فضایی توسط انسان پی ببریم؛ چرا که احتمالا هنوز به سطح دانش مورد نیاز برای این کار دست نیافته‌ایم.

علاوه بر این، یک مزیت دیگر روش مذکور این است که در صورت دست‌یابی به چنین تکنولوژی پیشرفته‌ای، انسان قادر خواهد بود سیگنال‌های گذر را به شکل ساده‌تری تشخیص دهد؛ چرا که هر گذر مربوط به یک دوره مداری منحصر به فرد است.
محمد صادق آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از محمد صادق بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 01-20-2018, 06:58 AM   #2
رضا
 
تاریخ عضویت: Nov 2008
پست ها: 992
تشکرها: 3,039
در 789 پست 2,429 بار تشکر شده
Points: 12,326, Level: 72
Points: 12,326, Level: 72 Points: 12,326, Level: 72 Points: 12,326, Level: 72
Activity: 24%
Activity: 24% Activity: 24% Activity: 24%
پیش فرض پاسخ : تمدن های فرازمینی می‌توانند از طریق اینترنت کهکشانی با همدیگر ارتباط برقرار کنند

تفاوت یک ایده علمی با یک ایده عامیانه در پایه های استدلالی بر مبنای مشاهدات و تجربه است. پست فوق فقط ادعا میکند بر مبنای گفته های شخصی که خود را پرفسور خوانده که معلوم هم نیست کیست. امروز که فرستادن یک سفینه کوچک به فضا اینقدر مشکل است چگونه میتوان کنترل جرم عظیمی که بتواند بر تابش نور تاثیر بگذارد که از فواصل زیاد هزاران سال بعد قابل رویت باشد را عملی کرد. بعد چگونه باید به طرف که در مقیاس سالهای نوری با ما فاصله دارد الفبای تلگراف را آموخت که بفهمد ما چی میگوییم. بقول قدیمی ها آخه بابا یک حرفی بزن بگنجه.
رضا آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از رضا بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 01-22-2018, 02:44 PM   #3
محمد صادق
 
محمد صادق's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
محل سکونت: کشور واحد جهانی
پست ها: 1,414
تشکرها: 1,207
در 1,002 پست 3,366 بار تشکر شده
Points: 19,031, Level: 87
Points: 19,031, Level: 87 Points: 19,031, Level: 87 Points: 19,031, Level: 87
Activity: 10%
Activity: 10% Activity: 10% Activity: 10%
پیش فرض پاسخ : تمدن های فرازمینی می‌توانند از طریق اینترنت کهکشانی با همدیگر ارتباط برقرار کنند

نقل قول:
امروز که فرستادن یک سفینه کوچک به فضا اینقدر مشکل است چگونه میتوان کنترل جرم عظیمی که بتواند بر تابش نور تاثیر بگذارد که از فواصل زیاد هزاران سال بعد قابل رویت باشد را عملی کرد
اولا که این مشکل با پیشرفت علم و تکنولوژی قابل حل خواهد بود.مثلا یک روز تصور این امر مشکل بود که انسانها بتوانند از فاصله های دور با یکدیگر صحبت کنند و یکدیگر را ببینند، اما امروز این کار شدنی است.
نقل قول:
. بعد چگونه باید به طرف که در مقیاس سالهای نوری با ما فاصله دارد الفبای تلگراف را آموخت که بفهمد ما چی میگوییم
چگونه انسانها در کشورهای مختلف می توانند زمان یکدیگر را بفهمند و با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.یکی از راهها استفاده از مترجم است.راه دیگر استفاده از یک زبان بین المللی است که برای همه قابل فهم باشد.در مورد تمدن های فرازمینی هم این امر مصداق دارد.
محمد صادق آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از محمد صادق بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
پاسخ


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

قوانین ارسال
شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید.
شما نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید.
شما نمی توانید فایل پیوست کنید.
شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید.

BB code فعال
شکلک ها فعال
کد [IMG] فعال
کد HTML غیر فعال

مراجعه سریع


ساعت جاری 03:02 PM با تنظیم GMT +4.5 می باشد.


Powered by vBulletin Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd

Persian Language Powered by Mihan IT