آخرین ارسالات تالار

 
 

بازگشت   فوروم ایران آمریکا > ورود به تالار سیاسی > ایران > تحلیل سیاسی

پاسخ
    نمایش ها: 1554 - پاسخ ها: 0  
ابزارهای موضوع نحوه نمایش
قدیمی 05-13-2009, 01:42 AM   #1
حاجی جفرسون
 
حاجی جفرسون's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
محل سکونت: Yankeeland
پست ها: 10,652
تشکرها: 4,206
در 8,212 پست 26,845 بار تشکر شده
Points: 108,663, Level: 100
Points: 108,663, Level: 100 Points: 108,663, Level: 100 Points: 108,663, Level: 100
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
Exclamation صدا و سيما رسانه يي غيرملي !

امين علم الهدي

اعتماد

اصلاح طلبان هميشه با ضعف نبود رسانه روبه رو بوده اند. اين ضعف به دليل نوع جهت گيري صدا و سيما و در اختيار نداشتن يک بلندگوي فراگير و ثابت بوده است و توقيف محدود روزنامه هايي که به دليل فشارهاي گوناگون در تيراژهاي نه چندان زياد منتشر مي شدند. با روي کار آمدن دولت اصولگرا اين ضعف ديرينه به يک مشکل اساسي تبديل شد. در طول سه سال ده ها روزنامه و مجله اصلاح طلب با توقيف روبه رو بودند. اگر توقيف را يک روند ديرينه بدانيم، نبود مجوز را مي توان به اين دولت محدود کرد. اگر در عصر اصلاحات روزنامه ها با توقيف فله يي روبه رو مي شدند، احمد بورقاني مدافع هميشگي آزادي مطبوعات مشکل را با دادن مجوز دوباره حل مي کرد. در نزديکي انتخابات سه روزنامه اصلاح طلب به روزنامه هاي باقيمانده اضافه شده اند؛ ياس نو، انديشه نو و کلمه سبز. بي شک اختيارات و امکانات رسانه يي جريان رقيب قابل مقايسه با اصلاح طلبان نيست. آنها 12 سال است صدا و سيما و روزنامه هاي زياد همفکر را در اختيار دارند. اين اتفاق براي اصلاح طلبان بي شک واقعه خوبي است اما اصلاح طلبان مي توانند با اين روزنامه ها جلوي تخريب هاي ديرينه رقيب مقاومت کنند؟ اين سوال بهانه يي شد براي گفت وگو با عبدالله ناصري رئيس ايرنا در عصر اصلاحات و عضو شوراي مرکزي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي.

---

-در زمان باقيمانده تا انتخابات، رسانه هاي مکتوب اصلاح طلبي چون انديشه نو، ياس نو و احتمالاً کلمه سبز به جمع رسانه هاي محدود اصلاح طلب افزوده مي شوند. شما فکر مي کنيد اين پتانسيل توانايي رقابت با رسانه هاي متعدد اصولگرا و رسانه ملي را دارد؟

با توجه به توان محدود اصلاح طلبان و با توجه به رسانه هاي بسيار محدودي که در اختيار دارند بايد از افزايش روزنامه ها ،سايت ها و وبلاگ هاي مختلف استقبال کرد. به ميزان افزايش رسانه ها به طور طبيعي جريان مخالف تحملش را از دست مي دهد و با افزايش تخريب ها و يا توقيف رسانه هاي اصلاح طلب سعي مي کنند همين ميزان تاثير را نيز از بين ببرند. جريان مخالف رسانه ملي را در اختيار دارد که در طول مدت ها شاهد بوده ايم هر زماني اصلاح طلبان رسانه هايي قوي پيدا کرده اند تخريب آنها در رسانه ملي که حقيقتاً ملي نيست افزايش يافته است. همان طور که گفتم اصلاح طلبان براي جبران فضاي محدود رسانه يي خود هر زماني که توانستند يک مجوز روزنامه بگيرند يا سايتي تاسيس کنند بايد کوتاهي نکرده و در اين راه قدم بردارند. تخريب ها نيز معمولاً عکس جواب مي دهد البته ما توان رقابت صد درصد در مقابل آن جريان را نداريم اما مردم تشنه حقيقت و راستي هستند. اصلاح طلبان در رسانه هاي خود چون حقيقت را بازگو مي کنند و از خطوط قرمزي که بعضي جريان هاي رقيب به صورت مجازي و غيرقانوني ساخته اند عبور کرده و به نقد مي پردازند مردم به آنها و رسانه هايشان اقبال نشان مي دهند.

-اما غالباً گفته مي شود در عصر اصلاحات با داشتن روزنامه هاي زياد اصلاح طلبان در رساندن پيام شان به مردم دچار مشکل بودند و به علت ازدياد روزنامه ها مردم به نوعي دچار يک سياست زدگي شده بودند.؟

تا حدودي با اين حرف موافقم. زمينه ظهور نهضت دوم خرداد آزادي رسانه يي بود و بعد از دوم خرداد نيز با روي کار آمدن دولتي آزادانديش رسانه ها توان صحبت کردن يافتند پس به بيان حرف هاي خود پرداختند. گاهي در اين ميان تند رفته و دچار مشکل نيز شدند اما چون باور رهبر اصلاحات نيز بر آزادي مطبوعات در فضاي سياسي بود رسانه ها به نقد مي پرداختند. نبايد فراموش کنيم آن زمان شرايط ويژه يي حکمراني مي کرد که برآمده از جو دوم خرداد بود پس نمي توان رسانه ها را نيز محکوم کرد چرا که متناسب با شرايط آن روز به بيان حرف ها و عقايد خود مي پرداختند. چون قبل از دوم خرداد يک فضاي تفريطي وجود داشت بعد از دوم خرداد جو شکسته شد و رسانه هاي زيادي مجوز گرفتند، به همين دلايل روزنامه هاي زيادي منتشر مي شد. شعار اصلي جريان اصلاحات نيز آن زمان توسعه فرهنگي، اجتماعي و سياسي بود و بعد توسعه اقتصادي؛ البته در دور دوم با تاسيس شوراها در بعد اقتصادي نيز گام هاي موثري برداشته شد. بر اساس همان ديدگاه روزنامه ها و رسانه ها با مردم در ارتباط بودند. اما من باور ندارم فضاي آن روز جامعه سياست زده شده بود و مقصر نيز رسانه هاي اصلاح طلب بودند بلکه رسانه هاي اصلاح طلب به باز شدن محيط سياسي جامعه کمک کردند. البته بعد از توقيف فله يي مطبوعات به دست قوه قضائيه خود مطبوعات براي حفظ رسانه خطوط قرمز را بيشتر رعايت کردند و در بعضي از امور اندکي کوتاه آمدند اما آن ميزان نيز باعث از بين رفتن اعتماد مردم به اصلاح طلبان نشد.

آيا همان موقع با تمام رسانه هاي اصلاح طلب توانستيم جلوي تخريب هاي رقيب ايستادگي کنيم؟ اگر چنين بود پس چرا نتيجه دوران اصلاحات احمدي نژاد شد؟ (تنها در بعد رسانه يي اگر مردم نتايج دوران اصلاحات را مي دانستند مطمئناً به احمدي نژاد روي نمي آوردند.) در همان زمان با تمام اقبالي که نسبت به رسانه هاي اصلاح طلب وجود داشت اما صدا و سيمايي در عرصه بود که بدون هيچ تعارفي به تخريب دولت مي پرداخت. بر اساس نظر سنجي هاي علمي که صورت گرفته است 86 درصد مردم تحت تاثير صدا و سيما به خصوص تلويزيون هستند. صدا و سيما به خصوص در دور دوم اصلاحات به شدت دولت را تخريب مي کرد. غير از صدا و سيما رسانه هاي حاکم نيز به تخريب دولت مي پرداختند که در تخريب اصلاح طلبان بي تاثير نبوده است. اما رسانه هاي اصلاح طلب نيز تمام تلاش خود را کردند که پيام دوم خرداد را به مردم برسانند اما دو عامل محدوديت و تخريب هاي شديد جريان مقابل در همان دوران وجود داشت. عامل راي آوردن احمدي نژاد را نيز اين مساله به تنهايي نمي دانم. راي آوردن وي نتيجه يک برخورد طولاني مدت و يک برنامه ريزي گروهي بود که در طول زمان رخ داد البته اگر همان زمان نيز در سال 84 انتخابات عادلانه تر بود و تخلفات و برخوردهاي غيرقانوني در فضاي تبليغات کمتر رخ مي داد نتيجه انتخابات احمدي نژاد نبود.

-برخورد صدا و سيما را در انتخابات پيش رو چطور ارزيابي مي کنيد؟

تا به امروز هيچ تغيير رويه يي را شاهد نبوده و هيچ کدام از وعده هاي ضرغامي عملي نشده است. به نظرم مي رسد در اين انتخابات هم اصلاح طلبان اعلام نارضايتي مي کنند و صدا و سيما هم کار خودش را خواهد کرد. حتي اگر صدا و سيما تصميم بگيرد برنامه يي متفاوت پخش کند گروه هاي فشار خارج از سازمان صدا و سيما وارد عمل شده و با جنجال اجازه نخواهند داد تحولي در حوزه برنامه هاي سياسي روي دهد. البته در دور جديد با توجه به محدوديت هاي رسانه يي اصلاح طلبان برنامه هاي انتخاباتي صدا و سيما بيشتر شامل گفت وگوهاي تحليلي در عرصه هاي مختلف اجتماعي، سياسي و اقتصادي است و يکي از اهداف جدي ما دفاع از عملکرد دولت در هشت سال اصلاحات و مقايسه آن با دولت فعلي است که ما مجبور هستيم براي جبران اين خلأ از روزنامه ها و سايت ها استفاده کنيم.

-به نظر شما راهبرد رسانه هاي اصلاح طلب براي انتخابات پيش رو چه بايد باشد؟

راهبرد و جهت گيري رسانه هاي محدود اصلاح طلب به دو دسته تقسيم مي شود؛ دسته اول بايد به عامل تغيير توجه کنند. به اين معنا که اين واقعيت را به مردم منتقل کنند که کشور نيازمند تغيير در مديريت اجرايي است و شرايط فعلي کشور را به مردم منتقل کنند. دسته دوم نيز دعوت به حضور حداکثري در انتخابات است چرا که با توجه به نوع عملکرد دولت نهم اين احتمال وجود دارد که عده يي از مردم به نشانه اعتراض در انتخابات شرکت نکنند اما بايد رسانه هاي اصلاح طلب اين اطمينان را به مردم بدهند که تا حد امکان از راي آنها توسط اصلاح طلبان صيانت مي شود تا آنها به شرکت در انتخابات ترغيب شوند. اگر اين دو عامل رخ دهد بي شک اصلاح طلبان پيروز انتخابات خواهند بود.

-اصلاح طلبان آيا جز روزنامه و سايت هاي اينترنتي به دنبال رسانه ديگري نيز هستند؟

در بلندمدت اصلاح طلبان بي شک به دنبال تاسيس تلويزيون خصوصي هستند؛ حتي آقاي کروبي اقدام پسنديده يي انجام داد مبني بر تاسيس تلويزيون ماهواره يي که با دخالت بعضي نيروها اين طرح که به سود مردم و انقلاب بود، اجرا نشد. در کل از ديد من يکي از نشانه هاي شديد عقب ماندگي ما نداشتن تلويزيون خصوصي است. در ترکيه نيز ما شاهد هستيم با روي کار آمدن دولت اسلامي تلاش شده است تلويزيون هاي کابلي افزايش پيدا کنند. در تمام دنيا رسانه خصوصي يک امر کاملاً جاافتاده است اما در ايران چون جريان رقيب با تاسيس چنين مواردي منافع خود را در خطر مي بيند با اين کار مخالفت مي کند و در راه آن سنگ مي اندازد. در هر صورت تلويزيون خصوصي به ايران تحميل خواهد شد اما اگر امروز جلوي آن را بگيرند اين تحميل با هزينه هاي زيادي همراه مي شود که براي انقلاب و نظام نيز خوب نيست. حداقل اين است که رسانه در اختيار دولت باشد که نظريات او را بازتاب دهد اما شاهد بوديم در زمان دولت اصلاحات يکي از مهم ترين منتقدان و بي انصاف ترين آنها صدا و سيما بود.

-تاسيس تلويزيون خصوصي يک برنامه بلندمدت است، براي کوتاه مدت چه برنامه يي مدنظر است؟

من اعتقاد دارم در کوتاه مدت اصلاح طلبان مي توانند از تلويزيون هاي خارجي چه فارسي زبان و چه غيرفارسي استفاده کنند. بي شک بعضي از اين رسانه ها خط قرمز ما هستند مانند راديو فردا يا رسانه هايي که در اختيار اسرائيلي ها قرار دارند اما ديگر رسانه هاي خارجي هميشه مشتاق اين امر بوده اند که نظريات اصلاح طلبان را منعکس کنند. اصلاح طلبان نيز بايد نوع رويکردشان به اين نوع رسانه ها را تغيير دهند چرا که در عصر ارتباطات و دهکده جهاني بايد از تمام ابزارهاي اطلاع رساني استفاده کرد. حال که ما مشکل صدا و سيما را داريم که يک رسانه صد درصد حزبي شده است بايد اين ضعف را از جاي ديگري تامين کرد که در درازمدت تاسيس تلويزيون خصوصي و در کوتاه مدت استفاده از رسانه هاي خارجي از آن جمله است.

__________________
تنها خدا بود که می دانست!
حاجی جفرسون آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
پاسخ


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

قوانین ارسال
شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید.
شما نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید.
شما نمی توانید فایل پیوست کنید.
شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید.

BB code فعال
شکلک ها فعال
کد [IMG] فعال
کد HTML غیر فعال

مراجعه سریع

موضوعات مشابه
موضوع آغازگر موضوع انجمن پاسخ ها آخرین ارسال
اعتراض مجمع روحانیون مبارز به نقض آشکار بی‌طرفی در انتخابات از سوي صداو سيما حاجی جفرسون خبر سیاسی 0 04-28-2009 02:02 AM
نگاه بوقی به رسانه: عباس عبدی حاجی جفرسون تحلیل سیاسی 0 03-16-2009 04:03 AM
خطر تلویزیون بی بی سی alireza تحلیل سیاسی 42 01-25-2009 08:35 AM
تلویزیون بی بی سی؛ میهمان ناخوانده ایرانیان حاجی جفرسون تحلیل سیاسی 10 01-18-2009 08:52 PM
رسانه ملی؛ دلسوز بیکاران آمریکایی یا جوانان ایرانی؟! aHad بخش اجتماعی 0 10-30-2008 08:48 PM


ساعت جاری 12:55 AM با تنظیم GMT +4.5 می باشد.


Powered by vBulletin Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd

Persian Language Powered by Mihan IT