آخرین ارسالات تالار

 
 

بازگشت   فوروم ایران آمریکا > ورود به تالار اقتصادی > دنیای بورس

پاسخ
    نمایش ها: 4035 - پاسخ ها: 16  
ابزارهای موضوع نحوه نمایش
قدیمی 09-24-2012, 09:10 AM   #1
Azad
 
Azad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
پست ها: 5,223
تشکرها: 327
در 4,072 پست 12,117 بار تشکر شده
Points: 50,559, Level: 100
Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض اقتصاد چین

بررسي اوضاع اقتصادي ،سياسي، جمعيت‌شناختي و ژئوپلتيك اژدهاي سرخ
چین؛ ابرقدرت قرن 21؟
هومن ابوترابی و بهروز هزارخوانی1
اگر اصلاحات اقتصادي و سياسي صورت نگيرد بايد از ضعف چنين قدرتي ترسيد


چین همیشه در طول تاریخ یک قدرت بزرگ بوده است. اگرچه در طول قرون 19 و 20 این کشور به خواب فرو رفته بوده است، اما به نظر می‌رسد اژدهای چینی در حال بیدار شدن است. این کشور تقریبا یک پنجم جمعیت دنیا را در خود جا داده است و از لحاظ وسعت چهارمین کشور بزرگ دنیا است. این کشور با رشد اقتصادی حدود 10درصد در سال، در طی یک دهه گذشته در حال تبدیل شدن به بزرگ‌ترین تولیدکننده صنعتی در دنیا است. چین در سال 2035 مصرف‌کننده یک پنجم انرژی جهان خواهد بود و پیش‌بینی بسیاری از نهادها و موسسات بین‌المللی حاکی از آن است که چین در طول 10 سال آینده آمریکا را پشت سر خواهد گذاشت و بزرگ‌ترین اقتصاد دنیا خواهد شد، اما تا چه حد می‌توان به این پیش‌بینی‌ها اعتماد کرد؟ و آیا در صورتی که چین قدرت اقتصادی برتر دنیا شود، آیا قدرت مسلط در قرن حاضر نیز خواهد بود یا خیر؟
برای درک بهتر وضعیت این کشور، قدرت چین در قرن پیش‌رو را می‌توان از چهار جنبه مورد بررسی قرار داد: 1. اقتصادی 2. سیاسی 3. جمعیت‌شناختی. 4. ژئوپلتیک. در ادامه این مقاله به بررسی وضعیت کنونی و آینده چین از هر یک از این زوایا می‌پردازیم.
منظر اقتصادی
رشد سریع اقتصادی چین به دلیل اصلاحات اقتصادی گسترده در طول 30 سال گذشته از زمان دنگ شیائوپینگ، نیروی کار فراوان، مهاجرت سریع و گسترده کارگران از زمین‌های کشاورزی به کارخانه‌ها و استفاده از فرصت‌های تجاری و امکاناتی است که تجارت آزاد با غرب و سرمایه‌گذاری این کشورها، در اختیار چین قرار داده است. چین با توجه به اصلاحات انجام‌شده در چند دهه گذشته اگرچه برای رسیدن به یک اقتصاد بازارمحور راه درازی در پیش دارد، اما این کشور را نمی‌توان یک اقتصاد کاملا دولتی نیز دانست. رشد اقتصادی این کشور در وضعیت کنونی تا کجا ادامه پیدا می‌کند؟ در دهه 80 میلادی زمانی که ژاپن با سرعت بسیار بالا، جهش اقتصادی را تجربه می‌کرد، داستان‌های بسیاری در مورد آینده دنیا و اینکه دنیا به زودی تماما ژاپنی و این کشور قدرت برتر خواهد شد، گفته می‌شد. در آن زمان ببرهای آسیا2 نیز با رشد سریع خود همه دنیا را متحیر کرده بودند. ولی گذشت زمان نشان داد که آن پیش‌بینی‌ها از دقت لازم برخوردار نبود و مشکلات ساختاری که در اقتصاد این کشورها وجود داشت باعث شد رشدشان به سرعت از نفس بیفتد.
یادآوری تجربه ژاپن به هیچ‌وجه به این دلیل نیست که چین نیز لزوما تجربه مشابهی خواهد داشت؛ ولی موید این نکته است که هیچ کشوری برای مدت طولانی رشد با یک شیب خطی را تجربه نمی‌کند و از آن مهم‌تر اینکه امکان بهره‌برداری حداکثری از تمامی نهادهای تولید برای یک دوره طولانی، بدون وقفه و نوسان و بدون تلاطم‌های بنیادی، بسیار بعید است. چین همین حالا با مشکلات بزرگی دست به گریبان است. کیفیت بازدهی سرمایه‌گذاری در این کشور پایین است. چین تنها در هر یک ماه به اندازه آنچه هند در یک سال جذب سرمایه می‌کند، سرمایه‌گذاری خارجی دارد؛ ولی رشد اقتصادی این کشور تنها 2درصد بیشتر از هند است. ده‌ها پروژه عمرانی چون فرودگاه‌های پیشرفته، اتوبان، قطارهای پرسرعت و... در این کشور در حال اجرا است؛ ولی درصد بازگشت سرمایه (ROI) برای این پروژه‌ها پایین است.
این کشور در بخش مسکن و املاک با یک حباب بزرگ روبه‌رو است و همچنین تورم به نگرانی اصلی سیاستمداران و مردم تبدیل شده است. نرخ تورم در این کشور بسیار بالاتر از پیش‌بینی‌های بانک مرکزی بوده است. دستمزد یک آرایشگر در شانگهای برابر با دستمزد آرایشگر مشابه در تورنتو کانادا است. دولت چین که تلاش می‌کند نرخ تورم را زیر 4 درصد نگه دارد، برای کاهش این نرخ به سیاست‌های انقباضی مالی و پولی به خصوص در بخش مسکن رو آورده است، این سیاست‌ها به خودی خود باعث کاهش رشد اقتصادی شده است، به‌ طوری که در سه ماهه نخست 2012 چین با رشد اقتصادی 2/8 درصد و در سه ماهه دوم با 6/7 درصد کمترین رشد اقتصادی در طول 3 سال اخیر را تجربه کرد.
همچنین سود و درآمد شرکت‌های چینی در هفت ماهه نخست سال جاری میلادی کاهش شدیدی داشته است. از طرفی بانک مرکزی چین در ماه جولای جاری برای دومین بار پیاپی از اول سال میلادی 2012 نرخ بهره را پایین آورد که این امر نشان‌دهنده نگرانی زیاد دولت از کاهش رشد اقتصادی و پویایی اقتصاد این کشور است.
هرچند نیروی کار عظیم چین، به عنوان موتور محرکه اصلی اقتصاد این کشور پتانسیل بالقوه بسیار بالایی برای رشد فراهم ساخته است، ولی این نیروی کار عظیم چالش‌های عظیمی نیز برای این کشور به همراه دارد. چین نیازمند ایجاد 20 میلیون شغل جدید در سال است. هر کشوری که در مسیر توسعه گام برمی‌دارد با افزایش فاصله طبقاتی روبه‌رو است، به‌طوری که اگر نمودار ضریب جینی را بر اساس درآمد سرانه رسم کنیم، مشاهده می‌کنیم کشورهای در حال توسعه از کشورهای قوی و فقیر ضریب جینی بالاتری دارند. یعنی کشورهای فقیر هنگامی که در مسیر توسعه گام بر‌می‌دارند ابتدا فاصله طبقاتی آنها بیشتر می‌شود، سپس به حالت عادی بر‌می‌گردد. ولی در مورد چین، گسترش روزافزون فاصله طبقاتی در ساختار حکومتی تک حزبی سوسیالیستی، که هدف اصلی شکل‌گیری آن تحقق برابری بوده است و همچنین مهاجرت سریع نیروی کار از روستاها به شهرها که انتظارات زیادی را به همراه دارد، می‌تواند مشکلات اجتماعی عدیده و نارضایتی را به دنبال داشته باشد و احتمالا دولت تک حزبی این کشور را با موانع دشواری روبه‌رو می‌سازد.
یکی دیگر از ضروریات رشد اقتصادی پایدار، نوآوری است. از زمان جوزف شومپتر در دهه 40 میلادی که نظریات اقتصاد تکاملی را مطرح کرد، «تخریب سازنده و خلاق» به عنوان یکی از نیازهای اساسی توسعه اقتصادی بلندمدت مورد توافق همه اقتصاددانان قرار گرفته است. به این معنی که در بسط سریع یک اقتصاد و در مسیر دوره‌های تجاری، نیروهایی به طور خودکار به کار می‌افتند که به حالت رشد پایان‌ بخشند، سپس دوره انقباض فرا می‌رسد و سپس فناوری و اندیشه‌های جدید باید جایگزین اندیشه و فناوری‌های قدیمی گردد. اما نظام اقتصادی و سیاسی رانتی چین تا چه حد اجازه نوآوری ضروری و تخریب سازنده را می‌دهد؟ در سال 2003 فردی در این کشور دستگیر و زندان انداخته شد، تنها به این دلیل که جرأت کرده بود و مستقلا یک شرکت‌ فولاد ساخته بود که هزینه تمام‌شده‌اش کمتر بود و با کارخانه‌های تحت حمایت حزب کمونیست رقابت می‌کرد.3 به نظر می‌رسد ساختارهای موجود در این کشور اجازه نمی‌دهد تخریب سازنده منافع طبقه حاکم را به خطر بیندازد.
چین در پیشبرد و گسترش مرزهای دانش در سالیان گذشته نقش بسیار پررنگی داشته است. در حال حاضر تعداد حقوق اختراع یا اکتشاف ثبت شده (پتنت) در چین تقریبا با این میزان در آلمان برابری می‌کند، از طرفی تعداد ارجاعات در مقاله‌های ISI که از این کشور بوده است رشد بسیار خیره‌کننده‌ای داشته است. این کشور مسلما در مسیر نوآوری قدم‌های بزرگ‌تری بر خواهد داشت و به یکی از بازوهای اساسی اختراع و اکتشافات در عرصه جهانی مبدل خواهد شد. اما این نوآوری‌ها آیا تا آن جایی که باید می‌تواند تضمین‌کننده رشد اقتصادی این کشور در آینده به عنوان یک قدرت مسلط باشد؟ بررسی وضعیت شرکت اپل می‌تواند درک بهتری از این موضوع دهد. این شرکت به عنوان نوآورترین شرکت در عرصه فناوری اطلاعات در آمریکا شناخته می‌شود و با محصولات بدیع خود همه بازارهای جهانی را تسخیر کرده است. اما اگر وضعیت تحقیق و توسعه را در این شرکت بررسی کنیم، مشاهده می‌کنیم که این شرکت رتبه 87 را در زمینه هزینه‌های تحقیق و توسعه در آمریکا دارد و آنچه که شرکت مایکروسافت در یک سال صرف تحقیق می‌کند، شرکت اپل در 10 سال هزینه می‌کند، اما چگونه است که در زمینه نوآوری تا این حد خلاقانه عمل کرده است؟! موفقیت شرکت اپل به دلیل شناخت بهتر نحوه استفاده مردم از تکنولوژی است. در واقع زیر سوال بردن وضعیت رایج موجب خلق محصولات جذاب و بدیع شده است. به نوعی می‌توان بخشی از قدرت اقتصادی آمریکا را در زیر سوال بردن سلسله مراتب و ساختارهای موجود دانست، چیزی که رسیدن به آن در ساختار اقتصادی و سیاسی چین دشوار است.
یکی دیگر از مقوله‌های لازم بررسی در زمینه نوآوری، بحث سیستم آموزشی و تحصیلات به عنوان یکی از پیش‌‌نیازهای یک اقتصاد پیشرو است. در اقتصاد نوظهور دانش‌محور که می‌رود تا جای خود را به اقتصاد صنعتی در دنیا دهد نیاز به سرمایه‌گذاری عظیم برای نوآوری، تحقیقات علمی و تحصیلات است. چین در این سطح نیز موفقیت‌های بی‌نظیری داشته است. چین دارای جمعیت بسیار بالای دانشجویانی است که در خارج از کشور در حال تحصیل هستند و با توجه به افزایش امید به آینده کشور، بسیاری پس از پایان تحصیلات خود به این کشور بازمی‌گردند.
همچنین سیستم آموزشی چین در رتبه‌بندی‌های جهانی در جایگاه بالایی قرار گرفته است. شهر شانگهای در سال 2010 در زمینه آموزش موفق ریاضیات به نوجوانان 15 ساله در رتبه اول دنیا بود، در حالی که در همین آزمون رتبه آمریکا 25 بود. با وجود موفقیت‌های بی‌نظیر چین در این زمینه، یک نکته را نباید فراموش کرد. سیستم آموزشی چین همچنان بر پایه الگوی سنتی حفظ کردن، امتحان دادن و فراموش کردن پس از امتحان است. سیستم آموزشی کنونی آمریکا با وجود اینکه نقایص زیادی دارد و برای سازگاری با اقتصاد دانش‌محور نیاز به اصلاحات گسترده‌ای دارد ولی دارای ارجحیت است. در این سیستم آموزشی به جای تحمیل مطالب حجیم به دانش‌آموزان، به آنها نحوه یاد گرفتن و تفکر، آموزش داده می‌شود. در این کشور رویکرد به مقوله آموزش به شکل یک فرآیند طولانی‌مدت و مستمر در همه عمر است، همچنین در قالب این سیستم است که دانش‌آموزان، جسارت لازم برای تجربه کردن و پذیرش شکست را نیز آموزش می‌بینند، امری که برای داشتن یک اقتصاد پویا و نوآور ضروری است.
منظر سیاسی
حال از زاویه سیاسی آینده چین را بررسی می‌کنیم. با پذیرش اینکه این کشور بزرگ‌ترین قدرت اقتصادی خواهد شد، آیا ظرفیت سیاسی لازم را دارد؟ رشد اقتصادی کنونی چین باعث رشد سریع و رو به گسترش طبقه متوسط این کشور شده است. این طبقه متوسط که در ساختار طبقاتی چین می‌توان از آنها به عنوان «خرده ثروتمندان» یاد کرد اکثرا جوان و شهرنشین هستند، حاملان نمادهای مدرنیته و خواهان کالای نسبتا گران هستند و نقش قشر پیشرو را برای طبقاتی بازی می‌کنند که وضع زندگی‌شان در حال بهبود است و از طرفی به شدت خواهان ثبات اقتصادی هستند. انتظارات این طبقه متوسط همگام با سرعت رشد اقتصادی رو به رشد است و در صورتی که دولت چین در یک یا دو دهه آینده دست به اصلاحات سیاسی اساسی نزند، احتمالا توانایی پاسخگویی به انتظارات رو به رشد این گروه را نخواهد داشت و با بی‌ثباتی سیاسی و اجتماعی روبه‌رو خواهد شد. پذیرش نظرات میلتون فریدمن در خصوص اینکه توسعه اقتصادی، توسعه سیاسی را نیز به همراه خواهد داشت، هرچند منتقدان زیادی نیز دارد، اما تجربیات 50 سال گذشته نشان داده است که در مورد بسیاری از کشورها جواب داده است و کمتر شدن نقش دولت در اقتصاد و بازار، آزادی سیاسی و اجتماعی را به دنبال خواهد داشت. به طور مثال رشد اقتصادی در تایوان و کره جنوبی باعث گذار به توسعه سیاسی نیز شد. اما این یک فرآیند خشن و بسیار پردست‌انداز است و چین جامعه‌ای بسیار بزرگ‌تر و بسیار پیچیده‌تر از این کشورها است. قشر متوسط در حفاظت از منافعش هشیار است، از طرفی آموزه‌های کنفوسیوسی در جامعه چین که تاکید بر تعامل و آرامش دارد و به دنبال تشویق همکاری است؛ باعث می‌شود مردم استفاده از ابزارهای خشن برای رویارویی با سیاست‌های دولتی که مورد تاییدشان نیست را رد کنند، اما در هنگام نبود نهادهای مدنی، مسائلی همچون بسته شدن یک کارخانه، مجبور کردن مردم برای ترک خانه‌هایشان برای یک پروژه ساختمانی و به طور کلی هر جایی که مساله‌ دفاع از منافع اقلیت مطرح باشد، می‌تواند بسیار مشکل‌ساز باشد.
عدم اعتماد به ثبات سیاسی و اقتصادی آینده چین باعث شکل‌گیری موج مهاجرت میلیونرهای چینی به استرالیا و آمریکا شده است. در سال 2006 تنها 64 میلیونر و کارآفرین چینی به خارج از کشور مهاجرت کردند، ولی پیش‌بینی می‌شود این عدد تا پایان سال میلادی 2012 به 6000 نفر در طول سال برسد. سیاستمداران و استراتژیست‌های چینی همیشه می‌دانسته‌اند که انتظارات مردم با سرعت افزایش پیدا خواهد کرد و در طول سالیان گذشته همواره یک رشد بسیار آرام ولی تدریجی برای باز کردن فضای سیاسی نیز وجود داشته است، اما پس از بهار عربی به نظر می‌رسد ترس از آینده و نگرانی از اینکه با افزایش آزادی‌ها ساختار سیاسی چین به چه شکلی در‌خواهد آمد، بسیار بیشتر شده است. در چین کلمه «یاسمن» در اینترنت به دلیل ترس از وقوع یک انقلاب نرم فیلتر است، اینترنت و حتی پیامک‌های الکترونیکی به شدت تحت سانسور و کنترل است. از طرفی در ساختار حکومتی تک حزبی، تایوان و هنگ‌کنگ، ایالت‌های مسلمان‌نشین جنوب شرق این کشور و اقلیت تبت در چند سال گذشته فشار زیادی بر دولت مرکزی وارد کرده‌اند.
بسیاری از منتقدان این جنبه از مشکلات ساختاری چین اعتقاد دارند تنها الگوی دموکراسی در دنیا الگوی غربی و آمریکایی نیست و چین می‌تواند خود یک الگوی جدید در عرصه مدیریت دولتی باشد، ولی مساله‌ اساسی در این است که فارغ از نوع و نحوه حکومت‌داری خواه دموکراسی پارلمانی باشد، خواه جمهوری یا هر شکل دیگری از حکومت، چین در ساختار سیاسی خود نیازمند افزایش پاسخگویی و شفافیت است که با حکومت سلسله مراتبی کنونی در تضاد است. از طرفی توسعه امری همه‌جانبه است و در همه زمینه‌ها باید اتفاق بیفتد. تنها حرکت در مسیر توسعه همه‌جانبه است که می‌تواند ضامن حرکت یک کشور در مسیر تعالی باشد، اگر چین بخواهد در این مسیر گام بردارد باید تمرکز بسیار بالایی بر اصلاحات غیراقتصادی نیز داشته باشد.
منظر جمعیت‌شناختی
منظر سوم مورد بحث، جنبه جمعیت‌شناختی آینده چین است. چین در سه دهه گذشته همواره سیاست محدودیت تعداد فرزندان را با سختگیری و شدت بالایی پیگیری می‌کرده است. این کشور تا چند سال دیگر به دلیل سیاست تک فرزندی، یک جمعیت بسیار پیر خواهد داشت و حدود 400 میلیون از نیروی فعال کنونی خود را از دست خواهد داد. غیر از موضوع کاهش نیروی کار، یک جمعیت پیر نیازمند یک سیستم تامین اجتماعی درخور است و هزینه‌های بهداشتی و مراقبتی زیادی را به دولت تحمیل خواهد کرد. از طرفی هیچ کشوری در طول تاریخ با سقوط جمعیتی به رشد ادامه نداده است و توانایی تسلط بر سایر کشورها را ندارد.
منظر ژئوپلتیک
منظر چهارم بررسی موقعیت چین از دیدگاه ژئوپلتیک در آینده جهان است. برای درک اهمیت منظر ژئوپلتیک کافی است دو کشور قدرتمند ژاپن و انگلستان در نیمه دوم قرن بیستم را مقایسه کرد، ژاپن با وجود اینکه از لحاظ درآمد ملی در رتبه دوم جهان و پس از آمریکا قرار داشت، ولی هیچ‌گاه نتوانست دایره نفوذ انگلستان در دنیا را داشته باشد. در طول سالیان گذشته با توجه به حرکت رو به رشد کشورهای در حال توسعه در آسیا همچون هند، چین، اندونزی، کره جنوبی و سایر کشورهای جنوب شرق آسیا، بسیاری از اقتصاددانان در دنیا صحبت از «جهش و طلوع آسیا» کرده‌‌اند؛ ولی اگر کمی دقیق‌تر بنگریم متوجه می‌شویم ما با یک قاره منسجم و متحد همچون اروپا، آفریقا یا حتی آمریکا روبه‌رو نیستیم. به عبارت دیگر «آسیا» تنها نامی است که به مجموعه‌ای از کشورها در بخشی از خشکی اوراسیا اطلاق می‌شود و قاره‌ای متحد به عنوان آسیا وجود خارجی ندارد. در میان کشورهای آن منطقه، هند، چین، ژاپن، اندونزی و ویتنام هرکدام دارای منافعی متفاوت و بعضا متضاد هستند. تنها در جنوب چین 14 کشور وجود دارد که هرگونه تلاش چین برای تسلط بر این کشورها مناقشه زیادی ایجاد خواهد کرد.تنها در یکی دو سال گذشته چین مناقشات بسیار شدیدی با ژاپن و کره جنوبی بر سر کره شمالی و درگیری‌های جدی با ویتنام بر سر دریای چین داشته است. واکنش‌ها و موضع‌گیری‌های چین نسبت به همسایگانش بر سر اختلافاتی که دارند بسیار تند است. تنها در ماه ژوئن 2012این کشور موضع‌گیری‌های بسیار سختی علیه ژاپن، فیلیپین و ویتنام در خصوص مناقشات مربوط به دریای شرقی و جنوبی و تعدادی جزیره مورد اختلاف داشته است. اختلافات مزبور بین چین و ژاپن بر سر جزایر مورد مناقشه در ماه آگوست جاری به شکل بی‌سابقه‌ای به اوج خود رسید. از طرفی دیگر هیچ‌کس در آسیا نمی‌خواهد تحت تسلط چین باشد، چیزی به نام «رؤیای چینی» آنگونه که «رویای آمریکایی» وجود داشت و به عنوان یک دارایی نامشهود برای آمریکا عمل می‌کرد، وجود خارجی ندارد. مناقشات چین با سایر کشورها فقط به همسایگانش محدود نمی‌شود، به طور مثال این کشور با آمریکا بر سر مسائل مربوط به محیط زیست و تغییرات اقلیمی اختلافات اساسی دارد، اختلافاتی که در اجلاس کپنهاگ در سال 2009 به اوج خود رسید. همچنین درگیری‌های چین و آمریکا بر سر نرخ برابری ارز دلار/یوآن و همچنین یارانه‌های چین به نفع شرکت‌های چینی در طول چند سال گذشته به اوج خود رسیده است. این کشور نمی‌تواند در خلأ به رشد خود ادامه دهد.
هرچند که برنامه چین برای تمرکز بر مصرف داخلی به جای صادرات و داشتن جمعیت بالا در آینده باعث شکل‌گیری یک بازار بسیار بزرگ و پویا برای کشورهای همسایه و همچنین غرب خواهد بود، ولی تاریخ نشان داده است که داشتن منافع مشترک اقتصادی لزوما دلیلی بر عدم منازعه نیست، همانطور که در جنگ جهانی اول و با وجود نیاز اقتصادی شدید آلمان و انگلستان به یکدیگر، بازار مانع از جنگ نشد. چین از طرفی سرمایه‌گذاری بسیار گسترده‌ای در قاره آفریقا کرده است و کمک زیادی به توسعه این منطقه می‌کند، موضوعی که به نظر می‌رسد به دلیل کمک به توسعه و رشد طبقه متوسط آفریقا، مورد قبول آمریکا نیز هست و از آن استقبال می‌کند.
ولی چین پیش از آنکه با مردم این قاره رابطه خوبی داشته باشد، با دیکتاتورهای این منطقه رابطه خوبی دارد. سال‌ها تصور می‌شد آمریکا با کشورهای خاورمیانه روابط گرمی دارد، درحالی‌که بعد از بهار عربی معلوم شد آمریکا تنها با دیکتاتورهای این منطقه روابط خوبی داشته است. در صورتی که چین بخواهد به منافع بلندمدت خود در این قاره برسد باید به گذار این کشورها در مسیر توسعه سیاسی نیز یاری رساند، امری که با توجه به ساختار سیاسی کنونی چین بعید به نظر می‌رسد. چین برای موفقیت در عرصه جهانی باید بخشی از مسوولیت‌ها و وظایف بین‌المللی را بر عهده بگیرد، امری که به شدت نیازمند همکاری با غرب است. تا سال 2050 جمعیت دنیا از 9 میلیارد نفر عبور خواهد کرد و 2 میلیارد به طبقه متوسط دنیا اضافه خواهد شد، باید دید چین در این شرایط جدید برای حفظ منافع و کسب منابع طبیعی خود تا چه حد به قدرت نرم اتکا می‌کند. سیاست آمریکا در خصوص چین در طول 30 سال گذشته یک سیاست ثابت و مشخص بوده است. چین و آمریکا اگرچه همواره بر سر موضوعاتی همچون دالایی‌لاما، تایوان و مسائل حقوق بشری اختلافات اساسی داشته‌اند، اما آمریکا از زمان هنری کسینجر که بعد از انقلاب فرهنگی خونین مائو تلاش کرد این کشور را به عرصه بین‌المللی بازگرداند تا زمان حال (بدون تفاوت خاصی در دموکرات یا جمهوری‌خواه بودن حزب حاکم)، به دنبال یکپارچه کردن چین با بقیه دنیا و افزایش روابط با این کشور بوده است، ولی چین در طول چند سال گذشته به شدت ملی‌گراتر و تندتر شده است. از طرفی هر کشوری زمانی که از لحاظ داخلی دچار مشکل و بی‌ثباتی شود، در سیاست خارجی خود تهاجمی‌تر می‌گردد و در صورت وقوع چنین اتفاقی در آینده چین، این کشور نیز از این قاعده مستثنی نخواهد بود.چین با تبلیغات فراوان و با شعارهایی چون تبدیل شدن به قدرت اقتصادی برتر در قرن 21 توانسته است مردم خود را در جهت اهداف بلندمدت متحد و مصمم سازد، همچنان که مردم شوروی نیز زمانی به امپراتوری خود افتخار می‌کردند. اما اگر در بلندمدت دولت چین نتواند اصلاحات اقتصادی و سیاسی لازم را پیاده کند، نه از قدرت این کشور، بلکه از ضعف آن باید ترسید.
گاهی اوقات برخی از صاحب‌نظران چشم‌انداز اقتصادی هند را در آینده دور، روشن‌تر از چین می‌بینند، زیرا به گفته فرانسیس فوکویاما مردم‌سالاری، توان خود را بیش از هر وقت در دوران سختی نشان می‌دهد. چين اکنون در مرحله بهروزی اقتصادی است؛ ولی وقتی به سراشیبی اقتصادی بيفتد امتحانش را پس خواهد داد. چین کارهای ساده را انجام داده است؛ اتوبان‌ها، فرودگاه‌ها و زیرساخت‌های عمرانی توسعه را گسترش داده است، ولی هند یک مشکل بسیار بزرگ را حل کرده است، هند 25 یا 50 سال دیگر همین دموکراسی بزرگ و شلوغ کنونی خواهد بود، اما چین 25 سال دیگر از لحاظ سیاسی کجا خواهد بود؟ مطمئنا چین نقشی بسیار حیاتی در قرن 21 خواهد داشت و به توسعه ادامه خواهد داد و بدون شک یک قدرت بزرگ قرن 21 خواهد بود، اما سوال اساسی این است که چگونه از این ظرفیت استفاده خواهد کرد؟! آیا رشد چین باعث تسلط این کشور بر آمریکا و غرب خواهد شد؟ در پاسخ به این سوال باید گفت کشوری که خود در مسیر توسعه در مرحله گذار باشد و با موانع داخلی نیز روبه‌رو باشد، قدرت تاثیرگذاری و تسلط کمتری بر جهان پیرامون دارد. به نظر می‌رسد قرن 21 هم به چین و هم به آمریکا، اروپا و سایر قدرت‌ها تعلق داشته باشد.

پاورقي:
1- کارشناسان ارشد MBA
2- اصطلاحی که به بعضی از کشورهای جنوب شرق آسیا اطلاق می‌شود که رشد بسیار سریع اقتصادی را در طول 20-25 سال تجربه کردند.
3- ماهنامه مهرنامه، شماره 22، صفحه 193
Azad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 01-29-2015, 12:15 PM   #2
Azad
 
Azad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
پست ها: 5,223
تشکرها: 327
در 4,072 پست 12,117 بار تشکر شده
Points: 50,559, Level: 100
Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

وابستگی چین به نفت خام در سال 2014 به 60 درصد رسید
یک موسسه تحقیقاتی اعلام کرد که واردات نفت خام توسط چین در سال 2014 میلادی، به میزان 60 درصد افزایش داشته است. موسسه تحقیقاتی اقتصاد و فن آوری وابسته به شرکت ملی نفت چین در گزارشی که اخیرا منتشر کرده، یادآور شد که وابستگی این کشور به واردات نفت و گاز در سال 2014 به ترتیب به 60 و 32.2 درصد افزایش یافته است. بنابراین گزارش، چین در سال گذشته میلادی، 308 میلیون تن نفت خام و 59 میلیارد مکعب گاز وارد کرده است. افزایش واردات نفت چین در حالی صورت می گیرد که با افت جهانی قیمت نفت، تمایل کشور های شرق آسیا از جمله چین به واردات بیشتر این طلای سیاه افزایش یافته است.

بنابر آمار ارائه شده توسط اداره کل گمرک چین که اخیرا منتشر شد، در ماه دسامبر، چین خرید نفت خود از کشور های خارجی را به 30.4 میلیون تن افزایش داد.
این موسسه تحقیقاتی همچنین اعلام کرد که میزان مصرف انرژی چین در سالی که گذشت، 3.85 میلیارد تن زغال سنگ بوده که این رقم نسبت به سال گذشته 2.7 درصد افزایش داشته است.
بنا بر این گزارش، مصرف برق در چین نیز 3.7 درصد در سال 2014 افزایش یافته که پایین ترین میزان رشد را پس از سال 2009 داشته است.
از سویی دیگر، سهم سوخت های فسیلی در میزان کل مصرف انرژی چین کاهش یافته به طوری که سهم زغال سنگ در مصرف انرژی طی سال گذشته 63.9 درصد کاهش یافته است.
این گزارش افزود؛ دولت چین در سال گذشته، 6 منبع ذخیره استراتژیک و 25 منبع ذخیره تجاری نفت ساخته که قادرند به ترتیب 141 و 307 میلیون بشکه نفت در خود ذخیره کنند.
بر اساس برخی گزارش های منتشر شده، پیش بینی می شود با تداوم روند نزولی قیمت جهانی نفت، مصرف کشورهای آسیایی در سال 2015 تا 5 درصد افزایش یابد.
قیمت نفت از تابستان گذشته تاکنون بیشتر از 50 درصد کاهش یافته است. اواسط ژوئن 2014 (خرداد/تیر) قیمت هر بشکه نفت 110 دلار بود، اکنون این قیمت زیر 50 دلار است.
چین بزرگترین مصرف کننده انرژی در جهان محسوب می شود و بیشترین نفت مورد نیاز خود را از خاورمیانه وارد می کند. این کشور از سال 1993 میلادی یک واردکننده صرف نفت بوده و بیش از 55 درصد از نفت مورد نیاز خود را از کشورهای دیگر خریداری می کند.
Azad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 04-30-2015, 02:53 PM   #3
Azad
 
Azad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
پست ها: 5,223
تشکرها: 327
در 4,072 پست 12,117 بار تشکر شده
Points: 50,559, Level: 100
Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

چین؛ شریک در اموال همه عالم
ریچارد اندرسون
گزارشگر اقتصادی، بی‌بی‌سی

چین هرچه کم داشته باشد، پول نقد کم ندارد. ذخیره ارزی این کشور در گوشه و کنار دنیا سر به چهار تریلیون دلار می‌زند – یا چهار هزار میلیارد دلار.
رشد اقتصادی سالانه چین حدود هفت درصد است. رقمی که به نسبت سال‌های قبل کم شده، اما همچنان برای بیشتر کشورهای توسعه یافته مثل رؤیا می‌ماند.
به تناسب این رشد اقتصادی، سرمایه‌گذاری خارجی سالیانه چین هم در یک دهه گذشته هشت برابر شده. سال ۲۰۱۳ این رقم چیزی بیش از ۱۴۰ میلیارد دلار بود. سال ۲۰۱۴ کمی افت داشت که عمدتا به خاطر کاهش سرمایه‌گذاری این کشور در بخش انرژی بود.
البته این افت به احتمال فراوان مقطعی است، چرا که رشد جمعیت چین، به‌ویژه بزرگ شدن طبقه متوسط، اشتهای این کشور برای منابع مختلف را هم بیشتر می‌کند.

چینی‌ها در یک دهه گذشته بیشترین سرمایه‌گذاری را در آمریکا کرده‌اند، به خصوص از سال ۲۰۱۲ که سرمایه‌گذاری در آمریکا ناگهان اوج گرفت. اگر سرمایه‌گذاری خارجی چین در یک دوره ده ساله را به جای امسال از پارسال حساب می‌کردیم، استرالیا جای آمریکا را می‌گرفت.
اما در اروپا، مقصد مورد علاقه سرمایه چینی بریتانیاست. نیمه اول سال گذشته، سرمایه‌گذاری چین در بریتانیا به ۲۴ میلیارد دلار رسید و با سرمایه‌گذاری آن کشور در آمریکا برابر شد. این رقم بیش از دو برابر ۱۱ میلیاردی است که چین در دوره مشابه در فرانسه سرمایه‌گذاری کرده.
البته چین همه جای دنیا سرمایه‌گذاری می‌کند و قرارداد پشت قرارداد می‌بندد، از جمله در آفریقا، که چینی‌ها هر روز بیش از پیش به آن توجه نشان می‌دهند. دومین اقتصاد بزرگ جهان تا کنون در ۳۴ کشور آفریقایی سرمایه‌گذاری کرده. بیش از همه در نیجریه (۲۱ میلیارد دلار)، بعد در اتیوپی و الجزایر (هر کدام بیش از ۱۵ میلیارد دلار) و بعد آنگولا و آفریقای جنوبی (هر کدام نزدیک ۱۰ میلیارد دلار).

ناگفته پیداست که این حجم عظیم سرمایه‌گذاری بیش از هرچیز به خاطر منابع طبیعی سرشار آفریقاست.
از نکات جالب در این زمینه سرمایه‌گذاری ناچیز چین در ژاپن است: چیزی حدود ۱.۶ میلیارد دلار که تقریبا با سرمایه‌گذاری آن کشور در مغولستان (۱.۴ میلیارد دلار) برابر است. دلیل این امر می‌تواند تنش‌های سیاسی دو قدرت بزرگ اقتصادی جهان باشد – دو قدرتی که اخیر جایشان در رده‌بندی بزرگ‌ترین اقتصادهای جهان عوض شد (چین دوم، ژاپن سوم).
آن‌چه چین بیش از هرچیز نیاز دارد، منابع است. به ویژه آن‌که پیش‌بینی می‌شود انرژی مصرفی این کشور تا سال ۲۰۵۰ سه برابر شود.
از همین روست که سرمایه‌گذاری چین در بخش انرژی از سال ۲۰۰۵ به مراتب بیش از بخش‌های دیگر بوده و به حدود ۴۰۰ میلیارد دلار رسیده. رقمی که برای تأمین مصرف جمعیت ۱.۴ میلیارد نفری این کشور لازم است.
البته سرمایه‌گذاری چین در بخش انرژی سال گذشته افت کرد و بخش بزرگ‌تر پول به حوزه‌هایی چون حمل‌ونقل، مسکن، و فن‌آوری رسید. از آن‌جا که سرمایه‌گذاری در بخش انرژی معمولا بزرگ و در اختیار شرکت‌های دولتی است، افت موقتی سرمایه‌گذاری در این حوزه به معنای افزایش سرمایه‌گذاری بخش خصوصی بوده – که گاه برای کشورهای میزبان جذاب‌تر است.

از دیگر حوزه‌های کلیدی سرمایه‌گذاری چینی‌ها، بخش فلزات است، که برای صنایع مختلف و ساخت‌وساز فزاینده در اقتصاد در حال رشد چین ضروری است.
دولت چین در بعضی شرکت‌ها و پروژه‌های خاص سرمایه‌گذاری‌های عظیم کرده که همه‌شان در بخش انرژی هستند. به‌عنوان نمونه، شرکت ملی نفت فلات‌قاره چین (CNOOC) سال ۲۰۱۳ حدود ۱۵ میلیارد دلار در شرکت نکسن (Nexen) کانادا سرمایه‌گذاری کرد. شرکت‌های دولتی دیگر هم در سال‌های اخیر قراردادهای چندین میلیارد دلاری امضاء کرده‌اند.
از انرژی و منابع که بگذریم، بخش مالی بیشترین میزان سرمایه‌ را جذب کرده، به‌ویژه مورگان استنلی و بانک استاندارد.
اما سرمایه‌گذاری چینی‌ها به مواردی که اشاره کردیم محدود نمی‌شود. از آی.بی.ام (IBM) و بارکلیز (Barclays) گرفته تا فورد (Ford) و جنرال موتورز (General Motors)، کمتر شرکت صاحب‌نامی است که سرمایه چینی به آن وارد نشده باشد. البته رقم این سرمایه‌گذاری‌‌ها معمولا کوچک است، اما به هر حال در مجموع رقم قابل ملاحظه‌ای است.
Azad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از Azad بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 08-21-2015, 04:55 PM   #4
Azad
 
Azad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
پست ها: 5,223
تشکرها: 327
در 4,072 پست 12,117 بار تشکر شده
Points: 50,559, Level: 100
Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

اقتصاد چین با کاهش تولید مواجه شده است
1 ساعت پیش
هم‌رسانی

کاهش تولید کارخانه‌ای چین تحولی نگران کننده برای اقتصاد این کشور و شرکای مالی و تجاری آن است
فعالیت بخش تولید در چین به پائین ترین سطح در شش سال اخیر تنزل کرده است.
روز جمعه ۳۰ مرداد (۲۱ اوت)، نتیجه بررسی ماهانه عملکرد بخش تولید کارخانه ای در چین نشان داده است که کاهش فعالیت این بخش همچنان ادامه یافته و در ماه اوت به پایین‌ترین سطح از مارس سال ۲۰۰۹ به بعد رسیده است.
بخش تولید کارخانه‌ای چین در اقتصاد این کشور به خصوص در زمینه صادرات کالا و ایجاد اشتغال نقشی مهم ایفا می‌کند و کاهش فعالیت آن حاکی از ضعف تقاضای در داخل و در بازارهای صادراتی کالاهای چینی است.
شاخص پی‌ام‌آی بخش صنعتی چین که توسط موسسه رسانه‌ای کایشن تهیه و منتشر می‌شود در ماه اوت به ۴۷.۱ (چهل و هفت و یک دهم واحد) رسید که طی شش سال اخیر بی‌سابقه بوده است. این رقم برای ماه ژوئیه ۴۷.۸ واحد بود.
این شاخص ماهانه براساس نظرسنجی و ارزیابی فعالیت‌های بخش تولید شامل سفارش جدید، موجودی انبار، تولید، تحویل مواد و وضعیت اشتغال در این بخش تهیه می‌شود و ارقام بالاتر از ۵۰ واحد نشانه گسترش و ارقام زیر ۵۰ نشانه کاهش فعالیت تولید کارخانه‌ای است.
پیشتر، موسسه رسانه‌ای بلومبرگ براساس نظرخواهی از کارشناسان اقتصادی، شاخص پی‌ام‌آی چین را به مراتب بالاتر و در حد ۴۸.۲ واحد ارزیابی کرده بود.

بازارهای سهام چین از ماه‌ها پیش با بحران مواجه بوده‌اند و اقدامات دولت نیز مشکلات آن را به طور کامل مرتفع نکرده است
انتشار این گزارش که حاکی از ضعف اقتصاد چین است باعث نگرانی سهامداران و کاهش شاخص بهای سهام در بازارهای بورس منطقه شد و احتمالا تاثیر مشابهی بر بازارهای بورس غرب نیز خواهد گذاشت. سرمایه‌داران به منظور حفاظت در برابر ضعف بیشتر اقتصاد چین با خروج از سهام، به خرید طلا و اوراق قرضه امن روی آوردند.
اقتصاد چین طی بیش از یک دهه گذشته از رشد سریع برخوردار بود و حتی پس از بروز رکود جهانی، کمابیش روند رشد اقتصادی را حفظ کرده بود. با این همه، در یکی دو سال اخیر نشانه‌هایی از کاهش رشد اقتصادی در این کشور مشاهده شده است.
در ماه‌های اخیر، بازار سهام چین نیز گرفتار رکود مستمر بوده و اقدامات دولت برای بازگرداندن اعتماد سرمایه گذاران داخلی به این بازار نیز به طور کامل موفقیت آمیز نبوده است. اوایل ماه جاری، بانک مرکزی چین نرخ برابری یوآن - پول ملی آن کشور در برابر دلار را کاهش داد با این امید که این اقدام مشوق صادرات شود و به بهبود شرایط اقتصادی کمک کند.
در واکنش به مشکلات اقتصادی چین، بسیاری از شرکت‌های غربی از اجرای طرح‌های سرمایه‌گذاری در آن کشور خودداری کرده‌اند که به نوبه خود، روند رشد اقتصادی را تضعیف می‌کند.
شرایط اقتصادی چین باعث بروز نگرانی در میان کشورهای دریافت کننده سرمایه گذاری از آن کشور و همچنین صادرکنندگان عمده مواد اولیه، از جمله نفت خام به چین شده است.
هنوز مشخص نیست که مشکلات کنونی ماهیتی گذرا دارد یا اینکه به نواقص ساختاری چین مربوط می‌شود. برخی کارشناسان معتقدند که دوام رشد اقتصادی چین در بلندمدت مشروط به اصلاحات در ساختارهای اقتصادی و سیاسی آن کشور است.
Azad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 08-21-2015, 06:14 PM   #5
پرسشگر
 
تاریخ عضویت: Jul 2009
پست ها: 2,493
تشکرها: 11,370
در 2,422 پست 17,069 بار تشکر شده
Points: 25,312, Level: 95
Points: 25,312, Level: 95 Points: 25,312, Level: 95 Points: 25,312, Level: 95
Activity: 57%
Activity: 57% Activity: 57% Activity: 57%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

مرغ بی بی سی غاز است!
پست قبلی نه تنها چیزی نسبت به ترجمه منتشر شده در فروم اضافه نمی کند بلکه نسبت به CRASHمهم 4.27 درصدی شانگهای در روز جمعه و 11.5 درصدی در عرض یک هفته و دنباله روی بازار سهام وال استریت، پاریس، لندن و فرانکفورت بی تفاوت است.
پرسشگر آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از پرسشگر بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 08-21-2015, 07:57 PM   #6
mehdi
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
محل سکونت: ایران
پست ها: 1,963
تشکرها: 2,769
در 1,788 پست 8,068 بار تشکر شده
Points: 19,502, Level: 88
Points: 19,502, Level: 88 Points: 19,502, Level: 88 Points: 19,502, Level: 88
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین


از اینجا
mehdi آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از mehdi بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 08-22-2015, 03:44 PM   #7
پرسشگر
 
تاریخ عضویت: Jul 2009
پست ها: 2,493
تشکرها: 11,370
در 2,422 پست 17,069 بار تشکر شده
Points: 25,312, Level: 95
Points: 25,312, Level: 95 Points: 25,312, Level: 95 Points: 25,312, Level: 95
Activity: 57%
Activity: 57% Activity: 57% Activity: 57%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

نقل قول:
نوشته اصلی توسط mehdi نمایش پست ها
ظاهرا یکی از شاخصه های اصلی برای ردیابی مرکز ثقل، نرخ شهرنشینی بوده است. در نگاه اول آنچیزی که توی چشم می زند همان رفت و برگشت از شرق به غرب و از غرب به شرق است ولیکن چون نیک بنگریم در میابیم که برای نخستین بار در طول تاریخ از سال 2000 تندنسی از جنوب به شمال تغییر کرده و جهت شمال به جنوب را پیش گرفته است. مهمترین علتش را باید در رشد اقتصادی رو به بالای آفریقا (آن هم از صدقه سر چینی ها) جست.
پرسشگر آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از پرسشگر بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 08-22-2015, 10:55 PM   #8
فرارو
 
فرارو's Avatar
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
محل سکونت: درپناه میهن
پست ها: 471
تشکرها: 991
در 437 پست 1,664 بار تشکر شده
Points: 9,344, Level: 64
Points: 9,344, Level: 64 Points: 9,344, Level: 64 Points: 9,344, Level: 64
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

بیشترین میزان کاهش ارزش سهام در چهارسال گذشته :


نگاهی به آخرین وضعیت بازارهای جهانی سهام و اقتصاد بین المللی
چین بازار های جهانی را به گرداب ترس از آینده فرو برد.
ادامه

__________________
پرگاری را که در زندگی به فراخورِ احوالِ نگاهمان بر هستی دایره می کِشد، می بینید که نوکِ تیز "پایه استقرارش" را "صفحه گیتی" چه بی وقفه می لغزاند ..!؟
فرارو آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از فرارو بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 08-25-2015, 08:38 AM   #9
Azad
 
Azad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
پست ها: 5,223
تشکرها: 327
در 4,072 پست 12,117 بار تشکر شده
Points: 50,559, Level: 100
Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

ادامه افت شدید شاخص سهام در چین
1 ساعت پیش
هم‌رسانی

ارزش سهام در بازارهای چین روز سه شنبه هم همچنان به افت خود ادامه داد، با این حال این روند در سایر بخش های آسیا به آن بدی که تحلیلگران پس از سقوط دوشنبه پیش بینی می کردند نیست.
بازار بورس اصلی چین، کامپوزیت شانگهای، شش درصد افت کرد و به تقریبا ۳۰۱۷ رسید که در ادامه سقوط ۸.۵ درصدی و تکان دهنده روز دوشنبه بود.
روز دوشنبه بازارهای بورس در اروپا و آمریکا هم شاهد سقوط استثنایی بودند.
همه اینها ناشی از فروش سهام توسط سرمایه گذارانی است که نگران وضعیت اقتصادی چین هستند. سرمایه گذاران نگران هستند شرکت ها و کشورهایی که به تقاضای شدید بازار چین وابستگی دارند تحت تاثیر قرار گیرند.
بانک مرکزی چین دو هفته پیش ارزش یوان، واحد پول این کشور، را پایین آورد و به این نگرانی دامن زد که سیر نزولی اقتصاد این کشور بدتر از آنچیزی است که قبلا تصور می شد.
جبران عملکرد در سایر آسیا
در سایر کشورهای آسیا، بازارها روز سه شنبه عملکرد خیلی بهتری از پیش بینی تحلیلگران داشتند.
در هنگ کنگ بازار سهام هانگ سنگ ۱.۶ درصد بالا رفت، درحالی که S&P ASX/200 استرالیا ۲.۵ درصد و بازار کوسپی کره جنوبی ۰.۳ درصد بالا رفتند.
به غیر از شانگهای، نیکی ۲۲۵ ژاپن بازار دیگری بود که ضربه خورد و ۲.۵ درصد افت کرد.
سرمایه گذاران نگرانند که دردسرهای چین درحال تقویت ین ژاپن است که می تواند به بخش های واردات و صادرات این کشور لطمه بزند.
در معاملات پرنوسان روز دوشنبه بازار سهام داو جونز نیویورک ابتدا ۶ درصد پایین آمد اما با جبران بخشی از این سقوط در پایان روز با ۳.۶ درصد افت به کار خود پایان داد.
پیشتر بازار فوتسی ۱۰۰ لندن ۴.۶ درصد افت کرد و ۵۸۹۸.۸۷ بسته شد. بازارهای عمده فرانسه و آلمان هم به ترتیب ۵.۵ درصد و ۴.۹۶ درصد افت کرد.
سرمایه گذاران اکنون چشم انتظار مداخله دولت چین برای ایجاد نوعی ثبات در بازارها هستند.
کریس وستون مسئول تعیین استراتژی بازار در شرکت معاملات آی جی در یادداشتی پیش از باز شدن بازارهای آسیا نوشت: "آسیا در کانون لرزش است. چین باید بازار داخلی و جهان را قانع کند که اقتصادش قادر به تحمل خروج بیشتر سرمایه است و سیر نزولی اش تحت کنترل است."
کاخ سفید روز دوشنبه گفت که باراک اوباما رئیس جمهور این کشور در جریان تحولات بازارهای جهانی گذاشته شده است.
جاش ارنست سخنگوی کاخ سفید گفت که اقتصاد آمریکا قوی است و چین را ترغیب به ادامه اصلاحات اقتصادی کرد، از جمله حرکت به سوی سیستمی که در آن تعیین ارزش واحد پولی این کشور، یوان، بیشتر متکی بر بازار باشد نه تصمیم دولت.
شاخص سهام شانگهای در یک هفته گذشته ۱۲ درصد سقوط کرده که میزان سقوط آن از اواسط ژوئن را به ۳۰ درصد می رساند.
Azad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 09-14-2015, 08:07 AM   #10
Azad
 
Azad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
پست ها: 5,223
تشکرها: 327
در 4,072 پست 12,117 بار تشکر شده
Points: 50,559, Level: 100
Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

نشانه های تازه از سیر نزولی اقتصاد چین
4 ساعت پیش
هم‌رسانی
شانگهایImage copyrightAFP
میزان تولید و سرمایه گذاری در ماه اوت در چین کمتر از پیش بینی ها بود که نشانه تازه ای از سیر نزولی در دومین اقتصاد بزرگ جهان تعبیر شده است.
تولید کارخانه ها ۶.۱ درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافت که کمتر از رقم پیش بینی شده ۶.۴ درصد بود.
میزان رشد در سرمایه گذاری دارایی های ثابت - عمدتا املاک - به ۱۰.۹ درصد رسید که پایین ترین حد در ۱۵ سال گذشته است.
شواهد فزاینده از سیر نزولی در این نیروگاه مهم اقتصادی جهان باعث افت جدی در سرمایه گذاری در بازارهای بورس شده است.
سایر نشانه ها از ضعیف شدن اقتصاد چین را می توان در افت میزان فروش اتومبیل و کاهش واردات و افزایش تورم دید.
تولیدکنندگان چینی با سرعتی بیش از هر زمان در شش سال اخیر از بهای کالاها کاسته اند، که در پی افت قیمت کالاهای اساسی می آید.
هفته گذشته لی ککیانگ نخست وزیر چین گفت که چین علیرغم این داده ها همچنان به همه اهداف اقتصادی اش در سال جاری دست خواهد یافت.
دولت چین از ماه نوامبر پنج بار از نرخ بهره کاسته و تدابیر دیگری اتخاذ کرده تا باعث تسهیل اعطای وام و رونق اقتصادی شود.
آقای لی قول داد که چین تدابیر بیشتری برای تقویت تقاضای داخلی اتخاذ خواهد کرد و سیاست های تازه ای برای افزایش واردات اجرا خواهد کرد.
چین میزان رشد اقتصادی در سال ۲۰۱۴ را از ۷.۴ درصد به ۷.۳ اصلاح کرده که کمترین حد در ربع قرن اخیر است.
دولت چین میزان رشد اقتصادی امسال را حدود ۷ درصد پیش بینی می کند.
در همین حال مقام های چینی گفتند که با ارائه سهام شرکت های دولتی به سرمایه گذاران خصوصی گام های تازه ای به سوی یک سیستم اقتصادی متکی بر بازار برخواهند داشت.
این سیاست که به گفته آنها مدیریت شرکت ها و دارایی ها را بهبود خواهد بخشید قرار است پیش از ۲۰۲۰ اجرا شود.
اقتصاد صنعتی چین تحت تسلط ۱۱۱ مجموعه بزرگ است که همگی دولتی هستند.
Azad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 09-23-2015, 01:29 AM   #11
Azad
 
Azad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
پست ها: 5,223
تشکرها: 327
در 4,072 پست 12,117 بار تشکر شده
Points: 50,559, Level: 100
Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

خروج سرمایه از چین
نقش ماکائو به عنوان یک مسیر غیرقانونی برای خارج کردن ارز از چین، آن هم دور از چشمان دولت این کشور، مسأله تازه ای نیست. اما در ماه های اخیر، این موارد بیشتر از حد طبیعی خود بوده است. به دلیل نگرانی هایی که در مورد آینده اقتصاد کشور چین وجود دارد، خروج سرمایه از این کشور افزایش یافته است. در طول تابستان، پس از آنکه بحران مالی بازار سهام این کشور را درنوردید و دولت چین سیاست کاهش ارزش ارز را پیش گرفت، این روند افزایش یافت. آمارهای رسمی بیانگر آن هستند که در طول ماه آگوست، 150 میلیارد دلار از کشور چین خارج شده است.

دولت چین، پس از مواجهه با این بحران، اقدام به سرکوب بانک های زیرزمینی که سرمایه این کشور را از مرزها خارج می کردند، نموده و تمامی نقل و انتقالات وجه را تحت نظارت خود درآورده است. پلیس با حمله به موسسات رهنی کشور ماکائو 17 نفر را به جرم پولشوئی دستگیر نموده است. این اقدامات به نظر سرعت خروج سرمایه را کاهش داده است. یکی از نمایندگان ما در این هفته به یکی از موسسات رهنی ماکائو مراجعه نمود و درخواست انتقال یک میلیون یوان (157 هزار دلار، سه برابر مبلغی که یک فرد سالانه می تواند به صورت قانونی از چین خارج کند) را به خارج از چین داشت، که با تردید مغازه دار مواجه گردید.

با این وجود، معتقدان به کارآمد بودن این سیاست دولت چین بسیار محدود هستند. راه جایگزین در حال حاضر خارج کردن ارز از طریق تبدیل آن به دلار هنگ کنگ است که تنها با نرخ 3 درصد انجام می گیرد. انجام چنین تبادلاتی، به صورت یکجا، در گذشته کار چندان مشکلی نبوده است. اما در حال حاضر بهتر است که سرمایه را به قسمت های کوچکتر تقسیم نمود و سپس آن را منتقل کرد. چرا که این کار توجه کمتری را به خود جلب می کند.

ماکائو جذاب ترین نقطه برای انتقال سرمایه چینی به شمار می رود. برای انتقال وجه به این کشور همچنان گزینه های بسیار دیگری پیش روی سرمایه داران چینی است. پرداخت رقمی بیش تر از قیمت واقعی در واردات، خرید خدمات مشاوره غیر واقعی و بستن قراردادهای جعلی با شرکت های ماکائویی جهت انجام همکاری، همه و همه از راه های معمول خروج ارز از چین به شمار می روند. در سایت «تائوبادو» که یک بازار آنلاین چینی است، یافتن افرادی که وظیفه انتقال وجه به خارج چین را بر عهده گیرند، کار مشکلی نیست.

اما سوال اصلی اینجاست که چنین مبادلاتی چقدر می توانند برای اقتصاد یک کشور خطرناک باشند؟ همزمان با خروج سرمایه از کشور چین، این کشور شاهد ورود حجم عظیمی از سرمایه به داخل مرزهای خود نیز بوده است که ریشه در صادرات این کشور دارند. به عنوان مثال، تنها در هشت ماه نخست سال جاری، تراز تجاری چین 365 میلیارد دلار بوده است که این رقم بسیار شگفت انگیز به حساب می آید.

با این وجود، کاهش ذخایر ارزی کشور چین، مدرکی است دال بر خروج سرمایه از طرق دیگر. محاسبات سرانگشتی نشان می دهند که رقمی معادل 600 میلیارد دلار از این کشور خارج شده است. اما دلایل دیگری نیز در کاهش این ذخایر نقش داشته اند. افزایش ارزش دلار، ارزش سایر ارزها را کاهش داده و از این طریق ارزش ذخایر ارزی غیر دلاری بانک مرکزی یک کشور را کاهش می دهد.

از سوی دیگر، بیشتر مبلغی که به عنوان سرمایه خروجی از چین اعلام می شود، سرمایه ای نیست که به صورت محرمانه از طریق ماکائو خارج می شود. بسیاری از شرکت های خارجی، با امید افزایش ارزش یوان، درآمد صادرات خود به چین را در حساب های بانکی خود در این کشور نگهداری می کردند. با توجه به این مطلب، لری هو، یک از متخصصین اوراق بهادار، مدعیست که سرمایه خروجی واقعی از کشور چین کمتر از نیمی از رقم اعلام شده و حتی کمتر از درآمد صادراتی این کشور است. به عقیده او آنچه در چین می گذرد هیچ شباهتی به یک بحران تراز تجاری ندارد.

به هر حال مشخص است که خروج سرمایه از چین جنب و جوشی در مقامات چینی ایجاد نموده است؛ چرا که در غیر اینصورت اقداماتی برای دفاع از ارزش یوان انجام نمی دادند. اما این سوال ذهن دیگران را به خود مشغول کرده است که چین تا چه زمان قادر به اعمال چنین سیاست هایی خواهد بود. تهدید اصلی زمانی آغاز می شود که میلیون ها خانوار اعتماد خود را نسبت به دولت از دست داده و در صدد خروج سرمایه از خود از کشور برآیند. در این صورت، موسسات رهنی ماکائو خود تهدیدی برای دولت چین خواهند بود. اما حتی اگر بانک های زیرزمینی به فعالیت خود ادامه دهند؛ موسسات رهنی اندکی حاضر به پذیرش ریسک استفاده از آن ها خواهند شد. تا زمانی که سیاست های کنترلی چین پابرجاست، این کشور قادر خواهد بود که سرمایه در حال خروج را کنترل نماید.
Azad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 01-04-2016, 09:24 PM   #12
Azad
 
Azad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
پست ها: 5,223
تشکرها: 327
در 4,072 پست 12,117 بار تشکر شده
Points: 50,559, Level: 100
Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

چین برای نخستین بار به سبب سقوط سهام، بورس شانگهای را تعطیل کرد
دولت چین روز دوشنبه برای نخستین بار به سبب سقوط قابل توجه ارزش سهام در این کشور، بورس های مهم شانگهای و شن ژن را تعطیل کرد.

به گزارش میزان به نقل از خبرگزاری فرانسه، کاهش بی سابقه و ناگهانی 7 درصدی ازرش سهام درچین موجب شد تادولت به عنوان یک راه کارایجاد 'موج شکن' در برابر موج بحران اقتصادی، دست به چنین اقدامی بزند.

بنابر این گزارش، افزایش موج نگرانی های برای ادامه این بحران درچین و تحت تاثیر قرار گرفتن دیگر بازارهای اقتصادی منطقه ای و حتی بین المللی، دولت این کشور چاره ای ندید تا با دخالت گسترده در این روند جلوی خسارت های تریلیونی را با این اقدام سد کند.

این گزارش اقدام چین برای بستن این دو بورس عمده آسیایی را کارساز توصیف کرد و افزود: این اقدام در مرحله نخست توانست جلوی میلیاردها دلار خسارت به اقتصاد دوم جهان را بگیرد، چرا که بورس شانگهای در پایان سال میلادی گذشته ( پنج شنبه 11 دیماه) با 9،4 درصد کاهش ارزش و بورس شن ژن با 63 درصد کاهش ارزش روبرو شده بود.

با این وجود، آسیب پذیری اقتصاد چین همچنان برجاست زیرا بورس شانگهای از نوامبر (آبان -آذر) گذشته روزانه 5 درصد سقوط ارزش را تجربه کرده است.

این گزارش حاکی است که بطورمثال کاهش 5 درصدی در ارزش شاخص شرکت عظیم csi300 که در هر دو بورس شانگهای و شن ژن حصور دارد، موجب شد تا بطور خودکار یک وقفه 15 دقیقه های در تجارت این کشور ایجاد کند و با رسیدن این رقم به 7 درصد دولت چین مجبور شود این دو بازار بورس را کاملا تعطیل کند.

شاخص های سهام بازارهای بورس چین از اواسط ماه ژوئن ٢٠١٥ (خرداد گذشته) به شدت سقوط کرده و روند نزولی را در پیش گرفته اند.

چین دو بازار سهام مهم و بزرگ به نام های شانگهای و شن ژن دارد که به ترتیب سومین و پنجمین بازار بزرگ سهام جهان هستند.

بطور مثال ظرف دو ماه ١٢ ژوئن تا ١٠ اوت شاخص بورس شانگهای ٢٤ درصد و بورس شنژن ٢٨ درصد کاهش را تجربه کرده بودند.
Azad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از Azad بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 01-05-2016, 08:19 AM   #13
Azad
 
Azad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
پست ها: 5,223
تشکرها: 327
در 4,072 پست 12,117 بار تشکر شده
Points: 50,559, Level: 100
Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

نخستین روز کاری سال 2016 تحت تاثیر سقوط 7 درصدی بورس شانگهای قرار گرفت
استارت بازارها با شوک چینی
روزنامه دنیای اقتصاد - شماره ۳۶۶۹ تاریخ چاپ: ۱۳۹۴/۱۰/۱۵ بازدید: 1112 بار کد خبر: DEN-988538
دنیای اقتصاد: بازارهای جهانی سال 2016 را با شوک چینی و البته اثرپذیری از تنش‌های خاورمیانه آغاز کردند. دوشنبه، چهارم ژانویه، نخستین روز معاملاتی بازارهای مالی و کالایی جهان در سال جدید میلادی بود، اما کمتر کسی چنین توفانی را برای سال نو بازارها پیش‌بینی کرده بود. روز گذشته نگرانی معامله‌گران چینی از داده‌های فعالیت کارخانه‌ای دومین اقتصاد بزرگ جهان که دهمین ماه پیاپی انقباض را نشان می‌داد، باعث سقوط 7 درصدی بازارهای سهام چین شد. شاخص شانگهای یکی از بزرگ‌ترین بازنده‌ها بود که همراه با دیگر شاخص‌های چینی، دیگر بازارهای سهام آسیا را هم تحت‌تاثیر قرار داد. از سوی دیگر افت بازارهای سهام، نفت را که در نخستین روز کاری 2016 رو به رشد گذاشته بود، از اوج روزانه پایین آورد. شاخص برنت که پنج‌شنبه، 31 دسامبر، اندکی بالاتر از 37 دلار قیمت خورده بود، دوشنبه تحت‌تاثیر تشدید تنش‌ها میان ایران و عربستان سعودی، کار خود را با قیمت 5/ 38 دلار شروع کرد اما بعد با اثرگذاری نگرانی‌های آسیایی، مقداری افت را تجربه کرد. روز گذشته تنش‌های ژئوپلیتیک منطقه و افت بازارهای سهام، قیمت طلا را نیز رشد داد. اونس که از افت دلار و رشد نفت نیز سود برده بود، دوشنبه به محدوده 1080 دلار رفت.



گروه بازار پول: نخستین روز فعالیت بازارهای جهانی در سال 2016 توفانی آغاز شد. در حالی که تشدید تنش‌ها میان ایران و عربستان سعودی، در ابتدای روز باعث جهش بهای نفت خام شد، در ادامه روز وضعیت نگران‌کننده بازارهای سهام آسیایی طلای سیاه را از اوج شروع روز پایین آورد. نفت خام برنت که پنج‌شنبه 31 دسامبر اندکی بالاتر از 37 دلار قیمت خورده بود، دوشنبه را نزدیک قیمت 5/ 38 دلار آغاز کرد، اما با نگرانی‌های آسیایی رو به افت گذاشت. بازار سهام چین روز دوشنبه پس از 7 درصد سقوط تعطیل شد تا ریزش شاخص‌ها ادامه پیدا نکند. این ریزش، دیگر بازارهای آسیایی را نیز متأثر کرد. این ریزش‌ها همراه با تنش‌های خاورمیانه و همچنین اثرگذاری افت دلار و رشد نفت، بهای جهانی طلا را نیز در نخستین روز کاری سال جدید میلادی افزایش داد. هر اونس طلا که سال 2015 را با قیمت 1061 دلار به پایان رسانده بود، روز گذشته تا محدوده 1080 دلار هم بالا رفت. قیمتی که دوشنبه تا ساعت 7 شب به وقت تهران برای اونس طلا ثبت شد، 1077 دلار بود، گرچه هم‌اکنون که شما این گزارش را می‌خوانید ممکن است قیمت متفاوتی به عنوان قیمت نهایی نخستین روز کاری سال 2016 رقم خورده باشد.


زلزله در سهام چین

به گزارش رویترز، بازارهای سهام چین روز دوشنبه تحت‌تاثیر داده‌های فعالیت‌های کارخانه‌ای و افت ارزش یوآن با 7 درصد سقوط مواجه شدند تا بازارها چاره‌ای جز بستن تالارهای معاملاتی نداشته باشند. روندی که از ابتدای روز کاری شرق آسیا شروع شده بود، حدود ساعت 9 صبح به وقت تهران شدت گرفت تا بازارها یک و نیم ساعت زودتر از زمان معمول بسته شوند. فشار فروش در بازارهای سهام چین پس از آن تشدید شد که بازارهای عمده 5 درصد سقوط کرده بودند و بازارهای شانگهای و شنزن تعطیل شده بودند. به این ترتیب شاخص‌های کامپوزیت شانگهای، هنگ سنگ 9/ 6 و 3 درصد سقوط کردند. این روند پیامد اعلام انقباض فعالیت کارخانه‌ای چین در ماه دسامبر برای دهمین ماه متولای بود. سرعت افت دسامبر از ماه نوامبر 2015 نیز بیشتر بود. این گزارش، گزارشی از یک موسسه غیردولتی بود، اما گزارشی دولتی که بر شرکت‌های بزرگ تر دولتی تمرکز دارد نیز روز جمعه نشان داد فعالیت برای پنجمین ماه متوالی افت داشته است.


تکرار سقوط تاریخی

این اولین بار بود که بازارهای چین با چنین حالتی که از آن به‌عنوان «قطع‌کننده مدار» یاد می‌شود،‌ مواجه شدند. ارزش سهام در بازارهای بورس چین در نخستین روز کاری سال جدید میلادی در حالی اتفاق افتاد که دولت چین ماه‌ها است برنامه‌های تحریکی را دنبال می‌کند. به گزارش بی‌بی‌سی، دولت چین درصدد آن است تا مانع از کاهش بیشتر ارزش سهام در بازارهای بورس شود اما به نظر می‌آید اقدامات آن تاکنون ناکام مانده است. بازارهای چین در سال گذشته نیز شوک قابل توجهی به بازارهای سهام جهان انتقال دادند. سال گذشته به‌رغم ورود دولت و شرکت‌های دولتی برای کنترل اوضاع، ارزش سهام در بازارهای سهام چین به شدت سقوط کرد، اتفاقی که دوشنبه نیز تکرار شد. بازارهای بورس در چین در سه هفته گذشته، تقریبا نزدیک به 30 درصد ارزش خود را از دست داده‌اند. مقام‌های حزب کمونیست چین نگران آن هستند که سقوط بازار سهام در این کشور به ناآرامی‌های اجتماعی در کشور منجر شود.

رسانه‌های دولتی چین گفته‌اند که ۲۱ شرکت کارگزاری، بیش از ۱۲۸ میلیارد یوآن (۲۰ میلیارد دلار) در اختیار صندوق تثبیت بازار قرار داده‌اند تا بتواند به تعهدی که اواخر هفته برای حمایت از بازار داده بود، عمل کند. تلاطم در بازارهای بورس چین باعث ایجاد این نگرانی شده که آیا سیاست‌گذاران چین، توانایی برقراری ثبات در بازار را دارند یا نه. رسانه‌های محلی گفته‌اند که بیش از ۲۰۰ شرکت چینی حاضر در بورس، معامله روی سهام خود را به منظور جلوگیری از سقوط بیشتر ارزش سهام خود را متوقف خواهند کرد. بازارهای سهام چین در میانه‌های تابستان 2015 نیز شاهد سقوط شدید بودند و حالا تکرار این سقوط، می‌تواند موج تازه ای از نگرانی‌ها را به اقتصاد جهان منتقل کند. چین که تا چند سال پیش رشدهای دو رقمی را تجربه می‌کرد، چند سالی است با کاهش رشد به حدود 7 درصد روبه‌رو شده و این رقم با استانداردهای چینی ضعیف در نظر گرفته می‌شود. دولت چین که رونق بورس این کشور را نشانه‌ای از قدرت و نفوذ خود می‌داند در چنین مواقعی به سرعت وارد عمل می‌شود تا از کاهش بیش از پیش شاخص‌ها جلوگیری کند، اما سیاست‌های ضربتی و در کل سیاست‌های تحریکی فعلا جواب نداده است. چین در حال گذار از مدل اقتصادی صادرات محور به مدل اقتصادی مصرف محور است و در این مسیر، چالش‌هایی از این دست اجتناب‌ناپذیر هستند؛ اما حجم نگرانی‌های موجود درباره آینده اقتصادی این کشور، نگرانی‌های سیاسی را نیز تشدید کرده است. از آنجا که تعداد زیادی از سرمایه‌گذاران در بورس چین سرمایه‌گذاران حقیقی و خرد هستند، دولت چین می‌داند که ادامه زیان این سرمایه‌گذاران به اقتصاد این کشور لطمه وارد خواهد کرد و حتی ممکن است به ناآرامی‌های اجتماعی منجر شود. به‌دلیل ضعف شاخص‌های اقتصادی در ماه‌های اخیر، بانک مرکزی چین بارها نرخ‌های بهره را کاهش داده، اما نتوانسته وضعیت بازارها را سامان ببخشد.


ریزش بازارهای آسیایی

سقوط بازارهای سهام چین، دیگر بازارهای آسیایی را نیز تحت‌تاثیر قرار داد. دوشنبه بازارهای سهام آسیا هم در پی انتشار آمار تولید ضعیف چین و افزایش تنش‌ها در خاورمیانه که ریسک‌گریزی سرمایه‌گذاران را افزایش داد، با افت مواجه شدند. به گزارش «ایسنا» شاخص ام اس سی‌ای بازارهای سهام آسیا اقیانوسیه بجز ژاپن، در واکنش به آمار اقتصادی ضعیف چین 6/ 2 درصد افت کرد. شاخص نیکی 225 ژاپن 4/ 2 درصد عقب‌نشینی کرد و کسپی کره جنوبی با 4/ 1 درصد کاهش افت روبه‌رو شد. اس اند پی/ ای اس ایکس 200 استرالیا کاهش 3/ 0 درصدی را تجربه کرد و بازارهای سهام در تایوان و آسیای جنوب شرقی هم در سطح پایین‌تری ایستادند. بازارهای سهام امارات‌متحده عربی در ساعات اولیه معاملات روز گذشته به‌دلیل ریزش چشمگیر بورس‌های آسیایی و افزایش تنش‌های ژئوپلیتیک در خلیج‌فارس، افت کردند. شاخص بازار دبی در 10 دقیقه اول معاملات 9/ 0 درصد ریزش کرد درحالی‌که شاخص ابوظبی هم 2/ 0 درصد کاهش داشت.


امیدواری نفت

سقوط سهام‌های آسیایی، معاملات نفت را نیز تحت‌تاثیر قرار داد اما طلای سیاه روزهای بهتری را نسبت به هفته‌های گذشته سپری می‌کند. دوشنبه، نفت در نخستین روز معاملاتی سال 2016 به دلیل تشدید تنش‌ها میان عربستان سعودی و ایران که دو تولیدکننده عمده نفت هستند، با جهش روبه‌رو شد، اما بعد تا حدی تحت فشار روند بازارهای سهام و نگرانی‌های اقتصادی قرار گرفت. نفت برنت که شاخصی برای بهای نفت جهانی است صبح دوشنبه از مرز 38 دلار نیز بالاتر رفت، گرچه بعد از این مرز پایین آمد. قطع روابط دیپلماتیک ریاض با تهران در روز یکشنبه، نخستین روز کاری سال 2016 را تحت‌تاثیر قرار داد تا دومین خبر مهم چهارم ژانویه شکل گرفته باشد. این تنش دیپلماتیک به همراه رفع تحریم‌های ایران می‌تواند چشم‌انداز بازار نفت را بهبود بخشد. با این همه قیمت‌های نفت هنوز حدود یک سوم قیمت‌های میانه‌های سال 2014 است؛ چراکه مازاد عرضه بازار را تحت‌تاثیر شدید قرار داده است. با آنکه نفت روز گذشته از اوج روزانه خود عقب‌نشینی کرد، رشد آن توانست بهای طلا را تحت‌تاثیر قرار دهد.


جهش فلز زرد

دو عامل مهم خارجی بازار فلزهای گرانبها یعنی بهای نفت خام و ارزش دلار ایالات‌متحده، روز دوشنبه به نفع طلا عمل کردند. رشد قیمت نفت و افت شاخص دلار، به طلا کمک کردند تا اثر سقوط بازارهای سهام و تنش‌های ژئوپلیتیک تکمیل شود. با ریزش شاخص‌های سهام و درگیری‌های سیاسی، جریان پول به سمت سرمایه‌های امن مانند طلا می‌رود، گرچه سه سال افت پیاپی طلا، چهره فلز زرد را تخریب کرده است. اونس طلا که روز پنج‌شنبه، در آخرین روز معاملاتی سال 2015 روی قیمت 1061 دلار ایستاده بود، روز گذشته به محدوده 1070 دلار رفت، گرچه هم‌اکنون که شما این گزارش را می‌خوانید قیمت نهایی نخستین روز کاری سال 2016 ممکن است متفاوت باشد. رشد روز دوشنبه طلا تحت‌تاثیر تنش‌های ژئوپلیتیک و البته دیگر عوامل، قابل توجه بود، با این همه نباید از یاد برد که طلا در دو سال گذشته حساسیت خود به چنین تنش‌هایی را تا حد زیادی از دست داده است. رشد نکردن طلا در درازمدت در روزهای اوج گیری بحران اوکراین مهم‌ترین نمونه این کاهش حساسیت است. در ماه‌های گذشته حتی ظهور داعش و حملات تروریستی پاریس هم تنها برای مدت کوتاهی طلا را افزایشی کرد. طلا در ماه‌های گذشته بیشتر تحت‌تاثیر احتمال افزایش نرخهای بهره در آمریکا، تقویت ارزش دلار و سقوط نفت بوده است. فدرال رزرو در میانه دسامبر 2015 برای نخستین بار در حدود یک دهه گذشته، نرخ بهره وجوه فدرال را افزایش داد و به نظر می‌رسد این روند در سال 2016 نیز ادامه داشته باشد. نرخ‌های بهره بالاتر تقاضا برای دارایی‌های بدون بازده مانند طلا را کمتر کرده و در مقابل، از ارزش دلار پشتیبانی می‌کند. تازه ترین نظرسنجی «اف ایکس امپایر» از کارشناسان اقتصادی نشان می‌دهد که فدرال رزرو آمریکا تا پایان سال 2016 میلادی نرخ بهره را به بیش از 375/ 1 درصد افزایش می‌دهد. به گزارش سایت طلا به نقل از این پایگاه اینترنتی ، به نظر می‌رسد روند صعودی نرخ بهره فدرال رزرو در ماه‌های آینده نیز ادامه یابد، ولی مساله اصلی این است که روند افزایش نرخ بهره تا چه حدی خواهد بود و با چه فواصل زمانی اعلام می‌شود. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که فدرال رزرو در سال 2016 ممکن است 4 بار نرخ بهره را افزایش دهد، اما این امر به هیچ عنوان قطعی نیست.
Azad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
5 کاربر از Azad بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 01-07-2016, 12:28 AM   #14
شهیر
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
پست ها: 2,059
تشکرها: 6,714
در 2,027 پست 22,002 بار تشکر شده
Points: 40,915, Level: 100
Points: 40,915, Level: 100 Points: 40,915, Level: 100 Points: 40,915, Level: 100
Activity: 50%
Activity: 50% Activity: 50% Activity: 50%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

اقتصاد چین هنوز هم جای رشد اعجاب آوری را دارد چرا که هنوز به بزرگترین بازار بالقوه جهان "تقریبا" دست نزده است. کدام بازار؟ بازار خود چین!
شهیر آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از شهیر بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 01-07-2016, 01:26 PM   #15
Azad
 
Azad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
پست ها: 5,223
تشکرها: 327
در 4,072 پست 12,117 بار تشکر شده
Points: 50,559, Level: 100
Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

سقوط نفت به پایین‌ترین سطح 11 سال اخیر
پیشخوان روزنامه دنیای اقتصاد ۱۳۹۴/۱۰/۱۷ ۱۳:۲۲:۰۵ بازدید: 22 بار کد خبر: DEN-990095
در پی افت ارزش یوان و توقف معاملات در بازار سهام چین و همچنین به بالاترین حد رسیدن عرضه بیش از تقاضا، نفت با ادامه دادن به روند نزولی خود، رکورد ضعیف جدیدی در 11 سال اخیر از خود به جای گذاشت.
شتابگیری افت ارزش یوان در روز پنجشنبه، موجب آشفتگی بازار سهام شد. این در حالی بود که سرمایه‌گذاران نگران این هستند که این غول آسیایی به جنگ معاملات مجازی روی آورد. برای دومین بار در این هفته معاملات در بازار سهام چین برای ادامه روز به حالت تعلیق در آمد و قانونگذاران بورس چین با صدور قوانینی برای محدود کردن فروش سهام به مداخله در معاملات اقدام کردند.

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از رویترز به دنبال ضعف در بازارهای مالی، شاخص جهانی برنت با افتی سه درصدی به 32 دلار و 90 سنت به ازای هر بشکه رسید که کمترین سطح آن از آوریل 2004 بوده است.

مایکل مک‌کارتی، تحلیلگر ارشد بازار در سیدنی اعلام کرد: « در حالی که بازار نفت روزانه یک میلیون بشکه در روز بیش از تقاضا تولید می‌کند، از طرف عرضه پاسخ منطقی به این موضوع دیده نمی‌شود و این باعث فشار بیشتر روی قیمت می‌شود. »

قیمت جهانی نفت از اواسط سال 2014 افتی 70 درصدی را تجربه کرد که ناشی از تولید نزدیک به رکورد تولیدکنندگان اصلی نظیر اوپک، روسیه و آمریکای شمالی بوده است. ضعف تقاضا به ویژه در آسیا در حال تشدید مشکلات بازار نفت است. چین دومین مصرف کننده نفت دنیا در حال مشاهده کندترین رشد اقتصادی خود است.

مک کارتی افزود: «اقتصاد چین در ماه دسامبر به شدت تضعیف شده و کندشدن سریع دومین اقتصاد بزرگ دنیا بر نگرانی‌های بازار افزوده است. »

بازارهای مالی نگران هستند که افت ارزش سریع یوان شدت بیشتری بگیرد که بدان معناست که اقتصاد چین ضعیف‌تر از حد تصور است.
با توجه به ریزش اقتصاد جهانی به محوریت کندی اقتصاد چین، تحلیلگران معتقدند چشم انداز قیمت نفت در سال آینده نیز بسیار ارزان‌تر از سال جاری باشد.

ویرندرا چاوهان، تحلیلگر انرژی‌اسپکتز در سنگاپور اعلام کرد: «ما تصور می‌کنیم که بشکه‌ای 30 دلار قیمت کف باشد، ولی هر چیزی در بازار ممکن است اتفاق بیفتد. » در آمریکا، قیمت هر بشکه نفت وست تگزاس اینترمدییت با افتی 3 درصدی به 32 دلار و 77 سنت ( کمترین قیمت خود از سال 2009) رسید.

تحلیلگران معتقدند که رشد ذخایر نفتی آمریکا دلیل اصلی افت قیمت WTI بوده است. مک کارتی اعلام کرد: « ارقام موجودی آمریکا نشان می‌دهد که تولیدات و فراورده‌های نفتی 16 میلیون بشکه افزایش پیدا کرده است. این موضوع نشان می‌دهد که نرخ تولید هنوز پایدار نشده است.»
Azad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 01-07-2016, 09:09 PM   #16
Azad
 
Azad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
پست ها: 5,223
تشکرها: 327
در 4,072 پست 12,117 بار تشکر شده
Points: 50,559, Level: 100
Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

سقوط بهای سهام معاملات در بازارهای بورس چین را متوقف کرد
2 ساعت پیش
هم‌رسانی
Image copyrightAFP
Image caption
بازار سهام چین قطعا رونقی نداشته است
در حالیکه دولت چین روند کاهش نرخ برابری پول آن کشور را به جریان انداخته، معاملات در بازارهای سهام چین به دلیل کاهش سریع قیمت متوقف شد.
با آغاز معاملات سهام در بازارهای بورس شانگهای و شنژن در روز پنجشنبه، ۱۷ دی (۷ ژانویه)، بهای سهام رو به تنزل گذاشت و در نیم ساعت اول معاملات، شاخص بهای سهام در بازار شانگهای حدود ۷ درصد کاهش یافت. با سقوط شاخص بهای سهام، مکانیسم خودکار موسوم به "فیوز اضطراری" که دولت چین برای مقابله با سقوط سریع بهای سهام پیش‌بینی کرده به کار افتاد و معاملات را متوقف کرد.
در بازار شنژن، بلافاصله پس از آغاز معاملات، روند سقوط بهای سهام آغاز شد و ظرف پانزده دقیقه، معاملات به طور موقت متوقف شد. با از سرگیری معاملات، شاخص سهام ۵ درصد دیگر سقوط کرد و مکانیسم فیوز اضطراری را به کار انداخت. این کوتاه‌ترین مدت زمان معامله در بازارهای چین طی بیست و پنج سال گذشته بود.
به گزارش منابع مالی، در معاملات روز پنجشنبه در بازارهای چین، بهای سهام بیش از یکهزار و ششصد شرکت بیش از ۱۰ درصد تنزل کرد.
دولت چین در سال ۲۰۱۳ مکانیسم فیوز اضطراری را به منظور جلوگیری از بروز بحران در بازارهای سهام این کشور به کار انداخت.
روند کاهش بهای سهام در چین با تصمیم بانک مرکزی این کشور برای به جریان انداختن روند کاهش نرخ برابری یوان در برابر دلار مرتبط بوده است. روز پنجشنبه، بانک مرکزی نرخ "یوآن مبنا" در برابر دلار را کاهش داد. نرخ یوآن چین آزاد نیست و بانک مرکزی آن کشور "نرخ مبنا" را تعیین می‌کند که به نوبه خود، تعیین کننده نرخ برابری یوآن در بازار آزاد است.
دلیل این تصمیم حمایت از صادرات چین به خارج از کشور به منظور افزایش نرخ رشد اقتصادی بوده است. اقتصاد چین که تا یکی دو سال گذشته به سرعت رو به رشد داشت، اخیرا با کاهش نرخ رشد مواجه شده است. نرخ رشد اقتصادی چین در چهارماهه پایانی سال گذشته میلادی به کمتر از ۷ درصد رسید که از زمان آغاز بحران اقتصاد جهانی سابقه نداشته است.
رشد اقتصادی چین در یکی دو دهه اخیر بیشتر مرهون افزایش صادرات صنعتی بوده و به همین دلیل هم، دولت چین برای بازگرداندن رونق سابق به اقتصاد، تشویق صادرات از طریق کاهش نرخ برابری یوآن را در پیش گرفته است.
به گفته کارشناسان، سقوط بهای سهام و حمایت دولت از کاهش نرخ برابری یوآن به نوبه خود انگیزه‌ای برای فرار سرمایه از این کشور شده است و صاحبان سرمایه، بی تمایل به سرمایه‌گذاری در بازار بورس و نگران از کاهش ارزش دارایی خود، می‌کوشند پول خود را در خارج از کشور سرمایه گذاری کنند. اقدام مشابه شماری از کشورهای منطقه در کاهش نرخ برابری پول ملی خود به منظور رقابت با کالاهای چینی، این کشورها را هم به محل‌های مناسبی برای سرمایه‌گذاری چینی‌ها تبدیل کرده است.
سقوط بهای سهام در بازارهای چین بر معاملات در سایر بازارهای عمده جهان نیز تاثیر منفی گذاشته و کاهش شاخص سهام در شماری از بازارها را در پی آورده است.
Azad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از Azad بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 12-03-2017, 12:17 AM   #17
Azad
 
Azad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Oct 2008
پست ها: 5,223
تشکرها: 327
در 4,072 پست 12,117 بار تشکر شده
Points: 50,559, Level: 100
Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100 Points: 50,559, Level: 100
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : اقتصاد چین

دولت آمریکا درخواست چین را برای شناخته‌شدن به‌عنوان اقتصاد بازار رد کرد
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما دولت آمریکا رد درخواست چین برای شناخته شدن به عنوان یک اقتصاد بازار آزاد در سازمان تجارت جهانی را تایید کرد و بدین ترتیب چین همچنان مشمول جریمه ها و تنبیه های تجاری دشواری خواهد بود.
به گزارش خبرگزاری فرانسه از واشنگتن، فرستاده تجاری آمریکا در سازمان تجارت جهانی در خصوص نحوه برخورد با سیل واردات کالاهای ارزان قیمت چین و حمایت از صنایع داخلی، در یک سند حقوقی 41 صفحه ای از حق کشورش برای به رسمیت نشناختن چین به عنوان یک اقتصاد بازار آزاد دفاع کرد
اتحادیه اروپا و ژاپن نیز در کنار برخی دیگر از کشورها درخواست چین برای شناخته شدن به عنوان یک اقتصاد بازار آزاد در سازمان تجارت جهانی را رد کردند. انتظار می رفت تلاش های چین برای کسب موقعیت اقتصاد بازار یک سال پیش و پانزده سال پس از پیوستن پکن به عالی‌ترین نهاد نظارت بر تجارت جهانی شروع شود.موضع آمریکا در حمایت از دعوای حقوقی میان اتحادیه اروپا و چین بر سر مسئله واردات کالاهای ارزان قیمت ساخت این کشور اعلام شد.پکن که از این تصمیم به شدت برآشفته شد آن را «تحریف جدی وضعیت واقعی چین» خواند.
وزارت بازرگانی چین ضمن هشدار در مورد «اقدامات مقتضی چین برای محافظت از حقوق مشروع خود» اعلام کرد «چین از آمریکا می خواهد تعهدات بین المللی خود را صادقانه انجام دهد و اقداماتی عملی برای تصحیح فعالیت های اشتباه خود در پیش بگیرد.»
موضع دولت دونالد ترامپ دونالد ترامپ رئیس جمهورآمریکا ادامه برخورد دولت باراک اوباما رئیس جمهور سابق این کشور در برابر چین است که چین را یک اقتصاد دولتی می دانست که اصلاحات لازم برای فعالیت بر اساس اصول جهانی بازار را انجام نداده است.
Azad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از Azad بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
پاسخ


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

قوانین ارسال
شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید.
شما نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید.
شما نمی توانید فایل پیوست کنید.
شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید.

BB code فعال
شکلک ها فعال
کد [IMG] فعال
کد HTML غیر فعال

مراجعه سریع

موضوعات مشابه
موضوع آغازگر موضوع انجمن پاسخ ها آخرین ارسال
از اقتصاد آرماني تا اقتصاد مصرفي Azad بخش اقتصادی 1 09-20-2012 05:28 PM
چرا علم اقتصاد در ایران جدی گرفته نمی‌شود؟ رامین بخش اقتصادی 8 07-08-2012 01:50 PM
نظریه ثبات هژمونیک و بحران در نظام اقتصاد جهانی ترانه بخش اقتصادی 0 12-26-2011 11:07 AM
مشکل بیکاری در آمریکا و غامض بودن راه حل های آن Hadi تحلیل سیاسی 1 07-09-2011 08:50 AM
علم اقتصاد پس از بحران رامین بخش اقتصادی 0 08-29-2010 11:47 AM


ساعت جاری 07:16 PM با تنظیم GMT +4.5 می باشد.


Powered by vBulletin Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd

Persian Language Powered by Mihan IT