آخرین ارسالات تالار

 
 

بازگشت   فوروم ایران آمریکا > ورود به تالار سیاسی > ایران > تحلیل سیاسی

پاسخ
    نمایش ها: 2522 - پاسخ ها: 1  
ابزارهای موضوع نحوه نمایش
قدیمی 08-29-2009, 10:37 AM   #1
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,353
تشکرها: 18,341
در 10,308 پست 32,960 بار تشکر شده
Points: 145,375, Level: 100
Points: 145,375, Level: 100 Points: 145,375, Level: 100 Points: 145,375, Level: 100
Activity: 10%
Activity: 10% Activity: 10% Activity: 10%
پیش فرض خسارات همکاری هسته ای با روسیه

گفتگو با دکتر احمد قریب
اولین بار که فعالیت هسته ای ایران توجه رسانه های جهانی را به خود جلب کرد، سال 2001 بود. در این سال افسران اطلاعاتی آمریکا به یک روزنامه نگار معروف به نام سیمورهرش گفتند که تاسیسات هسته ای نظامی ایران نه در نیروگاه آب سبک بوشهر بلکه در«اماکن نظامی» قرار داد.این اتهام مقدمه ای شد تا جورج بوش، رئیس جمهور آمریکا، چندماه بعد از حملات یازده سپتامبر 2001، ایران را به همراه عراق و کره شمالی به عنوان «محور شرارت» معرفی کند.
در همین سال بود که آمریکا، ایران را به تلاش برای تولید تسلیحات اتمی متهم کرد و تصاویر ماهواره ای منتشر کرد که تاسیسات اتمی در نطنز و اراک را نشان می داد.هر چند محمدخاتمی، رئیس جمهور وقت ایران در سال 2003 اعلام کرد که تسلیحات اتمی هیچ جایگاهی در راهبرد نظامی ایران ندارد، ولی موضوع انرژی اتمی ایران تا به امروز مسیر پرپیچ وخمی را در آژانس بین المللی انرژی اتمی، شورای حکام این آژانس و در نهایت شورای امنیت سازمان ملل متحد طی کرده است.
مسیری که در نهایت منجر به صدور قطعنامه 1737 ناظر به تحریم فعالیت های هسته ای و موشک های بالستیک ایران شد. ریشه یابی سه بعدی مسئله هسته ای ایران از لحاظ فنی، حقوقی و سیاسی می تواند تحلیل ما را از این مسئله دقیق تر کرده و در دستیابی به یک چشم انداز روشن تر از این حق هسته ای کمک کند.به همین منظور کارگزاران با دکتر احمد قریب، متخصص شیمی هسته ای و عضو هیات علمی سازمان انرژی اتمی ایران گفت وگویی کرده است تا براساس ابعاد فنی بحث انرژی هسته ای به بررسی ریشه ای فشارهای سیاسی که بر برنامه هسته ای ایران اعمال می شود، بپردازد.
این استاد دانشگاه امیرکبیر، ضمن تشریح کاربرد نظامی- صنعتی انرژی اتمی، به مسائل اقتصادی و توسعه ای آن اشاره کرده و به تبیین مفاهیم آب سبک، آب سنگین، غنی سازی اورانیوم، راکتور شکافت و گداخت مبادرت نموده اند.
مریم مهدوی:
▪ انرژی هسته ای چیست و چه کاربردهایی دارد؟
دانش انرژی هسته ای از صدسال پیش به فرمها و مفاهیم امروزیش تدریجا شکل گرفته است. در واقع مشکل صنعتی و تکنولوژی این نوع از انرژی از حدود 50 سال پیش شکل گرفت، ولی بررسی علمی آن از صدسال پیش شروع شده است. از سه دهه قبل این تکنولوژی در کشورهای مختلف به صورت کاربرد راکتورهای تحقیقاتی و راکتورهای قدرت برای تولید برق توسعه پیداکرد. البته نه تنها در زمینه تولید برق، بلکه در زمینه های دیگری مثل تولید حرارت، سوخت کشتی های اقیانوس پیما، زیردریایی ها، تولید رادیوایزوتوپ ها و ساخت شتاب دهنده ها به صورت گسترده و حتی برای به خدمت گرفتن لیزر در توسعه کاربردهای انرژی هسته ای از حدود 30 سال پیش توجه شده است. گرچه خود بی ارتباط با مباحث انرژی اتمی نیست.
در واقع مواردی که به آن اشاره کردم، از بعد علمی اش از طریق راکتورهای شکافت که جزو راکتورهای قدیمی هستند، حاصل می شود. اما الان جهان در پی دسترسی به راکتور همجوشی هسته ای است. در عین حال در همین جا باید اشاره کرد که راکتورهای شکافت متعلق به نسل جدید آنها در راه است که احتمالا تا یکی دو دهه آینده به بازار خواهد آمد. به این ترتیب بخشی از مشکلات مربوط به راکتورهای فعلی حل خواهد شد.
▪ راکتور شکافت و همجوشی هسته ای چه تفاوتی با هم دارند؟
در واقع فرق بسیاری بین راکتورهای شکافت و گداخت وجود دارد. در جدول تناوبی، عناصر خیلی سنگین و سبکی وجود دارد که انرژی پیوندی آنها به گونه ای است که حالت پایداری کامل ندارند. به عبارت دیگر عناصر فوق به ترتیب با تحمل واکنش شکافت و گداخت به عناصری تبدیل می شوند که از حالت پایداری بیشتری برخوردار هستند. یعنی وقتی اتم های خیلی سنگین شکسته می شوند و به عناصر کم وزن تر تبدیل می شوند، انرژی شکافت که شاخص آن همان اورانیوم 235 است، حاصل می شود. ولی در مورد انرژی همجوشی یا گداخت، هسته های سبک هستند که اگر به هم پیوند بخورند از پایداری بیشتری نسبت به حالت قبلی خود برخوردارند و بنابراین این مافی التفاوت حالت قبل و بعد از همجوشی به صورت انرژی آزاد می شود.
هرچند که امروز جهان علم از لحاظ دسترسی به انرژی شکافت تقریبا به مرحله نسبتا خوبی از پیشرفتگی رسیده است، ولی در مورد انرژی گداخت، برخلاف مراکز تحقیقات بسیاری زیادی که اکنون برای آن وجود دارد، احتمال داده می شود که تا قبل از نیمه قرن اخیر یعنی تا سال 2050 این راکتورها نتوانند در خدمت مردم قرار گرفته و به تولید برق بپردازند.یکی از پروژه های جدی تر و پیشرفته تر مربوط به راکتورهای همجوشی هسته ای که از مدتی پیش تحت عنوان پروژه «ایتر» فعالیت می کند و در سطح بین المللی مورد حمایت کشورهای متعددی می باشد.
▪ چه کشورهایی در پروژه گداخت هسته ای «ایتر» مشغول به کارند؟
کشورهایی مثل آمریکا، روسیه، ژاپن، فرانسه و برخی از کشورهای دیگر اروپایی در آن فعالیت می کنند. در واقع این پیشرفته ترین و بزرگترین پروژه ای است که در حال حاضر وجود دارد.چندی پیش نیز محل ساخت اولین نیروگاه مولد برق این پروژه در فرانسه تعیین شد و اولین کارهای صنعتی آن نیز شروع شد تا در یک دوره 8 تا 10 ساله این کشورها بتوانند ساختمان راکتور گداخت را کامل کنند. ولی گفته می شود که تا نیمه قرن اخیر، مرحله توسعه یافتگی و مصرف صنعتی آن به طول خواهد انجامید.به طور مسلم این تکنولوژی مورداستفاده کشورهایی واقع خواهد شد که به یک مرحله نسبی از پیشرفتگی بیشتری دست یافته باشند.
▪ اکنون به لحاظ مصرف صنعتی که از انرژی شکافت هسته ای در کشورهای پیشرفته انجام می شود، آیا انرژی هسته ای می تواند جایگزین سایر انرژی های طبیعی مثل انرژی هایی فسیلی ذغال سنگ، نفت و گاز و ... شود؟
بله، امروزه آنچه که معمول است، استفاده از انرژی شکافت هسته ای است. به طور مسلم استفاده از این انرژی در کشورهای مختلف، فرق می کند.بر حسب جغرافیای دنیا و براساس پیشرفتگی کشورها و منابع انرژی که در اختیار کشورها قرار دارد، نحوه و میزان استفاده از این انرژی تا حدود زیادی فرق می کند.
استفاده از انرژی هسته ای برای کشورهایی مثل آمریکا، فرانسه و حتی ژاپن ارزان تر تمام می شود و یا به هر حال برایشان استفاده از این نوع انرژی با سایر انرژی های دیگر ارزان تر است.ولی امکان دارد که استفاده از این نوع انرژی برای برخی از کشورهای مثل هند و پاکستان که هم باید نفت واردکند و هم برخلاف اینکه تکنولوژی هسته ای را تا حدودی خودشان به دست آورده ولی هنوز نوعی وابستگی به سایر کشورهای دیگر دارند، خیلی هم ارزان تمام نشود.
در یک نتیجه گیری کلی، از دید من هر کشوری باید برای استفاده از کاربردهای انرژی هسته ای، خودش مبادرت به مطالعه کند. البته باید ابتدا موقعیت جغرافیایی، قیمت جهانی که برای راکتورهای هسته ای وجود دارد، زیرساخت هایی که باید به وجود آورد را نسبت به در اختیار داشتن سایر انرژی های فسیلی و غیرفسیلی دیگر سنجیده و سپس برآورد کند که آیا استفاده از انرژی شکافت هسته ای ارزان تر تمام می شود یا گران تر.
▪ یعنی انرژی هسته ای هنوز به مرحله جایگزینی برای انرژی های فسیلی نرسیده است؟
ببینید،از دید من، گریزی از استفاده از انرژی هسته ای وجود ندارد.صرفا هم نباید روی قیمت تولید آن تکیه کرد. امکان دارد در حال حاضر برای بسیاری از کشورها و از جمله ایران، این انرژی گران تر هم تمام بشود. ولی با روندی که در توسعه و استفاده صنعتی از این انرژی در جهان پیش می آید و موقعیت انرژی های فسیلی در آینده نه چندان دور، تصور می کنم که ناگزیریم از انرژی هسته ای استفاده کنیم.
نه به عنوان یک گزینه، بلکه به اجبار. حال این انرژی می تواند انرژی شکافت باشد یا انرژی گداخت هسته ای. بنابراین برای اینکه توان کوتاه مدت و درازمدت برای استفاده از این انرژی را بدست بیاوریم، باید در این راه قدم برداریم. پس در اهمیت اصل این موضوع حرفی نیست و فقط هم نمی توان روی قیمت و هزینه سرمایه گذاری که باید روی این انرژی انجام داد تا به مرحله تولید برسد، حالا هر چند هم که گران تر در بیاید، تاکید کرد.
▪ آیا شما فکر می کنید با توجه به اینکه در ماه های اخیر برخوردهای سیاسی با پرونده هسته ای ایران در شورای امنیت صورت می گیرد، طی کردن مراحل تولیدی و صنعتی انرژی هسته ای برای ایران با افزایش قیمت بیشتری مواجه شود؟
هم به لحاظ فنی و هم سیاسی این افزایش هزینه وجود دارد.
▪ و اگر روند کنونی سیاسی شدن برنامه اتمی ایران وجود نداشت، آیا با هزینه کمتری این پروژه تداوم می یافت؟
اینها درست است، اما منهای تمام اینها، ما کشوری هستیم که هرچند از افراد علمی و مراکز تحقیقاتی بسیار خوبی بهره مند هستیم، ولی مدیریتی که بر آن وجود دارد، امور را طوری مدیریت نکرده که بتواند خیلی خوب از این عوامل استفاده کند و به سادگی بتواند مشکلات فنی را از یک طرف و مشکلات دیپلماسی را از طرف دیگر برطرف کند و به راحتی بتواند این تکنولوژی را گسترش دهد.
براساس این دلایل من تصور می کنم که جدای از مسائل سیاسی، باز هم یک مقداری هزینه های این کار برای ما سربه سر است. یعنی شاید هزینه انرژی اتمی برای ما بیشتر باشد ولی باز هم این هزینه برای ما می ارزد. گرچه به من ایراد خواهند گرفت ما باید راه عالمانه و مدبرانه را پیش می گرفتیم که بیشتر شبیه به راه پاکستان، هند و کره جنوبی می بود.
▪ با توجه به افزایش هزینه کار روی انرژی هسته ای، چرا معتقدید طی کردن این مسیر برای ما ارزش دارد و به سود کشورمان است؟
به هر حال امکان دارد که تا 20 سال آینده، انرژی های فسیلی در ایران تمام شود. پس منبع جدیدی می تواند جایگزین انرژی های فسیلی شود.در واقع روی کشورهایی می توان حساب کرد که از سیستم تولید انرژی پایدارتری برخوردار باشند و در این مورد کمتر مسئله داشته باشند. یعنی الگوی منابع انرژی آنها متعددتر باشد. نه اینکه تنها به یکی از منابع انرژی مثل نفت، گاز، انرژی اتمی و حتی منابع تامین برق از سدها و ... وابسته باشند. کشوری می تواند در این امر حیاتی اطمینان داشته باشد که ببیند امکان تولید برق از آب سدها را دارد، امکان بهره برداری از انرژی های نو مثل باد، خورشید را تا حدی دارد.
ضمن اینکه در کنار این عوامل می تواند از انرژی های فسیلی نفت و گاز هم بهره ببرد، و در کنار تمامی این انرژی ها قادر به استفاده از انرژی شکافت هسته ای و گداخت هم باشد.پس معلوم است، کشوری که از چند منبع انرژی استفاده می کند، دیرتر به بحران می خورد نسبت به کشوری که تنها از یک منبع انرژی بهره می برد. اگر همین فردا به ما بگویند نفت تمام شد، شما چکار می توانید بکنید؟ یعنی، تصور آن هم حتی غیر ممکن است. اما اگر به ژاپن بگویند نفت تمام شد، تقریبا برای این کشور مسئله زیادی اتفاق نمی افتد، زیرا ژاپن از منابع متعدد انرژی بهره برداری می کند.
در حالی که ایران الان دارد از 70 تا 80 درصد نفت، کمتر از یک درصد انرژی آفتاب یا باد، و همچنین 10 تا 20 درصد از انرژی گاز استفاده می کند. پس استفاده از انرژی هسته ای برای ایران، حتی با افزایش قیمت آن، به مراتب برای ما سود بیشتری دارد تا این که اصلا روی آن کاری انجام نشود.
▪ پس کشورهای جهان الان دارند به سمتی حرکت می کنند که از عنصر طبیعی اورانیوم به جای انرژی های فسیلی نفت و گاز استفاده کنند؟
بله- ولی تکنولوژی ای که برای سوزاندن اورانیوم استفاده می شود، با تکنولوژی که برای سوزاندن نفت و گاز به کار برده می شود، بسیار تفاوت دارد. زیرا تکنولوژی هسته ای بسیار پیچیده تر است. ضمن اینکه استفاده از تکنولوژی هسته ای کاربرد دوگانه ای دارد که هم می تواند در بخش صلح آمیز و هم نظامی مورد استفاده قرار گیرد. به همین دلیل، این تکنولوژی نسبت به سایر تکنولوژی هااز حساسیت بیشتری برخوردار است.
امروزه همه می دانند که با تولید سوخت اتمی می توان از آن بمب هسته ای هم ساخت. خوشبختانه یا متاسفانه نتیجه فعالیت های بی وقفه علمی دانشمندان از 1895 تا 1940 روی این تکنولوژی موجب گردید به انرژی شکافت هسته ای دست یافته شود و سپس در زمینه کاربردهای نظامی و غیرنظامی - صلح آمیز توسعه یابد.
▪ شما به پروژه بین المللی گداخت هسته ای اشاره کردید؛ آیا در زمینه انرژی شکافت نیز این کار به صورت جمعی به نتیجه رسید یا کشور خاصی توانست به آن دست یابد؟
در سال 1940 آمریکا اولین پروژه اتمی بزرگ دنیا را شروع کرد. در آلمان آن زمان، گروهی از دانشمندان، کارهای تحقیقاتی به منظور ساخت راکتورهای کوچک برای پایداری واکنش زنجیره ای شکافت اورانیوم انجام می دادند. چون این تاریخ، مصادف با جنگ هیتلری و زمان فرار دانشمندان از آلمان بود، آمریکا تمام دانشمندان را نه تنها از آلمان بلکه از انگلیس، فرانسه، و سایر کشورها که پراکنده بودند، جمع کرد و پروژه مانهاتان را شروع کرد. در این پروژه بود که شکافت پایدار اورانیوم اتفاق افتاد و همه فهمیدند که از طریق صنعتی می توان از اورانیوم نیرو گرفت.
ضمن اینکه کسانی که پول پروژه مانهاتان را تامین می کردند، (افراد دولتی و...) به فکر ساختن بمب هم بودند. درنتیجه بعد از سال 1942 مراحل صنعتی شکافت هسته ای منجر به ساختن دو بمب «مرد کوچک» و «مرد چاق» شد که متعاقبا در دو شهر ژاپن (هیروشیما و ناکازاکی) مورد استفاده قرار گرفت و منفجر شد.
بعد از این واقعه بین سال های 1945 تا 1950 بود که بین دانشمندان زلزله ای به وجود آمد که انرژی تازه هسته ای نباید در راستای جنگ مورد استفاده قرار گیرد.
با سقوط هیتلر در آن زمان، کشورها خیالشان از بابت ساخت بمب توسط آلمان راحت شد. ولی وضعیت روسیه با سایر کشورهایی که در مسیر انرژی هسته ای بودند، فرق می کرد.
▪ روس ها چگونه روی انرژی هسته ای کار می کردند؟
روسیه بعد از آلمان و شاید هم ژاپن تنها کشوری بود که از جریان پروژه مانهاتان خبر نداشت. بعداً معلوم شد دانشمندانی که طرفدار روسیه بودند، اطلاعاتی را از پروژه مانهاتان به روسیه انتقال داده اند.روس ها نیز بر این اساس توانستند در سال های 1949 تا 1952 بمب های اورانیومی و هیدروژنی خودشان را آزمایش کنند.
در سال 1953 اتفاق دیگری هم افتاد و آن اینکه روسیه اولین نیروگاه هسته ای را برای استفاده از برق در مقیاس کوچک ساخت و روشنایی چند لامپ را هم نمایش داد. سپس آمریکا در سال 1955، نخستین نیروگاه بزرگ هسته ای را ساخت و از سال 1960 ساختن نیروگاه هسته ای در کشورهای فرانسه، انگلیس و... فراگیر شد.در سال 1967 نیز چین نخستین بمب اتمی خود را آزمایش کرد. در 1975 هندوستان این کار را انجام داد و در 1999 پاکستان بمب اتمی خود را آزمایش کرد.
▪ درحال حاضر چه تعداد نیروگاه هسته ای (برق) در جهان وجود دارد؟
الان کمتر از 450 نیروگاه هسته ای و چیزی در حدود 300 راکتور تحقیقاتی در دنیا وجود دارد.
▪ کدام کشورها بیشترین میزان مصرف انرژی هسته ای را به خود اختصاص داده اند؟
آمریکا بیشترین تعداد نیروگاه هسته ای را دارد. سپس فرانسه، انگلیس، آلمان، ایتالیا، روسیه و ژاپن از بیشترین نیروگاه هسته ای به منظور تولید برق، برخوردار هستند.در دو دهه اخیر نیز کره جنوبی، چین، هندوستان و پاکستان و تعدادی از کشورهای آمریکای جنوبی به آنها پیوسته اند.ولی در اینجا یک نکته وجود دارد و آن اینکه بین تعداد نیروگاه ها و استفاده از برق مصرفی از انرژی اتمی تفاوت وجود دارد. زیرا آمریکا از بیشترین تعداد نیروگاه هسته ای در دنیا برخوردار است ولی فرانسه به لحاظ سهم تولید برق 70 درصد از برق مصرفی خود را از نیروگاه های هسته ای آن تامین می نماید..
▪ کره جنوبی و پاکستان از چه سالی روی انرژی اتمی خود آغاز به کار کردند که امروز جزو آخرین بهره برداران محسوب می شوند؟
کره جنوبی و پاکستان از 30 سال پیش و تقریبا همزمان با ایران، روی نیروگاه های هسته ای خود شروع به کار کردند. این دو کشور الان 7 تا 8 راکتور بزرگ هسته ای دارند که از آن برای مصارف صنعتی استفاده می کنند، غیر از پاکستان که بمب اتمی خود را هم منفجر کرده است، ولی کره جنوبی مسیر دیگری را طی کرد و از سایر کشورها کمک گرفت.پس ابتدا کشورهایی که توانسته بودند به انرژی هسته ای دست پیدا کنند، تشکیلاتی را به وجود آوردند که کشورهای مختلف دنیا ملزم و محدود به استفاده از راکتورهای تحقیقاتی و قدرت به منظورهای صلح آمیز باشند.
بنابراین یکی از اولین راکتورهای تحقیقاتی که ایران توانست از آمریکا بخرد و در امیرآباد نصب شد، از اواخر سال 1960 بود که آمریکا آن را به خیلی از کشورهای دیگر هم در جهت توسعه کاربردهای علمی و تحقیقاتی می داد.
▪ آیا میزان اورانیوم موجود در جهان تخمین زده شده است یا هنوز اطلاعات آن تکمیل نشده است؟
بله، معادن اورانیوم مشخص شده است. حدود پنج میلیون تن ذخیره قطعی و 10 میلیون تن ذخیره تخمینی می باشد.
▪ آیا آمار تقریبی از میزان اورانیوم موجود در طبیعت مثل نفت و گاز وجود دارد؟
ارائه آمار در این زمینه کار خیلی ساده ای نیست. زیرا اورانیوم هم مثل نفت باید کم کم و به طور تدریجی کشف شود. مثل هر معدن دیگری در طبیعت. ضمن اینکه این عناصر هم براساس جغرافیای زمین شناسی در هر کشوری فرق می کند.
▪ کدام کشورها از معادن اورانیوم بیشتری برخوردار هستند؟
کشورهای کانادا، آمریکا، برخی از کشورهای اروپایی، آمریکای لاتین، استرالیا و اروپای شرقی از معادن اورانیوم بیشتری برخوردارند.
▪ آیا در کشورهای آسیایی نیز معادن اورانیوم وجود دارد؟
در روسیه، چین و خیلی کم هم در هندوستان این معادن اورانیوم وجود دارد.
▪ در منطقه خاورمیانه که از لحاظ معادن نفت و گاز غنی هستند، چطور؟ آیا معادن اورانیوم این منطقه نیز فراوان است؟
متاسفانه در منطقه خاورمیانه معادن اورانیوم کمتری وجود دارد. البته نمی خواهم بگویم که زمین شناسی این مناطق بر عکس هم هستند. ولی اوضاع زمین شناسی در برخی از جاهای زمین به گونه ای است که عنصر اورانیوم از دوران های قبل در آنجا شکل گرفته و ساخته شده است.
▪ آیا ایران هم جزو کشورهایی است که از معادن اورانیوم فراوان برخوردار باشد؟ یعنی از نظر زمین شناسی در این گروه ها قرار می گیرد؟
نه، متاسفانه ایران جزو کشورهایی نیست که از معادن اورانیوم بزرگی برخوردار باشد. البته امکان دارد که در آینده معادن جدیدی هم کشف شود، ولی به لحاظ کلیات زمین شناسی، ایران جزو مناطق غنی از نظر داشتن منابع بزرگ اورانیوم نیست.
▪ آقای دکتر! شما به تاریخچه شکل گیری صنعتی - نظامی انرژی هسته ای اشاره کردید. در حال حاضر نیز ایران در جریان پرونده هسته ای خود در شورای امنیت به این امر متهم می شود که قصد استفاده نظامی از انرژی هسته ای را دارد. هرچند مقام های ایرانی همواره تاکید کرده اند که از انرژی هسته ای صرفا در جهت مصارف صلح آمیز آن می خواهند استفاده کنند، اما اعضای دایم شورای امنیت خواستار توقف کامل غنی سازی اورانیوم ایران هستند. حال این سوال پیش می آید که چگونه می توان بین فعالیت نظامی و صنعتی انرژی اتمی تفکیک قائل شد؟
نگاه کنید، تفکیک براساس خیلی چیزها صورت می گیرد. کره جنوبی تمام این کارهای ایران را کرد ولی کسی چیزی به آن نگفت. زیرا سیاست های کره جنوبی مخالف کل جهان و بخصوص غرب نبود.ضمن اینکه غربی ها می گویند ایران معمولا روندی را که به کار می گیرد و از تکنولوژی هایی که استفاده می کند، تا اندازه ای نشان دهنده این نیست که می خواهند کار صلح آمیز کنند یا غیرصلح آمیز؛ البته تا اندازه ای.
مسئله دیگری که از سوی آنان مطرح می شود، این است که می گویند شما هنوز یک کیلووات برق اتمی در سیم هایتان نیست، ولی دارید سوخت آن را می سازید. پس ما فکر می کنیم که این سوخت را برای نیروگاه هسته ای (برق) نمی خواهید و برای کار دیگری است. مورد دیگری که آنها مطرح می کنند، این است که وقتی شما به این سوخت ها و انجام تمامی این کارها نیازمندید که بیش از 5 تا 7 راکتور هسته ای یا نیروگاه هسته ای داشته باشید. به اضافه اینکه، برنامه بلندمدتی برای استفاده از برق اتمی داشته باشید.
البته می دانید که در سال گذشته و به طور رسمی این مسئله به مجلس شورای اسلامی رفت و قرار شد که تا 10 الی 20 سال آینده 10 درصد از برق ما از انرژی هسته ای تامین شود. یعنی اگر ما به 50 هزار مگاوات برق نیاز داریم، حداقل باید 5 راکتور هزار مگاواتی هسته ای داشته باشیم.ولی به هر حال این از برنامه هایی بود که قبلا هم کمیسیون انرژی آن را تصویب کرده بود.
▪ چرا اعضای شورای امنیت خواهان توقف کامل غنی سازی اورانیوم نطنز از یک سو هستند و از سوی دیگر روی آب سنگین اراک فشار می آورند؟
زیرا آنها می گویند که این دو مقوله با یکدیگر مغایر هستند. به دلیل قوانین موجود در «NPT» داشتن یا نداشتن تعداد راکتور هسته ای، و مقرون به صرفه بودن استفاده از انرژی هسته ای حق ما است. ولی وقتی غربی ها به پای میز مذاکره می آیند، براساس منطق خودشان چنین ایرادهایی را به ما می گیرند. یعنی می گویند شما باید حتما چند نیروگاه هسته ای داشته باشید و سپس به سراغ سوخت هسته ای بروید. درحالی که طبق قانون NPT این به خود ما مربوط می شود که نیروگاه هسته ای داشته باشیم یا نه.
ولی آنها ایراد می گیرند که شما هم باید مثل کره جنوبی ابتدا می آمدید چند تا نیروگاه را می خریدید، سوخت آن را برای چند سال از جای دیگر تهیه می کردید و سپس خودتان می آمدید این کار را انجام می دادید.
▪ چرا آب سنگین و غنی سازی اورانیوم دو مقوله جدا از هم هستند؟
آب سنگین تکنولوژی بسیار مشکل و پیچیده ای دارد و هزینه های آن نیز خاص خودش است. ولی فرق آن با غنی سازی اورانیوم این است که در راکتور آب سنگین از اورانیوم طبیعی استفاده می شود، ولی در راکتورهای آب سبک حتما باید اورانیوم طبیعی، غنی سازی شود. آنها می گویند پس کشوری که به سمت غنی سازی اورانیوم می رود، دیگر نیازی به آب سنگین ندارد. پس غنی سازی اورانیوم و آب سنگین از دو نوع تکنولوژی متفاوت برخوردار هستند.
▪ بد نیست درباره خود مفهوم غنی سازی هم توضیح دهید. غنی سازی اورانیوم چیست؟
در غنی سازی اورانیوم درصد اورانیوم 235 را بالا می برند. یعنی به طور طبیعی اورانیومی که از معدن استخراج و سپس تغلیظ می شود دارای 7/0 درصد اورانیوم -235 است و بقیه آن از اورانیوم- 238 است. اورانیوم 235 یعنی همان اورانیوم 7/0 درصد که از اهمیت برخوردار است. زیرا اگر این اورانیوم 7/0 درصد را غنی سازی نکنیم و آن را در راکتور آب سنگین بگذاریم تا بسوزد، واکنش زنجیره ای آن ادامه پیدا می کند.
بنابراین برای همین در راکتور آب سبک، غنی سازی اورانیوم را تا 5 درصد بالا می برند تا بتوانند از آن در نیروگاه های هسته ای (تولید برق) استفاده کنند. این مواردی که من گفتم برای استفاده از روش های صلح آمیز است. ولی غربی ها می گویند که شما وقتی می توانید اورانیوم 235 را 2 تا 5 درصد غنی سازی کنید، پس تا 10درصد یا بیشتر از آن هم می توانید.
▪ برای مصرف نظامی چه میزان و چند درصد غنی سازی اورانیوم لازم است؟
برای مصرف نظامی، اورانیوم 235 باید حداقل تا 90 درصد غنی سازی شود، که البته تکنولوژی و امکانات بیشتری می خواهد که ما آن را نداریم.
▪ آیا بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی با بازدید از تاسیسات هسته ای ایران می توانند به سرعت متوجه کاربرد نظامی یا صلح آمیز بودن راکتورهای هسته ای ایران بشوند؟
بله. اگر ما غنی سازی اورانیوم را از 5 درصد بالاتر ببریم، آنان به سرعت متوجه می شوند.
▪ پس می توان این طور استنباط کرد که رفتار سیاسی غرب با پرونده هسته ای ایران با توجه به بازرسی های مکرر آژانس بین المللی انرژی اتمی از نیروگاه های هسته ای ایران، یک عمل پیش دستانه است؟
اصلا شکی در این نیست که رفتار آنان قدرت مآبانه و نوعی پیش دستی است. آنان همان مشکلاتی را که برای عراق ایجاد کردند، حالا می خواهند به نحو دیگرش را برای ما هم ایجاد کنند.
▪ منتها دارند سیاست هایشان را در قالب پرونده هسته ای دنبال می کنند؟
بله، به اعتقاد من آنان دارند در قالب پرونده هسته ای همان مسائلی را که برای عراق ایجاد کردند، برای ما هم به وجود می آورند.
▪ در مورد نیروگاه هسته ای بوشهر که اکنون روس ها دارند روی آن کار می کنند توضیح دهید که از ابتدا چگونه و به وسیله چه کشوری ساخته شد؟
از حدود 30 سال پیش آلمان ها قرارداد 2 نیروگاه هسته ای بوشهر را با ایران نوشتند، منتها این امر به انقلاب اسلامی برخورد کرد. درست زمانی که یک سال بعد از آن قرار بود این نیروگاه کامل شود، جریانات طوری پیش رفت که کار تمام شدن این دو نیروگاه تعطیل و ناتمام ماندند.
▪ در آن زمان دو نیروگاه هسته ای بوشهر تا چه مرحله ای پیش رفته بودند؟
یک نیروگاه حدود 80 درصد از کارش پیش رفت کرده بود و دیگری در حدود 50 درصد آن تمام شده بود. اکنون روس ها دارند روی نیروگاهی که 80 درصد آن تکمیل شده بود، کار می کنند.
▪ چرا خود آلمانی ها مبادرت به تکمیل آن نکردند و ایران با روسیه قرارداد تکمیل نیروگاه هسته ای بوشهر را نوشت؟
سه سال بعد از جنگ، ایران دوباره به سراغ آلمانی ها رفت. ولی آنها بهانه های زیادی آوردند و قیمت بالایی را پیشنهاد کردند. بعد از جنگ نیز آلمانی ها گفتند که اصلا نمی توانند روی این پروژه کار کنند.
▪ پس در ابتدا این آلمانی ها بودند که توانستند روی پروژه بوشهر سود خوبی را ببرند؟
بله، مسلما آلمان ها پولشان را گرفته اند. آنها حتی (دیگ فشار) را که ساخته بودند به ما تحویل ندادند. چون دولت آلمان می گفت که این وسیله یک قسمت حساس از راکتور است که من طبق سیاست های فعلی خودم نمی توانم این را به شما بدهم و قراردادتان هم فسخ شده است.
▪ آیا به غیر از آلمان کشورهای دیگری نیز برای همکاری در نیروگاه بوشهر دعوت شده اند؟
ما از فرانسه، اسپانیا و حتی آرژانتین نیز برای این کار دعوت کردیم. ولی به هر حال دولت آمریکا نگذاشت که این کشورها با ما همکاری کنند. سپس به سراغ چنین رفتیم که به خاطر مشکلاتی که با چینی ها پیدا کردیم به سراغ روسیه رفتیم.
▪ روسیه از چه سالی کار روی نیروگاه بوشهر را شروع کرد؟
از سال 1993 رسما با روسیه قرارداد این نیروگاه را بستیم.
▪ چند سال با چین همکاری داشتیم؟
قبل از شروع کار با روس ها حدود 3 الی 4 سال هم با چینی ها کار کرده ایم.
▪ چرا همکاری با چینی ها در نیروگاه بوشهر ادامه نیافت؟
چینی ها می گفتند به دلیل زلزله خیزی زیادی که در نیروگاه بوشهر وجود دارد، آنان نمی توانند آن را تکمیل کنند و لازم است این نیروگاه در محل دیگری ساخته شود. دارخوین هم برای این منظور از سوی شورای امنیت ملی ایران مورد قبول واقع نشد.
▪ چرا؟
به دلایل مسائل امنیتی و حساسیت هایی که جنگ هشت ساله به وجود آورده بود، بنابراین ما هم نتوانستیم با چینی ها کار کنیم. ولی همکاری با روس ها را شروع کردیم و طبق قرارداد 1993 قرار بود که روس ها تا قبل از سال های 2000 نیروگاه هسته ای بوشهر را به منظور تولید برق راه اندازی کنند.
▪ پس روسیه الان دارد روی یکی از دو تا نیروگاه بوشهر کار می کند که 80 درصد آن تکمیل شده بود و فقط یک سال از پایان کار آن مانده بود. ولی الان 14 سال است که هنوز آن نیروگاه 80 درصدی تکمیل نشده است؟ چرا؟
وقتی روسیه روی نیروگاه ساخته شده توسط آلمان مطالعه کرد، گفت تکنولوژی آلمانی ها با تکنولوژی ما فرق می کند و باید تکنولوژی موجود عوض شود.
▪ یعنی به طور کامل تکنولوژی که آلمانی ها در نیروگاه بوشهر ایجاد کرده بودند، توسط روس ها تعویض شد؟
روس ها به طور کامل نمی توانستند تمام آن تکنولوژی را عوض کنند. پس آمدند با تغییراتی که در آن تکنولوژی دادند، تلفیقی را بین تکنولوژی روسی و آلمانی ایجاد کردند.
▪ شما می دانید چه نوع تلفیقی ایجاد شده است؟
به این سادگی نمی شود گفت که روس ها چه نوع تلفیقی را در تکنولوژی نیروگاه بوشهر ایجاد کرده اند. ولی مسلما از لحاظ علمی سود فراوانی برده اند. زیرا روس ها توانسته اند با پول ایران، چیزهای زیادی را در نیروگاه بوشهر یاد بگیرند.
▪ یعنی نیروگاه هسته ای بوشهر در این 14 سال برای روس ها تبدیل شده است به یک آزمایشگاه؟
می توان این طور گفت. ولی به هر حال ما راه دیگری نداشتیم. چون یک نیروگاه هسته ای داشتیم که ناتمام مانده بود و کسی هم حاضر نبود آن را تکمیل و راه اندازی کند. البته این را بگویم که روسیه از لحاظ تکنولوژی خیلی از چینی ها پیشرفته تر است. به همین دلیل هم روسیه قبول کرد که با ما همکاری کند. منتهی چون روسیه دارای یک سیاست نه چندان پایداری است، این مسائل را هم تا به امروز برای ما به وجود آورده است و تاخیر 14ساله ای برای تکمیل نیروگاه بوشهر دارد.
▪ با توجه به مباحث علمی که مطرح کردید، چرا روسیه تلاش کرد تا در شورای امنیت بحث تحریم بوشهر را از قطعنامه 1737 حذف کند؟آیا این امر یک مبنای علمی دارد یا صرفا یک هدف سیاسی را دنبال می کند؟
به طور قطع، روسیه نمی خواهد بازار ایران را از دست دهد. نه به لحاظ نیروگاه بوشهر، بلکه ما الان داریم کارهای دیگری نیز به روسیه ارائه می دهیم، مثل خرید هواپیما، ماهواره های علمی و حتی در مسائل دفاعی نیز بیشترین همکاری را با روسیه داریم. پس رفتار روسیه در شورای امنیت کاملا طبیعی است. هر کشور دیگری هم که بود، همین کار را می کرد.
▪ ایران در همکاری با روسیه تا چه حد دارد سود می برد؟
فکر می کنم، روسیه خیلی دارد از ما استفاده های غیرمشروع می کند، البته مثل سایر کشورها.
▪ براساس پرونده هسته ای ایران در شورای امنیت؟
بله با توجه به این پرونده، روسیه هم صرفا دارد روی منافع خودش عمل می کند. من روسیه را به لحاظ امکان کار کردن با آن، کشور بسیار بدی می دانم. حتی طرح مسئله همکاری روسیه با ایران برای غنی سازی اورانیوم که در طی پرونده هسته ای ایران مطرح شد، بسیار خطاست.
▪ چرا؟
چون تجربه های قبلی نشان می دهد که روسیه همیشه بسیار بد کار می کند. درست است که روسیه دارای توانایی ها و دارایی هایی هست، ولی تا زمانی که از ما 10 ریال نگیرد، محال است یک قران برایمان کار کند. برای همین تا به امروز هم این بلاها را در نیروگاه بوشهر به سر ما آورده است. در واقع ما طوری فضا را برای روسیه خالی کرده ایم که او هرچه که توانسته، تاخته است. در حالی که اگر ما در رفتارمان به درجه ای رسیده بودیم که نوع برخورد با روس ها را بدانیم، مسلما آنها با ما اینگونه رفتار نمی کردند.
البته این قانون کاملا طبیعی است و من رفتار روسیه را بهتر از رفتار کشورهای دیگر نمی بینم. ولی به هر حال روسیه همسایه ما در منطقه است و باید با آن برای تکمیل نیروگاه هسته ای بوشهر کار کنیم. ولی اگر ما بتوانیم این کمک را از آلمان بگیریم، دلیلی ندارد که به سراغ روس ها برویم. بخصوص اینکه به لحاظ همکاری با روس ها، این اصلا مقرون به صرفه نیست.
▪ در مجموع به نظر شما، رفتن پرونده هسته ای ایران از آژانس بین الملل انرژی اتمی به شورای امنیت سازمان ملل متحد، دارای ابعاد سیاسی است یا فنی؟
فکر می کنم، به هر حال ما اشکالاتی را در مواجه با آژانس داشته ایم، ولی اشکال های ما چیزهای بزرگی نبوده است. البته باید عقلانیت و خردورزی بیشتری نشان می دادیم. افرادی که با آژانس مواجه می شدند، باید جدی تر، منطقی تر و عالمانه تر نسبت به مسائل انرژی هسته ای برخورد می کردند تا آن مسائل را حل کنند. ولی واقعیت این است که ریشه کل قضیه پرونده هسته ای ایران، مسائل سیاسی است که دارد کار ما را مشکل می کند. یعنی ما در روابطمان با آژانس خیلی دیر می توانیم آنان را متقاعد کنیم و به نتیجه برسیم، به همان دلایلی که در طی گفت وگو مطرح کردم و ایراداتی که غربی ها به ما می گیرند.
▪ آیا هنوز مسیری برای برگشت پرونده هسته ای ایران از شورای امنیت به آژانس بین المللی انرژی اتمی وجود دارد؟ چیزی که مقام های ایرانی نیز روی آن تاکید دارند. آیا راه حلی برای آن از لحاظ تفهیم علمی به آژانس وجود دارد؟
راه حل که زیاد است، ولی فکر نمی کنم. به همین راحتی بتوان پرونده را از شورای امنیت به آژانس بازگرداند؛ البته باتوجه به مسائل سیاسی که در دنیا به وجود آمده و فشارهایی که روی ایران ایجاد می شود. ضمن اینکه به لحاظ قانونی، آنان نمی توانند به ایران چیزی بگویند. ولی براساس تعداد نیروگاه هایی که اشاره کردم، تکنولوژی هایی که به کار گرفته ایم و... آنان دارند این فشار سیاسی را روی ما وارد می کنند. البته این را هم بگویم که آب سنگین در عین اینکه به لحاظ علمی با غنی سازی اورانیوم تفاوت دارد، ولی یک مشکل دیگری دارد که غربی ها به ما ایراد می گیرند.
▪ آب سنگین چه معضلی را می تواند ایجاد کند که مورد انتقاد قدرت های هسته ای قرار گرفته است؟
ببینید، در راکتور آب سنگین، مقدار پلوتونیومی که به وجود می آید، خیلی بیشتر است. پس غربی ها می گویند وقتی شما به سراغ آب سنگین می روید یعنی می خواهید از پلوتونیوم آن در مصارف غیرصلح آمیز استفاده کنید.
▪ پس غنی سازی اورانیوم و آب سنگین هر دو گزینه صنعتی و نظامی را می توانند به دنبال خود داشته باشند؟
ببینید، درست کردن بمب اتمی دو راه دارد. یکی از طریق راکتور آب سنگین که پلوتونیوم بیشتری را از طریق سوختن اورانیوم ایجاد می کند و راه دیگر خود غنی سازی اورانیوم است. در واقع ایراد شورای امنیت به غنی سازی اورانیوم در نطنز و ساخت آب سنگین در اراک و اصرار این شورا بر تعلیق هر دوی اینها به این دلیل است که از هر دوی این روش ها می توان مبادرت به تولید بمب اتمی کرد و هم در جهت مصارف صنعتی از آنها بهره برداری کرد.
▪ آیا پلوتونیوم فقط کاربرد نظامی دارد؟
در حال حاضر، از پلوتونیوم در نیروگاه های برق هسته ای هم استفاده می شود، ولی در آینده این سیستم عوض خواهد شد. زیرا الان کشورهایی که از پلوتونیوم در نیروگاه های هسته ای استفاده می کنند. از پلوتونیومی که در انبارها ذخیره شده است بهره برداری کرده و با مخلوط کردن آن با اورانیوم، آن را تبدیل به برق هسته ای می کنند. ولی آب سنگین چون بیشتر به سمت نظامی گرایش دارد، آنان مدعی اند سایت هسته ای اراک باید تعطیل شود. ضمن اینکه من باید اینجا اشاره کنم که آب سنگین به خودی خود، چیز مهمی نیست. آب سنگین وقتی مسئله ساز می شود که در نیروگاه تبدیل به سوخت شود و بعد از چند سال از آن پلوتونیوم به دست آید.
در عین حال باید اضافه کرد که کشورهای متعددی از آب سنگین و تکنولوژی راکتور مربوط استفاده بسیار شایسته ای در جهت تامین برق کشورشان کرده اند. بدون اینکه هیچ شائبه دیگری در این زمینه ساخته شود؛ مثل کانادا، رومانی و....

http://fanegar.com/view-20943.html
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
4 کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 08-29-2009, 02:29 PM   #2
Farshad
 
Farshad's Avatar
 
تاریخ عضویت: Apr 2009
پست ها: 77
تشکرها: 332
در 61 پست 207 بار تشکر شده
Points: 3,334, Level: 35
Points: 3,334, Level: 35 Points: 3,334, Level: 35 Points: 3,334, Level: 35
Activity: 6%
Activity: 6% Activity: 6% Activity: 6%
پیش فرض پاسخ : خسارات همکاری هسته ای با روسیه

بیشترین جنایت خیانت و خسارت را که معمولا ما به بریتانیای کبیر و ایالات متحده امریکا نسبت می دهیم دقیقا همان تزار قدیم اتحاد جماهیری شوروی و روسیه فعلی است که به خاک و مهین ما کرده اما چون شعار اصلی ما غرب ستیزی است محکومیم که هم گلوی خود را به زیر داس انها و هم سر خود را به زیر چکش شان قرار دهیم بی خود نیست که ضرب المثل روسی است که می گوید ما مادرمان را هم می فروشیم فقط به قیمتش
Farshad آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از Farshad بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
پاسخ


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

قوانین ارسال
شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید.
شما نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید.
شما نمی توانید فایل پیوست کنید.
شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید.

BB code فعال
شکلک ها فعال
کد [IMG] فعال
کد HTML غیر فعال

مراجعه سریع

موضوعات مشابه
موضوع آغازگر موضوع انجمن پاسخ ها آخرین ارسال
چرا روسیه همکاری نمیکند؟ شمشیری تحلیل سیاسی 0 05-17-2009 03:15 AM
در کوچه های تاریک فیزیک - از سنگ اورانیوم تا بمب هسته ای شمشیری تالار دانش و فناوری 0 04-16-2009 11:34 PM
گره کورسپردفاع موشکی آمریکا در روابط با روسیه. ( دکتر حسن بهشتی پور ) alihallo تحلیل سیاسی 0 12-19-2008 08:34 AM
دو تحلیلگر برجسته عضو سابق شورای امنیتی آمریکا : زمان کوتاه آمدن در برابر ایران فرارسیده است alireza تحلیل سیاسی 0 11-30-2008 04:52 AM
اسراییل نمی تواند به مراکز هسته ای ایران حمله کند شهاب تحلیل سیاسی 0 11-13-2008 06:20 AM


ساعت جاری 01:03 AM با تنظیم GMT +4.5 می باشد.


Powered by vBulletin Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd

Persian Language Powered by Mihan IT