آخرین ارسالات تالار

 
 

بازگشت   فوروم ایران آمریکا > ورود به تالار سیاسی > بین الملل > تحلیل سیاسی

پاسخ
    نمایش ها: 1857 - پاسخ ها: 19  
ابزارهای موضوع نحوه نمایش
قدیمی 03-03-2016, 11:59 PM   #1
ghorbani
 
ghorbani's Avatar
 
تاریخ عضویت: Jul 2009
محل سکونت: ایران
پست ها: 1,852
تشکرها: 12,086
در 1,769 پست 10,296 بار تشکر شده
Points: 28,555, Level: 99
Points: 28,555, Level: 99 Points: 28,555, Level: 99 Points: 28,555, Level: 99
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض دوازده بند درباره‌ برنی سندرز


۱) اگر به اوایلِ تابستانِ امسال برگردیم، شاید کمتر کسی پیش‌بینی می‌کرد که چند ماه بعد، در هفته‌های اول سال نوی میلادی، رقابت برای انتخابِ نامزدِ نهاییِ حزبِ دموکرات برای انتخاباتِ ریاست‌جمهوریِ امریکا تا این اندازه نزدیک شود. هیلاری کلینتون آن زمان رقیب جدی نداشت، در نظرسنجی‌ها با اختلاف چشم‌گیری پیش‌ بود و برخلاف سال ۲۰۰۸ که رقابت را به اوباما باخت، به نظر نمی‌رسید که هیچ یک از نامزدهای دموکرات، قابلیتِ آن جوانِ امریکایی-آفریقایی‌تبارِ خوش‌صحبت و کاریزماتیک را برای پیروزی بر او داشته‌ باشد.

با آن‌که کمپینِ هیلاری کلینتون نسبت به سال ۲۰۰۸ با تجربه‌تر است، از شبکه‌های اجتماعی بهتر استفاده می‌کند، و پیروزی را برای خود «اجتناب‌ناپذیر» نمی‌داند، اما به نظر می‌رسد که ورق دارد کم‌کم برمی‌گردد. دست کم امروز دیگر نمی‌شود با قطعیت از پیروزی او در انتخاباتِ درون‌حزبی گفت. رسانه‌های جمعی در اعلامِ برنده‌ی مناظره‌ی چهارمِ دموکرات‌ها که چند روز پیش برگزار شد احتیاط کردند و بعضی برنده‌ی مناظره را بر خلاف معمول کسی جز هیلاری دانستند. رقیبِ کلینتون‌ این‌بار نه یک جوانِ سیاه‌پوستِ اهل هاوایی، که یک مردِ هفتادوچهارساله‌ی سفیدپوستِ متولدِ بروکلینِ نیویورک است: برنی سندرز.

۲) فعالان مدنیِ و سیاست‌مدارانِ لیبرال در امریکا، برنی سندرز را با بیش از پنجاه‌سال مبارزه‌ی پیگیر، باثبات، صادقانه و اخلاقی برای اهداف مترقی می‌شناسند. او از این نظر تفاوت معناداری با هیلاری کلینتون دارد. پنجاه‌سال پیش زمانی که هیلاری هجده سال داشت و در کمپینِ انتخاباتیِ نامزد جمهوری‌خواه، بَری گًلدواتر، فعالیت می‌کرد (نامزدی که آن زمان به نفع تبعیضِ نژادی رأی داد و در انتخابات ریاست‌جمهوری شکست خورد)، سندرز از فعال‌ترین اعضای جنبشِ حقوقِ مدنیِ سیاهان در دانشگاه شیکاگو بود.

او یکی از دویست‌وپنجاه‌هزار نفری‌ست که در تظاهراتِ تاریخیِ مارتین‌ لوتر کینگ در واشنگتن راهپیمایی کرده‌است. هر چند برنی سندرز در انتخاباتِ درون‌حزبیِ دموکرات‌ها شرکت می‌کند، اما نزدیک به سی و پنج سال است که به عنوان نامزد «مستقل» از طرف مردم شهر برلینگتون و ایالت ورمانت - و با رأی بالا - به عنوان شهردار، عضو مجلس نمایندگان و سناتور انتخاب می‌شود. حضور او در راه‌پیمایی‌های مردمی، چه در مخالفت با جنگ، چه در حمایت از اتحادیه‌های کارگری، چه برای تحققِ دست‌مزدِ برابرِ زنان و مردان و چه در پاس‌داشتِ سبک‌های مختلف زندگی، نه یک استثنا که یک قاعده است. نظرخواهی‌ها نشان می‌دهد که مردم امریکا او را به عنوان یک سیاست‌مدارِ «بی‌غل‌وغش» و «اصیل» می‌شناسند، بر خلاف کلینتون که شاخصِ «اعتماد» و «راست‌گویی» پایین‌تری میان افکار عمومی دارد.

۳) برنی سندرز خود را یک «سوسیالیستِ دموکرات» می‌نامد. استفاده از واژه‌ی «سوسیالیست» آن‌هم در کشوری که متقاضیانِ ویزا برای ورود به آن می‌بایست تأیید کنند که تا به حال «عضو هیچ گروه کمونیستی» نبوده‌اند شاید خودکشیِ سیاسی باشد.

قوانینِ به‌جامانده از دورانِ جنگِ سرد اما لزومن با فرهنگِ سیاسی امروزِ امریکا سازگار نیست. در یک نظرسنجی که مؤسسه‌ی گالوپ پنج‌سال پیش انجام داد، بیش از نیمی از دموکرات‌ها و لیبرال‌ها نظر مثبتی درباره‌ی سوسیالیسم داشتند (در مقایسه با تنها هفده‌درصد از جمهوری‌خواه‌ها). نظرسنجی دیگری نشان می‌دهد که بین دموکرات‌های ایالت آیوا - جایی که ده روز دیگر اولین انتخاباتِ ایالتی برای تعیینِ نامزدِ نهایی حزب دموکرات (و جمهوری‌خواه) در آن برگزار می‌شود - کسانی که خود را سوسیالیست می‌دانند حتی پنج‌درصد بیشتر از کسانی‌‌ هستند که خود را کاپیتالیست معرفی می‌کنند.

فرهنگ لغات وبستر اعلام کرده که به خاطر نامزدی برنی سندرز، واژه‌ی «سوسیالیسم» متواترترین واژه‌ی جست‌وجو‌شده در سال ۲۰۱۵ بوده‌است. با این‌حال، زنده بودنِ میراثِ جنگِ سرد، و گردش به راستِ سیاست‌های اقتصادی و گهگاه امنیتیِ امریکا در چند دهه‌ی گذشته، قدرتِ ویران‌گرِ واژه‌ی «سوسیالیست» را - به طور خاص بین جمهوری‌خواه‌ها - حفظ کرده‌است. «اوبامای سوسیالیست»، دم‌دست‌ترین دشنام علیه شخصِ رئیس‌جمهور است.

برنی سندرز اما در پی بازتعریفِ دلالت‌های این واژه در فرهنگِ سیاسیِ امریکاست. او یادآوری می‌کند که مفاهیمی مانند حداقل دست‌مزد، حداکثر ساعت کار هفتگی، بیمه‌ی بیکاری و همگانی، و خدمات دولتی برای قشرهای به‌حاشیه‌رانده‌شده - که بسیاری از آن‌ها در امریکای امروز وجود دارد - نتیجه‌ی مبارزه‌ی جنبش‌های کارگری و سوسیالیستی‌‌‌ست. سندرز گاه‌به‌گاه خود را با تئودور روزولت، رئیس‌جمهورِ جمهوری‌خواهِ اوایل قرن بیستم امریکا مقایسه می‌کند که با فساد دولتی مبارزه می‌کرد و در پی افزایش خدمات آموزشی و بهداشتی و اصلاحِ نظام اداری بود. دل‌مشغولیِ وسواس‌وارِ سندرز به آمار و ارقام نیز بی‌شباهت به جنبش «علم‌محور» اوایل قرن بیستِ امریکا نیست.

۴) جان‌مایه و ستونِ فقراتِ برنامه‌ی سیاسی-اقتصادیِ سندرز را می‌شود در چند کلمه خلاصه کرد: نجاتِ دموکراسی و اقتصاد ملی از چنبره‌ی وال‌استریت و احیای طبقه‌ی متوسطِ امریکا.

در طول چهل سال گذشته مردم امریکا شاهد انتقال تدریجیِ ثروت از طبقه‌ی متوسط و فقیر به دهک‌های بالایی بوده‌اند، به شکلی که امروز یک درصد از جمعیت امریکا به تنهایی بیش از چهل درصد از ثروتِ این کشور را در اختیار دارد. طبقه‌ی متوسط رو به نابودی است: متوسطِ درآمدِ یک خانوار امریکایی در سال ۲۰۱۵، پنج‌هزار دلار کمتر از سال ۲۰۰۰ است، و درآمد متوسطِ یک مردِ کارمند، با احتساب اثر تورم، هشتصد دلار کمتر از چیزی است که او چهل و دو سال پیش دریافت می‌کرده‌‌‌.

حقوقِ امروزِ مدیران اجرایی و رؤسای شرکت‌ها به طور متوسط چهارصد برابر یک کارمند عادی‌ست، آن‌هم در کشوری که سی‌ و پنج میلیون‌ نفر هنوز بیمه‌ی خدمات درمانی ندارند، بیش از چهل و هفت میلیون نفر در فقر زندگی می‌کنند، و بالاترین میزان فقر میان کودکان را بین کشورهای مهم صنعتی تجربه می‌کند. برنی سندرز، متولدِ امریکا و از پدری یهودی-لهستانی است که با از دست دادنِ خانواده‌اش در هولوکاست به امریکا مهاجرت کرد، اما او پاپ را ستایش می‌کند و با وی هم‌عقیده‌است که فقر و توزیعِ ناعادلانه‌ی ثروت نه فقط یک آنُمی اجتماعی که یک وضعیت «غیراخلاقی»ست.

هفت سال پیش وقتی بزرگ‌ترین بحران اقتصادی از بعد از جنگ جهانی دوم پیش آمد، دولت امریکا به درآمدِ مالیاتی هجوم برد تا وال‌استریت را از ورشکستگی نجات دهد. به باورِ سندرز، امروز نوبت وال‌استریت، بیلیونرها و شش بانکِ بزرگ امریکاست که با سرمایه‌ای معادل شصت‌ درصد تولید ناخالص ملی، خدماتِ متناسب با ثروت‌شان به مردم ارائه دهند.

او طرفدارِ کوچک‌کردن بانک‌های بزرگ، وضعِ مالیاتِ عادلانه بر درآمد، سخت‌گیریِ مالیاتی به مبادلات مالیِ وال‌استریت، وضع قوانینِ تازه برای بنگاه‌های مالی، افزایش خدمات دولتی به گروه‌های آسیب‌پذیر و - به طور خاص - خارج کردنِ پولِ شرکت‌ها و ثروتمندان از سیاست و کمپین‌های انتخاباتی است. در یک سال اخیر، از میان ۱۲۰ میلیون خانواده در امریکا، ۱۵۸ خانواده به تنهایی نیمی از کلِ پولی که تا به حال برای ورود به کاخ سفید خرج شده‌است را پرداخت کرده‌اند. اغلب ایشان سفیدپوست، مرد و پابه‌سن‌گذاشته‌اند و ۸۵ درصد کمکِ آن‌ها به نامزدهای جمهوری‌خواه بوده‌است. سندرز می‌خواهد دلارهای بیلیونرها را از سیاست خارج کند: باید به حضور وال‌استریت در کنگره و کاخ سفید پایان داد.

۵) وجه تمایزِ بی‌بدیلِ کمپینِ برنی سندرز با همه‌ی رقبای دموکرات و جمهوری‌خواه (به استثنای دانلد ترامپ)، دقیقن همین‌جاست: او از سوپرپَک‌ها کمک نمی‌گیرد.

سوپرپک‌ها کمیته‌های سیاسیِ به ظاهر مستقلی هستند که از سال ۲۰۱۰ به این‌طرف می‌توانند بدون هیج سقفی، از شرکت‌ها و مؤسساتِ مالی و افراد حتی بدون علنی کردنِ نام‌شان پول بگیرند و به طور خاص تبلیغ‌های تلویزیونیِ پرخرجی را در حمایت از یک نامزد یا علیه نامزد دیگر تهیه و در مقیاس گسترده پخش کنند. کمپینِ برنی‌سندرز اما نه به پولِ شرکت‌هایی مانند گلدمن سَکس وابسته‌است - که فقط در یک‌سال گذشته بیش از ششصدهزار دلار به هیلاری کلینتون برای سخنرانی‌هایش پرداخت کرده - نه به حمایتِ ثروتمندانی مانند برادران کوچ چشم دارد - که تنها در یک سال بیش از دویست میلیون دلار در اختیار کمپین‌های انتخاباتیِ (نئو)محافظه‌کاران در امریکا قرار داده‌‌اند. او هم‌چنین مانند دانلد ترامپ بیلیونر نیست که با اتکا به سرمایه‌ی شخصی در انتخابات شرکت کند. کمپینِ سندرز تمام و کمال و بدون بزرگ‌نمایی‌های معمول به پولِ اهداییِ مردمِ عادیِ امریکا متکی‌ست

. او رکوردی تاریخی به جا گذاشته: تا پایان سال ۲۰۱۵، بیش از یک میلیون امریکایی، نزدیک به سه میلیون‌ مرتبه، به کمپین او کمک مالی کرده‌اند، هر نفر به طور متوسط بیست‌وهفت‌ دلار و شانزده‌ سِنت، و در مجموع بیش از هفتاد و سه میلیون دلار. بی‌نظیر در تمام دوره‌های انتخابات امریکا. در حالی که تنها هشت ماه از نامزدی سندرز برای انتخابات می‌گذرد، شمارِ افرادی که به کمپین او کمک مالی کرده‌اند از تعداد کل افرادی که سال‌ ۲۰۰۸ (و ۲۰۱۲) به کمپین اوباما کمکِ مالی کرده‌بودند بیشتر است. جای تعجب نیست که گروهِ پیشرو و فراگیر و جنبش‌محورِ «موو-آن» با بیش از هشت میلیون عضو، هفته‌ی پیش از برنی سندرز حمایت کرد: هشتاد درصد از اعضای موو-آن به او رأی دادند. از هر پنج جوان‌ِ زیر سی‌سال در سراسرِ امریکا که به حزب دموکرات احساس نزدیکیِ بیشتری می‌کنند، سه نفر به پاپا برنی رأی می‌دهند

۶) برنامه‌ی سندرز محدود به مبارزه با بی‌ضابطگیِ وال‌استریت و فسادِ کمپین‌های انتخاباتی نیست. او با حمایتِ ۱۷۰ اقتصاددانِ امریکا از جمله رابرت رایش وزیر کار دولت بیل‌کلینتون، در پی تغییر قوانین مالیاتى و به دنبالِ آن رایگان کردن کالج‌ها و دانشگاه‌های دولتی، افزایش حداقل حقوق به پانزده‌دلار در ساعت، همگانی کردن بیمه‌ی خدمات درمانی و سخت‌گیری بر شرکت‌های بیمه و داروسازی، افزایش حقوق بازنشستگی، اعطای مرخصی پس از زایمان با حقوق، برابری دست‌مزد زن و مرد به ازای کار یکسان، تقویت اتحادیه‌های کارگری، و کاهش بودجه‌ی نظامی‌ست. سندرز هم‌چنین به دنبال حذف مجازات اعدام، قانونی‌کردن ماریجوانا در سطح فدرال، اصلاح نظام ورشکسته‌ی قضایی، برچیدن زندان‌های خصوصی، مخالفت با شنود و کنترل شهروندان، افزایش مهاجرپذیری و اعطای پناهندگی، کنترل خرید و فروش اسلحه، توسعه‌ی بیمه‌ی پزشکی برای سربازان برگشته از جنگ، و حمایت از سازمان‌هایی‌ست که به زنان، خدماتی مانند توقف داوطلبانه‌ی بارداری ارائه می‌دهند.

بخشی از نیروهای جوانِ حامیِ سندرز، او را به خاطر دفاع از محیط زیست و آینده‌ی کره‌ی زمین تحسین می‌کنند. در مناظره‌ی دومِ دموکرات‌ها، وقتی خبرنگار سی‌ان‌ان از سندرز پرسید که بزرگ‌ترین تهدید برای امنیت ملی امریکا را چه می‌داند، او برخلاف کلینتون نه به تروریسم اشاره کرد، نه ایران، نه داعش. گفت: «دانشمندان به ما می‌گویند اگر بحرانِ جهانیِ گرمایشِ هوا را جدی نگیریم و منابع انرژی‌مان را از سوخت‌های فسیلی به منابع پاک تغییر ندهیم، سیاره‌ای که می‌خواهیم برای فرزندان و نوه‌هامان به جا بگذاریم شاید دیگر قابل زندگی کردن نباشد.»

سندرز قول داده‌است تا میزان مالیاتِ شرکت‌های آلوده‌کننده‌ی هوا را متناسب با کربنی که تولید می‌کنند افزایش دهد. سوسیالیسمِ سندرز اما نه با شرکت‌های خصوصیِ کوچکِ مولدِ شغل در امریکا مخالف است، نه ثروتِ مساوی برای همه را تشویق می‌کند، و نه حامیِ کنترلِ دولت بر شهروندان است. او علاقه‌ای به بحث‌های تئوریک حول مفهوم عدالت و آزادی و دولت ندارد، اما همراهیِ عملیِ پنجاه‌ساله‌ی او با جنبش‌های اجتماعی، وجهِ دموکراتیکِ برنامه‌‌های سیاسی-اقتصادی او را پر رنگ کرده‌است. نمونه‌‌‌ی موفقِ نظام سیاسی با توزیعِ عادلانه‌ی ثروت در نظر او، شبه جزیره‌ی اسکاندیناوی است؛ البته با وسعتی کمتر از دو ایالتِ تگزاس و نوادا.

۷) تا اوایل پاییزِ امسال، برنی را با کمر قوزکرده، موهای آشفته‌ و چشم‌های لودهنده‌‌اش جدی نمی‌گرفتند. رسانه‌های جریان اصلی در امریکا صنعت سرگرمی را با سیاست عجین کرده‌اند و ارزش خبریِ یک اتفاق را با امکانِ فروش آن به مخاطبِ راحت‌پسند می‌سنجند. در نتیجه در ماه‌های اول، تنها چند دقیقه برای نقدهای پیرمردِ سوسیالیست وقت داشتند.

سندرز بر خلاف رقبای انتخاباتی، رغبتی به حضور در برنامه‌های پربیننده اما با محتوای زردِ تلویزیون‌های خصوصی نداشت و میدانِ سیاست را با رینگ بوکس اشتباه نگرفته‌بود. تا پیش از فراگیرشدنِ اعتراضِ مردم در شبکه‌های اجتماعی، نسبتِ پوششِ خبریِ رسانه‌های جریانِ اصلی از بیلیونرِ فاشیست و مسلمان‌هراسِ جمهوری‌خواه به برنی سندرز، بیست به یک بود. نام برنی در شش مناظره‌ی اول حزبِ جمهوری‌خواه تنها پنج‌بار برده شده‌است.

اما موج حمایت مردم، رسانه‌ها را به دنبال خود کشاند. حالا حافظانِ نظم موجود، او را ایده‌آل‌گرا، دیوانه، متوهم، نادان، فراموش‌کار و بی‌تجربه می‌خوانند و برنامه‌های او را عین خیال‌بافی. به قول ژیژک، در زمانه‌ای زندگی می‌کنیم که هیچ مانعی برای پیشرفت علم و تکنولوژیِ مدرن قابل تصور نیست، اما کسانی که از تغییر نظام اقتصادی و سیاسی موجود حرف می‌زنند متهم به خیال‌بافی‌اند.

برنی سندرز اما به رقبایش حمله‌ی شخصی نمی‌کند. عزت نفس و پرنسیپِ اخلاقیِ سندرز در بستری که دشنامِ سیاسی فروشِ خوبی دارد، یک اکتِ سیاسی است. حزب دموکرات نیز برای سندرز آغوش نگشوده‌است. در حالی‌که تا به امروز بیش از ۳۳۰ نفر از سوپردلگیت‌ها (نمایندگان حزب در کنگره، فرمانداران ایالاتی، و افراد با نفوذ) از هیلاری حمایت کرده‌اند، این عدد برای برنی تنها ۱۰ نفر است.

نامزدِ موردِ حمایتِ «اِستبلیشمنت» برای سیاست‌مدارانِ دموکراتِ میانه‌، هیلاری کلینتون است و علاقه‌ی کمیته‌ی ملیِ حزب به انتخابِ او به عنوان نامزدِ نهایی از نگاهِ مردم پنهان نیست. رئیس امروزِ کمیته‌ی حزب دموکرات، مدیر کمپینِ کلینتون در سال ۲۰۰۸ بوده‌است.

برخلاف آن سال که حزب دموکرات ۲۶ مناظره‌ی درون‌حزبی برگزار کرد، امسال فقط ۶ مناظره برگزار می‌شود، و زمان‌بندیِ آن با کج‌سلیقگی انتخاب شده‌است. پیدا کردنِ منطقِ پشتِ این تصمیم‌ها دشوار نیست: بهتر است صدای برنی سندرز، که نامزد استبليشمنت نيست، به آسانی به مردم نرسد.

۸) در نتیجه جای تعجب نیست که سندرز نه به رسانه‌های جریان اصلی چشم دارد، نه سوپرپک‌ها، و نه حافظانِ وضعِ موجود. امید او همان‌طور که از یک سوسیالیست دموکرات انتظار می‌رود جای دیگری است: مرکز ثقل کمپینِ برنی سندرز، نه بنگاه‌های مالی و سیاستِ رسمی، که مردم و جنبش‌های اجتماعی‌اند. این چند جمله را هر کس که در یکی از برنامه‌های انتخاباتی او شرکت کرده‌باشد حتمن شنیده‌‌است: «بگذارید حقیقتی را برای‌تان بگویم که هیچ نامزدی برای‌تان نمی‌گوید. حقیقت این است که تفاوتی نمی‌کند چه کسی رئیس‌جمهور شود. هر کس باشد نمی‌تواند از پس مشکلات بزرگی که پیش رو داریم برآید. هیچ رئیس‌جمهوری را یارای مقابله با قدرت وال‌استریت و سوپرپک‌ها نیست. ممکن است از شنیدنِ این جمله‌ها ناراحت شوید. اما با صدای بلند و رسا به شما می‌گویم: کمپین انتخاباتیِ ما تنها برای انتخابِ برنی سندرز نیست. کمپینِ ما برای خلقِ یک جنبشِ سیاسیِ مردمی در امریکاست.»

رگه‌هایی از این جنبش سیاسی، در حمایتِ نهادها و سازمان‌های مترقی امریکا از برنی سندرز پیداست. مثلن مجله‌ی پیشروی «نِیشِن» با قدمتی صد و پنجاه‌ساله برای سومين بار از یک نامزد در انتخاباتِ درون‌حزبی حمایت کرده‌است.

همین شنبه‌ای که از راه می‌رسد قرار است برنی سندرز به طور مستقیم با بیش از دو هزار ستاد انتخاباتی خود در سراسر امریکا به طور مستقیم گفت‌وگو کند.

در هفته‌‌ی آینده نیز در شهرهای مختلف امریکا تظاهرات‌های مردمی در حمایت از سندرز برپاست. کمپین انتخاباتی سندرز، چهار سال بعد از جنبش اشغال وال‌استریت، روح دوباره‌ای به عرصه‌ی عمومی بخشیده‌‌؛ عرصه‌ای که روزبه‌روز توسط شرکت‌های غول‌پیکر خصوصی‌ می‌شود تا عطش فرهنگ مصرف‌گرای امریکایی را سیراب کند. برنی سندرز اما به دنبال ایجاد گفت‌وگوی ملی برای افسون‌زدایی از ساختارهای اقتصادی و در نهایت تغییر آن‌ها از طریق انقلاب سیاسی‌ست، هر چند در دلالت‌های «انقلاب»ی که سندرز از آن می‌گوید باید تأمل بیشتری کرد.

۹) مانع اصلیِ پیروزیِ سندرز، ناشناخته‌‌‌ بودنِ او بین سیاه‌پوست‌ها و لاتین‌تبارهاست. رقابت سندرز و کلینتون در دو ایالتِ مهم آیوا و نیوهمشایر که جمعیتِ سفیدپوست و لیبرالِ قابل توجهی دارد، نزدیک است. پیروزی در هر دو ایالت برای سندرز ضروری است و مومنتوم قابل توجهی به کمپین او می‌دهد.

اما هر چه‌ به سمت ایالت‌های جنوبی مثل جورجیا و آلاباما با جمعیت غالبِ غیرسفیدپوست می‌رویم، کلینتون دست بالا را دارد. حضور طولانی‌مدتِ کلینتون در عرصه‌ی سیاستِ رسمی و رسانه‌ای - به عنوان همسر رئیس‌جمهور و وزیر امور خارجه - به نفع او تمام می‌شود؛ چه عموم سیاه‌پوست‌ها خاطره‌ی بدی از دوران بیل‌کلینتون ندارند.

از هر ده امریکایی-آفریقایی‌تبار که به دموکرات‌ها نزدیک است، هفت نفر به هیلاری کلینتون رآی می‌دهند. مشکل اصلی‌تر اما، نحوه‌ی مواجهه‌ی برنی سندرز با مسأله‌ی نژاد است. برای او، به عنوان یک سوسیالیست، مسأله‌ی نژاد هیچ‌گاه نسبت به طبقه در اولویت نیست. یکی از کاستی‌های تاریخی جنبش‌های سوسیالیستی نیز همین بوده‌: تقلیل پدیده‌‌های اجتماعی به فقر، تحلیل از دریچه‌ی ایستای طبقه، و روبنا دانستن جنسیت، قومیت، دین، فرهنگ، و گرایش جنسی نسبت به زیربنای اقتصاد، ابزار و روابط تولید. وقتی از برنی سندرز درباره‌ی تبعیضِ مثبت نسبت به سیاه‌پوستان یا پرداخت غرامت به آن‌ها به خاطر سیصد و پنجاه‌سال برده‌داری و تبعیض نژادی سؤال می‌شود، پاسخ او امیدوارکننده نیست: «مشکل اصلی، نرخ بالای بیکاری و فقر بین امریکایی-آفریقایی‌تبارهاست.» سوسیالیسمِ سندرز، هنوز فعلیتِ برخورد تاریخی و ساختاری با مسأله‌ی تبعیض نژادی را پیدا نکرده‌است. اما ارتباط مستقیم او با مردم خارج از ایالتِ سفیدِ ورمانت حتی در همین چند ماه نیز بر شیوه‌ی مواجهه‌ی او با مسأله‌ی نژاد اثر گذاشته‌است.

او حالا با اعتماد به نفس بیشتری از حوادث فرگوسن و بالتیمور و ۱۰۲ شهروند سیاه‌پوستی که تنها در سال ۲۰۱۵ توسط پلیس امریکا به قتل رسیدند صحبت می‌کند و خواهانِ مجازاتِ بی‌اغماضِ پلیس می‌شود. جنبش «بلک‌ لایوز مَتِر» - یا «جانِ سیاهان مهم است» - سندرز را به سمتِ به رسمیت‌شناختن نژادپرستیِ نهادینه‌شده در ساختارهای رسمی کشانده؛ عجیب نیست که کرنل‌وست - فیلسوفِ شناخته‌شده‌ی سیاه‌پوست - و کیلِر مایک - خواننده‌ی رپِ محبوبِ متولد جورجیا در جنوب - به کمپین سندرز پیوسته‌اند.

با این‌حال، جمعیت چهل‌میلیونیِ امریکایی-افریقایی‌تبارِ امریکا، پاشنه‌آشیلِ کمپین انتخاباتی سندرز است. بدونِ پیوند دادنِ مسأله‌ی طبقه و نژاد (و جنسیت و گرایش جنسی) و ارتباط مؤثر با شبکه‌های مردمیِ سیاه‌پوست‌ها و لاتین‌تبارها، احتمال پیروزی او در انتخابات مقدماتی زياد نیست.

۱۰) هیلاری کلینتون و رسانه‌های جریان اصلی، سندرز را متهم می‌کنند که در سیاست خارجی بی‌تجربه است. اگر به سوابق کاری سندرز نگاه کنیم، شاید این گزاره بهره‌‌ای از حقیقت داشته‌باشد. اما سندرز در بزرگ‌ترین اشتباهِ سیاستِ خارجیِ امریکا از بعد از جنگ ویتنام تا به حال شریک نبوده‌است: او - بر خلاف کلینتون - به جنگ امریکا علیه عراق رآی منفی داد و اسیر حقه‌بازی نئوکان‌های آدم‌کشِ کاخ سفید نشد.

سندرز در همان سال ۲۰۰۳ و در آستانه‌ی حمله‌ به عراق هشدار داد که سقوط صدام حسین خلأ امنیتی ایجاد می‌کند و به رشد افراطی‌گری در خاورمیانه کمک خواهد کرد.

او خواهان کاهش بودجه‌ی نظامی امریکا، کنار گذاشتن سیاست «رژیم چنج»، و حمایت از دولت‌های کشورهای مسلمان - از جمله ایران، عربستان و قطر - برای مبارزه‌ی نظامی با داعش و «نجات اسلام» است.

با آن‌که سندرز موفق‌ شده‌‌‌ مواضعِ هیلاری کلینتون را در مسائل داخلی به سمت مواضعِ فعالان مدنی چپ و سیاست‌مدارانِ لیبرال بکشاند، اما در سیاست خارجی - مخصوصن در برخورد با مسأله‌ی اشغال فلسطین - بسیاری از طرفدرانِ خود را حیرت‌زده، متأثر و سردرگم کرده‌است.

موضع سندرز درباره‌ی فلسطین، موضعی شبیه به دموکرات‌های میانه‌ است، چیزی مثل دولت اوباما: تروریست دانستنِ حماس، اولویتِ دفاع از امنیت اسرائیل، توقف شهرک‌سازی، به رسمیت شناختنِ تشکیلِ دو دولت، و ادامه‌ی گفت‌وگوی صلح؛ کلی‌گو، شعاروار و بی‌برنامه. او یک‌ سال و نیم‌ پیش، قبل از آن‌که نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری شود، در یک سخنرانی کنترل‌ خود را از دست داد، به حاضران در سالن توهین کرد، و خواهان نابودی تونل‌های نوار غزه شد تا «تروریست‌ها» از آن برای حمله به شهروندان اسرائیل استفاده نکنند.

موضع‌گیریِ نئوکان‌وارِ یکی از با اصول‌ترین و چپ‌ترین سناتورهای امریکا درباره‌ی اشغال فلسطین نشان می‌دهد که هنوز شاخکِ افکار عمومی در امریکا بر خلاف اروپا نسبت به مسأله‌‌ی فلسطین حساس نشده‌است.

از این نظر نمی‌توان برنی سندرز را با جرمی کوربین، رهبر حزب کارگر در انگلیس، مقایسه کرد. هر چند ممکن است بعد از حمله‌ی اسرائیل به غزه در سال ۲۰۱۴ که سندرز آن را «کاملن غیرقابل‌قبول» خوانده‌بود، موضع او - احتمالن به خاطر فشار مردم - اندکی تغییر کرده‌باشد. نتانیاهو که به امریکا آمد، برنی سندرز اولین سناتوری بود که به طور علنی اعلام کرد برای شنیدن صحبت‌های نخست‌وزیر اسرائیل به کنگره نمی‌رود.

۱۱) هیچ نامزدی به اندازه‌ی برنی‌ سندرز خواهان عادی‌سازیِ رابطه‌ی آمریکا با ایران نیست. او در مناظره‌ی آخرِ دموکرات‌ها بی‌پروا از لزوم سرعت‌بخشیدن به بهبودِ رابطه با ایران و دعوت از دولت ایران برای حل بحران سوریه گفت.

اهمیت صحبت‌های سندرز آن‌جاست که ایران‌هراسیِ واقعن موجودِ امریکای شمالی را به یاد آوریم. نه فقط جمهوری‌خواهان، بلکه سیاست‌مدارانِ حزب دموکرات نیز هنوز از نمونه‌هایی مانند خاطره‌ی جمعیِ اشغال سفارت امریکا و تلخی گزنده‌ی آن نزد افکار عمومی، بهره‌ی سیاسی می‌برند. در مناظره‌ی اولِ دموکرات‌ها در ماه اکتبر، هیلاری کلینتون در پاسخ به این سؤال که به دشمنیِ چه کسانی با خود افتخار می‌کند، به ایرانی‌ها اشاره کرد.

کمپینِ هیلاری کلینتون همین دیروز برنی سندرز را به خاطر مواضع «ساده‌لوحانه‌»اش درباره‌ی ایران به «بی‌تجربگی» و «آسان‌گیری» متهم کرده‌است.

سندرز و کلینتون از حامیان توافق هسته‌ای هستند. اما چند روز پیش، تنها چند ساعت بعد از آغاز اجرای برجام و برداشته‌شدنِ تحریم‌ها، هیلاری کلینتون خواهانِ اعمال تحریم‌های جدید علیه ایران شد.

موضعِ متکبرانه، تهاجمی و استعماریِ کلینتون نسبت به ایران، با نزدیکیِ او به لابی اسرائیل در هم‌تنیده‌‌است. جای تعجب نیست که شین بائر، یکی از سه جوانِ امریکاییِ بازداشت‌شده در سال ۸۸، که دو سال را در زندان اوین گذراند، موضع کلینتون نسبت به ایران را غیرمسئولانه می‌داند.

به جز برنی سندرز، هیچ‌کدام از نامزدهای ریاست‌جمهوری امریکا آزادیِ اخیر چهار شهروند امریکایی از ایران را تبریک نگفته‌اند.

سندرز آزادی ایشان را نشانه‌‌ی روشنی از موفقیتِ دیپلماسی حتی در سخت‌ترین شرایط دانسته‌است. با وجود آن‌که برنی سندرز با ایفای نقش «پلیس‌» توسط دولت امریکا در دنیا مخالف است، اما حتی او نیز نتوانسته‌ خود را از سایه‌ی گفتمانِ پرزورِ «ما رهبر دنیا هستیم» خلاص کند.

پیشرو بودن در سیاست داخلی و ارائه‌ی برنامه‌های مترقی، لزومن به تغییر پارادایم در سیاست خارجی ترجمه نمی‌شود. اما در صورتِ پیروزی سندرز در انتخاباتِ ریاست‌جمهوری امسال، دست‌کم می‌توان دریچه‌ی امید به تغییر رفتار دولت امریکا در عرصه‌ی بین‌المللی را باز نگه داشت.

۱۲) من در ایالت کِنِتیکِت زندگی می‌کنم، چسبیده به نیویورک. ایالت کوچکی در شمال شرق امریکا، با حدود سه و نیم میلیون جمعیت، که نزدیک به هشتاد درصدشان سفیدپوست هستند و عمدتن به دموکرات‌ها رأی می‌دهند. چند روز پیش سوار تاکسی بودم. راننده یک مرد بیست و چند ساله‌ی سیاه‌پوست بود. از او پرسیدم آیا در انتخابات شرکت می‌کند؟ گفت متأسفانه آن‌قدر مشغله‌ در زندگی دارد که فرصتِ دنبال کردن خبرها را نداشته‌است.

اسامی چند نامزد انتخابات را گفتم. از بین آن‌ها فقط هیلاری کلینتون را می‌شناخت. پرسیدم: اگر جسارت نباشد در انتخابات به چه کسی رأی می‌دهید؟ گفت کسی را جز هیلاری نمی‌شناسد و اگر فرصت کند به او رأی می‌دهد. پرسید شما چه‌طور؟ گفتم حق رأی ندارم اما اگر داشتم به برنی سندرز. سه تا از برنامه‌های سندرز را برایش گفتم: افزایش حداقل دست‌مزد به پانزده‌دلار در ساعت، حذف شهریه‌ی کالج و دانشگاه‌های دولتی، و اصلاح نظام قضایی. انگار منتظر چیزی بود.

درد دل‌ش باز شد که چه‌طور به خاطر عدم توانایی در پرداخت شهریه، امکان رفتن به دانشگاه را نداشته‌ و حالا با حقوق پایین باید خرج خود و برادر کوچک‌ش را بدهد. یک آدم عادی مثل میلیون‌ها امریکایی. وقتی خواستم پیاده شوم اسم برنی سندرز را دوباره پرسید و در موبایل‌ش یادداشت کرد. همین یک نمونه‌‌، هر چند به نظر پیش پا افتاده می‌آید، اما با اهمیت است. راه پیروزی سندرز، رساندنِ صدای او به مردم عادی است؛ کسانی که دو شیفت کار می‌کنند تا اجاره‌خانه‌ی آخر ماه‌شان را بدهند.

نظرسنجی‌های معتبر نشان می‌دهد شانس سندرز برای پیروزی بر ترامپ یا کروز یا روبیو، بیشتر از شانسِ کلینتون برای پیروزی بر رقیب جمهوری‌خواه است.

دلیل آن شاید پیچیده نباشد. هر چند ماهیت نظام سیاسی و انتخابات در ایران و امریکا قابل مقایسه نیست و نظم و ساختار سیاسی و اقتصادی در هر کشور تاریخ متفاوتی را از سر گذرانده‌، اما تنها برای تقریب به ذهن برای مخاطب ایرانی می‌نویسم که اگر هیلاری کلینتون و دانلد ترامپ به عنوان نامزدهای نهایی هر یک از دو حزب انتخاب شوند، اتفاقی شبیه به انتخابات ۸۴ ایران می‌افتد: بعد از یک دوره اصلاحات سیاسی و اقتصادی، و روی کار بودن رئیس‌جمهور نخبه‌گرا (خاتمی/اوباما)، رقابتِ ریاست‌جمهوری بین دو نامزد شکل گرفت؛ یکی نماینده‌ی حاکم با ده‌ها سال حضور خانوادگی در سیاست (هاشمی/کلینتون)، طرف دیگر پوپولیستِ راستِ افراطی و ضد سیستم (احمدی‌نژاد/ترامپ).

از دانشمندان علوم سیاسی یاد گرفته‌ایم که یکی از پادزهرهای پوپولیسمِ راست‌گرا، پوپولیسمِ چپ‌گراست (سندرز/میرحسین). اگر میرحسین موسوی هم سال ۸۴ نامزد شده‌بود، شاید می‌توانست جانشین اوبامای ایران شود.
ghorbani آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
5 کاربر از ghorbani بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 03-04-2016, 09:57 AM   #2
محمد صادق
 
محمد صادق's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
محل سکونت: کشور واحد جهانی
پست ها: 1,416
تشکرها: 1,207
در 1,003 پست 3,370 بار تشکر شده
Points: 19,470, Level: 88
Points: 19,470, Level: 88 Points: 19,470, Level: 88 Points: 19,470, Level: 88
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

اگر سیستم آمریکایی اجازه بروز و ظهور سندرز را به عنوان رئیس جمهوری آمریکا بدهد در این صورت من می گویم که دموکراسی در آمریکا برقرار است.مشخص است که حل مساله رابطه با ایران کلید باز کردن قفل بسیاری از مشکلات بین المللی است و در این راه سندرز بسیار بهتر از کلینتون می تواند عهده دار این نقش بشود.
محمد صادق آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از محمد صادق بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 03-04-2016, 10:05 AM   #3
محمد صادق
 
محمد صادق's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
محل سکونت: کشور واحد جهانی
پست ها: 1,416
تشکرها: 1,207
در 1,003 پست 3,370 بار تشکر شده
Points: 19,470, Level: 88
Points: 19,470, Level: 88 Points: 19,470, Level: 88 Points: 19,470, Level: 88
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

اگر سیستم آمریکایی اجازه بروز و ظهور سندرز را به عنوان رئیس جمهوری آمریکا بدهد در این صورت من می گویم که دموکراسی در آمریکا برقرار است.مشخص است که حل مساله رابطه با ایران کلید باز کردن قفل بسیاری از مشکلات بین المللی است و در این راه سندرز بسیار بهتر از کلینتون می تواند عهده دار این نقش بشود.
محمد صادق آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از محمد صادق بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 03-10-2016, 10:31 AM   #4
رستم
 
رستم's Avatar
 
تاریخ عضویت: Nov 2011
محل سکونت: ایلام
پست ها: 1,156
تشکرها: 2,402
در 1,045 پست 3,553 بار تشکر شده
Points: 7,221, Level: 56
Points: 7,221, Level: 56 Points: 7,221, Level: 56 Points: 7,221, Level: 56
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

قربانی و صادق عزیز
علیرغم اینکه اوباما در رئیس جمهور شدن ترامپ تردید جدی اعلام نموده است و قائدا سخن او - به عنوان رئیس جمهور کشور خودش -باید صحیح تر باشد , اما شخصا بر این باورم که ترامپ رئیس جمهور آینده امریکاست( مگر اتفاق خاصی رخ دهد یا جنبشی علیه او شکل گیرد).
در حال حاضر ساختارهای امریکائی به ویژه در حوزه امنیت و نظامیان از ترامپ وحشت دارند و در حقیقت می خواهند اینبار با دمکراسی مقابله کنند.
ترامپ حقایق روز را به خوبی دریافته است و صریحا و بدون سانسور سراغ راه حل های عملی رفته است و این چیزی است که طبقه متوسط در همه جای دنیا می خواهند.
اشتباه نکنیم ترامپ محصول واقعی دمکراسی است و در حقیقت و به عنوان یک پدیده بازتاب اشتباهات گذشته مدیران آمریکائی در جامعه شناسی شرقی است.
ترامپ را با احمدی نژاد قیاس کرده اند , اما در واقع چنین نیست ترامپ فردی کارآزموده و عمل گرا و در عین حال با هوش و ملی گرا است , او مداح و نوحه خوان و عوام فریب نیست گرچه ممکن است عوام پسند سخن گوید اما از گوشه گوشه جهان می توان فهمید که ترامپ یک لیدر پرشور سیاسی است یا حداقل در این حد ظاهر شده است .
در ایران هم محافظه کاران ( به مانورهای موشکی اخیر توجه کنید) و تحریکات دیگر به یاری ترامپ آمده اند .
بشار اسد , داعش, روسیه( پوتین) هم ترامپ را ایجاب کرده اند.
با این همه موافقم که شکست سندرز برای ترامپ از شکست کلینتون سخت تر خواهد بود.
رستم آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از رستم بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 03-10-2016, 01:12 PM   #5
محمد صادق
 
محمد صادق's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
محل سکونت: کشور واحد جهانی
پست ها: 1,416
تشکرها: 1,207
در 1,003 پست 3,370 بار تشکر شده
Points: 19,470, Level: 88
Points: 19,470, Level: 88 Points: 19,470, Level: 88 Points: 19,470, Level: 88
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

نقل قول:
ترامپ محصول واقعی دمکراسی است
این چگونه دموکراسی است که اجازه می دهد ثروتمندان هر روز ثروتمند تر شده و فقرا هر روز فقیرتر؟
در حالی که میلیون ها نفر در آمریکا فقیر هستند و یا زیر خط فقر زندگی می کنند.شما مطمئن باشید که با روی کار آمدن ترامپ وضعیت از این هم بدتر خواهد شد.
نه.این دموکراسی نیست.ترامپ محصول واقعی سیستمی ناعادلانه است که نهادها و ساختارهای سرمایه داری بر مردم آمریکا تحمیل کرده است.
اگر سندرز به عنوان رئیس جمهوری آمریکا انتخاب شود آنگاه می توان گفت که طبقه متوسط و مردم عادی آمریکا صدای خود را به گوش نهادهای قدرت رسانده اند و خواستار تغییراتی اساسی در سیاست های ساختارها و نهادهای قدرت شده اند.
محمد صادق آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از محمد صادق بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 03-10-2016, 04:33 PM   #6
محمد صادق
 
محمد صادق's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
محل سکونت: کشور واحد جهانی
پست ها: 1,416
تشکرها: 1,207
در 1,003 پست 3,370 بار تشکر شده
Points: 19,470, Level: 88
Points: 19,470, Level: 88 Points: 19,470, Level: 88 Points: 19,470, Level: 88
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

نقل قول:
در حال حاضر ساختارهای امریکائی به ویژه در حوزه امنیت و نظامیان از ترامپ وحشت دارند و در حقیقت می خواهند اینبار با دمکراسی مقابله کنند.
از کدام دموکراسی صحبت می کنید؟
همان که در آن فاصله بین فقیر و غنی سر به فلک کشیده است؟
این نوع دموکراسی اصولا برای پولدارها خوب است و آنها هستند که در سیستم آمریکایی به خوبی رشد و نمو می کنند.
نگاهی به این دموکراسی نشان می دهد که در آن عده قلیلی ثروت اکثریت را به کام خویش گرفته اند.
در این شرایط سندرز ( با وجود انتقاداتی که به او وارد است ) می تواند صدای کسانی باشد که توسط این سیستم به بردگی گرفته شده اند.هر چند که باید منتظر بود و دید که آیا غول های رسانه ای و کانون های قدرت به او اجازه ظهور می دهند.
محمد صادق آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از محمد صادق بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 03-12-2016, 08:09 AM   #7
رستم
 
رستم's Avatar
 
تاریخ عضویت: Nov 2011
محل سکونت: ایلام
پست ها: 1,156
تشکرها: 2,402
در 1,045 پست 3,553 بار تشکر شده
Points: 7,221, Level: 56
Points: 7,221, Level: 56 Points: 7,221, Level: 56 Points: 7,221, Level: 56
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

محمد صادق عزیز
دمکراسی درست تحقق خواسته عموم ( جمهور مردم) است و اکنون جز خواست مردم چیزی که ترامپ را یارای کند وجود ندارد, میلیاردر تر از ترامپ در امریکا زیادند ولی این پول ترامپ نیست که او را پیشتاز ساخته است این سخن و رای او است که رای مردم را جلب می کند( دولت و نهادهای امنیتی و نظامیان امریکا هم آشکارا با ترامپ مخالفند پس ترامپ محصول دمکراسی است).
پول دارهای امریکائی بر خلاف پول دارهای ایرانی در عرض عمر یک دولت فاسد پولدار و میلیاردر نشده اند , نباید فراموش کنیم که اسلام و هیچ دینی دشمن تمکن کسی نیست و این استعداهای افراد است که آنها را صاحب فرصت ها می کند, پیامبر من و شما هم اولین فعالیتش تجارت با اموال خدیجه بود که بعدا همسرش شد (دین از پولدارها متنفر نیست این تصور غلط را فقرا شکل داده اند و یا کسانی که از فقر مردم برای حکومت خودشان بهره برده اند).
در همه جا و همیشه پولدارها مسئول بدبختی فقرا نیستند گاهی خودمان چنان می خوابیم و کوتاهی می کنیم که فقیر و مستمند می مانیم .
برد ترامپ برای ایران ( همان ایرانی که دوستش دارم) مفید نیست و به سود محافظه کاران ایران است که ( دشمنان واقعی ایرانند) - یاران احمدی نژاد هم به یاری ترامپ آمده اند-اما برد ترامپ اتفاقی است که در حال وقوع است و انکار درمانی هم چاره کار نیست .
اسلام هم آزادی سرمایه و مالکیت شخصی را به رسمیت شناخته است و مالیات اسلامی(تعدیل سرمایه, خمس , زکات ) به مراتب از مالیات نظامهای کنونی غرب سبک ترند - در حال حاضر مالیات اسلامی را رهبری میگیرد - و مالیات غربی- 5 درصد و ارزش افزوده - را دولت میگیرد یعنی در واقع مردم ایران دو مالیات را پرداخت می کنند در صورتی که مسلمین عهد رسول و خلافای راشیدن همان مالیات خمس و زکات را می دادند زیرا در عمل رهبری و دولت یکی بود و بر مردم چنین سخت گرفته نمی شد.
رستم آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از رستم بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 11-10-2016, 09:20 AM   #8
رستم
 
رستم's Avatar
 
تاریخ عضویت: Nov 2011
محل سکونت: ایلام
پست ها: 1,156
تشکرها: 2,402
در 1,045 پست 3,553 بار تشکر شده
Points: 7,221, Level: 56
Points: 7,221, Level: 56 Points: 7,221, Level: 56 Points: 7,221, Level: 56
Activity: 0%
Activity: 0% Activity: 0% Activity: 0%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

نقل قول:
نوشته اصلی توسط رستم نمایش پست ها
قربانی و صادق عزیز
علیرغم اینکه اوباما در رئیس جمهور شدن ترامپ تردید جدی اعلام نموده است و قائدا سخن او - به عنوان رئیس جمهور کشور خودش -باید صحیح تر باشد , اما شخصا بر این باورم که ترامپ رئیس جمهور آینده امریکاست( مگر اتفاق خاصی رخ دهد یا جنبشی علیه او شکل گیرد).
در حال حاضر ساختارهای امریکائی به ویژه در حوزه امنیت و نظامیان از ترامپ وحشت دارند و در حقیقت می خواهند اینبار با دمکراسی مقابله کنند.
ترامپ حقایق روز را به خوبی دریافته است و صریحا و بدون سانسور سراغ راه حل های عملی رفته است و این چیزی است که طبقه متوسط در همه جای دنیا می خواهند.
اشتباه نکنیم ترامپ محصول واقعی دمکراسی است و در حقیقت و به عنوان یک پدیده بازتاب اشتباهات گذشته مدیران آمریکائی در جامعه شناسی شرقی است.
ترامپ را با احمدی نژاد قیاس کرده اند , اما در واقع چنین نیست ترامپ فردی کارآزموده و عمل گرا و در عین حال با هوش و ملی گرا است , او مداح و نوحه خوان و عوام فریب نیست گرچه ممکن است عوام پسند سخن گوید اما از گوشه گوشه جهان می توان فهمید که ترامپ یک لیدر پرشور سیاسی است یا حداقل در این حد ظاهر شده است .
در ایران هم محافظه کاران ( به مانورهای موشکی اخیر توجه کنید) و تحریکات دیگر به یاری ترامپ آمده اند .
بشار اسد , داعش, روسیه( پوتین) هم ترامپ را ایجاب کرده اند.
با این همه موافقم که شکست سندرز برای ترامپ از شکست کلینتون سخت تر خواهد بود.
با درود
پیروزی ترامپ هرگز فاجعه نخواهد بود بلکه برد او شرایط جدیدی را ایجاد خواهد کرد که بهره گیری از آن نیاز به درایت و هوشمندی دارد .
برد ترامپ به نفع ملت ایران و به زیان محافظه کاران است حتی اگر با بهانه ترامپ ساخته برجام را آتش بزنند روحانی و یاران او را محصور و محبوس کنند و احمدی نژاد دیگری را بر کشور مسلط کنند.
رستم آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 02-20-2019, 10:38 AM   #9
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,959 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

برنی سندرز سناتور دموکرات کاندیداتوری خود در انتخابات ریاست جمهوری را اعلام کرد.
به گزارش «انتخاب»، سندرز طی توییتی در صفحه شخصی خود نوشت: من اعلام کاندیداتوری می کنم. من از شما می خواهم که امروز به من به عنوان جزئی از کمپینی مردمی و تاریخی بپیوندید.
وی در ادامه با انتشار لینکی، خواهان عضویت مردم در کمپین خود شد.
سندرز یکی از صریح‌ترین منتقدان دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا است و آقای ترامپ را به دروغگویی و نژادپرستی متهم می‌کند.
او در پیام نامزدی خود از تمام آمریکایی‌ها دعوت کرده تا با ایجاد جنبشی مردمی دونالد ترامپ را در انتخابات بعدی شکست دهند و زمینه را برای سیاست‌هایی که "به نفع همه مردم است" فراهم کنند.
برنامه‌های او برای سیستم درمانی دولتی، بالا بردن حداقل دستمزد و تحصیلات دانشگاهی رایگان بسیاری از رای‌دهندگان جوان را به خود جذب کرده است.
سندرز ۷۷ ساله که به عنوان سیاستمداری چپ‌گرا و پیش‌رو شناخته می‌شود در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ هم نامزد شد و رای بالای او در رقابت‌های مقدماتی حزب دموکرات بسیاری را شگفت‌زده کرد.
در نهایت او در آن رقابت‌ها با فاصله اندکی از هیلاری کلینتون شکست خورد و حمایت خود را از او اعلام کرد.
برنی سندرز، سناتور ورمانت، هم‌زمان با اعلام نامزدی خود گفته است که او و هوادارانش در انتخابات قبلی "انقلابی سیاسی" را در صحنه سیاست آمریکا آغاز کردند و الان "زمان آن است که این انقلاب را پیش ببرند."
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 02-20-2019, 11:45 AM   #10
ilia786
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
محل سکونت: ایران
پست ها: 1,708
تشکرها: 1,965
در 1,357 پست 5,419 بار تشکر شده
Points: 21,144, Level: 91
Points: 21,144, Level: 91 Points: 21,144, Level: 91 Points: 21,144, Level: 91
Activity: 10%
Activity: 10% Activity: 10% Activity: 10%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

آن مرد آمد! باید دید لشکر مدعیان همیشه منتقد پست مدرن حراف، این بار نیز نظاره گر خواهند بود و فرصت نجات دنیا را از دست خواهند داد یا مانند پروفسور کورنل وست، از پشت میز و کامپیوتر خود بیرون آمده و در کف خیابان ها برای رای آوردن سندرز میجنگند.
ilia786 آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از ilia786 بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 02-20-2019, 12:26 PM   #11
Honar23jaleb
 
تاریخ عضویت: Jan 2019
پست ها: 4
تشکرها: 0
در 1 پست 1 بار تشکر شده
Points: 257, Level: 5
Points: 257, Level: 5 Points: 257, Level: 5 Points: 257, Level: 5
Activity: 5%
Activity: 5% Activity: 5% Activity: 5%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

ترامپ کارش درسته
چون کسی که ثروتمند باشه افراد زیادی رو سرکار میبره و باعث اشتغال میشه
مسولان ما چیکار کردین؟
Honar23jaleb آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 02-20-2019, 03:04 PM   #12
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,959 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا در کاخ سفید به خبرنگاران گفت: من برای برنی آرزوی موفقیت دارم. شخصا فکر میکنم که او زمان خود را از دست داده است اما من از برنی خوشم می‌آید. خواهیم دید که او چه می‌کند.
همچنین در این مورد کایلی مک‌اینینی، سخنگوی مطبوعات ملی کمپین انتخاباتی ترامپ در بیانیه‌ای گفت که رای دهندگان آمریکایی دستور کار سیاسی سندرز را که شامل نرخ بالای مالیات، مراقبت‌های بهداشتی دولتی و رفتار نرم با دیکتاتورها می‌شود، رد می‌کنند.
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 02-20-2019, 11:14 PM   #13
mehdi
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
محل سکونت: ایران
پست ها: 1,927
تشکرها: 2,767
در 1,760 پست 8,009 بار تشکر شده
Points: 19,155, Level: 87
Points: 19,155, Level: 87 Points: 19,155, Level: 87 Points: 19,155, Level: 87
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

ترامپ از رقابت با سندرز می ترسد. از وقتی که او اعلام آمادگی کرده یا به خودش یا به سوسیالیسم طعنه می زند.
قبلاً گفته بودم، یکی از اشتباهات سران حزب دمکرات در زمان انتخابات این بود که کلینتون را که نماد وضعیت موجود بود، جلوی ترامپ قرار دادند. اگر آنها وضعیت را درک کرده بودند و اجازه می دادند سندرز با ترامپ رقابت کند، احتمال پیروزی سندرز بسیار بالاتر بود. البته خطر سندرز برای سیستم سیاسی آمریکا کمتر از ترامپ نیست ولی لااقل او عاقل تر است.
mehdi آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از mehdi بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 02-21-2019, 12:30 AM   #14
mansouryar
 
mansouryar's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
پست ها: 1,275
تشکرها: 2,051
در 1,032 پست 3,034 بار تشکر شده
Points: 12,613, Level: 73
Points: 12,613, Level: 73 Points: 12,613, Level: 73 Points: 12,613, Level: 73
Activity: 99%
Activity: 99% Activity: 99% Activity: 99%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

بعید است انگل‌های حزب دموکرات به سندرز مجال بدهند. اما شکست ترامپ این بار برایش سخت‌تر است.
__________________
mansouryar آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
4 کاربر از mansouryar بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 02-22-2019, 10:51 PM   #15
Saman
 
Saman's Avatar
 
تاریخ عضویت: Jun 2009
پست ها: 612
تشکرها: 1,711
در 602 پست 3,964 بار تشکر شده
Points: 13,529, Level: 75
Points: 13,529, Level: 75 Points: 13,529, Level: 75 Points: 13,529, Level: 75
Activity: 70%
Activity: 70% Activity: 70% Activity: 70%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

با توجه به هشدار دانشمندان مبنی بر این که تنها ۱۲ سال برای نجات از تغییرات فاجعه‌بار و بازگشت‌ناپذیر اقلیمی زمان باقیست، شاید اغراق نباشد اگر بگوییم آینده‌ی بشریت در گروی این انتخابات است. انگار این بار واقعاً در مرکز تاریخ ایستاده‌ایم.
Saman آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از Saman بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 02-23-2019, 09:26 AM   #16
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,959 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

گزیده ای از سخنان سندرز:

یک نظام جامع درمانی ملی باید تمام مردم کشور را پوشش دهد، کسانی که چهل ساعت در هفته کار می‌کنند نباید فقیر باشند، دستمزد ساعتی ۱۵ دلار نیازهای مردم را برطرف می‌کند، جوانان نباید برای تحصیل زیر بار قرض بروند و تحصیلات رایگان، همه محاسبات را تغییر خواهد داد. پایان دادن به ریاضت اقتصادی و مواجهه با نابرابری، هزینه مالی دارد و مالیات گرفتن از ثروتمندان به توازن بودجه کمک می‌کند.
من وارد رقابت انتخاباتی شدم چراکه بیش از هر زمان دیگری به یک رهبر نیاز داریم که ما را به هم نزدیک کند نه اینکه میان ما شکاف بیندازد. زن و مرد، سفیدپوست و سیاهپوست، لاتین، بومی، آسیاسی، پیر و جوان، بومی و مهاجر. اکنون زمان آن فرا رسیده که همگی کنار هم بایستیم.
با هم می‌توانیم کشوری بسازیم که رهبری تلاش جهانی را برای عدالت اقتصادی، نژادی، اجتماعی، زیست‌محیطی و صلح، به دست بگیرد. با هم می‌توانیم ترامپ را شکست بدهیم و خسارتی که به کشور ما زده است را جبران کنیم.
من معتقدم اگر مردم آمریکا درک کنند که دولت‌های سوسیال دموکرات به چه دستاوردهای بزرگی دست یافته‌اند، شگفت زده خواهند شد. چه تعداد از مردم آمریکا اطلاع دارند که تقریبا در تمام کشورهای اروپایی، وقتی کسی صاحب فرزند می‌شود، مرخصی اجباری و کمکهای مالی قابل توجهی به دست می‌آورد. بعید می‌دانم مردم آمریکا این را بدانند. آیا مردم آمریکا می‌دانند که ما تنها کشور بزرگ صنعتی هستیم که به درمان رایگان برای همه دست نیافته‌ایم؟ آیا مردم آمریکا می‌دانند که در اغلب کشورهای اروپایی، تحصیلات دانشگاهی رایگان یا بسیار ارزان است؟ بگذارید بسیار ساده و صریح معنای سوسیال دموکراسی را از نظر خودم بگویم. معنای آن مبتنی بر چیزی است که فرانکلین روزولت هنگام مبارزه برای تضمین حقوق اقتصادی تمام مردم آمریکا آن را گفت و همچنین مبتنی بر گفته مارتین لوتر کینگ است که معتقد بود این کشور برای ثروتمندان سوسیالیسم آورده و برای فقرا، فردگرایی.
کنون زمان آن فرا رسیده که سوسیالیسم را برای طبقه کارگر و نه تنها وال استریت، میلیاردرها و شرکتهای بزرگ به ارمغان بیاوریم. معنایش این است که نباید رفاه را به شرکتهای بزرگ تقدیم کنیم و فرصت‌های گریز مالیاتی را در اختیار ثروتمندترین مردم بگذاریم یا مقررات تجاری تصویب کنیم که سود شرکت‌ها را همزمان با بیکار کردن کارگران به حداکثر برساند. معنایش این است که دولتی روی کار بیاوریم که برای همه ما تلاش کند و نه فقط پرنفوذترین شهروندان ما. معنایش این است که امتیازات اقتصادی به تمام مردم آمریکا تعلق بگیرد. معنایش این است که درمان رایگان حق تمام مردم است و نه فقط افرادی که از امتیازهای خاص برخوردارند.
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 03-03-2019, 01:03 PM   #17
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,959 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

سندرز به صورت جدی وارد رقابت های انتخاباتی امریکا شد و گفت یک انقلاب سیاسی به راه میاندازد تا در مقابل طمع‌کاری نظام سرمایه‌داری بایستد.برنی سندرز در بروکلین نیویورک دونالد ترامپ را خطرناک‌ترین رئیس‌جمهور تاریخ معاصر آمریکا خواند.
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
قدیمی 03-04-2019, 08:39 PM   #18
رضا
 
تاریخ عضویت: Nov 2008
پست ها: 1,023
تشکرها: 3,107
در 812 پست 2,488 بار تشکر شده
Points: 12,668, Level: 73
Points: 12,668, Level: 73 Points: 12,668, Level: 73 Points: 12,668, Level: 73
Activity: 20%
Activity: 20% Activity: 20% Activity: 20%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

نمیدانم این خبرفوری چیست و مقاله زیر صحیح باشد و نشریه مصاحبه ای با چامسکی داشته یا نه. اگر اطلاعی دارید ممنونم بنویسید.



مصاحبه اختصاصی خبر فوری با نوام چامسکی ؛
سندرز سوسیالیست نیست؛ اگر آیزنهاور زنده بود حرف‌های سندرز را می‌زد/ اگر سندرز رئیس جمهور شود ارتباط ایران و آمریکا بهبود می‌یابد
سیاسی/ بین الملل 11 اسفند 1397 - 07:34

سندرز از کلمه "سوسیالیست" برای وصف خود استفاده می‌کند، اما آنچه مد نظر او است نه سوسیالیسم واقعی بلکه چیزی شبیه نوعی دموکرات جدید است.
حسین نیازبخش: چند روز پیش برنی سندرز، سناتور آمریکایی نامزدی خود را برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال 2020 اعلام کرد. او گفته است که در رقابت‌های مقدماتی و درون حزبی دموکرات‌‌ها شرکت خواهد کرد. سندرز در انتخابات 2016 هم شرکت کرد اما در انتخابات داخلی حزب دموکرات از هیلاری کلینتون شکست خورد و نتوانست به مرحله‌ نهایی برسد.

سندرز یکی از سناتورهای سوسیالیست آمریکایی است. او خود را یک سوسیالیست دمکراتیک و حامی حقوق کارگران معرفی می‌کند که هدفش از به قدرت رسیدن را ایجاد توازن و برابری اقتصادی و اجتماعی و رفع تبعیض در آمریکا می‌داند.

برنی سندرز همچنین یکی از طرفداران مذاکره و مصالحه با ایران است. سندرز تنها سناتوری بود که در دوران ریاست جمهوری اوباما به طرح کنگره و سنا مبنی بر تحریم ایران رای منفی داد. سندرز بارها از دخالت‌های آمریکا در امور ایران انتقاد کرده است.

در رابطه با امکان قدرت گیری سندرز و اینکه ریاست جمهوری احتمالی او تا چه حد می‌تواند بر روابط ایران و آمریکا تاثیر بگذارد نظرات زیادی مطرح شده است. یکی از کسانی که می‌تواند کمک شایانی به ما در این رابطه کرده و اذهان را تاحدی روشن کند، نوام چامسکی، اندیشمند و فیلسوف منتقد آمریکایی است.

چامسکی با سندرز مراوداتی داشته است. در سال 1985، تالار شهر برلینگتون(جایی که سندرز شهردار آن بود) میزبان سخنرانی چامسکی در خصوص سیاست خارجی بود. سندرز در سخنرانی خود در معرفی چامسکی، اورا به عنوان «یک صدای صریح و مهم در برهوت حیات روشنفکری در آمریکا» تحسین کرد و گفت از خوشامدگویی به شخصی که فکر می‌کند همگان به او افتخار می‌کنند، خشنود است.

اما نظر چامسکی در رابطه با سندرز چیست و آیا او هم همین حسن ظن را در مورد سندرز دارد؟ ما در همین رابطه مصاحبه‌ای را با این تحلیلگر مشهور داشته ایم.

از پروفسور چامسکی پرسیدیم که آیا ممکن است در ایالات متحده به عنوان مهد لیبرالیسم که با سیستم سرمایه داری اداره می‌شود، فردی مانند سندرز به عنوان رئیس جمهور انتخاب شود؟

چامسکی در پاسخ تاکید کرد که اولا نمی‌توان در مورد آینده ( و اینکه سندرز رئیس جمهور می‌شود یا نه) نظری قطعی داد و اصولا توجه بیش از اندازه به آینده مانع توجهمان به زمان حال می‌شود.

وی می‌گوید"صادقانه بگویم من فکر نمی کنم حدس و گمان یا هرگونه تامل درباره آینده احتمالی مفید یا معنی دار باشد. آنچه مهم است این است که در زمان حال، مانع رخ دادن بدترین اتفاقات شده و بهترین ها را محقق کنیم."

در ادامه اما چامسکی تاکید دارد که سندرز به معنی واقعی یک سوسیالیست نیست بلکه نوعی سوپاپ برای دو حزب اصلی آمریکا است که به علت رویکرد جدیدش در دل حزب دموکرات و به علت حکم رانی شدید تفکرات راست(لیبرالیسم) در طول دو دهه اخیر، بسیار مطرح شده است.

چامسکی می‌گوید: "سندرز از کلمه "سوسیالیست" برای وصف خود استفاده می‌کند، اما آنچه مد نظر او است نه سوسیالیسم واقعی بلکه چیزی شبیه نوعی دموکرات جدید(نوعی نئو دموکرات گرایی در مقابل جمهوری خواهی) است. در واقع، حتی رئیس جمهور آیزنهاور(که یک جمهوری خواه بود) هم اگر زنده بود با بیشتر پیشنهادات و نظرات سندرز موافقت می‌کرد.

آنها در حال حاضر نوعی پیشنهادات و تزهای "رادیکال" در نظر گرفته می‌شوند اما مطرح شدن نظراتی مثل نظرات سندرز نشان می‌دهد که در طول سال های اخیر که عصر غلبه‌ نئولیبرالیسم بوده است، هر دو حزب حاکم(جمهوری خواهان و دموکراتها) چقدر به سمت گرایشات راست حرکت کرده اند."

از چامسکی درباره رابطه ایران وآمریکا تحت هدایت سندرز پرسیدیم و اینکه اگر او در سال 2020 رئيس جمهور شود، چگونه روابط ايران و آمريكا را تغيير خواهد داد؟ آیا اصولا این سیستم سفت و سخت لیبرال و یا لابی های صهیونیستی که خود چامسکی به وجود آنها اقرار دارد به او اجازه می‌دهد که سیاست اصلی امریکا در مورد ایران را تغییر دهد؟

چامسکی معتقد است علی رغم غیر واقعی بودن داعیه‌ سوسیالیست بودن سندرز، اما او در رابطه با ایران صادق است و می‌تواند با تدبیر خود رابطه ایران و آمریکا را بهبود بخشد. "امیدوارم و فکر می‌کنم امکان خوبی برای تحقق چنین چیزی وجود داشته باشد."

چامسکی معتقد است در آمریکای کنونی ما با بحران سیاستمداران لایق مواجهیم. جهان اکنون دچار جنون ترامپ شده است و بنابراین، قدرت گیری شخصی مثل سندرز به نوعی حکم کفش در بیابان را دارد. چامسکی در مصاحبه قبلی خود با خبر فوری(اینجا بخوانید) تاکید داشت که مذاکره با شخص غیر قابل اطمینانی مثل ترامپ که به هیچ قانونی معتقد نیست و بارها و بارها قوانین بین المللی را نقض کرده است اشتباه است. از نظر چامسکی ترامپ یک ویژگی دیگر هم دارد که مذاکره با او را ناممکن می‌کند و آن پیش‌بینی ناپذیری او است. این ویژگی ترامپ از نظر چامسکی تقریبا هرگونه مذاکره و توافقی را با او ناممکن می‌کند.

با این حال، این امر در مورد سندرز دموکرات به هیچ وجه درست نیست. چامسکی تاکید دارد که سندرز می‌تواند به خوبی از پس لابی های صهیونیستی و جمهوری خواهان و دموکراتهای مخالف ایران برآید و رابطه آمریکا با ایران را بهتر کند.

او در این رابطه می‌گوید: "حتی اوباما چند گام لغزان و غیر متداوم را در این مسیر انجام داد. بنابراین، سندرز هم می‌تواند اقداماتی از این قبیل را انجام دهد. ضمن اینکه سندرز حمایت دنیای کسب و کار جهانی و تجارت را هم برای ایجاد رابطه با ایران می‌تواند داشته باشد."

https://www.khabarfoori.com/detail/8...A7%D8%A8%D8%AF
رضا آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
2 کاربر از رضا بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 03-05-2019, 08:48 AM   #19
Nezam
 
Nezam's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
محل سکونت: Iran
پست ها: 1,107
تشکرها: 7,078
در 1,016 پست 4,533 بار تشکر شده
Points: 17,723, Level: 84
Points: 17,723, Level: 84 Points: 17,723, Level: 84 Points: 17,723, Level: 84
Activity: 80%
Activity: 80% Activity: 80% Activity: 80%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

نقل قول:
نوشته اصلی توسط رضا نمایش پست ها
نمیدانم این خبرفوری چیست و مقاله زیر صحیح باشد و نشریه مصاحبه ای با چامسکی داشته یا نه. اگر اطلاعی دارید ممنونم بنویسید.
خیلی از مطالبی که منعکس شده توی این لینک هست. ظاهرا برگرفته از یک مصاحبه هست.
Nezam آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از Nezam بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند:
قدیمی 06-11-2019, 09:43 AM   #20
alisosho
 
alisosho's Avatar
 
تاریخ عضویت: Mar 2009
پست ها: 13,352
تشکرها: 18,341
در 10,307 پست 32,959 بار تشکر شده
Points: 142,075, Level: 100
Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100 Points: 142,075, Level: 100
Activity: 100%
Activity: 100% Activity: 100% Activity: 100%
پیش فرض پاسخ : دوازده بند درباره‌ برنی سندرز

به گزارش روز دوشنبه شبکه تلویزیونی سی.ان.ان، برنی سندرز گفت: جهان دیگر قادر نیست سیاست های یکجانبه گرایانه رئیس جمهوری آمریکا را تحمل کند. من دیگر نمی توانم این رئیس جمهوری را که دائماً به دنبال مناقشه و منازعه با همسایگان و متحدان آمریکا از جمله مکزیک و کاناداست، تحمل کنم.
وی با انتقاد از سیاست های کاخ سفید در قبال مکزیک نیز افزود: ما به روابط خوب و دوستانه با مکزیک نیاز داریم؛ این کشور مانند کانادا همسایه ماست و داشتن بحران دائمی با همسایگان، بزرگترین راهبرد دولت کنونی آمریکا محسوب می شود.
سندرز همچنین روز گذشته (یکشنبه) در اظهاراتی با استناد به نظرسنجی های منتشر شده، از شکست ترامپ در انتخابات آتی ریاست جمهوری آمریکا اطمینان داد.
این نامزد انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ آمریکا می گوید: «می دانم که تمام این نظرسنجی ها از شکست ترامپ در انتخابات حکایت دارند و من نیز در ایالت های میشیگان، پنسیلوانیا و ویسکانسین از او جلو هستم.»
وی افزود: «از نظر من، ترامپ حریف قدری است اما او یک دروغگوی روانی است که از گفتن هیچ چیز و انجام هیچ کاری ابایی ندارد.»
طبق نظرسنجی مؤسسه «مورنینگ کانسولت» که هفته گذشته منتشر شد، نرخ مقبولیت ترامپ در ایالات ذکر شده منفی بوده است.
با این وجود، یک نظرسنجی که توسط شبکه خبری سی ان ان منتشر شد، نشان می دهد که بیش از نیمی از شرکت کنندگان در این نظرسنجی معتقدند که ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۰ مجدداً پیروز خواهد شد. از میان یکهزار شرکت کننده در این نظرسنجی ۵۴ درصد باور دارند که ترامپ پیروز خواهد شد و ۴۱ درصد او را بازنده این انتخابات می دانند.
تاکنون از حزب دمکرات ۲۴ نفر خود را نامزد انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا کرده اند؛ این در حالی است که از حزب جمهوریخواه به جز شخص رئیس جمهوری تنها "بیل ولد" (Bill Weld)فرماندار سابق ایالت "ماساچوست" خود را نامزد این انتخابات کرده است.
پنجاه و نهمین انتخابات ریاست جمهوری آمریکا روز ۳ نوامبر ۲۰۲۰ مطابق با ۱۳ آبان ۱۳۹۹ برگزار می شود.


ایرنا
__________________
یک نماینده مجلس در جلسه عمومی به استاندار ... اعتراض کرد که دو سال است اینهمه فساد، فساد می‌کنی، یک دانه هم اسم بگو... استاندار بلافاصله در جواب این نماینده گفت: خودت...
alisosho آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
این کاربر از alisosho بخاطر ارسال این پست تشکر کرده است :
پاسخ


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

قوانین ارسال
شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید.
شما نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید.
شما نمی توانید فایل پیوست کنید.
شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید.

BB code فعال
شکلک ها فعال
کد [IMG] فعال
کد HTML غیر فعال

مراجعه سریع


ساعت جاری 09:09 AM با تنظیم GMT +4.5 می باشد.


Powered by vBulletin Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd

Persian Language Powered by Mihan IT