آمریکائی که برای آزادی دوستان ایرانی اش جنگید و کشته شد

[keefer]

با سلام. من چندی قبل مقاله یی اینجا به زبان انگلیسی گذاردم که حیف شد که کسی‌ پیدا نشد اون را به زبان پارسی ترجمه کند. به هر حال من دست و پا شکسته مقداری از اون را ترجمه کردم به امید نزدیک کردن انسانها در در راه انسانیت در هر کجا و هر کیشی از این کره خاکی.



در یک فلات باد زده نزدیک کوهپایه‌های سهند در شمال ایران قبر یک شهید وجود دارد. چیزی که قابل توجه میباشد این است که این قبر یک آمریکایی است. این قبر شهید برای آزادی است، و هنوز با وجود تحولات سیاسی مورد توجه و احترام است.

هاوارد کانکلین بسکرویل (۱۰ آوریل ۱۸۸۵ رو ۱۹ آوریل ۱۹۰۹)، Howard Conklin Baskerville معلمی آمریکایی بود که قرار کشیش شدن را داشت، راهش، به عنوان معلم، به سرزمینی که پرشیا نامیده میشد خورد، و سر انجام جانش را برای هدفی‌ که او، به عنوان یک آمریکایی خود را از نظر اخلاقی‌ پایبند به آن میدانست از دست داد. او برای درس دادن انگلیسی و علوم در پاییز ۱۹۰۷ خود را در مدرسه آمریکایی در تبریز یافت.

انقلاب مشروطه در سال ۱۹۰۶ شروع شده بود که تظاهرات کنندگان، مظفرلدین شاه، وارث سلسلهٔ پادشاهی، که در پرشیا از سال ۱۷۷۹ حکومت میکردند را مجبور به منصوب کردن مجمع تصمیم گیری یا مجلس کردند. این قانون اساسی‌ که نظیر آن در آسیای شرقی و خاورمیانه وجود نداشت و به امضای مظفرالدین شاه رسید. این قانون اساسی‌ شامل برابری، تحصیل عموم، آزادی مطبوعات در برابر قانون و حقوق شخصی‌ بود. قانون اساسی‌ شاه را در گرفتن قرض خارجی‌، و یا بستن عهد نامه مجبور به تصویب از مجلس میکرد. متاسفانه این شاه در سال ۱۹۰۷ مرد و پسر مستبدش محمد علی‌ شاه جانشین او گشت. شاه جدید فورا به مصوبات قانون اساسی‌ پشت کرد و در سال ۱۹۰۸ کودتای موفقیت آمیز برای بستن مجلس را به اجرا گذارد و بسیاری از طرفداران قانون اساسی‌ را اعدام کرد.

تبریز جایگاه هم ایرانیان و هم ارمنیها، مرکز ارتش مقاومت بود که توسط ستارخان هدایت میشد. شاه از ارتش روس برای جنگ با ارتش مقاومت کمک خواست. در سال ۱۹۰۸ بود که هوارد بسکرویل تصمیم به پیوستن به مشروطه خواهان در جنگ بر علیه حاکم مستبد قاجار گرفت.

تا ماه مارچ ۱۹۰۹ او ۱۵۰ شاگرد را سازمان داد تا به کمک ستار خان به دفاع از تبریز بشتابند. او در آخرین کلاسش در باره دفاع از میهن و داستان‌هایی‌ در باره انقلاب آمریکا سخن گفت. "من از جنگ بیزارم"، اینرا در میهمانی که سربازان ارمنی برای او داده بودند گفت، ولی‌ او ادامه داد که جنگ به خاطر اهدافی‌ نیک و بزرگ غیر اجتناب است، اینک شهر و آزادی و مشروطیت در خطر است.

او وقتی‌ جعمی از شاگردانش را برای شکستن محاصره شهر هدایت میکرد جانش را از دست داد. یک گلوله قلب او را درید، این درست ۹ روز بعد از رسیدن او به سن ۲۴ سالگی بود. از او نقل قول آورده میشود که میگفت "تنها فرق من و این مردم مکان تولدمان میباشد که این خود چیز مهمی‌ نیست". در همان روز توسط ۴۰۰۰ نفر روسی به ارگ تبریز حمله شد. ایرانی ‌ها ۴ روز مقاومت کردند.

ایرانیان هنوز از بسکرویل ستایش میکنند و او را یک شهید مینامند.او در قبرستان ارمنی شهر تبریز به خاک سپرده شده است. گفته میشود یک ستایش کننده او بطور منظم "دسته گل رز" را روی قبرش میگذارد. امروز مجسمه او در خانه مشروطه تبریز به عنوان شهید نگهداری می شود.

http://gollygeeez.blogspot.com/2008/...-who-died.html

[شهاب]

The affection that many Iranians have for America perhaps may have roots in Tabriz, where this Nebraskan missionary was killed.

علاقه ای که ایرانی ها از خود نسبت به آمریکا نشان می دهند ریشه در تبریز دارد جائی که این میسیونر مذهبی آمریکائی اهل نبراسکا در آنجا کشته شد

[حاجی جفرسون]

چند اروپایی دیگر بودند که در جنگ های میرزا کوچک خان با وی علیه استبداد جنگیند ولی کمتر نامی از آن ها هست.

[eximir]

لینک: شبکه اجتماعی بالاترین

خبری در هیمن رابطه که قبلا توسط سایت بی بی سی منتشر شده بود.

[akbar]

باسكرويل سرانجام نيز در جنگي آنسان كه آرزو داشت جان باخت. مهدي علوي‌زاده كه عضو «فوج نجات» باسكرويل بود و در واپسين نبرد او شركت داشت، ماجرا را براي كسروي چنين نقل كرده است: «آن سوي كشتزار سنگر توپ قزاق بود كه پيرامون آن قزاق‌ها پاسداري مي‌نمودند. ما از دور ايشان را مي‌ديديم... همين كه كوچه‌باغ را به پايان رسانيده به دهانه كشتزار نزديك شديم، باسكرويل فرمان دو داده خويشتن در جلو رو به سوي سنگر قزاقان دويدن گرفت. چند تني از ما پي او را گرفتند (بقيه از ترس گلوله پنهان شدند) اما باسكرويل همين كه تيري انداخت و چند گامي دويد، قزاقي آماج گلوله‌اش گردانيد و آن هنگام كه مي‌افتاد فرمان «درازكش» داد... آواز باسكرويل بلند شد: «حاجي‌آقا! من تير خوردم» (مخاطبش دكتر شفق بوده است) اين گفته ديگر خاموش شد».

[kaman]

از خواندن این مطالب, انسان مجبور میشود که در مقابل تمامی انسانهای آزاده بدون در نظر گرفتن هویت ملی و فرهنگی آنها سر تعظیم فرود بیاورد. آنهائیکه برای حق و برای آزادگی میجنگند و حتی حاضرند که از هستی خویش در این راه مایه بگذارند.
خون این جوانمردان شاید در برهه هائی از تاریخ که ملتها بنا به دلایلی از هم فاصله میگیرند کمک کند که باز انسانها همدیگر را پیدا کنند و در جهت سازندگی آینده با هم همکاری کننند. مقام و خون پاک این شهید هم شاید بتواند در این برهه از زمان که روابط ایران و آمریکا مشگل و پیچیده گشته در حل این مسئله بغرنج کار ساز باشد. آمین

[kaman]

نوشتن این مطلب خیلی بجا بود و تسکین دهنده درد دلهاست. بر روی درد زخمی که در دل ما ایرانیان از براه انداختن کودتای 28 مرداد بر علیه دکتر مصذق که از طریق CIA و انتلیجنت سرویس انگلیس انجام گرفت, شاید تسکین کوچکی باشد.