آیا ایران و آمریکا هرگز با یکدیگر مذاکره خواهند کرد؟

[شهاب]

بحث در مورد راه حل بهبود مناسبات ایران و آمریکا مدت مدیدی است که در جریان است. عمر این بحث تقریبا به اندازه عمر جمهوری اسلامی است. حداقل از بعد از گروگانگیری اظهار نظر ها در این مورد آغاز شد و در دوران جنگ با آمدن مک فارلین به عنوان نماینده ویژه ریگان به ایران و آوردن یک کیک به شکل کلید و یک جلد انجیل، که کیک سمبل گشودن بن بست رابطه و انجیل سمبل صلح بود، موضوع بر قراری رابطه به اوج خود رسید. بهر حال حدود سی سال از آن تاریخ می گذرد و رابطه ایران و آمریکا نه تنها بهبود نیافته بلکه به بحرانی ترین وضع ظرف سه دهه گذشته رسیده است. موضوع اختلاف ایران و آمریکا پیچیده و چند بعدی است. تضاد منافع، برخورد بر سر قدرت در داخل ایران و در منطقه، اختلافات فرهنگی و ایدئولوژیک، مسئله اسرائیل، ضعف تحلیل ها، و بالاخره برداشت ها و سوء برداشت ها باعث بوجود آمدن شرایطی شده که ما امروز در آن بسر می بریم.

عجیب اینجا است که علیرغم بیش از سی سال پیشنهادات مختلف، حتی پیشنهادات آشتی از سوی هر دو کشور، نه تنها صلح بین دو کشور بر قرار نشده بلکه روز به روز هم مناسبات بدتر و بحرانی تر شده است. با این حال هنوز هم تحلیل گران به ارائه راه حل ادامه می دهند. مشکلی بزرگی که اینک بر سر راه روابط ایران و آمریکاست بر قرار نبودن "موازنه قدرت" است. آنچه که باعث شد آمریکا با شوروی و بعد با چین رابطه بر قرار کند این واقعیت بود که آمریکا به این نتیجه رسید که امکان غلبه بر آنها را ندارد و یا اگر هم چنین امری متصور باشد به قدری هزینه اش بالاست که حتی ارزش فکر کردن را هم ندارد. ممکن است گفته شود زمانی که نیکسون به چین رفت و در میان حیرت جهانیان دست مائو را فشرد هنوز چین به آن درجه از اقتدار نرسیده بود که آمریکا را به فکر آشتی بیندازد. این حرف تا حدی درست است اما باید توجه داشت که علیرغم روابط نه چندان دوستانه بین چین و شوروی قطعا در صورت بروز یک برخورد نظامی شوروی جانب چین را می گرفت به دو دلیل. اول اینکه چین بهر حال نیروئی بود ضد کپیتالیزم که بطور استراتژیک مدت متحد شوروی بود (دشمن دشمن من دوست من است) و دوم اینکه شوروی در سیستم دو قطبی آن روز اجازه نمی داد که آمریکا از برتری خیره کننده ای برخوردار شود و یا حتی بتواند در صحنه جهانی چنین ادعائی کند. رقابت های سخت ورزشی بین شوروی و آمریکا و نیز مسابقه فضائی بین دو کشور دقیقا از چنین نگرشی در هر دو سوی حصار سر چشمه می گرفت.
اما ایران فاقد آن ظرفیت هائی است که بتواند مانع از این شود که آمریکا سیاست های خصمانه اش را به پیش ببردو پشتیبانی هم که بتواند با آمریکا برابری کند پشت سر خود ندارد. برای درک بهتر مسئله فرض کنید که ایران قدرت داشت که در مقابل تحریم بانک مرکزی توسط آمریکا عمل مقابله به مثلی انجام دهد. در این صورت آمریکا قبل از اینکه دست به این عمل بزند "دوبار فکر می کرد" و یا اصلا فکر آن را هم نمی کرد. بگذریم که مسئولین ایران در مخیله شان خطور نمی کرد که بانک مرکزی کشور و نفت آن تحریم شود و آب از آب در دنیا تکان نخورد. زمانی که بحث تحریم بانک مرکزی در جریان بود بسیاری از مقامات کشور استدلال می کردند که وقوع چنین امری ممکن نیست. اما از آن بدتر آقای احمدی نژاد بطور مداوم تکرار می کرد که تحریم ها ملت ما را می سازد! ترجمه این عبارت بطور ساده این بود که، ببخشید، در مقابل تحریم ها و فشار های غیر منطقی شما ما دستمان کاملا خالی است! این شرایط، یعنی بر قرار نبودن موازنه قدرت، باعث گردیده که آمریکا دائما در سیاست هایش جری تر شود و ایران خشمگین از سیاست های آمریکا، در را بر روی هر نوع مذاکره ای ببندد. ایران تا حدی برای چنین موضع گیری حق دارد چرا که "امروز" در مذاکره با آمریکا ورق برنده ای ندارد که روی میز بگذارد که با اتکای به آن به یک مذاکره از موضع برابر دست بزند.
از دید ایران تنها موضوعی که می تواند موقعیتش را بطور نسبی در برخورد با آمریکا تحکیم کند فشار آوردن بر روی برنامه هسته ای است. زمزمه هائی هست که ایران مصمم است که میزان غنی سازی را بالا ببرد. آمریکا و اسرائیل از چنین سیاستی بی نهایت مسرور خواهند شد چون قدم بعدی تحریم دریائی و هوائی ایران توسط آمریکا و اروپا است. این تصور که ایران بتواند با اجرای این سیاست آمریکا را عقب بنشاند هیچ اساس منطقی و "واقعی" ندارد. از طرفی ایران برای بستن تنگه هرمز هم با مشکلات جدی روبروست.
یک واقعیت این است که اگر شرایط همین گونه که هست ادامه پیدا کند محال است که آمریکا به ایران حمله کند. ژست های سیاسی و بازی های های رسانه ای تحلیل استراتژیست های نظامی آمریکا را تغییر نمی دهد. آقای لئون پنتا در جلسه ای با حضور جمعی از برجسته ترین های دنیای سیاست در آمریکا در بروکینگز گفت حمله به ایران چنان عواقبی در منطقه خواهد داشت که همه ما پشیمان خواهیم شد. با این همه در دو حالت آمریکا ممکن است به ایران حمله کند. یکی اینکه عبور و مرور در تنگه هرمز مختل شود و دیگر اینکه اسرائیل با حمله به ایران آمریکا را "بطور ناخواسته" به جنگ با ایران بکشاند.
بستن تنگه هرمز و یا ایجاد اختلال در آن جهان سرمایه داری و چین را با خطر جدی روبرو می کند. حتی فراتر از آن افزایش انفجاری قیمت نفت آن چنان بحرانی در میزان تولید و اقتصاد چین ایجاد می کند که وقوع شورش و انقلاب در آن کشور بعید نخواهد بود. به این ترتیب عقل حکم می کند که ایران تنها زمانی دست به این کار خواهد زد که مورد حمله نظامی قرار گرفته باشد. در صورتی که آمریکا به ایران حمله کند شرایط جنگی است و بقول ضرب المثل معروف ایرانی دیگر در آن شرایط حلوا خیر نمی کنند. به این ترتیب می توان به این نتیجه رسید که ایران در برابر حرکات غیر منطقی و زورگویانه آمریکا در حال حاضر راه حل منطقی برای مقابله ندارد. چون چنین است آمریکا هم چنان جسورانه پیش می رود و چون امکان ندارد تحت چنین شرایطی ایران تسلیم شود و یا تن به مذاکره آشتی جویانه بدهد هیچ امکانی برای آغاز مذاکره بین ایران و آمریکا "تحت شرایط موجود" وجود ندارد. پس چگونه ممکن است این بن بست پایان یابد؟
نتیجه این بحث این است که "شرایط موجود" باید به نحوی تغییر کند که مذاکره بین دو طرف یک ضرورت شود. این امر هم میسر نیست مگر با پدید آمدن یک شوک! این شوک که متاسفانه می تواند به یک برخورد نظامی کوتاه مدت و یا حتی دراز مدت منجر شود از دو ناحیه احتمال وقوع آن وجود دارد. ایران و اسرائیل. با ادامه فشار ها بالاخره حکومت ایران که بقایش را در خطر می بیند ممکن است راههائی را انتخاب کند که منافع آمریکا را بطور مستقیم و یا غیر مستقیم به خطر اندازد. بستن تنگه هرمز، خروج از ان پی تی و حرکت به سمت ساختن بمب اتمی، کمک به جنبش های در حال شکل گیری علیه حکومت های فاسد عربی مانند عربستان، و یا نزاع نیابتی در سوریه می تواند آغازگر این شوک باشد. از سوی دیگر دست زدن به حرکتی جنون آمیز توسط اسرائیل نیز می تواند این شوک را بوجود آورد. عکس العمل ایران به حمله اسرائیل به تاسیسات هسته اش به احتمال قوی به یک درگیری منطقه ای تبدیل خواهد شد که حتی اگر آمریکا نخواهد باز هم پایش به میان کشیده خواهد شد. اینکه چنین شوکی چه هزینه ای برای طرفین در بر خواهد داشت تنها زمان می تواند به آن پاسخ دهد اما شرایطی را فراهم می آورد که آمریکا و ایران با میانجی یا بدون آن برای آتش بس و رسیدن به نوعی توافق از این حالت نه جنگ و نه صلح بیرون بیایند.
اما سئوال بزرگ این است که در آن چنان شرایطی که طرفین تن به مذاکره می دهند "موازنه قدرت در منطقه" به چه شکلی در آمده است؟ اگر ایران شکست خورده بیرون نیاید و قیمت نفت و بحران های اقتصادی جهانی درس عبرتی برای آمریکا شده باشد حداقل تا آینده قابل پیش بینی مزاحمتی از سوی آمریکا برای ایران ایجاد نخواهد شد. اما اگر آمریکا از موضع قدرت کار را تمام کند آنوقت تا آینده قابل پیش بینی ایران باید دست از مقابله علنی با سیاست های آمریکا بکشد و تسلیم سیاست های آمریکا شود. در هر دو حالت "روند موجود" در نزاع بین ایران و آمریکا پایان می گیرد. علیرغم خسارات و هزینه های سنگینی که ممکن است بر ایران تحمیل شود، بدلیل وضعیت اقتصادی فوق العاده شکننده منطقه یورو و بعد از آن آمریکا، احتمال عقب نشینی غرب بیشتر است.

[صادق]

نوشته اصلی توسط شهاب

اما سئوال بزرگ این است که در آن چنان شرایطی که طرفین تن به مذاکره می دهند "موازنه قدرت در منطقه" به چه شکلی در آمده است؟ اگر ایران شکست خورده بیرون نیاید و قیمت نفت و بحران های اقتصادی جهانی درس عبرتی برای آمریکا شده باشد حداقل تا آینده قابل پیش بینی مزاحمتی از سوی آمریکا برای ایران ایجاد نخواهد شد. اما اگر آمریکا از موضع قدرت کار را تمام کند آنوقت تا آینده قابل پیش بینی ایران باید دست از مقابله علنی با سیاست های آمریکا بکشد و تسلیم سیاست های آمریکا شود. در هر دو حالت "روند موجود" در نزاع بین ایران و آمریکا پایان می گیرد. علیرغم خسارات و هزینه های سنگینی که ممکن است بر ایران تحمیل شود، بدلیل وضعیت اقتصادی فوق العاده شکننده منطقه یورو و بعد از آن آمریکا، احتمال عقب نشینی غرب بیشتر است.

سلام و خیر مقدم دوباره آقا شهاب عزیز
اما بعد به نظر شما هدف آمریکا در صورت وقوع چنان جنگی چه خواهد بود ؟! فقط توقف برنامه هسته ای ایران یا اینکه اساسا جغرافیای ایران را تغییر خواهد داد !

[میرزا کوچک خان جنگلی]

شهاب خان ممنون از زحمتتان

شما از مواردی نظیر بستن تنگه هرمز، خروج از ان پی تی و حرکت به سمت ساختن بمب اتمی، کمک به جنبش های در حال شکل گیری علیه حکومت های فاسد عربی و یا نزاع نیابتی در سوریه به عنوان عوامل آغازگر شوک نام بردید .

آیا ساختن بمب اتمی و آزمایش انفجار هسته ای نیز به مانند دیگر عوامل بر شمرده بالا پتانسیل ایجاد شوکی را دارد که بتواند منتهی به در گیری نظامی غرب با ایران گردد؟
آیا بمب اتمی ساخت ایران نمی تواند بدون یک درگیری نظامی منجر به عقب نشینی غرب گردد ؟

[شهاب]

نوشته اصلی توسط صادق

سلام و خیر مقدم دوباره آقا شهاب عزیز
اما بعد به نظر شما هدف آمریکا در صورت وقوع چنان جنگی چه خواهد بود ؟! فقط توقف برنامه هسته ای ایران یا اینکه اساسا جغرافیای ایران را تغییر خواهد داد !

سلام بر صادق عزیز، آمریکا همانطور که در مقاله نوشتم "صرفا" بر سر مسئله هسته ای به ایران حمله نخواهد کرد. یک بار این تجربه را در مورد عراق که قابل مقایسه با ایران نیست داشته که برای هفت پشتش بس است. سه تریلیون دلار هزینه و دست آخر هم تغییر موازنه قدرت به نفع دشمنش یعنی ایران نتیجه شاهکار نئوکان ها بود. بنابراین بخاطر توقف برنامه هسته ای، آمریکا وارد جنگ با ایران نخواهد شد. همانطور که گفتم آمریکا زمانی دست به این کار می زند که یا منافع حیاتی غرب به خطر بیفتد و یا ناخواسته پایش به جنگ کشیده شود. در آن صورت آمریکا یک هدف سه مرحله ای را تعقیب خواهد کرد. اول تلاش می کند که با انجام حملات shock and awe (شوک و رعب) بسیار سنگین ایران را وادار به تسلیم کند. دوم اگر این هدف عملی نشد به دنبال زیاد کردن فشار برای تغییر حکومت می رود. سوم، اگر این هم جواب نداد و حکومت ایران مقاومت کرد آنوقت بدنبال آن چیزی می رود که شما به آن تغییر جغرافیای ایران می گوئید. در اینکه آیا آمریکا در این برنامه موفق می شود یا نه نظر تحلیل گران متفاوت است. گروهی معتقدند که حکومت ایران بازیگری است که از عقلانیت تبعیت می کند(Rational Actor) و اگر خطر جدی شود عقب می نشیند. این عده بر مسئله قبول قطعنامه 598 توسط ایران به عنوان نمونۀ برجسته تسلیم شدن ایران به فشار تکیه می کنند. و گروهی هم معتقدند که چنین نخواهد شد. هر بازیگری هر چقدر هم عقلانی عمل کند در یک جائی پای ارزش هایش می ایستد. انگلیس در جنگ طولانی و پر هزینه در ایرلند فقط می خواست از ارزش هایش دفاع کند و اللا بود و نبود ایرلند برای انگلیس از آن چنان اهمیت حیاتی ای برخوردار نبود. انگلیس نمی توانست تکه تکه شدن بریتانیای کبیر را که روزی در جهان سروری می کرده به چشم ببیند و در اروپا که ادعای آقائی دارد خوار و خفیف شود. این گروه که من هم جزو آنها هستم هم چنین اعتقاد دارند که آمریکا نمی تواند هزینه یک جنگ نامتقارن را بپردازد. آمریکا در هیچ جنگ نامتقارن و مردمی ای پیروز نبوده است.

[حاجی جفرسون]

یک کیک به شکل کلید و یک جلد انجیل، که کیک سمبل گشودن بن بست رابطه و انجیل سمبل صلح بود،


آقا شهاب،من یک قیضه کلت هم شنیده بودم،آیا این همه بوده که منظور یا جنگ یا صلح؟


يكی از مسايل اساسی در گفتگوی سياسی، محاسبه سود و زيان است، عرف بين‌المللی بدينگونه است كه اگر رابطه سياسی واجد حداقلی از منافع نباشد و يا رابطه ضرر داشته باشد، در كشور اقدام به برقراری ارتباط سياسی بين دولتين نمی‌كنند. چرا كه برقراری رابطه، موجد هزينه‌هايی است و تداوم آن نيز همواره هزينه دارد. براين اساس دولتها به تناسب نيازی كه به مراوده با جهان خارج دارند و نيز به تناسب توانمندی آنان برای قبول هزينه رابطه، با دولت‌های خارجی ارتباط برقرار می‌كنند. ما می‌توانيم كشور خودمان را مثال بزنيم. ايران در حال حاضر با پاره‌ای از كشورهای جهان رابطه سياسی ندارد و در پاره‌ای از كشورها رابطه در حد بسيار ضعيفی است و اين روال كنونی همه دولت‌ها و ملت‌هاست.

ممكن است كشورهايی نظير ايران استراتژی خارجی‌شان بر «رابطه با همه» مبتنی باشد و جز در موارد خاص از ارتباط استقبال كنند ولی در عين حال بدليل هزينه بالای رابطه و غيرضروری بودن ارتباط از برقراری رابطه سياسی با كشورهايی اجتناب ورزند. در اين صورت نبايد اين كشورها را سرزنش كرد كه شما برخلاف استراتژی‌تان به قطع رابطه گرايش داريد. درباره رابطه ايران با آمريكا ممكن است چهار حالت كلی مقصود باشد:
1 ـ رابطه با آمريكا ضرری ندارد و سودمند است.
2 ـ ‌رابطه با آمريكا نه سود دارد و نه زيان.
3 ـ رابطه با آمريكا ضرر ندارد.
4 ـ رابطه با آمريكا زيان‌ها و سودهايی دارد.

بايد ديد رفتار ما در برابر هر گزينه بايد چگونه باشد. ما در اينجا فعلا نمی‌خواهيم به تاريخ روابط دو كشور مراجعه كنيم و از پيش قضاوتی داشته باشيم. اگر رابطه با آمريكا ضرری برای ايران نداشته باشد و علاوه بر آن سودمند باشد، برقراری رابطه با اين كشور اصل است و قطع رابطه به دليل نيازمند است. اگر رابطه با آمريكا نه سودمند باشد و نه زيان‌آور، برقراری رابطه به دليل نيازمند است و قطع رابطه نيازمند دليل نيست چرا كه برقراری رابطه هزينه می‌خواهد. اگر رابطه با آمريكا ضرر داشته باشد، اصل بر قطع رابطه است و برقراری رابطه منطقی نيست. در شكل چهارم كه برقراری رابطه از جهاتی سودمند و از جهاتی زيان‌آور است، برقراری رابطه به شرطی است كه سود رابطه بر زيان آن بچربد، در حالی كه قطه رابطه می‌تواند مبتنی بر زيان‌آور بودن صورت گيرد.
شهاب جان:
در اين 4 گزينه تنها يك گزينه به ما توصيه می‌كند كه با آمريكا رابطه داشته باشيم، در حاليكه در سه گزينه، منطق رياضی ما را از برقراری رابطه پرهيز می‌دهد. در اين ميان در دو مورد، رابطه را مشروط می‌كند كه اگر زيان هم دارد ولی سود آن بيشتر است می‌توان رابطه سياسی را برقرار نمود. با اين وصف شهاب جان در ارتباط با آمريكا بايد ديد اصل بر كدام گزينه‌هاست و يا به عبارت ديگر برقراری رابطه به كدام گزينه نزديك‌تر است. آيا رابطه با آمريكا زيان دارد؟ يا هم سود دارد و هم زيان؟ يا نه زيان دارد و نه سود؟

[شهاب]

نوشته اصلی توسط میرزا کوچک خان جنگلی

شهاب خان ممنون از زحمتتان

شما از مواردی نظیر بستن تنگه هرمز، خروج از ان پی تی و حرکت به سمت ساختن بمب اتمی، کمک به جنبش های در حال شکل گیری علیه حکومت های فاسد عربی و یا نزاع نیابتی در سوریه به عنوان عوامل آغازگر شوک نام بردید .

آیا ساختن بمب اتمی و آزمایش انفجار هسته ای نیز به مانند دیگر عوامل بر شمرده بالا پتانسیل ایجاد شوکی را دارد که بتواند منتهی به در گیری نظامی غرب با ایران گردد؟
آیا بمب اتمی ساخت ایران نمی تواند بدون یک درگیری نظامی منجر به عقب نشینی غرب گردد ؟

خواهش می کنم، به نظر من ایران حتی اگر بمب اتمی هم بسازد آمریکا به آن حمله نخواهد کرد. از قضا این روز ها یکی از بزرگترین تئوریسین های روابط بین الملل در جهان آقای کنث والتس استدلال می کند که در صورت دستیابی ایران به بمب اتمی "موازنه قدرت" در منطقه بین ایران و اسرائیل برقرار می شود و طبق دکترین MAD (ویران شدن قطعی طرفین) خطر جنگ به شدت کاهش می یابد. در دوران جنگ سرد بین آمریکا و شوروی همین دکترین جلوی جنگ بین روسها با آمریکائی را در جریان بحران موشکی کوبا گرفت چون طرفین اعتقاد داشتند که در صورت درگیری هر دو خسارات جبران ناپذیری را متحمل خواهند شد.

[شهاب]

حاجی جان من قضیه کلت را از منبع موثقی نشنیدم. شاید هم بوده!

[حسینی]

نوشته اصلی توسط شهاب

خواهش می کنم، به نظر من ایران حتی اگر بمب اتمی هم بسازد آمریکا به آن حمله نخواهد کرد. از قضا این روز ها یکی از بزرگترین تئوریسین های روابط بین الملل در جهان آقای کنث والتس استدلال می کند که در صورت دستیابی ایران به بمب اتمی "موازنه قدرت" در منطقه بین ایران و اسرائیل برقرار می شود و طبق دکترین MAD (ویران شدن قطعی طرفین) خطر جنگ به شدت کاهش می یابد. در دوران جنگ سرد بین آمریکا و شوروی همین دکترین جلوی جنگ بین روسها با آمریکائی را در جریان بحران موشکی کوبا گرفت چون طرفین اعتقاد داشتند که در صورت درگیری هر دو خسارات جبران ناپذیری را متحمل خواهند شد.

ایران فاقد توانائی مالی برای دسترسی به شرایط لازم جهت برقراری شروط MAD است. این مسئله توسط مسئولین جمهوری اسلامی هم بیان شده و می‌توانید به صحبت‌های رئیس جمهور در این باره مراجعه کنید. (لینکش را الآن ندارم)
برای مقایسه در نظر داشته باشید که آمریکا سالی 70 میلیارد دلار فقط برای نگهداری و به روز کردن زرادخانه‌اش خرج می‌کند، چون می‌خواهد قدرت نابود کردن تمام دنیا با بمب‌های هسته‌ای را در اختیار داشته باشد. کل درآمد نفتی سالیانۀ ایران در همین حدود است.

[حاجی جفرسون]

گفت‌وگوی وال استریت ژورنال با علیرضا سالاری،‌ رییس میز امریکا در وزارت امور خارجه.

اگر امریکا بی­ ریا باشد مذاکره می­کنیم

(جهت مطالعه)

[شهاب]

نوشته اصلی توسط حسینی

ایران فاقد توانائی مالی برای دسترسی به شرایط لازم جهت برقراری شروط MAD است. این مسئله توسط مسئولین جمهوری اسلامی هم بیان شده و می‌توانید به صحبت‌های رئیس جمهور در این باره مراجعه کنید. (لینکش را الآن ندارم)
برای مقایسه در نظر داشته باشید که آمریکا سالی 70 میلیارد دلار فقط برای نگهداری و به روز کردن زرادخانه‌اش خرج می‌کند، چون می‌خواهد قدرت نابود کردن تمام دنیا با بمب‌های هسته‌ای را در اختیار داشته باشد. کل درآمد نفتی سالیانۀ ایران در همین حدود است.

متن را با دقت نخواندید. والتس مسئله را بین ایران و اسرائیل مطرح کرده نه ایران و آمریکا.مسئله را در سطح منطقه ای regional مطرح کرده نه بین المللی global.

[حاجی جفرسون]

شهاب جان قضیه اسلحه کلت اهدایی در منبع موثق خاطرات هاشمی آمده است
انجيل با امضاي ريگان را علي هاشمي آورد
مک فارلين، مشاور امنيت ملي آمريکا و هيات همراه وي در تاريخ 4 خرداد 65 با گذرنامه هاي غيرآمريکايي به همراه قطعاتي از سلاح هاي مورد توافق به ايران سفر مي کنند. هاشمي در اين باره مي نويسد: »آقايان محسن کنگرلو (مشاور نخست وزير) و احمد وحيدي مسوول اطلاعات سپاه آمدند. گزارش وضع هيات آمريکايي را دادند. يک چهارم قطعات هاگ را آورده اند. آقاي مک فارلين مشاور ويژه ريگان و شخصيت هاي حساس ديگر آمريکا در هيات اند. براي سران کشور ما کلت و شيريني، هديه آورده اند و خواهان ملاقات با سران اند. قرار شد هديه را نپذيريم و ملاقات ندهيم و مذاکره در سطح روحاني و مهدي نژاد و چند قلم ديگر اسلحه باشد. آنها بيشتر خواهان مذاکره در مسائل کلي و سياسي اند... بنا بود جايي غير از هتل اقامت کنند اما چون جاي مناسبي نبوده در هتل آزادي مانده اند. به ماموران اطلاعات سپاه گفته شد که آنها را حفاظت کنند«.ص108



ادامه جهت مطالعه

[keefer]

با سلام. مقدم استاد شهاب گرامی باد. با تشکر از تحلیل با ارزش شما! متاسفانه در جائی که قرار داریم الان با تمام موقعیت های فرهنگی، تاریخی، اجتمائی، جغرافیایی ، و ثروت های خدادای شاید که جرات کنم و بگویم که بیش از کوبا نیستیم اگر نه بدتر. این است که در موقعیت کنونی ساکن در جا خواهیم ماند و از پیشرفت در سطح جهانی عقبتر. در عمل میبینیم که اینقدر شعله آتش را بیشتر کرده اند که به تب داریم راضی میشویم اگر من این مثل را درست گفته باشم. پایان این نکته اینکه با تحلیل شما موافقم و بدبختانه یک تکانی نیاز است که یا به جلو یا به عقب. این تکان شخصا امید دارم که به قیمت از دست دادن یکپارچگی ایران و یا هویت ملت ما تمام نشود!

[FarShir]

ماجرای سرهنگ نورت و سفرش با مکفارلین به Iran contra affair مشهور است.
آمریکا بسیار راغب به مذاکره با ایران است . ولی این ایران است که دست رد به سینه آمریکا می زند چون به قول بعضی هنوز آمریکا برای مذاکره آدم نشده است و لازم بودن حرمت گذاشتن به کشور و فرهنگ کهنسال ایران را درک نکرده است.
یک کشور دویست ساله نمی تواند به یک کشور هفت هزارساله دستور بدهد. انگار این است که یک بچه به پدرش بخواهد فرمان بدهد.
در اوائل ریاست جمهوری آقای دکتر احمدی نژاد ، تلویزیون ABC با ماموری از وزارت خارجه آمریکا مصاحبه می کرد که گزارش می داد ، ایشان قرار بود با صد وپنجاه نفر همراه به آمریکا بیایند که وزارت خارجه آمریکا برای صادر کردن ویزا شبانه روز تلاش کرده بودند ولی آقای احمدی نژاد این سفر را لغو کردند و تمام تلاشهای آمریکا برای مذاکره با ایران به هدر رفت.
این صحبتی که می شود که ایران از آمریکا برای مذاکره اول انتظار احترام دارد برای این است که یکی از تقاضاهای غیر منطقی و غیر عملی آمریکا از ایران منحل کردن سپاه پاسداران بوده که نه تنها بی حرمتی است بلکه واقعا نشانه بی اطلاعی آمریکا از اوضاع ایران است.
دلیلش هم این است که آمریکا از ایران اطلاعی ندارد و تمامی اطلاعات خود را از افرادی وطن فروش مانند منافقین و دیگر گمشدگان و گمراهانی که در ماهواره ها کار می کنند می گیرد. و این اطلاعات اکثرا غلط هستند.
آمریکا با اینهمه روانشناس و انسان شناس و جامعه شناس و سیاست مدار هنوز نتوانسته در باره ذهن فعلی ایرانی دریافتی صحیح حاصل کند.

[Yar]

با سلام مجدد خدمت دوستان هم-فورومی و تشکر بسیار از شهاب عزیز برای وقت و زحمتشان؛

آمریکايیها بخوبی می دانند که با حکومت فعلی ایران ، امکان ارتقاء یک رابطه اولیه به رابطه استراتژیک وجود ندارد. بین یک رابطه اولیه با منافع کم و مبهم و دشمنی استراتژیک با منافع معلوم و تثبیت شده؛ انتخاب، کار سختی نیست. پس، مشکل اساسی است و با راه حل هایی که فقط صورت مساله را لاپوشانی می کنند قابل فیصله دادن نیست. بنابراین؛ نگرش شهاب عزیز، شوک [به ساختار رابطه] ، منطقی و هوشمندانه است. یک " شوک" این امکان را مهیا می کند که منافع دشمنی استراتژیک دچار «ابهام» شوند و ابهام جدید با راهبرد قدیمی قابل جمع نیست.
ایکاش در رهبران ایران این شجاعت وجود داشت که این شوک را خودشان مهندسی کنند(که البته با توجه به روحیه و انتظارات حامیان آنها، این عدم شجاعت قابل فهم است).
متاسفانه؛ این عدم شجاعت، کیفیت گزینه ها را تا حد یک حادثه و کمیت آنرا به یک گزینه یعنی برخورد خشونت بار، پایین آورده است. نکته قابل توجه این است که این عدم شجاعت در حال فربه کردن نهادها و منافعی است که حکومت ایران داعیه دار تضاد با آنها است.

[alimirzaee]

رهبر معظم انقلاب در دیدار مسوولان و کارگزاران نظام:
فشار‌های دشمن موجب تجدید‌نظر در محاسبات ایران نمی‌شود/ جبهه مقابل نظام اسلامی ضعیف‌تر شده است

[رستم]

با سپاس از جناب شهاب عزیز , و همچنین جناب یار که درک دقیقی از شرایط طرف ایرانی را ارائه نموده است و فروم را یار واقعی بوده است:
اما به عقیده اینجانب , ایران در شرایط عادی قادر به باز نموده باب گفتگوی موثر و روابط با آمریکا نیست و نخواهد بود , نه به این معنی که نمی خواهد چنین شود , بلکه به این دلیل که در مقابل شعارهای قبلی خود و موجی از فشار داخلی نمی تواند کاری از پیش ببرد و به یک شوک جدی که بتواند همانند شرایطی که در آواخر جنگ هشت ساله به وجود آمد یکباره دیوارهای خود ساخته پیشین را فروریزد و به افکار عمومی سخنی تازه بگوید .
{متاسفانه باور من این است که محافظه کاران چنین می پندارند که در یک جنگ نافرجام با غرب هم می توانند , صدای منتقدان را خفه کنند و هم همانند شرایط پذیرش قطعنامه 598 را برای کنار آمدن و آغاز مذاکره با غرب و امریکا فراهم کنند و به افکار عمومی بگویند که برای حفظ نظام و ایران و....و در نهایت موقعیت خود را در قدرت بیمه کنند , و در حال حاضر مشغول تحریک طرفهای جهانی و منطقه ای به آغاز چنین جنگی هستند , طرح بستن تنگه هرمز و غنی سازی با درصد بالاتر جز با این فرضیه چه توجیهی می توانند داشته باشند}
آنچه برای امروز ایران نیاز است همراه سازی افکار عمومی جهان است همان چیزی که رفتارهای رسمی در ایران آنرا یا نادیده میگیرند و یا درست آنرا به تقابل با ایران فرامی خوانند , شوروی سابق که از هم پاشید بمبها و راکت های فراوانی داشت و مثل رو سیه و چین کنونی که کاری برای هیچ دوست و همپیمان خود هم نمی توانند بکنند همان گونه است چرا؟
چون ندانسته خود را در مقابل افکار عمومی داخلی و خارجی قرار داده اند , اگر خواسته باشند مثلا برای حفظ بشار اسد بجنگند با سوال جدی در داخل مواجه میشوند(چرا از دیکتاتور در سرکوب یک ملت حمایت می کنید) و در خارج نیز از مجامع جهانی حذف و طرد میشوند , پس ناچار فقط لفاظی می کنند!
رفتار های خارجی دولت ایران متناظر به شعارها و مانورهای داخلی برای طرفدارن است و به نوعی بن بست تئوریک را لاپوشانی می کند , و برای محافظه کاران تنها یک شوک جنگی می تواند این معادله را در داخل ایران و سپس در خارج از ایران تغییر دهد !

[فرزاد]

شهاب عزیز با تشکر از زحمتی که کشیده اید.
قصد به حاشیه راندن بحث را نداشته و سوالاتی دارم
بهرام افشار زاده دبيرکل کميته ملي المپيک ايران در دهکده ورزشکاران المپیک لندن در پاسخ به خبرنگاران اعلام کرد که ايران به روح ورزش احترام گذاشته و ورزشکاران ايراني به دليل مليت ساير شرکت‌کنندگان رقابت‌ها را تحريم نخواهند کرد.......تيم ايران به يک دقيقه سکوت براي گراميداشت قربانيان اسرائيلي در المپيک 1972 مونيخ احترام خواهد گذاشت.
افشارزاده همچنين به زبان انگليسي گفت: در ورزش و مسابقات المپيک، همه کشورها بايد با دوستي و همبستگي شرکت کنند.
اگر خبر فوق صحیح باشد, مسلما چنین تصمیماتی فی البداهه نمیتواند باشد و از قبل هماهنگ شده است.
آیا میتوانیم چنین رویکردی را به منزله چراغ سبز تلقی کنیم؟ اگر چنین باشد, در موقعیت فعلی موجب تنزل جایگاه سیاسی ایران نمیگردد؟

[FarShir]

خوب است که مصاحبه زیبا کلام راجع به آینده اقای دکتر احمدی نژاد مطالعه شود تا نظر این منقد اوضاع که می گوید آقای احمدی نژاد از شجاعت لازم بر خوردار است، معلوم شود.

اصلا آمریکا می خواهد که هر چه زودتر ایران به بمب اتم دست پیدا کند. هزینه دفاع از خلیج فارس در برابر روسیه، برای آمریکا کمتر می شود. چون ایران در برابر روسیه هم به MAD خواهد رسید.
درست است که بندر سوریه برای روسیه همان بندری است که در خلیج فارس قرنهاست آروزیش را داشته و به آن دست نیافته. ولی ایران ضعیف باعث گسترش روسیه به جنوب می شود که مقابله بعدی با این گسترش هزینه های سرسام آوری برای غرب خواهد داشت.
در صورت حمله به ایران ، امکان تجزیه شدن ایران بسیار زیاد است. ولی تجزیه شدن ایران دردسر آمریکا را بیشتر می کند. چون در صورت تجزیه ایران، آمریکا باید با چندین حکومت خود مختار مختلف مذاکره کند. خود تحریم ها و فشارها برای دولتی واحد، یک نوع مخرک همیشگی هستند که همانطور که شواهد امر نشان می دهد، باعث پیشرفت نظامی ایران در سی سال اخیر شده اند.
بنابر این شوک جنگی اصلا لازم نیست.

این روسیه و چین بودند که با کمک به ویت کنگ آمریکا را در ویتنام جنوبی به زانو در آوردند. این روسیه و چین هستند که با وتو کردن برای دوستانشان (در حقیقت برای منافع خودشان ) کار انجام میدهند.

شوروی از هم نپاشید Re-Organized کرد و در مدیریت اقمار خود تجدید نظر کرد. کشورهای اقمار سابق شوروی که زمانی سربار او بودند ، حال مجبورند از روسیه خرید کنند. با موافقت با استقلال آنها، روسیه هزینه های خود را کم کرد. آنها گاز و نفت را باید از روسیه بخرند. اسلحه اگر بخواهند باید از روسیه بخرند. قبل از جدا شدن از آنها تعهد گرفته شده و با روسیه معاهده امنیتی دارند. گرجستان هم که پایش را برای ارتباط بیشتر با آمریکا از گلیمش بیرون گذاشت روسیه با حمله نظامی جلویش را گرفت.

با فرستادن مزدوران خارجی به سوریه ، تازه مردم سوریه بیشتر طرفدار اسد شده اند. چون دیدند که این مزدوران فامیل آنها را می کشند و از کجا معلوم که وضعیت آینده بهتر از حال بشود.

امکان اینکه غرب در سوریه تو دهنی محکمی بخورد زیاد است.

ناگفته نماند که اظهار نظر اشخاصی که مدتهاست در ایران نبوده اند ، دور از واقعیت است.

[حاجی جفرسون]

نقل قول از شهاب جان: از سوی دیگر دست زدن به حرکتی جنون آمیز توسط اسرائیل نیز می تواند این شوک را بوجود آورد. عکس العمل ایران به حمله اسرائیل به تاسیسات هسته اش به احتمال قوی به یک درگیری منطقه ای تبدیل خواهد شد که حتی اگر آمریکا نخواهد باز هم پایش به میان کشیده خواهد شد.

خبر مرتبط در این باره: روز گذشته، «شائول موفاز»، وزیر دفاع سابق رژیم اسرائیل، افشاگری کرد و از شگرد تازه بنیامین نتانیاهو برای تدارک حمله به ایران خبر داد؛ شگردی که البته حزب کادیما هم قربانی آن شده است.

[شهیر]

فرزاد عزیز، ببخشید در غیاب شهاب جواب شما را می دهم این جوان سر خودش را بد جور شلوغ کرده. به نظر من نباید سیاست اعلام شده جدید را در مورد برگزاری مسابقه با ورزشکاران اسرائیلی حمل بر یک سیاست کلان کرد. ایران در هیچ رشته ای امکان رویاروئی با حریفان اسرائیلی را ندارد. تنها در وزن 100 کیلوگرم جودو ممکن بود که جودو کار ایران جواد محجوب با جودوکار اسرائیلی روبرو شود که ایشان هم یکمرتبه دل درد گرفت و از رفتن به المپیک انصراف داد!

[ilia786]

با تشکر از شهاب عزیز بابت مقاله خوبشان.
یک سوال داشتم و آن اینکه وجود یک مزاکره کننده قوی که تاحدی وجهه بین المللی داشته باشد تا چه حد می تواند یا می توانست تعیین کننده باشد؟ در مستند ایران و غرب پاول از تاثیر شگرف جان بلتون می گوید که منجر به استعفای او می شود و تغییر لاریجانی که موجب شوک خاویر سولانا می شود. آیا مذاکره کنندگان قدرت تاثیرگذاری اساسی بر شرایط دارند و آیا در تاریخ نمونه ای خاطرتان هست که افراد مذاکره کننده بازیگر اصلی باشند؟

[فرارو]

بدوا سپاسگزارم از شهاب خان گرامی که پس از مدتها با حضور موثر خودشان، دست کم بر این شائبه که جو عمومی حاکم بر مطالب مورد بحث در فروم بگونه ای "ناحودآگاه" ویا در خوشبینانه ترین حالت به تبعیت محض از واپسگرایی ناشی از طیف گسترده ی محدودیت های حاکم بر رسانه های اینترنتی ، رنج بردن از فقر تحلیل وعدم سامان یافتگی انگاره های نسبتا مستدل در مطالب مطروحه را امری اجتناب ناپذیر می نماید، با ارائه تحلیلی جامع خط بطلان کشیدند.

در ثانی فکر می کنم که جامعیت یک تحلیل سیاسی ومهمتر مانعیت آن میبایست پیش از آنکه با نکته سنجی های معمول مخاطتبین عامش مورد مداقه و سپس موردسنجش معیار های شخصی و از قبل تدوین شده قرار گیرد ، مستحق یک نقد جامع جهت به چالش کشاندن پشتوانه های فکری آنچه که شاکله اصلی تحلیل را در بر میگیرد ،باشد. که تصور می کنم در بضاعت بسیاری از مخاطبین خاص ایشان باشد.

[حاجی جفرسون]

به نظر من نباید سیاست اعلام شده جدید را در مورد برگزاری مسابقه با ورزشکاران اسرائیلی حمل بر یک سیاست کلان کرد. ایران در هیچ رشته ای امکان رویاروئی با حریفان اسرائیلی را ندارد. تنها در وزن 100 کیلوگرم جودو ممکن بود که جودو کار ایران جواد محجوب با جودوکار اسرائیلی روبرو شود که ایشان هم یکمرتبه دل درد گرفت و از رفتن به المپیک انصراف داد!

شهیر جان این ادعای مسئول ایرانی را می گویند مصادق بارز نذر روغن ریخته برای امام زاده (صرفا شوخی)-با ارادت

[پدیدار]

بنده هم به نوبه خودم از آقا شهاب بابت ارسال این مقاله تشکر می کنم و معتقدم در ایجاد شوک به عنوان تنها راه حل ممکن و موجود شکی نیست، با این پیش شرط که مهمترین و حساس ترین و یا به عبارتی نتیجه منافع و خسارات طرفین را، تقدم شوک آورنده تعیین می کند. در یک شبیه سازی ساده Simple Simulation می توان مقدم بودن و به پیشواز رفتن این شوک از جانب نظام حاکم بر ایران (با کمترین خسارت) را متصور شد. اما اگر طرف مقابل در ایجاد این شوک پیش دستی نماید، قطعا" خسارات جبران ناپذیری برای تغییر شرایط تا سر حد به خطر انداختن موجودیت نظام به پیش خواهد برد.
اینطور به نظر می رسد که شرایط و مختصات نظام حاکم بر ایران و برآیند نامتوازن نیروهای سیاسی منبعث از نئوکان های ایرانی، توان اقدام داوطلبانه و جسورانه را سلب نموده و متاسفانه آرزوی چند ساله یک ملت را به سمت نا امیدی سوق می دهد.
در این بین جدای از تقدم فاعل فعل (شوک وارد کردن) عنصر زمان اقدام، از اهمیت بسیاری برخوردار است که یقینا" اثربخشی و مطلوب آن، پیش از انتخابات خرداد 92 خواهد بود.

[Azad]

محمدرضا باهنر، نایب رئیس مجلس در گفتگو با روزنامه اعتماد
الان هزينه عزل كردن رييس جمهور بيش از آن است كه ما اين يك سال ديگر هم دست روي دل‌مان بگذاريم. به خاطر اين است كه مي‌گوييم بايد اين يك سال را با همين شرايط فعلي تحمل كرد. اگر خداي نكرده اتفاق مهم ديگري بيفتد ما خودمان عزلش مي‌كنيم. مثلا الان كه نظام معتقد است با امريكا نبايد مذاكره كرد اگر كسي شيطنتي كرد و فرصتي پيدا كرد مذاكره‌يي انجام داد و قولي هم داد اين فرد ديگر نمي‌تواند در كشور، مسوول باشد. اين ديگر جزو اختيارات رييس‌جمهور نيست، رييس‌جمهور فقط مجري است.