نمایش پست تنها
قدیمی 01-19-2014, 12:46 PM   #10
شمشیری
 
شمشیری's Avatar
 
تاریخ عضویت: Dec 2008
پست ها: 2,701
تشکرها: 14,151
در 2,496 پست 13,686 بار تشکر شده
Points: 29,490, Level: 99
Points: 29,490, Level: 99 Points: 29,490, Level: 99 Points: 29,490, Level: 99
Activity: 10%
Activity: 10% Activity: 10% Activity: 10%
پیش فرض پاسخ : کربلای چهار غم‌بارترین و سخت‌ترین عملیات دفاع مقدس بود که رزمندگان اسلام در آن مظلومانه به خاک و خون می‌افتادند.

نقل قول:
شمشیری گرامی، بله قضیه آن چنان ساده هم نیست. اما به نظرم برخی چیزها را باید به عقل سلیم واگذار کرد. مثلا مخالفین نجیبی چون نهضت آزادی حق داشتند به جنگ انتقاد کنند و حق نبود سرکوب شوند. مطبوعات آن دوره حق داشتند به عملیاتهای نظامی انتقاد کنند و متهم به تضعیف روحیه سربازان نشوند. شاید این کار موجب تجدیدنظر در برخی راهبردهای جنگ میشد و جلوی آسیبهای بیشتری گرفته میشد.
درباره ی اینکه فرمودید نباید پنجره های نقد بسته می شد و نباید عده ای سرکوب می شدند، با شما مخالفتی ندارم. اما، یک نکته و آن اینکه پیش از داوری در این باره، بدنیست سطح بلوغ فکری ما مردم ایران را هم در نظر بگیریم. می شود از یک کودک 4 ساله انتظار داشت مانند یک مرد 40 ساله به کنشهای زندگی واکنش نشان دهد؟ باید بپذیریم که بلوغ فکری اجتماع ایرانی پایین تر از آن چیزی بود که بتواند چیزهایی را که فرمودید هضم کرده و بپذیرد. به نظر من این اراده ی شیطانی نبود بلکه نابالغی بود ناشی از دلیلهایی که جای بحثش اینجا نیست. اما امروز، مرکز تاریخ نیست و بالاخره ما هم "خواهیم رسید". پرسش اصلی این است که "کِی"؟

نقل قول:
مثلا بهانه "تنبیه متجاوز" برای ورود به خاک عراق شاید در نگاه اول جالب باشد، اما اکنون معلوم شده چه فجایعی به بار آورده، میشد در لب مرز بمانیم و از داخل قوای خود را تقویت کنیم تا صدام بترسد، نه اینکه به هوس گوشمالی صدام وارد خاک عراق بشویم.
اگر آنروز ما فرصت "جانگیری" دوباره را به صدام می دادیم، اعراب و غرب آنچنان او را "روبراه" می کردند که اینبار ممکن بود تا مرزهای اصفهان هم پیش بیاید. شوخی نبود، دلارهای کویت و عربستان سرازیر شده بود و سلاحهای فرانسه و انگلیس و آمریکا از سوی دیگر؛ و مشخصا صدام هم نیروهایش را بازسازی می کرد. برخی فرصتها تنها یکبار پیش می آیند و درهرصورت باید ریسک های محاسبه شده ای را پذیرفت. شما ریتم ِبازی را بدست می گیرید و چارچوب آن را تغییر می دهید و گاهی سودمند است. همچنین، "هیچکس" نمی تواند پیش بینی کند چنانچه ما آنروز آهنگِ ورود به عراق را نمی کردیم، چه فرجامی پیش می آمد. شاید اوضاع بدتر می شد؟ درباره ی یک دنیای "انتزاعی" و گزینه های آن، هیچ چیز قطعی نیست. اصولا زمانیکه تصمیمی گرفته شد، دیگر ایجاد جو دودلی و ابهام در آن به صلاح نیست؛ آنهم در شرایطی که منابع ما محدود است و منابع طرف مقابل، نسبتا نامحدود.
یک اشتباه شناختی که گاهی پیش می آید این است که ما می پنداریم اگر در گذشته گزینه ی دیگری را برگزیده بودیم، دیگران نیز به همین شکل امروزیشان باقی می ماندند "پس" تصمیم ما بهینه نبوده است؛ اما غافل از آنکه در اصل این خود "گزینش" های ما هستند که رفتارهای کنونی دیگران را ساخته است.
__________________
خدا
میهن

The selective elimiNATION
of prominent rival figures
شمشیری آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
3 کاربر از شمشیری بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند: