نمایش پست تنها
قدیمی 12-05-2010, 09:33 AM   #36
mory291
 
mory291's Avatar
 
تاریخ عضویت: Sep 2008
محل سکونت: IRAN
پست ها: 2,635
تشکرها: 6,913
در 2,363 پست 14,849 بار تشکر شده
Points: 32,301, Level: 100
Points: 32,301, Level: 100 Points: 32,301, Level: 100 Points: 32,301, Level: 100
Activity: 71%
Activity: 71% Activity: 71% Activity: 71%
پیش فرض پاسخ : جهان سوم یا جهان های سوم ؟

سلام به همه دوستان
و ضمن تشکر از پرسشگر عزیز و تعذر از اینکه خیلی دیر به این بحث ملحق می شوم.
متعاقب بحثی که با حمید عزیز در یک گفتگوی خصوصی داشتیم ، بحث به "تکنولوژی بومی" رسید. من بد ندیدم که این بحث را بصورت عمومی در فروم مطرح کنم و البته به دلیلی ارتباطی که با موضوع جهان سوم داشت ، بهتر دیدم که در این تاپیک مطرح شود تا از نظرات دوستان بیشتری استفاده کنیم . البته امیدوارم به این طریق باعث خلل در بحث اصلی فروم نشویم و این بحث به صورت مرتبط با بحث اصلی پی گیری شود. من نظر اولیه خود را برای مطلع بحث اعلام میکنم و امیدوارم دوستان علاقمند ضمن عنایت به بحث اصلی تاپیک، این موضوع را نیز روشن تر کنند.
واقعا معنا و ضرورت مقوله ای به نام "تکنولوژی بومی" چیست؟ از نظر من مقوله ی "تکنولوژی بومی" به معنای عمومی آن نوعی توهم جهان سومی است و طرح چنین موضوعی بیش از هر چیز نشانگر عدم شناخت ضوابط جهانی و عدم برخورداری از توان لازم برای انطباق پذیری با جریان جامعه جهانی است.
برای باز کردن موضوع باید به برخی رفتار های اجتماعی و نیازهای جامعه بشری به صورت عام توجه کرد. انسان نیاز های مشخصی دارد و البته در فرهنگ ها و عادات و سنن متفاوت، نیازها هم به نوعی تغییر می کنند. اما اصل موضوع یکی است.
با کوچک شدن دنیا _ بر اساس تکنولوژی عام و زبان مشترک ارتباطات _ فواصل بسیار کم شده و نیاز های جوامع مختلف بسیار به هم نزدیک می شود. همه نیاز به یک سیستم نوین و یکپارچه مالی را حس می کنند. همه جا پروتکل های سیستم های مخابرات با استاندارد های مشترک تولید می شود. اتومبیل ها از سیستم های یکپارچه و مشابه و تکنولوژی های استاندارد بهره می برند. تجارت دارای ضوابط عام می شود. در دنیای صنعت دیگر مرزها معنی و مفهوم عام خود را از دست داده اند و مرز های صنعتی و اقتصادی ، کاملا ورای مرزهای جغرافیائی شکل گرفته اند. کنوانسیون ها و اتحادیه های بین المللی بر اساس همین ضرورت ها شکل می گیرند تا موانع داد و ستد و ارتباط صنعتی و تکنیکی را حذف کنند و خلاصه اینکه مرزها فقط در خاطرات باقی می مانند. (اینجا موضوع نظم نوین جهانی مطرح نیست و بحث کاملا غیر سیاسی است. )
اتفاقا کشورهای پیشرفته صنعتی در ایجاد این یگانگی پیش قدمند و اتحادیه اروپا نمونه بارز آن است. یعنی هرچه کشورها از نظر صنعتی و اقتصادی قوی تر می شوند، بر لزوم اتحاد اقتصادی و صنعتی و هماهنگی تکنولوژیک بیشتر واقف شده و از تکروی پرهیز می کنند. آنها به خوبی واقفند که بهره مندی از تجارب مشترک راه را کوتاه می کند و بر عکس و تک صدائی و ایجاد راه های موازی فقط به صرف انرژی و از دست دادن زمان و عقب ماندن از قافله خواهد انجامید. مرزها در این کشورها برداشته شده و ارتباط آسان شده است. تقریبا هیچ دو کشور اروپائی بر سر آب و خاک جدلی ندارند و این بحث ها را برای جهان سوم باقی گذاشته اند.
خلاصه اینکه بحت "تکنولوژی" هم از این مقوله مستثنی نیست. دنیای پیشرو به "اتحاد تکنولوژی" می اندیشد و دنیای جهان سومی به "تکنولوژی بومی"! بدیهی است که برخورداری از تکنولوژی و توان لازم صنعتی آرزوی هر ملت و زیربنای ابراز وجود در جامعه جهانی است. اما نباید فراموش کرد که ارزش ملل پیشرو به دوباره پیمودن راه هائی نیست که دیگران سال ها پیش رفته اند، بلکه به آموختن راه هائی است که تاکنون پیموده شده و تلاش در گشایش راه های جدیدی است که دیگران از پیمودن آن عاجز بوده اند! این مهم هم تنها با تحقیق و مطالعه به دست می آید. چیزی که ما ذاتا در آن ضعف داریم و همیشه سعی کرده ایم به جای آن از تعصب و غرور استفاده کنیم!
به واقع می توان گفت که امروز دیگر مقطعی و منطقه ای اندیشیدن و خود را تافته جدا بافته دیدن نوعی تعصب و واپسگرائی است. جهانی اندیشیدن هم ضوابطی دارد که باید آموخته شود و با ایجاد تعامل سازنده با دنیای پیرامون ، ضمن فرا گرفتن دانش موجود بشری، برای ابداع روش های جدید با دیگران همکاری و مساعدت کنیم.
اما قدم اول این است که مفهوم جهانی شدن را درک کنیم و سهم و وظیفه خود را در جامعه جهانی بشناسیم . این خودش گام بزرگی است که تصور می کنم هنوز بر نداشته ایم.
__________________
ASPIRE YOUR INSPIRE! BEFORE YOUR EXPIRE
mory291 آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
10 کاربر از mory291 بخاطر ارسال این پست تشکر کرده اند: